Amṛta-Manthana and Lalitā’s Mohinī Intervention
Amṛtamanthana-Prasaṅga
इति तस्या वचः श्रुत्वा दैत्यास्तद्वाक्यमोहिताः / पीयूषकलशं तस्यै ददुस्ते मुग्धचेतसः
iti tasyā vacaḥ śrutvā daityāstadvākyamohitāḥ / pīyūṣakalaśaṃ tasyai daduste mugdhacetasaḥ
ពេលបានឮពាក្យនាង ពួកដៃត្យៈត្រូវមន្តស្នេហ៍ដោយវាចានោះ; ដោយចិត្តល្ងង់លោភ ពួកគេបានប្រគល់កលសអម្រឹតឲ្យនាង។