Adhyaya 37

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यभागे तृतीय उपोद्धातपादे भार्गवचरिते षट्त्रिंशत्तमो ऽध्यायः // ३६// वसिष्ठ उवाच दृष्ट्वा परशुरामस्तु तदाश्चर्यं महाद्भुतम् / जगाद सर्ववृत्तान्तं मृगयोस्तु यथाश्रुतम्

ដូច្នេះ ក្នុងស្រីព្រហ្មាណ្ឌ មហាបុរាណ ដែលវាយុបានប្រកាស ក្នុងមធ្យភាគ អុបោទ្ធាតបាទទីបី ក្នុងភារគវចរិត ជំពូកទី៣៦។ វសិដ្ឋបានមានពាក្យថា—ព្រះបរśុរាមបានឃើញអស្ចារ្យដ៏មហាអស្ចារ្យនោះ ហើយបានប្រាប់ព្រឹត្តិការណ៍ទាំងមូលអំពីក្តាន់ទាំងពីរ តាមដែលបានឮ។

Verse 2

तच्छ्रुत्वा भगवान्साक्षादगस्त्यः कुंभसंभवः / मोदमान उवाचेदं भार्गवं पुरतः स्थितम्

ពេលបានឮដូច្នោះ ព្រះអគស្ត្យៈ អ្នកកើតពីកុម្ភៈ ដែលជាព្រះភគវានដោយផ្ទាល់ ក៏រីករាយ ហើយមានព្រះវាចានេះទៅកាន់ភារគវៈដែលឈរនៅមុខ។

Verse 3

अगस्त्य उवाच शृणु राम महाभाग कार्याकार्विशारद / हितं वदामि यत्ते ऽद्य तत्कुरुष्व समाहितः

អគស្ត្យៈមានព្រះវាចា—«ឱ រាម មហាភាគ អ្នកឈ្លាសវៃក្នុងអ្វីគួរធ្វើ និងមិនគួរធ្វើ សូមស្តាប់; ថ្ងៃនេះខ្ញុំនឹងប្រាប់អំពីអ្វីដែលជាប្រយោជន៍ដល់អ្នក ចូរធ្វើដោយចិត្តផ្តោត»។

Verse 4

इतो विदूरे सुमहत्स्थानं विष्णोः सुदुर्लभम् / पदानि यत्र दृश्यन्ते न्यस्तानि सुमाहात्मना

ឆ្ងាយពីទីនេះ មានទីស្ថានដ៏អស្ចារ្យ និងកម្ររកបានរបស់ព្រះវិษ្ណុ; នៅទីនោះអាចឃើញស្នាមព្រះបាទដែលមហាត្មានោះបានដាក់ចុះ។

Verse 5

यत्र गङ्गा समुद्भूता वामस्य महात्मनः / पदाग्रात्क्रमतो लोकांस्तद्बलेस्तु विनिग्रहे

នៅទីនោះ ទន្លេគង្គាបានកើតចេញពីចុងព្រះបាទខាងឆ្វេងរបស់មហាត្មានោះ ខណៈព្រះองค์កំពុងជំហានវាស់លោគទាំងឡាយ ដើម្បីទប់ស្កាត់ព្រះបលិ។

Verse 6

तत्र गत्वा स्तवं चेदं मासमैकमनन्यधीः / पठस्व नियमेनैव नियतो नियताशनः

ចូរទៅទីនោះ ហើយអស់រយៈពេលមួយខែ ដោយចិត្តមិនរំខានទៅកន្លែងផ្សេង សូមសូត្រស្តវនេះតាមវិន័យ; ចូររស់ដោយសំយម និងទទួលអាហារដោយកំណត់។

Verse 7

यत्त्वया कवचं पूर्वमभ्यस्तं सिद्धिमिच्छता / शत्रूणां निग्रहार्थाय तच्च ते सिद्धिदं भवेत्

ឱ​អ្នកស្វែងរក​សិទ្ធិ! កាវចៈ (អាវការពារ) ដែលអ្នកបានហាត់ប្រាណពីមុនដោយបំណងសម្រេចសិទ្ធិ សូមឲ្យវាក្លាយជាអ្នកប្រទានសិទ្ធិដល់អ្នក ដើម្បីបង្ក្រាបសត្រូវទាំងឡាយ។

Verse 8

वसिष्ठ उवाच एव मुक्तो ह्यगस्त्येन रामः शत्रुनिबर्हणः / नमस्कृत्य मुनीं शान्तं निर्जगामाश्रमाद्बहिः

វសិષ્ઠៈបាននិយាយថា—ដូច្នេះ ព្រះរាមៈ អ្នកបំផ្លាញសត្រូវ ត្រូវបានអគស្ត្យៈដោះលែងហើយ បានក្រាបបង្គំមុនីដ៏ស្ងប់ស្ងាត់ រួចចេញពីអាស្រមទៅខាងក្រៅ។

Verse 9

पुनस्तेनैव मार्गेण संप्राप्तस्तत्र सत्वरम् / यत्रोत्तरात्पदन्यासान्निर्गता स्वर्णदी नृप

ឱ​ព្រះមហាក្សត្រ! គាត់បានត្រឡប់តាមផ្លូវដដែលដោយរហ័ស ទៅដល់កន្លែងដែលទន្លេស្វර්ណទী បានហូរចេញពីការដាក់ជំហានទៅទិសខាងជើង។

Verse 10

तत्र वासं प्रकल्प्यासावकृतव्रणसंयुतः / समभ्यस्यत्स्तवं दिव्यं कृष्मप्रेमामृताभिधम्

នៅទីនោះ គាត់បានរៀបចំទីស្នាក់នៅ; ទោះមានរបួសក៏ដោយ គាត់បានអនុវត្តស្តវៈដ៏ទេវីយ៍ដែលហៅថា «ក្រឹෂ್ಣព្រេមាម្រឹត»។

Verse 11

नित्यं व्रजपतेस्तस्य स्तोत्रं तुष्टो ऽभवद्धरिः / जगाम दर्शनं तस्य जामदग्न्यस्य भूपते

ឱ​ព្រះមហាក្សត្រ! ដោយស្តូត្រប្រចាំថ្ងៃចំពោះវ្រជបតិ នោះ ហរិបានពេញព្រះហឫទ័យ ហើយបានមកប្រទានទស្សនៈដល់ជាមទគ្ន្យៈ (បរឝុរាម)។

Verse 12

चतुर्व्यूहाधिपः साक्षात्कृष्णः कमललोचनः / किरीटंनार्कवर्णेन कुण्डलाभ्यां च राजितः

ព្រះក្រឹស្ណៈ ជាអធិបតីនៃចតុរវ្យូហៈ មានព្រះនេត្រដូចផ្កាឈូក; ព្រះមកុដពណ៌ដូចព្រះអាទិត្យ និងក្រវិលគូ បំភ្លឺរុងរឿង។

Verse 13

कौस्तुभोद्भासितोरस्कः पीतवासा धनप्रभः / मुरलीवादनपरः साक्षान्मोहनरूपधृक्

ព្រះអុរៈរុងរឿងដោយមណីកៅស្តុភៈ; ព្រះស្លៀកព្រះវស្ត្រពណ៌លឿង មានពន្លឺដូចទ្រព្យសម្បត្តិ; ព្រះអង្គរីករាយក្នុងការផ្លុំខ្លុយ ជារូបមន្តស្នេហ៍ដោយពិត។

Verse 14

तं दृष्ट्वा सहसोत्थाय जामदग्न्यो मुदान्वितः / प्रणम्य दण्डवद्भमौ तुष्टाव प्रयतो विभुम्

ពេលបានឃើញព្រះអង្គ ជាមទគ្ន្យៈ (បរាសុរាម) ក្រោកឡើងភ្លាមដោយអំណរ; ក្រាបដណ្ដវតលើដី ហើយសរសើរព្រះវិភូដោយចិត្តស្មោះស្ងប់។

Verse 15

परशुराम् उवाच नमो नमः कारणविग्रहाय प्रपन्नपालाय सुरार्त्तिहारिणे / ब्रह्मेशविष्ण्विद्रमुखस्तुताय नतो ऽस्मि नित्यं परमेश्वराय

បរាសុរាមបានពោលថា៖ សូមនមស្ការៗ ដល់ព្រះអង្គ អង្គរូបនៃហេតុដើមទាំងអស់ អ្នកការពារអ្នកស្របចិត្តសម្របខ្លួន អ្នកបំបាត់ទុក្ខរបស់ទេវតា; ព្រះអង្គត្រូវបានសរសើរដោយព្រះព្រហ្មា ព្រះឥស្វរ ព្រះវិស្ណុ និងឥន្ទ្រាជាដើម—ខ្ញុំសូមក្រាបបង្គំជានិច្ចដល់បរមេឥស្វរ។

Verse 16

यं वेदवादैर्विविधप्रकारैर्निर्णेतुमीशानमुखा न शक्नुयुः / तं त्वामनिर्देश्यमचं पुराममनन्तमीडे भव मे दयापरः

សូម្បីតែដោយពាក្យវេទៈជាច្រើនបែប អ៊ីសានៈជាដើមក៏មិនអាចកំណត់ដឹងបាន; ខ្ញុំសរសើរព្រះអង្គ ដែលមិនអាចពណ៌នា អជៈ បុរាណ និងអនន្ត—សូមព្រះអង្គមានមេត្តាចំពោះខ្ញុំ។

Verse 17

यस्त्वेक ईशो निजवाञ्च्छितप्रदो धत्ते तनूर्लोकविहार रक्षणे / नाना विधा देवमनुष्यतिर्यग्यादः सु भूमेर्भरवारणाय

ព្រះអីស្វរ​តែមួយ អ្នកប្រទានផលតាមព្រះបំណង ទ្រង់យករាងកាយជាច្រើន ដើម្បីលីឡា និងការពារពិភពលោក; ទ្រង់បង្ហាញជាទេវតា មនុស្ស និងសត្វផ្សេងៗ ដើម្បីបន្ធូរភារនៃផែនដី។

Verse 18

तं त्वामहं भक्तजनानुरक्तं विरक्तमत्यन्तमपीन्दिरादिषु / स्वयं समक्षंव्यभिचारदुष्टचित्तास्वपि प्रेमनिबद्धमानसम्

ខ្ញុំសូមគោរពបូជាព្រះអង្គ—អ្នកមានព្រះហឫទ័យស្និទ្ធស្នាលចំពោះអ្នកភក្តិ ប៉ុន្តែមានវៃរាគ្យយ៉ាងខ្លាំងសូម្បីចំពោះឥន្ទិរា (លក្ខ្មី) និងសម្បត្តិទាំងឡាយ; ហើយទោះបីទ្រង់ស្ថិតនៅមុខផ្ទាល់ ក៏ព្រះហឫទ័យនៅតែចងដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ សូម្បីចំពោះចិត្តដែលខូចដោយការប្រព្រឹត្តខុស។

Verse 19

यं वै प्रसन्ना असुराः सुरा नराः सकिन्नरास्तिर्यकेयोनयो ऽपि हि / गताः स्वरूपं निखलं विहाय ते देहस्त्र्यपत्यार्थममत्वमीश्वर

ឱ ព្រះអីស្វរ! ពេលព្រះអង្គពេញព្រះហឫទ័យ អសុរ ទេវតា មនុស្ស គិន្នរ និងសត្វក្នុងយោនិតិរយកផង ក៏បោះបង់សភាពដើមទាំងមូល ហើយមកសុំជ្រក; ប៉ុន្តែដោយសាររាងកាយ ភរិយា និងកូនចៅ ពួកគេជាប់ក្នុងអារម្មណ៍ “របស់ខ្ញុំ” (មមត្វ)។

Verse 20

तं देवदेवं भजतामभीप्सितप्रदं निरीहं गुणवर्जितं च / अचिन्त्यमव्यक्तमघौघनाशनं प्राप्तो ऽरणं प्रेमनिधानमादरात्

ចូរទៅដល់ព្រះទេវទេវនោះដោយការគោរពជាជម្រក—អ្នកប្រទានផលដែលប្រាថ្នា​ដល់អ្នកបូជា មិនមានបំណងផ្ទាល់ និងលើសពីគុណៈ; អចិន្ត្យ អវ្យក្ត បំផ្លាញកងបាប និងជាគំនរទ្រព្យនៃសេចក្តីស្រឡាញ់។

Verse 21

तपन्ति तापैर्विविधैः स्वदेहमन्ये तु यज्ञैर्विविधैर्यजन्ति / स्वप्ने ऽपि ते रूपमलौकिकंविभो पश्यन्ति नैवार्थनिबद्धवासनाः

មនុស្សខ្លះធ្វើតបៈនានា ដើម្បីធ្វើឲ្យរាងកាយរបស់ខ្លួនក្តៅគគុក; ខ្លះទៀតបូជាដោយយជ្ញៈជាច្រើនប្រភេទ។ ឱ វិភូ! អ្នកដែលមិនចងវាសនាចិត្តជាប់នឹងទ្រព្យសម្បត្តិ សូម្បីក្នុងសុបិនក៏ឃើញរូបអលൗកិករបស់ព្រះអង្គ។

Verse 22

ये वै त्वदीयं चरणं भवश्रमान्निर्विण्मचित्ता विधिवत्स्मरन्ति / नमन्ति भक्त्याथ समर्चयन्ति वै परस्परं संसदि वर्णयन्ति

អ្នកដែលនឿយហត់ពីការលំបាកនៃសំសារា ហើយមានចិត្តស្ងប់ស្ងាត់ តាមពិធីសាស្ត្ររំលឹកដល់ព្រះបាទរបស់ព្រះអង្គ ក្រាបដោយភក្តី និងបូជា នៅក្នុងសភា ពួកគេប្រាប់គ្នាអំពីមហិមារបស់ព្រះអង្គ។

Verse 23

तेनैकजन्मोद्भवपङ्कभेदनप्रसक्तचित्ता भवतोंऽघ्रिपद्मे / तरन्ति चान्यानपि तारयन्ति हि भवौषधं नाम सुधा तवेश

ដោយហេតុនោះ ចិត្តរបស់ពួកគេជាប់ពាក់ក្នុងការបំបែកល្បាប់កខ្វក់នៃបាបដែលកើតក្នុងជីវិតតែមួយ ហើយស្ថិតនៅលើផ្កាឈូកនៃព្រះបាទរបស់ព្រះអង្គ; ពួកគេឆ្លងផុត ហើយជួយឲ្យអ្នកដទៃឆ្លងផុតផង ដ្បិត ហេ ព្រះអីសា ព្រះនាមរបស់ព្រះអង្គជាឱសថនៃជំងឺសំសារា ដូចអម្រឹត។

Verse 24

अहं प्रभो कामनिबद्धचित्तो भवन्तमार्यं विविधप्रयत्नैः / आराधयं नाथ भवानभिज्ञः किं ते ह विज्ञाप्यमिहास्ति लोके

ឱ ព្រះអម្ចាស់ ចិត្តខ្ញុំត្រូវបានចងដោយក្តីប្រាថ្នា; ទោះខ្ញុំខិតខំជាច្រើនយ៉ាង ក៏មិនអាចបូជាព្រះអង្គបានត្រឹមត្រូវទេ។ ឱ នាថា ព្រះអង្គជាសព្វជ្ញា—នៅលោកនេះ ខ្ញុំនឹងទូលសុំអ្វីទៀត?

Verse 25

वसिष्ठ उवाच इत्येवं जामदग्न्यं तु स्तुवन्तं प्रणतं पुरः / उवाचागाधया वाचा मोहयन्निव मायया

វសិષ્ઠបាននិយាយថា—ឃើញជាមដគ្ន្យៈកំពុងសរសើរ និងក្រាបនៅមុខ គាត់បាននិយាយដោយពាក្យអស្ចារ្យជ្រាលជ្រៅ មិនអាចវាស់បាន ដូចជាកំពុងមោហិតដោយមាយា។

Verse 26

कृष्ण उवाच हन्त राम महाभाग सिद्धं ते कार्यमुत्तमम् / कवचस्य स्तवस्यापि प्रभावादवधारय

ក្រឹស្ណបានមានព្រះបន្ទូលថា—ឱ រាម មហាភាគ កិច្ចការល្អឥតខ្ចោះរបស់អ្នកបានសម្រេចហើយ។ ចូរយល់ដឹង និងទទួលស្គាល់អานุភាពនៃស្តវៈ-កវចនេះផង។

Verse 27

हत्वा तं कार्त्तवीर्यं हि राजानं दृप्तमानसम् / साधयित्वा पितुर्वैरं कुरु निःक्षत्रियां महीम्

ក្រោយពេលសម្លាប់ព្រះរាជា ការត្តវីរ្យៈ ដែលមានចិត្តអួតអាង ចូរបំពេញការសងសឹកវេររបស់ឪពុក ហើយធ្វើឲ្យផែនដីនេះគ្មានក្សត្រិយៈ។

Verse 28

मम चक्रावतारो हि कार्त्तवीर्यो धरातले / कृतकार्यो द्विजश्रेष्ट तं समापय मानद

ការត្តវីរ្យៈលើផែនដីនេះ គឺជាអវតារនៃចក្រ​របស់ខ្ញុំ; ឱ ទ្វិជស្រេឋ, កិច្ចការរបស់គាត់បានសម្រេចហើយ—ឱ អ្នកផ្តល់កិត្តិយស ចូរបញ្ចប់គាត់។

Verse 29

अद्य प्रभृति लोके ऽस्मिन्नंशावेशेन मे भवान् / चरिष्यति यथा कालं कर्त्ता हर्त्ता स्वयं प्रभुः

ចាប់ពីថ្ងៃនេះតទៅ ក្នុងលោកនេះ អ្នកនឹងដើរតាមកាល ដោយការចូលស្ថិតនៃភាគរបស់ខ្ញុំ (អಂಶាវેશ) ជាអ្នកបង្កើតកិច្ច និងអ្នកដកហូត ដូចព្រះអម្ចាស់ផ្ទាល់។

Verse 30

चतुर्विशे युगे वत्स त्रेतायां रघुवंशजः / रामो नाम भविष्यामि चतुर्व्यूहः सनातनः

ឱ កូនអើយ នៅយុគទី២៤ ក្នុងត្រេតាយុគ ខ្ញុំនឹងកើតជាវង្សរឃុ មាននាមថា «រាម» ក្នុងសភាពចតុរវ្យូហៈដ៏សនាតន។

Verse 31

कौसल्यानन्दजनको राज्ञो दशरथादहम् / तदा कौशिकयज्ञं तु साधयित्वा सलक्ष्मणः

ខ្ញុំនឹងកើតពីព្រះរាជា ទសរថៈ ក្លាយជាមូលហេតុនៃសេចក្តីរីករាយរបស់ កៅសល្យា; បន្ទាប់មក ជាមួយលក្ខ្មណៈ ខ្ញុំនឹងធ្វើយជ្ញរបស់ កៅសិកៈ ឲ្យសម្រេច។

Verse 32

गमिष्यामि महाभाग जनकस्य पुर महत् / तत्रेशचापं निर्भज्य परिणीय विदेहजाम्

ឱ មហាភាគ! ខ្ញុំនឹងទៅកាន់នគរធំរបស់ព្រះជនក; នៅទីនោះខ្ញុំនឹងបំបាក់ធ្នូព្រះសិវៈ ហើយអភិសេកជាមួយសីតា កូនស្រីវិទេហៈ។

Verse 33

तदा यास्यन्नयोध्यां ते हरिष्ये तेज उन्मदम् / वसिष्ठ उवाच कृष्ण एवं समदिश्य जामदग्न्यं तपोनिधिम् / पश्यतोंऽतर्दधे तत्र रामस्य मुमहात्मनः

ពេលដែលអ្នកកំពុងទៅអយោធ្យា ខ្ញុំនឹងដកហូតពន្លឺដ៏រំភើបឆ្កួតរបស់អ្នក។ វសិដ្ឋៈបាននិយាយថា—ឱ ក្រឹស្ណ! ដោយបានណែនាំជាមដគ្ន្យៈ អ្នកសម្បូរតបៈ ដូច្នេះហើយ គាត់បានអន្តរធានទៅនៅទីនោះ ខណៈមហាត្មរាមកំពុងមើល។