Amṛta-Manthana and Lalitā’s Mohinī Intervention
Amṛtamanthana-Prasaṅga
ब्रह्मविष्णुमहेशाश्च तं दृष्ट्वा दीप्ततेजसम् / पलायनपराः सद्यः स्वे स्वे धाम्नि सदावसन्
brahmaviṣṇumaheśāśca taṃ dṛṣṭvā dīptatejasam / palāyanaparāḥ sadyaḥ sve sve dhāmni sadāvasan
ព្រះព្រហ្ម ព្រះវិស្ណុ និងព្រះមហេស្វរ ពេលឃើញព្រះតេជៈភ្លឺចែងចាំងនោះ ក៏ភ្លាមៗមានចិត្តចង់គេច ហើយត្រឡប់ទៅស្ថិតនៅធាមរបស់ខ្លួនៗ។