Adhyaya 17

Verse 1

इति श्रीब्रदृमहापुराणे वायुप्रोक्ते पूर्वभागे द्वितीये ऽनुषङ्गपादे भारतवर्मतं नाम षोडशो ऽध्यायः ऋषय ऊचुः यच्च किंपुरुषं वर्षं हरिवर्षं तथैव च / आचक्ष्व नो यथातत्त्वं कीर्त्तितं भारतं त्वया

ដូច្នេះ ក្នុង «ស្រីព្រហ្មាណ្ឌមហាបុរាណ» ភាគដើមដែលព្រះវាយុបានប្រកាស ក្នុងអនុសង្គបាទទី២ ជំពូកទី១៦ ឈ្មោះ «ភារតវර්មត»។ ព្រះឥសីទាំងឡាយបាននិយាយថា៖ «សូមពន្យល់យើងអំពីសច្ចធម៌នៃ កិំពុរុષវර්ษ និង ហរិវර්ษ; អ្នកបានសរសើរ ភារតវර්ษ រួចហើយ»។

Verse 2

सूत उवाच शुश्रूषा यत्र वो विप्रास्तच्छृणुध्वमतन्द्रिताः / प्लक्षखण्डः किंपुरुषे सुमहान्नन्दनोपमः

សូត្រាបាននិយាយថា៖ «ឱ វិប្រាទាំងឡាយ! សូមស្តាប់ដោយមិនប្រហែស នូវអ្វីដែលអ្នកចង់ដឹង។ ក្នុងកិំពុរុષវර්ษ មាន ផ្លក្សខណ្ឌ ដ៏ធំទូលាយ ដូចសួន នន្ទន»។

Verse 3

दशवर्षसहस्राणि स्थितिः किंपुरुषे स्मृता / सुवर्णवर्णाः पुरुषाः स्त्रियश्चाप्सरसो पमाः

នៅកិំពុរុષវර්ษ គេរំលឹកថា អាយុកាលមានដល់ដប់ពាន់ឆ្នាំ។ បុរសមានពណ៌ដូចមាស ហើយស្ត្រីស្រស់ស្អាតដូចអប្សរា។

Verse 4

अनामया अशोकाश्च नित्यं मुदितमानसाः / जायन्ते मानवास्तत्र निस्तप्तकनकप्रभाः

មនុស្សនៅទីនោះគ្មានជំងឺ គ្មានទុក្ខសោក ហើយមានចិត្តរីករាយជានិច្ច។ អ្នកដែលកើតនៅទីនោះភ្លឺរលោងដូចមាសដែលបានកំដៅ។

Verse 5

वर्षे किंपुरुषे पुण्ये वृक्षो मधुवहः शुभः / तस्य किंपुरुषाः सर्वे ऽपिबन् हि रसमुत्तमम्

ក្នុងកិំពុរុષវර්ษដ៏បរិសុទ្ធ មានដើមឈើមង្គលឈ្មោះ «មធុវហ»។ កិំពុរុષទាំងអស់នៅទីនោះបានផឹករសដ៏ប្រសើរពីវា។

Verse 6

ततः परं किंपुरुषो हरिवर्षः प्रचक्षते / महारजतसंकाशा जायन्ते तत्र मानवाः

បន្ទាប់ពីនោះ លើសពីដែនកិម្បុរុសៈ គេហៅថា “ហរិវರ್ಷៈ”; មនុស្សនៅទីនោះកើតមានពណ៌ភ្លឺរលោងដូចប្រាក់ដ៏មហិមា។

Verse 7

देवलोकच्युताः सर्वे देवानूकाश्च सर्वेशः / हरिवर्षे नराः सर्वे पिबन्तीक्षुरसं शुफम्

ឱ ព្រះអម្ចាស់នៃសព្វសត្វ! នៅទីនោះ សព្វគ្នាជាអ្នកធ្លាក់ចុះពីលោកទេវ និងជាអ្នកបម្រើតាមទេវតា; នៅហរិវർഷៈ មនុស្សទាំងអស់ផឹកទឹកអំពៅដ៏បរិសុទ្ធ។

Verse 8

एकादश सहस्राणि वर्षाणां तु निरामयाः / हरिवर्षे तु जीवन्ति सर्वे मुदितमानसाः

នៅហរិវർഷៈ មនុស្សទាំងអស់រស់នៅដោយគ្មានជំងឺរយៈពេលដប់មួយពាន់ឆ្នាំ ដោយចិត្តរីករាយ។

Verse 9

न जरा बाधते तत्र न म्रियन्ते च ते ऽचिरात् / मध्यमं यन्मया प्रोक्तं नाम्ना वर्षमिलावृतम्

នៅទីនោះ ភាពចាស់មិនរំខានពួកគេ ហើយពួកគេក៏មិនស្លាប់ដោយឆាប់រហ័សដែរ។ វർഷៈកណ្ដាលដែលខ្ញុំបាននិយាយ មាននាមថា “អិលាវ្រឹត”។

Verse 10

न तत्र सूर्यस्तपति न तु जीर्यन्ति मानवाः / चन्द्रसूर्यै सनक्षत्रौ न प्रकाशाविला वृते

នៅទីនោះ ព្រះអាទិត្យមិនក្តៅឆេះ ហើយមនុស្សក៏មិនចាស់ជរា; នៅអិលាវ្រឹត គ្មានពន្លឺពីព្រះច័ន្ទ ព្រះអាទិត្យ និងផ្កាយទាំងឡាយឡើយ។

Verse 11

पद्मप्रभाः पद्बवर्णास्तथा पद्बनिभेक्षणाः / पद्मपत्रसुगन्धाश्च जायन्ते तत्र मानवाः

នៅទីនោះ មនុស្សកើតមកមានពន្លឺដូចផ្កាឈូក មានពណ៌ដូចផ្កាឈូក មានភ្នែកដូចផ្កាឈូក ហើយក្រអូបដូចស្លឹកផ្កាឈូក។

Verse 12

जंबूफलरसाहारा अनिष्यन्दाः सुगन्धिनः / मनस्विनो भुक्तभोगाः सत्कर्मफलभोगिनः

ពួកគេយកទឹកផ្លែជាំប៊ូជាអាហារ មិនមានការស្រកស្រាយ ឬសឹកស្រាល មានក្លិនក្រអូប មានចិត្តមាំមួន បានសោយសុខ និងសោយផលនៃកុសលកម្ម។

Verse 13

देवलोकच्यताश्चैव महारजतवाससः / त्रयोदशसहस्राणि वर्षाणां ते नरोत्तमाः

ទោះបីធ្លាក់ចេញពីលោកទេវតាក៏ដោយ ពួកគេស្លៀកពាក់អាវពណ៌ប្រាក់ដ៏អធិក; នរជនប្រសើរទាំងនោះមានអាយុដល់ដប់បីពាន់ឆ្នាំ។

Verse 14

आयुः प्रमाणं जीवन्ति ये तु वर्ष इलावृते / मेरोः प्रतिदिशं यच्च नवसाहस्रविस्तृतम्

អ្នកដែលរស់នៅក្នុងអិលាវ្រឹតវರ್ಷ មានជីវិតដល់ពេញកំណត់អាយុ; ហើយពីភ្នំមេរុទៅគ្រប់ទិស មានការពង្រីកទំហំដល់៩,០០០ យោជន។

Verse 15

योजनानां सहस्राणि षट्त्रिंशत्तस्य विस्तरः / यतुरस्रं समन्ताच्च शरावाकारसंस्थितम्

ទំហំរបស់វាមាន៣៦,០០០ យោជន; វាមានរាងចតុរាស្រ្តជុំវិញ ហើយស្ថិតក្នុងទម្រង់ដូចចានក្រឡុក (śarāva)។

Verse 16

मेरोः पश्चिमभागे तु नवसाहस्रसम्मिते / चतुस्त्रिंशत्सहस्राणि गन्धमादनपर्वतः

នៅផ្នែកខាងលិចនៃភ្នំមេរុ ក្នុងតំបន់មានមាត្រដ្ឋាន៩ពាន់យោជន៍ មានភ្នំគន្ធមាទន វិសាលដល់៣២ពាន់យោជន៍។

Verse 17

उदग्दक्षिणतश्चैव आनीलनिषधायतः / चत्वारिंशत्सहस्राणि परिवृद्धो महीतलात्

ទៅទិសជើង និងទិសត្បូង តាមបណ្តោយជួរភ្នំអានីល និងនិષធ វាខ្ពស់ឡើងពីផ្ទៃដីដល់៤០ពាន់យោជន៍។

Verse 18

सहस्रमवगाढश्च तावदेव च विस्तृतः / पूर्वेण माल्यवाञ्छैलस्तत्प्रमाणः प्रकीर्त्तितः

វាជ្រៅចុះមួយពាន់យោជន៍ ហើយទទឹងក៏ស្មើគ្នា; ខាងកើត ភ្នំមាល្យវាន ក៏ត្រូវបានពោលថាមានមាត្រដូចគ្នា។

Verse 19

दक्षिणेन तु नीलश्च निषधश्चोत्तरेण तु / तेषां मध्ये महामेरुः स्वैः प्रमाणैः प्रतिष्ठितः

ខាងត្បូងមានភ្នំនីល និងខាងជើងមានភ្នំនិષធ; នៅកណ្ដាលរវាងទាំងពីរ មហាមេរុតាំងมั่นតាមមាត្ររបស់ខ្លួន។

Verse 20

सर्वेषामेव शैलानामवगाढो यथा भवेत् / विस्तरस्तत्प्रमाणः स्यादायामो नियुतं स्मृतः

សម្រាប់ភ្នំទាំងអស់ តាមដែលមានជម្រៅ (អវគាឍ) ប៉ុន្មាន ក៏ឲ្យចាត់ទុកទទឹងមានប៉ុន្មានដូចគ្នា; ចំណែកប្រវែង ត្រូវបានស្ម្រឹតិហៅថា ‘និយុត’។

Verse 21

वृत्तभावास्समुद्रस्य महीमण्डलभावतः / आयामाः परिहीयन्ते चतुरस्रसमाः स्मृताः

ដោយសារសភាពមូលរបស់សមុទ្រ និងសភាពមណ្ឌលផែនដី វិសាលភាពរបស់វាក៏ថយចុះតាមលំដាប់; គេរាប់ថាស្មើនឹងរូបចតុកោណ។

Verse 22

इलावृतं चतुष्कोणं भिन्दन्ती मध्यभागतः / प्रभिन्नाञ्जनसंकाशा जम्बूरसवती नदी

ទន្លេជំបូរ​សវតី បែកកាត់ដែនអិលាវ្រឹតដែលមានរាងចតុកោណពីកណ្ដាល ហើយមានពន្លឺខ្មៅដូចថ្មអញ្ជនដែលបែក។

Verse 23

मेरोस्तु दक्षिणे पार्श्वे निषधस्योत्तरेण च / सुदर्शनो नाम महाञ्जम्बूवृक्षः सनातनः

នៅជាយខាងត្បូងនៃភ្នំមេរុ និងខាងជើងនៃភ្នំនិષធ មានដើមជំបូធំអមតៈមួយ ឈ្មោះ “សុទർശន”។

Verse 24

नित्यपुष्पफलोपेतः सिद्धचारणसेवितः / तस्य नाम्ना समा ख्यातो जम्बूद्वीपो वनस्पतेः

ដើមនោះមានផ្កា និងផ្លែជានិច្ច ហើយត្រូវបានសេវាបូជាដោយពួកសិទ្ធ និងចារណ; ដោយនាមរបស់វនស្បតិនោះ ដែននេះបានល្បីថា “ជំបូទ្វីប”។

Verse 25

योजनानां सहस्रं च शतं चान्यन्महात्मनः / उत्सेधो वृक्षराजस्य दिवं स्पृशति सर्वतः

កម្ពស់នៃព្រះរាជាដើមឈើដ៏មហានោះ មានមួយពាន់ និងបន្ថែមមួយរយយោជន; វាស្ទើរតែប៉ះមេឃគ្រប់ទិស។

Verse 26

अरत्नीनां शतान्यष्टावेकषष्ट्यधिकानि तु / फलप्रमाणं संख्यातमृषिभिस्तत्त्वदर्शिभिः

ព្រះឥសីអ្នកឃើញសច្ចធម៌បានរាប់កំណត់ថា ទំហំផ្លែជាំបូ ស្មើនឹង ៨៦៨ អរត្នី (មាត្រដៃ/កំភួន)។

Verse 27

पतमानानि तान्युर्व्यां कुर्वन्ति विपुलं स्वनम् / तस्या जम्ब्वाः फलरसो नदी भूत्वा प्रसर्प्पति

ពេលផ្លែទាំងនោះធ្លាក់ចុះលើផែនដី វាបង្កសំឡេងដ៏ធំ; ហើយទឹកផ្លែជាំបូ ក្លាយជាទន្លេហូររាលដាល។

Verse 28

मेरुं प्रदक्षिणं कृत्वा जम्बूमूलं विशत्यधः / तं पिबन्ति सदा त्दृष्टा जंबूरसमिलावृते

ទន្លេនោះវង់ជុំវិញភ្នំមេរុ (ប្រទក្សិណា) ហើយចូលចុះក្រោមតាមឫសដើមជាំបូ; អ្នកនៅអិលាវ្រឹត តែងតែផឹកវាជានិច្ច។

Verse 29

जंबूफलरसे पीते न जरा बाधते तु तान् / न क्षुधा न श्रमश्चापि न मृत्युर्न च तन्द्रि तम्

ពេលបានផឹកទឹកផ្លែជាំបូហើយ ជរាមិនអាចរំខានពួកគេបានទេ; គ្មានឃ្លាន គ្មាននឿយហត់; គ្មានមរណៈ និងគ្មានស្រវឹងងងុយ។

Verse 30

तत्र जांबूनदं नाम कनकं देवभूषमम् / इन्द्रगोपकसंकाशं जायते भास्वरं तु तत्

នៅទីនោះ មានមាសឈ្មោះ ‘ជាំបូនដ’ ដែលសមស្របជាគ្រឿងអលង្ការរបស់ទេវតា; វារលោងភ្លឺដូចឥន្ទ្រគោបក។

Verse 31

सर्वेषां वर्षवृक्षाणां शुभः फलरसः स्तुतः / स्कन्नं भवति तच्छुभ्रं कनकं देवभूषणम्

ក្នុងចំណោមដើមឈើនៃវស្សាទាំងអស់ ទឹករសផ្លែដ៏មង្គលត្រូវបានសរសើរ; វាហូរធ្លាក់ចុះក្លាយជាមាសសុទ្ធភ្លឺថ្លា ជាគ្រឿងអលង្ការរបស់ទេវតា។

Verse 32

तेषां मूत्रं पुरीषं च दिक्षु सर्वासु सर्वशः / ईश्वरानुग्रहाद्भूमिर्मृताश्च ग्रसते तु तान्

ទឹកនោម និងអសាររបស់ពួកគេរាលដាលទៅគ្រប់ទិសទាំងអស់; ដោយព្រះអនុគ្រោះរបស់ឥશ્વរ ផែនដី និងសូម្បីអ្នកស្លាប់ក៏លេបពួកគេដែរ។

Verse 33

रक्षःपिशाचयक्षाश्च सर्वे हैमवतः स्मृताः / हेमकूटे तु गन्धर्वा विज्ञेयाः साप्सरोगणाः

រាក្សស ពិសាច និងយក្ស—ទាំងអស់ត្រូវបានចងចាំថាស្ថិតនៅហៃមវត; នៅហេមកូដា គួរដឹងថាមានគន្ធព្វជាមួយក្រុមអប្សរា។

Verse 34

सर्वे नागस्तु निषधे शेषवासुकितक्षकाः / महामेरौ त्रयस्त्रिंशत्क्रीडन्ते यज्ञियाः सुराः

នៅនិសធ មាននាគទាំងអស់ ដូចជា សេស វាសុកិ និងតក្សក; នៅមហាមេរុ ទេវតាសាមសិបបី ដែលសមរម្យសម្រាប់យជ្ញា កំពុងកម្សាន្ត។

Verse 35

नीले तु वैदूर्यमये सिद्धा ब्रह्मर्षयो ऽमलाः / दैत्यानां दानवानां चर् श्वेतः पर्वत उच्यते

នៅភ្នំនីលាដែលពោរពេញដោយកែវវೈទូរ្យ មានសិទ្ធ និងព្រហ្មឫសីដ៏បរិសុទ្ធស្ថិតនៅ; ចំណែកទីលំនៅរបស់ទೈត្យ និងទានវ ត្រូវហៅថា ‘ភ្នំស្វេត’។

Verse 36

शृङ्गवान्पर्वतश्रेष्ठः पितॄणां प्रतिसंचरः / नवस्वेतेषु वर्षेषु यथाभागं स्थितेषु वै

ស្រីង្គវាន ជាភ្នំប្រសើរបំផុត គឺជាផ្លូវសញ្ចររបស់ពិត្រទេវ; ហើយក្នុងស្វេតវರ್ಷទាំង៩ ពួកគេឋិតតាមភាគរបស់ខ្លួន។

Verse 37

भूतान्युपनिविष्टानि गतिमन्ति ध्रुवाणि च / तेषां विवृद्धिर्बहुधा दृश्यते दिव्यमानुषी / न संख्या परिसंख्यातुं श्रद्धेया तु बुभूषताम्

នៅទីនោះ សត្វភាវៈជាច្រើនបានស្ថិតនៅ—ខ្លះមានចលនា ខ្លះថេរ; ការរីកចម្រើនរបស់ពួកគេឃើញបានជាច្រើនបែប ទាំងទេវភាព និងមនុស្សភាព។ ចំនួនរបស់ពួកគេមិនអាចរាប់អស់បានទេ; អ្នកប្រាថ្នាចង់ដឹងគួរទទួលដោយសទ្ធា។