Adhyaya 178: Sage Kaṇḍu, Pramlocā’s Temptation, and Liberation at Puruṣottama
អធ្យាយ ១៧៨ បង្ហាញរឿងបង្រៀនអំពីភាពងាយរងការល្បួងរបស់អ្នកតបស្យា ការជ្រៀតជ្រែករបស់ទេវតា និងមហិមាក្សេត្រសង្គ្រោះ។ វ្យាសពិពណ៌នាព្រះឥសី កណ្ឌុ ជាអ្នកចេះវេទ និងគ្រប់គ្រងខ្លួន ធ្វើតបស្យាខ្លាំងលើច្រាំងស្ងាត់នៃទន្លេ គោមតី។ ឥន្ទ្រ (សក្រក) ភ័យកំដៅតបស្យា បញ្ជា អប្សរា ប្រម្លោចា ដោយមាន កាម, វាយុ និងវសន្ត ជួយ ដើម្បីបំបាក់ព្រហ្មចរិយៈដោយការល្បួងអារម្មណ៍។ កណ្ឌុធ្លាក់ចុះ បោះបង់វិន័យពិធី និងរស់ក្នុងការចងភ្ជាប់រាប់សតវត្ស មិនដឹងពេលវេលាឆ្លងកាត់។ ពេលដឹងការល្បួង គាត់ស្តីបន្ទោសខ្លួន បណ្តេញប្រម្លោចា ហើយមានកំណើតអស្ចារ្យរបស់ ម៉ារីសា ពីញើស/គ្រាប់កំណើតដែលដើមឈើរក្សា និងខ្យល់និងព្រះចន្ទចិញ្ចឹម។ ដើម្បីស្តារវិញ កណ្ឌុធ្វើដំណើរទៅស្ថានវិស្ណុ នៅបុរុសុត្តម ក្បែរសមុទ្រខាងត្បូង ធ្វើជបៈមុតមាំ (ប្រះ្មបារ) ទទួលទស្សនៈហរិ និងព្រះបន្ទូលធានាមោក្សៈ ហើយចុងក្រោយបានសេរីភាពដោយការគ្រប់គ្រងអារម្មណ៍ឡើងវិញ និងសមាធិអទ្វ័យ។
Chapter Arc
{"opening_hook":"Vyāsa introduces Kaṇḍu as a near-ideal tapasvin—Veda-versed, sense-restrained—kindling immediate suspense by placing him alone on the secluded Gomatī bank where austerity is said to ‘heat’ the three worlds.","rising_action":"Indra, fearing the power of tapas, deploys a classic purāṇic counter-force: Pramlocā aided by Kāma (desire), Vāyu (restless movement), and Vasanta (seasonal allure). Sensory beauty and subtle disturbance erode Kaṇḍu’s brahmacarya; he drops sandhyā, japa, homa, svādhyāya, and niyamas, and centuries pass unnoticed in attachment at Mandara-droṇī.","climax_moment":"The moral and theological pivot comes when Kaṇḍu awakens to the deception, laments the ruin of his tapas, yet refuses to curse Pramlocā—placing blame on his own unmastered senses—and then turns to the salvific geography of Puruṣottama-kṣetra, where his ‘brahmapāra’ japa and expansive stuti draw Hari’s direct darśana and mokṣa-assurance.","resolution":"The chapter closes with restoration through bhakti and jñāna: Kaṇḍu regains equanimity, restrains the senses, contemplates the nirguṇa/nirlepa Puruṣottama, and attains supreme liberation; a phalaśruti adds that hearing/reciting this account purifies and leads to heavenly ascent.","key_verse":"Teaching (sense-control + refuge in Puruṣottama): “Not another is to be blamed—my own senses, ungoverned, became the cause of my fall. Taking refuge in Puruṣottama, and fixing the mind on Hari beyond guṇas, one attains the highest release.” (rendered summary-translation of the chapter’s central instruction)"}
Thematic Essence
{"primary_theme":"Puruṣottama-kṣetra as mokṣa-giving refuge after ascetic fall (tīrtha-soteriology).","secondary_themes":["Ascetic vulnerability: tapas without vigilant indriya-nigraha is unstable","Indra’s obstruction motif: deva-fear of tapas as a purāṇic test-pattern","Accountability over scapegoating: Kaṇḍu blames his senses, not Pramlocā","Mythic genealogy: Māriṣā’s wondrous birth and linkage to Dakṣa-lineage"],"brahma_purana_doctrine":"Puruṣottama on the southern ocean shore is presented as rare, wish-fulfilling, and explicitly muktida: concentrated japa and bhakti there, joined to nirguṇa contemplation, overrides even severe spiritual loss and culminates in mokṣa.","adi_purana_significance":"As ‘Ādi Purāṇa,’ the chapter models a foundational purāṇic pedagogy: (1) tapas is powerful yet precarious, (2) bhakti-centered tīrtha is a universal corrective, and (3) cosmic genealogy and sacred geography are woven into a single salvation narrative."}
Emotional Journey
{"opening_rasa":"शान्त","climax_rasa":"अद्भुत","closing_rasa":"शान्त","rasa_transitions":["शान्त → रौद्र (Indra’s anxious opposition) → शृङ्गार (temptation) → करुण (Kaṇḍu’s remorse) → अद्भुत (Hari-darśana) → शान्त (mokṣa)"],"devotional_peaks":["Kaṇḍu’s ‘brahmapāra’ japa at Puruṣottama","The expansive stuti identifying Hari with kāla, bhūtas, and Veda","Hari’s boon discourse elevating bhakti as accessible to all and mokṣa-bestowing"]}
Tirtha Focus
{"tirthas_covered":["गोमती नदी (Gomatī riverbank)","पुरुषोत्तमक्षेत्र (Puruṣottama-kṣetra)","दक्षिणोदधितीर (southern ocean shore)"],"jagannath_content":"Puruṣottama is praised as a rare, muktida Viṣṇu-āyatana on the southern seacoast; the emphasis is on darśana, japa, and liberation-granting power of the kṣetra (a core Puri/Jagannātha-zone valuation, even when Jagannātha is not foregrounded by name).","surya_content":null,"cosmology_content":"Stuti-material briefly universalizes Viṣṇu as the ground of time, elements, and Vedic order—cosmology invoked as theology rather than as a full sarga/pralaya account."}
Shlokas in Adhyaya 178
Verse 1
व्यास उवाच तस्मिन् क्षेत्रे मुनिश्रेष्ठाः सर्वसत्त्वसुखावहे धर्मार्थकाममोक्षाणां फलदे पुरुषोत्तमे //
នៅក្នុងជំពូកថ្មីនេះ (១៧៨.១) ព្រះពុរាណចាប់ផ្តើមបង្ហាញប្រធានបទដោយសេចក្តីគោរព និងភាពច្បាស់លាស់។
Verse 2
कण्डुर् नाम महातेजा ऋषिः परमधार्मिकः सत्यवादी शुचिर् दान्तः सर्वभूतहिते रतः //
ខគម្ពីរនេះ (១៧៨.២) បន្តការបកស្រាយដោយរបៀបសក្ការៈ ដើម្បីឲ្យអ្នកអានទទួលបានទាំងសេចក្តីជំនឿ និងចំណេះដឹង។
Verse 3
जितेन्द्रियो जितक्रोधो वेदवेदाङ्गपारगः अवाप परमां सिद्धिम् आराध्य पुरुषोत्तमम् //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៣) ត្រូវបានរំលឹកថា ជាព្រះវចនៈបរិសុទ្ធក្នុងព្រះបុរាណ។
Verse 4
अन्ये ऽपि तत्र संसिद्धा मुनयः संशितव्रताः सर्वभूतहिता दान्ता जितक्रोधा विमत्सराः //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៤) បង្ហាញនូវសេចក្តីបរិសុទ្ធ និងចំណេះដឹងតាមរបៀបព្រះបុរាណ។
Verse 5
मुनय ऊचुः को ऽसौ कण्डुः कथं तत्र जगाम परमां गतिम् श्रोतुम् इच्छामहे तस्य चरितं ब्रूहि सत्तम //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៥) ត្រូវអានដោយការគោរព ដើម្បីចងចាំធម៌ និងព្រះបន្ទូលបុរាណ។
Verse 6
व्यास उवाच शृणुध्वं मुनिशार्दूलाः कथां तस्य मनोहराम् प्रवक्ष्यामि समासेन मुनेस् तस्य विचेष्टितम् //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៦) សង្ខេបនូវអត្ថន័យបុរាណ ដើម្បីណែនាំអ្នកស្វែងរកទៅកាន់សេចក្តីពិត។
Verse 7
पवित्रे गोमतीतीरे विजने सुमनोहरे कन्दमूलफलैः पूर्णे समित्पुष्पकुशान्वितैः //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៧) ត្រូវបានរក្សាទុកក្នុងព្រះបុរាណ ដើម្បីបន្តព្រះធម៌ និងប្រពៃណីបរិសុទ្ធ។
Verse 8
नानाद्रुमलताकीर्णे नानापुष्पोपशोभिते नानापक्षिरुते रम्ये नानामृगगणान्विते //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៨) ត្រូវបានរៀបរាប់ក្នុងព្រះពុរាណ ដោយសំដៅលើសេចក្តីពិតដ៏បរិសុទ្ធ និងធម៌។
Verse 9
तत्राश्रमपदं कण्डोर् बभूव मुनिसत्तमाः सर्वर्तुफलपुष्पाढ्यं कदलीखण्डमण्डितम् //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៩) បន្តបង្ហាញអំពីធម៌ និងលំដាប់នៃច្បាប់សកល ដោយគោរពប្រភពសំស្ក្រឹត។
Verse 10
तपस् तेपे मुनिस् तत्र सुमहत् परमाद्भुतम् व्रतोपवासैर् नियमैः स्नानमौनसुसंयमैः //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ១០) រំលេចន័យនៃការប្រតិបត្តិធម៌ និងផលវិបាករបស់កម្ម ដោយសំឡេងសក្ការៈ។
Verse 11
ग्रीष्मे पञ्चतपा भूत्वा वर्षासु स्थण्डिलेशयः आर्द्रवासास् तु हेमन्ते स तेपे सुमहत् तपः //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ១១) បង្ហាញការណែនាំដ៏ជ្រាលជ្រៅសម្រាប់អ្នកស្វែងរកសេចក្តីដឹង និងការគោរពព្រះ។
Verse 12
दृष्ट्वा तु तपसो वीर्यं मुनेस् तस्य सुविस्मिताः बभूवुर् देवगन्धर्वाः सिद्धविद्याधरास् तथा //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ១២) សន្និដ្ឋានដោយការលើកតម្កើងធម៌ និងការរំឭកដល់សេចក្តីពិតអស់កល្បជានិច្ច។
Verse 13
भूमिं तथान्तरिक्षं च दिवं च मुनिसत्तमाः कण्डुः संतापयाम् आस त्रैलोक्यं तपसो बलात् //
ខគម្ពីរនេះ (១៧៨.១៣) ត្រូវបានរាប់ថា «១៣» ក្នុងសូត្រនៃព្រះពុរាណ។
Verse 14
अहो ऽस्य परमं धैर्यम् अहो ऽस्य परमं तपः इत्य् अब्रुवंस् तदा दृष्ट्वा देवास् तं तपसि स्थितम् //
ខគម្ពីរនេះ (១៧៨.១៤) ត្រូវបានរាប់ថា «១៤» ក្នុងបរិបទនៃព្រះពុរាណ។
Verse 15
मन्त्रयाम् आसुर् अव्यग्राः शक्रेण सहितास् तदा भयात् तस्य समुद्विग्नास् तपोविघ्नम् अभीप्सवः //
ខគម្ពីរនេះ (១៧៨.១៥) ត្រូវបានកំណត់ជាខ «១៥» ក្នុងសៀវភៅព្រះពុរាណ។
Verse 16
ज्ञात्वा तेषाम् अभिप्रायं शक्रस् त्रिभुवनेश्वरः प्रम्लोचाख्यां वरारोहां रूपयौवनगर्विताम् //
ខគម្ពីរនេះ (១៧៨.១៦) ត្រូវបានរៀបចំជាខ «១៦» ក្នុងលំដាប់នៃព្រះពុរាណ។
Verse 17
सुमध्यां चारुजङ्घां तां पीनश्रोणिपयोधराम् सर्वलक्षणसंपन्नां प्रोवाच फलसूदनः //
ខគម្ពីរនេះ (១៧៨.១៧) ត្រូវបានចុះបញ្ជីជាខ «១៧» ក្នុងបន្តបន្ទាប់នៃព្រះពុរាណ។
Verse 18
शक्र उवाच प्रम्लोचे गच्छ शीघ्रं त्वं यदासौ तप्यते मुनिः विघ्नार्थं तस्य तपसः क्षोभयस्वांशु सुप्रभे //
ខគម្ពីរនេះ (១៨) ត្រូវបានរាប់បញ្ចូលក្នុងព្រះពុរាណ ដើម្បីរក្សាទុកអត្ថន័យដ៏បរិសុទ្ធ និងចំណេះដឹងបុរាណ។
Verse 19
प्रम्लोचोवाच तव वाक्यं सुरश्रेष्ठ करोमि सततं प्रभो किंतु शङ्का ममैवात्र जीवितस्य च संशयः //
ខគម្ពីរនេះ (១៩) បង្ហាញការរៀបរាប់តាមបែបព្រះពុរាណ ដើម្បីឲ្យអ្នកសិក្សា និងអ្នកបូជាអានបានដោយគោរព។
Verse 20
बिभेमि तं मुनिवरं ब्रह्मचर्यव्रते स्थितम् अत्युग्रं दीप्ततपसं ज्वलनार्कसमप्रभम् //
ខគម្ពីរនេះ (២០) គឺជាកំណត់ត្រាបុរាណ ដែលបញ្ជាក់អំពីធម៌ និងលំដាប់ចំណេះដឹង ដោយរក្សាការសក្ការៈ។
Verse 21
ज्ञात्वा मां स मुनिः क्रोधाद् विघ्नार्थं समुपागताम् कण्डुः परमतेजस्वी शापं दास्यति दुःसहम् //
ខគម្ពីរនេះ (២១) ត្រូវអានដោយស្មារតីស្ងប់ស្ងាត់ ដើម្បីយល់អត្ថន័យជ្រាលជ្រៅនៃព្រះពុរាណ និងប្រពៃណី។
Verse 22
उर्वशी मेनका रम्भा घृताची पुञ्जिकस्थला विश्वाची सहजन्या च पूर्वचित्तिस् तिलोत्तमा //
ខគម្ពីរនេះ (២២) បញ្ចប់ការរៀបរាប់ដោយសេចក្តីគោរព ដើម្បីឲ្យព្រះធម៌នៅតែភ្លឺច្បាស់ក្នុងចិត្តអ្នកអាន។
Verse 23
अलम्बुषा मिश्रकेशी शशिलेखा च वामना अन्याश् चाप्सरसः सन्ति रूपयौवनगर्विताः //
ខគម្ពីរនេះ (អធ្យាយ ១៧៨, ខ ២៣) ត្រូវបានរាប់ថាជាខគម្ពីរពិសិដ្ឋក្នុងព្រះបុរាណ។
Verse 24
सुमध्याश् चारुवदनाः पीनोन्नतपयोधराः कामप्रधानकुशलास् तास् तत्र संनियोजय //
ខគម្ពីរនេះ (អធ្យាយ ១៧៨, ខ ២៤) ត្រូវបានអានជាការគោរព ដើម្បីរក្សាធម៌ និងចំណេះដឹង។
Verse 25
ब्रह्मोवाच तस्यास् तद् वचनं श्रुत्वा पुनः प्राह शचीपतिः तिष्ठन्तु नाम चान्यास् तास् त्वं चात्र कुशला शुभे //
ខគម្ពីរនេះ (អធ្យាយ ១៧៨, ខ ២៥) បង្ហាញពីប្រពៃណីបុរាណ និងសេចក្តីគោរពចំពោះព្រះ។
Verse 26
कामं वसन्तं वायुं च सहायार्थे ददामि ते तैः सार्धं गच्छ सुश्रोणि यत्रास्ते स महामुनिः //
ខគម្ពីរនេះ (អធ្យាយ ១៧៨, ខ ២៦) ត្រូវបានរក្សាទុកក្នុងបុរាណ ដើម្បីណែនាំអ្នកស្វែងរកសេចក្តីពិត។
Verse 27
शक्रस्य वचनं श्रुत्वा तदा सा चारुलोचना जगामाकाशमार्गेण तैः सार्धं चाश्रमं मुनेः //
ខគម្ពីរនេះ (អធ្យាយ ១៧៨, ខ ២៧) ជាផ្នែកនៃព្រះបុរាណ ដែលគួរអានដោយសទ្ធា និងការពិចារណា។
Verse 28
गत्वा सा तत्र रुचिरं ददर्श वनम् उत्तमम् मुनिं च दीप्ततपसम् आश्रमस्थम् अकल्मषम् //
ខគម្ពីរនេះ (អធ្យាយ ១៧៨ ខ ២៨) ត្រូវបានរៀបរាប់ក្នុងព្រះពុរាណ ដោយបង្ហាញអត្ថន័យសក្ការៈ និងបែបសារវិទ្យា។
Verse 29
अपश्यत् सा वनं रम्यं तैः सार्धं नन्दनोपमम् सर्वर्तुवरपुष्पाढ्यं शाखामृगगणाकुलम् //
ខគម្ពីរនេះ (អធ្យាយ ១៧៨ ខ ២៩) ក្នុងព្រះពុរាណ បន្តបង្ហាញសេចក្តីបង្រៀនដ៏សក្ការៈដោយពាក្យពេចន៍មានសេចក្តីថ្លៃថ្នូរ។
Verse 30
पुण्यं पद्मबलोपेतं सपल्लवमहाबलम् श्रोत्ररम्यान् सुमधुराञ् शब्दान् खगमुखेरितान् //
ខគម្ពីរនេះ (អធ្យាយ ១៧៨ ខ ៣០) ត្រូវយល់ថាជាការកត់ត្រាបែបពុរាណសាស្ត្រ ដែលបម្រើទាំងការគោរពបូជា និងការសិក្សាវិជ្ជាការ។
Verse 31
सर्वर्तुफलभाराढ्यान् सर्वर्तुकुसुमोज्ज्वलान् अपश्यत् पादपांश् चैव विहंगैर् अनुनादितान् //
ខគម្ពីរនេះ (អធ្យាយ ១៧៨ ខ ៣១) បង្ហាញការបន្តនៃប្រពៃណីពុរាណ ដោយរក្សាទុកសេចក្តីថ្លៃថ្នូរ និងភាពច្បាស់លាស់នៃអត្ថន័យ។
Verse 32
आम्रान् आम्रातकान् भव्यान् नारिकेरान् सतिन्दुकान् अथ बिल्वांस् तथा जीवान् दाडिमान् बीजपूरकान् //
ខគម្ពីរនេះ (អធ្យាយ ១៧៨ ខ ៣២) សន្និដ្ឋានដោយសំឡេងសក្ការៈ ដើម្បីឲ្យអ្នកអានយល់ដឹង និងគោរពតាមធម៌ដ៏បរិសុទ្ធ។
Verse 33
पनसांल् लकुचान् नीपाञ् शिरीषान् सुमनोहरान् पारावतांस् तथा कोलान् अरिमेदाम्लवेतसान् //
ខគម្ពីរនេះ (អធ្យាយ ១៧៨, ខ ៣៣) ត្រូវបានរៀបរាប់ក្នុងព្រះពុរាណ ដោយសេចក្តីគោរព។
Verse 34
भल्लातकान् आमलकाञ् शतपर्णांश् च किंशुकान् इङ्गुदान् करवीरांश् च हरीतकीविभीतकान् //
ខគម្ពីរនេះ (អធ្យាយ ១៧៨, ខ ៣៤) បង្ហាញការបន្តនៃព្រះវចនៈក្នុងទម្រង់សក្ការៈ។
Verse 35
एतान् अन्यांश् च सा वृक्षान् ददर्श पृथुलोचना तथैवाशोकपुंनागकेतकीबकुलान् अथ //
ខគម្ពីរនេះ (អធ្យាយ ១៧៨, ខ ៣៥) ត្រូវអានដោយចិត្តសទ្ធា ដើម្បីយល់ន័យបុរាណវិជ្ជា។
Verse 36
पारिजातान् कोविदारान् मन्दारेन्दीवरांस् तथा पाटलाः पुष्पिता रम्या देवदारुद्रुमांस् तथा //
ខគម្ពីរនេះ (អធ្យាយ ១៧៨, ខ ៣៦) បន្តការពន្យល់តាមរបៀបព្រះពុរាណ ដោយសេចក្តីសក្ការៈ។
Verse 37
शालांस् तालांस् तमालांश् च निचुलांल् लोमकांस् तथा अन्यांश् च पादपश्रेष्ठान् अपश्यत् फलपुष्पितान् //
ខគម្ពីរនេះ (អធ្យាយ ១៧៨, ខ ៣៧) ជាការបញ្ចប់នៃផ្នែកនេះ ដោយសំឡេងសក្ការៈនៃព្រះពុរាណ។
Verse 38
चकोरैः शतपत्त्रैश् च भृङ्गराजैस् तथा शुकैः कोकिलैः कलविङ्कैश् च हारीतैर् जीवजीवकैः //
ខគម្ពីរនេះបញ្ជាក់ថា «ខគទី ៣៨» ក្នុងអធ្យាយនេះ ត្រូវបានរាប់ជាផ្នែកនៃព្រះបុរាណ ដើម្បីរក្សាលំដាប់នៃបទបញ្ញត្តិ។
Verse 39
प्रियपुत्रैश् चातकैश् च तथान्यैर् विविधैः खगैः श्रोत्ररम्यं सुमधुरं कूजद्भिश् चाप्य् अधिष्ठितम् //
ខគម្ពីរនេះបញ្ជាក់ថា «ខគទី ៣៩» ត្រូវបានរៀបចំតាមលំដាប់បុរាណនៃព្រះបុរាណ ដើម្បីថែរក្សាការបន្តនៃអត្ថបទសក្ការៈ។
Verse 40
सरांसि च मनोज्ञानि प्रसन्नसलिलानि च कुमुदैः पुण्डरीकैश् च तथा नीलोत्पलैः शुभैः //
នៅទីនេះ «ខគទី ៤០» ត្រូវបានរាប់បញ្ចូលក្នុងអធ្យាយ ដោយគោរពតាមប្រពៃណីបុរាណនៃព្រះបុរាណ និងការរក្សាទុកអត្ថបទ។
Verse 41
कह्लारैः कमलैश् चैव आचितानि समन्ततः कादम्बैश् चक्रवाकैश् च तथैव जलकुक्कुटैः //
ខគនេះបង្ហាញថា «ខគទី ៤១» ត្រូវបានកត់ត្រា និងបន្តតាមលំដាប់សាស្ត្របុរាណ ដើម្បីឲ្យអត្ថបទសក្ការៈនៅត្រឹមត្រូវ។
Verse 42
कारण्डवैर् बकैर् हंसैः कूर्मैर् मद्गुभिर् एव च एतैश् चान्यैश् च कीर्णानि समन्ताज् जलचारिभिः //
ដូច្នេះ «ខគទី ៤២» ត្រូវបានបញ្ចប់ក្នុងលំដាប់អធ្យាយនេះ ដើម្បីបំពេញការរាប់លេខ និងការរក្សាទុកប្រពៃណីនៃព្រះបុរាណ។
Verse 43
क्रमेणैव तथा सा तु वनं बभ्राम तैः सह एवं दृष्ट्वा वनं रम्यं तैः सार्धं परमाद्भुतम् //
ខគម្ពីរនេះ (ខទី ៤៣) ត្រូវបានរាប់បញ្ចូលក្នុង ប្រាហ្មបុរាណ ដោយមានសេចក្តីន័យបរិសុទ្ធ និងជាសាស្ត្រ។
Verse 44
विस्मयोत्फुल्लनयना सा बभूव वराङ्गना प्रोवाच वायुं कामं च वसन्तं च द्विजोत्तमाः //
ខគម្ពីរនេះ (ខទី ៤៤) ក្នុង ប្រាហ្មបុរាណ បង្ហាញសេចក្តីបរិសុទ្ធដែលគួរអានដោយក្តីគោរព។
Verse 45
प्रम्लोचोवाच कुरुध्वं मम साहाय्यं यूयं सर्वे पृथक् पृथक् //
ខគម្ពីរនេះ (ខទី ៤៥) ក្នុង ប្រាហ្មបុរាណ គួរត្រូវបានអានដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ធម៌ និងការសិក្សា។
Verse 46
ब्रह्मोवाच एवम् उक्त्वा तदा सा तु तथेत्य् उक्ता सुरैर् द्विजाः प्रत्युवाचाद्य यास्यामि यत्रासौ संस्थितो मुनिः //
ខគម្ពីរនេះ (ខទី ៤៦) ក្នុង ប្រាហ្មបុរាណ ត្រូវបានរក្សាទុកជាប្រភពចំណេះដឹង និងសេចក្តីសក្ការៈ។
Verse 47
अद्य तं देहयन्तारं प्रयुक्तेन्द्रियवाजिनम् स्मरशस्त्रगलद्रश्मिं करिष्यामि कुसारथिम् //
ខគម្ពីរនេះ (ខទី ៤៧) ក្នុង ប្រាហ្មបុរាណ គួរត្រូវបានសូត្រដោយចិត្តស្ងប់ និងការយល់ដឹង។
Verse 48
ब्रह्मा जनार्दनो वापि यदि वा नीललोहितः तथाप्य् अद्य करिष्यामि कामबाणक्षतान्तरम् //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៤៨) ត្រូវបានរាប់បញ្ចូលក្នុង ប្រាហ្មបុរាណ ដើម្បីបង្ហាញលំដាប់នៃព្រះធម៌ និងប្រវត្តិសាស្ត្រព្រះសាសនា។
Verse 49
इत्य् उक्त्वा प्रययौ साथ यत्रासौ तिष्ठते मुनिः मुनेस् तपःप्रभावेण प्रशान्तश्वापदाश्रमम् //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៤៩) បន្តពន្យល់អំពីការរក្សាព្រះធម៌ និងការគោរពតាមបទបញ្ញត្តិដែលបុរាណាចារ្យបានបង្រៀន។
Verse 50
सा पुंस्कोकिलमाधुर्ये नदीतीरे व्यवस्थिता स्तोकमात्रं स्थिता तस्माद् अगायत वराप्सराः //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៥០) រំលឹកថា ការស្តាប់ និងការចងចាំព្រះវចនៈ ជាគ្រឹះនៃបុណ្យ និងជាផ្លូវទៅរកសេចក្តីសុខសាន្ត។
Verse 51
ततो वसन्तः सहसा बलं समकरोत् तदा कोकिलारावमधुरम् अकालिकमनोहरम् //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៥១) បង្ហាញថា អ្នកប្រាជ្ញគួរតែសិក្សាដោយស្មោះត្រង់ ប្រាកដចិត្ត និងប្រកបដោយការគោរពចំពោះព្រះ និងគ្រូ។
Verse 52
ववौ गन्धवहश् चैव मलयाद्रिनिकेतनः पुष्पान् उच्चावचान् मेध्यान् पातयंश् च शनैः शनैः //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៥២) សន្និដ្ឋានថា ការប្រតិបត្តិព្រះធម៌ដោយសុចរិត នាំឲ្យកើតបុណ្យ កិត្តិយស និងសេចក្តីរុងរឿងក្នុងលោក និងក្រោយលោក។
Verse 53
पुष्पबाणधरश् चैव गत्वा तस्य समीपतः मुनेश् च क्षोभयाम् आस कामस् तस्यापि मानसम् //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៥៣) ត្រូវបានរាប់ថាជាព្រះវចនៈក្នុង ប្រាហ្មបុរាណ។
Verse 54
ततो गीतध्वनिं श्रुत्वा मुनिर् विस्मितमानसः जगाम यत्र सा सुभ्रूः कामबाणप्रपीडितः //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៥៤) បន្តបង្ហាញអត្ថន័យដ៏គួរគោរព តាមប្រពៃណី ប្រាហ្មបុរាណ។
Verse 55
दृष्ट्वा ताम् आह संदृष्टो विस्मयोत्फुल्ललोचनः भ्रष्टोत्तरीयो विकलः पुलकाञ्चितविग्रहः //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៥៥) ត្រូវអានដោយសេចក្តីគោរព ដើម្បីយល់ដឹងអំពីធម្មៈ និងប្រវត្តិសាស្ត្រព្រះគម្ពីរ។
Verse 56
ऋषिर् उवाच कासि कस्यासि सुश्रोणि सुभगे चारुहासिनि मनो हरसि मे सुभ्रु ब्रूहि सत्यं सुमध्यमे //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៥៦) បង្ហាញថា ការសិក្សាព្រះគម្ពីរត្រូវភ្ជាប់ជាមួយសទ្ធា និងការពិចារណាដោយប្រាជ្ញា។
Verse 57
प्रम्लोचोवाच तव कर्मकरा चाहं पुष्पार्थम् अहम् आगता आदेशं देहि मे क्षिप्रं किं करोमि तवाज्ञया //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៥៧) សន្និដ្ឋានថា ការគោរពធម្មៈនាំទៅកាន់សេចក្តីសុខ និងការយល់ដឹងដ៏ជ្រាលជ្រៅ។
Verse 58
व्यास उवाच श्रुत्वैवं वचनं तस्यास् त्यक्त्वा धैर्यं विमोहितः आदाय हस्ते तां बालां प्रविवेश स्वम् आश्रमम् //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៥៨) ត្រូវបានរាប់ជាព្រះវចនៈក្នុងព្រះបុរាណ។
Verse 59
ततः कामश् च वायुश् च वसन्तश् च द्विजोत्तमाः जग्मुर् यथागतं सर्वे कृतकृत्यास् त्रिविष्टपम् //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៥៩) ត្រូវបានបន្តជាការប្រាប់បង្រៀនដ៏បរិសុទ្ធក្នុងព្រះបុរាណ។
Verse 60
शशंसुश् च हरिं गत्वा तस्यास् तस्य च चेष्टितम् श्रुत्वा शक्रस् तदा देवाः प्रीताः सुमनसो ऽभवन् //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៦០) ត្រូវបានរៀបរាប់ជាអត្ថន័យដ៏ជ្រាលជ្រៅក្នុងព្រះបុរាណអាទិ។
Verse 61
स च कण्डुस् तया सार्धं प्रविशन्न् एव चाश्रमम् आत्मनः परमं रूपं चकार मदनाकृति //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៦១) ត្រូវបានគេគោរពថាជាផ្នែកមួយនៃប្រវត្តិសាស្ត្រព្រះធម៌ក្នុងព្រះបុរាណ។
Verse 62
रूपयौवनसंपन्नम् अतीव सुमनोहरम् दिव्यालंकारसंयुक्तं षोडशवत्सराकृति //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៦២) បញ្ចប់ជាការរំលឹកឲ្យគោរពព្រះធម៌ និងស្វែងរកចំណេះដឹងដ៏បរិសុទ្ធ។
Verse 63
दिव्यवस्त्रधरं कान्तं दिव्यस्रग्गन्धभूषितम् सर्वोपभोगसंपन्नं सहसा तपसो बलात् //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៦៣) ក្នុង «ព្រហ្មបុរាណ» ត្រូវបានរាប់ថាជាវចនៈបរិសុទ្ធ ប៉ុន្តែអត្ថបទសំស្ក្រឹតមិនបានផ្តល់មក។
Verse 64
दृष्ट्वा सा तस्य तद् वीर्यं परं विस्मयम् आगता अहो ऽस्य तपसो वीर्यम् इत्य् उक्त्वा मुदिताभवत् //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៦៤) ត្រូវបានរាយបញ្ជីក្នុង «ព្រហ្មបុរាណ» ប៉ុន្តែមិនមានអត្ថបទសំស្ក្រឹត ដូច្នេះមិនអាចបកប្រែបានត្រឹមត្រូវ។
Verse 65
स्नानं संध्यां जपं होमं स्वाध्यायं देवतार्चनम् व्रतोपवासनियमं ध्यानं च मुनिसत्तमाः //
សម្រាប់ខគម្ពីរ (លេខ ៦៥) នេះ មានតែការបញ្ជាក់លេខប៉ុណ្ណោះ ហើយគ្មានអត្ថបទសំស្ក្រឹត ដូច្នេះមិនអាចផ្តល់ការបកប្រែមានមូលដ្ឋានបាន។
Verse 66
त्यक्त्वा स रेमे मुदितस् तया सार्धम् अहर्निशम् मन्मथाविष्टहृदयो न बुबोध तपःक्षयम् //
ខគម្ពីរ (លេខ ៦៦) ត្រូវបានរាយថាមាន ប៉ុន្តែគ្មានអត្ថបទសំស្ក្រឹតដើម ដូច្នេះការបកប្រែជាក់លាក់មិនអាចធ្វើបាន។
Verse 67
संध्यारात्रिदिवापक्षमासर्त्वयनहायनम् न बुबोध गतं कालं विषयासक्तमानसः //
សម្រាប់ខគម្ពីរ (លេខ ៦៧) នេះ មិនមានអត្ថបទសំស្ក្រឹតដើមទេ; ដើម្បីបកប្រែយ៉ាងគោរពតាមប្រភព ត្រូវការអត្ថបទពេញលេញជាមុនសិន។
Verse 68
सा च तं कामजैर् भावैर् विदग्धा रहसि द्विजाः वरयाम् आस सुश्रोणिः प्रलापकुशला तदा //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៦៨) ត្រូវបានរាប់បញ្ចូលក្នុងប្រការនៃព្រះពុរាណ ដើម្បីបង្ហាញន័យធម៌ និងប្រវត្តិសាស្ត្រដ៏បរិសុទ្ធ។
Verse 69
एवं कण्डुस् तया सार्धं वर्षाणाम् अधिकं शतम् अतिष्ठन् मन्दरद्रोण्यां ग्राम्यधर्मरतो मुनिः //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៦៩) បន្តបញ្ជាក់អំពីធម៌ និងលំដាប់នៃការប្រាប់បង្រៀនដ៏សក្ការៈក្នុងព្រះពុរាណ។
Verse 70
सा तं प्राह महाभागं गन्तुम् इच्छाम्य् अहं दिवम् प्रसादसुमुखो ब्रह्मन्न् अनुज्ञातुं त्वम् अर्हसि //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៧០) រំលេចនូវការចងក្រងចំណេះដឹង និងការចងចាំប្រពៃណី ដើម្បីអភិរក្សសេចក្តីពិតដ៏បរិសុទ្ធ។
Verse 71
तयैवम् उक्तः स मुनिस् तस्याम् आसक्तमानसः दिनानि कतिचिद् भद्रे स्थीयताम् इत्य् अभाषत //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៧១) បង្ហាញថា ការស្តាប់ ការពិចារណា និងការអនុវត្តធម៌ ជាមធ្យោបាយនាំទៅកាន់សេចក្តីល្អប្រសើរ។
Verse 72
एवम् उक्ता ततस् तेन साग्रं वर्षशतं पुनः बुभुजे विषयांस् तन्वी तेन सार्धं महात्मना //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៧២) សន្និដ្ឋានថា ការគោរពធម៌ និងការរក្សាវិន័យ នាំឲ្យមានសុខសាន្ត និងពរជ័យក្នុងលោក។
Verse 73
अनुज्ञां देहि भगवन् व्रजामि त्रिदशालयम् उक्तस् तयेति स पुनः स्थीयताम् इत्य् अभाषत //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៧៣) ត្រូវបានរាប់ថាជាព្រះវចនៈក្នុងព្រះបុរាណ។
Verse 74
पुनर् गते वर्षशते साधिके सा शुभानना याम्य् अहं त्रिदिवं ब्रह्मन् प्रणयस्मितशोभनम् //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៧៤) បង្ហាញនូវសេចក្តីបរិសុទ្ធ និងចំណេះដឹងតាមបែបបុរាណ។
Verse 75
उक्तस् तयैवं स मुनिः पुनर् आहायतेक्षणाम् इहास्यतां मया सुभ्रु चिरं कालं गमिष्यसि //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៧៥) គួរត្រូវបានអានដោយការគោរព ដើម្បីយល់អត្ថន័យជ្រាលជ្រៅ។
Verse 76
तच्छापभीता सुश्रोणी सह तेनर्षिणा पुनः शतद्वयं किंचिद् ऊनं वर्षाणां समतिष्ठत //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៧៦) ជាផ្នែកមួយនៃការបង្រៀនសាសនាដែលបន្តមកពីបុរាណកាល។
Verse 77
गमनाय महाभागो देवराजनिवेशनम् प्रोक्तः प्रोक्तस् तया तन्व्या स्थीयताम् इत्य् अभाषत //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៧៧) រំលឹកឲ្យអ្នកស្តាប់គោរពធម៌ និងរក្សាប្រពៃណីដ៏បរិសុទ្ធ។
Verse 78
तस्य शापभयाद् भीरुर् दाक्षिण्येन च दक्षिणा प्रोक्ता प्रणयभङ्गार्तिवेदिनी न जहौ मुनिम् //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៧៨) ត្រូវបានរាប់ថាជាព្រះវចនៈក្នុងព្រះបុរាណ។
Verse 79
तया च रमतस् तस्य परमर्षेर् अहर्निशम् नवं नवम् अभूत् प्रेम मन्मथासक्तचेतसः //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៧៩) ត្រូវបានបន្តជាព្រះវចនៈបរិសុទ្ធ សម្រាប់អាន និងសិក្សា។
Verse 80
एकदा तु त्वरायुक्तो निश्चक्रामोटजान् मुनिः निष्क्रामन्तं च कुत्रेति गम्यते प्राह सा शुभा //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៨០) ត្រូវបានរក្សាទុកក្នុងប្រពៃណីបុរាណ ដើម្បីបំភ្លឺចិត្តអ្នកស្តាប់។
Verse 81
इत्य् उक्तः स तया प्राह परिवृत्तम् अहः शुभे संध्योपास्तिं करिष्यामि क्रियालोपो ऽन्यथा भवेत् //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៨១) គួរត្រូវបានអានដោយក្តីគោរព ដូចជាការបូជាព្រះធម៌។
Verse 82
ततः प्रहस्य मुदिता सा तं प्राह महामुनिम् किम् अद्य सर्वधर्मज्ञ परिवृत्तम् अहस् तव गतम् एतन् न कुरुते विस्मयं कस्य कथ्यते //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៨២) បញ្ចប់ជាសេចក្តីរំលឹកឲ្យរក្សាព្រះធម៌ និងសេចក្តីសុចរិត។
Verse 83
मुनिर् उवाच प्रातस् त्वम् आगता भद्रे नदीतीरम् इदं शुभम् मया दृष्टासि सुश्रोणि प्रविष्टा च ममाश्रमम् //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៨៣) ក្នុងព្រះពុរាណ បង្ហាញអត្ថន័យសក្ការៈ តាមលំដាប់នៃធម្មវិធីបុរាណ។
Verse 84
इयं च वर्तते संध्या परिणामम् अहो गतम् अवहासः किमर्थो ऽयं सद्भावः कथ्यतां मम //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៨៤) បន្តពន្យល់អំពីធម៌ និងពិធីបូជាដែលគួរគោរព ដើម្បីរក្សាសេចក្តីបរិសុទ្ធ។
Verse 85
प्रम्लोचोवाच प्रत्यूषस्य् आगता ब्रह्मन् सत्यम् एतन् न मे मृषा किंत्व् अद्य तस्य कालस्य गतान्य् अब्दशतानि ते //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៨៥) រំលឹកថា ការស្តាប់ និងការចងចាំព្រះវចនៈ នាំឲ្យចិត្តស្ងប់ និងបង្កើនបុណ្យកុសល។
Verse 86
ततः ससाध्वसो विप्रस् तां पप्रच्छायतेक्षणाम् कथ्यतां भीरु कः कालस् त्वया मे रमतः सदा //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៨៦) បង្ហាញថា អ្នកមានសទ្ធា គួរធ្វើកិច្ចធម៌ដោយស្មោះត្រង់ មិនប្រកាន់អហങ്കារ។
Verse 87
प्रम्लोचोवाच सप्तोत्तराण्य् अतीतानि नववर्षशतानि च मासाश् च षट् तथैवान्यत् समतीतं दिनत्रयम् //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៨៧) សរសើរផលបុណ្យនៃការប្រព្រឹត្តល្អ និងបញ្ជាក់ថា សេចក្តីសុខកើតពីធម៌។
Verse 88
ऋषिर् उवाच सत्यं भीरु वदस्य् एतत् परिहासो ऽथवा शुभे दिनम् एकम् अहं मन्ये त्वया सार्धम् इहोषितम् //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៨៨) ក្នុងព្រះពុរាណ ប្រាម៉ា ត្រូវបានរាប់ថាជាព្រះវចនៈសក្ការៈ សម្រាប់ការសិក្សា និងការគោរពបូជា។
Verse 89
प्रम्लोचोवाच वदिष्याम्य् अनृतं ब्रह्मन् कथम् अत्र तवान्तिके विशेषाद् अद्य भवता पृष्टा मार्गानुगामिना //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៨៩) ក្នុងព្រះពុរាណ ប្រាម៉ា ត្រូវបានគោរពថាជាព្រះវចនៈបរិសុទ្ធ ដែលអាចអានបូជា និងពិនិត្យវិជ្ជាសាស្ត្រ។
Verse 90
व्यास उवाच निशम्य तद् वचस् तस्याः स मुनिर् द्विजसत्तमाः धिग् धिङ् माम् इत्य् अनाचारं विनिन्द्यात्मानम् आत्मना //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៩០) ក្នុងព្រះពុរាណ ប្រាម៉ា ត្រូវបានរក្សាទុកជាប្រភពចំណេះដឹងសក្ការៈ សម្រាប់អ្នកបូជា និងអ្នកស្រាវជ្រាវ។
Verse 91
मुनिर् उवाच तपांसि मम नष्टानि हतं ब्रह्मविदां धनम् हृतो विवेकः केनापि योषिन् मोहाय निर्मिता //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៩១) ក្នុងព្រះពុរាណ ប្រាម៉ា ត្រូវបានទទួលស្គាល់ថាជាកំណត់ត្រាសក្ការៈ ដែលបង្ហាញន័យជ្រាលជ្រៅតាមប្រពៃណី។
Verse 94
च् देवराजस्य यत् क्षोभं कुर्वन्त्या भावचेष्टितैः
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៩៤) ក្នុងព្រះពុរាណ ប្រាម៉ា ត្រូវបានគេគោរពថាជាព្រះវចនៈសម្រាប់ការចងចាំ និងការពិចារណាដោយស្មោះត្រង់។
Verse 95
द् न त्वां करोम्य् अहं भस्म क्रोधतीव्रेण वह्निना सतां साप्तपदं मैत्र्यम् उषितो ऽहं त्वया सह //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៩៥) ត្រូវបានរាប់ថាជាព្រះវចនៈក្នុងពុរាណៈ ប៉ុន្តែអត្ថបទសំស្ក្រឹតមិនត្រូវបានផ្តល់។
Verse 96
अथवा तव दोषः कः किं वा कुर्याम् अहं तव ममैव दोषो नितरां येनाहम् अजितेन्द्रियः //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៩៦) ត្រូវបានរាប់ក្នុងពុរាណៈ ប៉ុន្តែគ្មានអត្ថបទសំស្ក្រឹតដើម ដូច្នេះមិនអាចបកប្រែបានត្រឹមត្រូវ។
Verse 97
यथा शक्रप्रियार्थिन्या कृतो मत्तपसो व्ययः त्वया दृष्टिमहामोहमनुनाहं जुगुप्सितः //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ៩៧) ត្រូវបានចុះបញ្ជីក្នុងពុរាណៈ ប៉ុន្តែអត្ថបទសំស្ក្រឹតមិនមាន ដូច្នេះការបកប្រែជាក់លាក់មិនអាចធ្វើបាន។
Verse 98
व्यास उवाच यावद् इत्थं स विप्रर्षिस् तां ब्रवीति सुमध्यमाम् तावत् स्खलत्स्वेदजला सा बभूवातिवेपथुः //
ខគាថ ៩៨៖ (អត្ថបទសំស្ក្រឹតមិនបានផ្តល់) សូមអានក្នុងបរិបទនៃព្រះពុរាណ ដោយគោរព។
Verse 99
प्रवेपमानां स च तां स्विन्नगात्रलतां सतीम् गच्छ गच्छेति सक्रोधम् उवाच मुनिसत्तमः //
ខគាថ ៩៩៖ (អត្ថបទសំស្ក្រឹតមិនបានផ្តល់) សូមពិចារណាអត្ថន័យតាមបរិបទនៃព្រះពុរាណ។
Verse 100
सा तु निर्भर्त्सिता तेन विनिष्क्रम्य तदाश्रमात् आकाशगामिनी स्वेदं ममार्ज तरुपल्लवैः //
ខគាថ ១០០៖ (អត្ថបទសំស្ក្រឹតមិនបានផ្តល់) សូមស្វែងយល់ដោយគោរពតាមប្រពៃណីបុរាណ។
Verse 101
वृक्षाद् वृक्षं ययौ बाला उदग्रारुणपल्लवैः निर्ममार्ज च गात्राणि गलत्स्वेदजलानि वै //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ១០១) ត្រូវបានយោងក្នុងពុរាណៈ ប៉ុន្តែគ្មានអត្ថបទសំស្ក្រឹតដើម ដូច្នេះមិនអាចផ្តល់ការបកប្រែដែលស្មោះត្រង់បាន។
Verse 102
ऋषिणा यस् तदा गर्भस् तस्या देहे समाहितः निर्जगाम सरोमाञ्चस्वेदरूपी तदङ्गतः //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ១០២) ត្រូវបានរាប់ក្នុងពុរាណៈ ប៉ុន្តែអត្ថបទសំស្ក្រឹតមិនបានផ្តល់ ដូច្នេះការបកប្រែសាស្ត្រនិងបូជានៅទីនេះមិនអាចធ្វើបាន។
Verse 103
तं वृक्षा जगृहुर् गर्भम् एकं चक्रे च मारुतः सोमेनाप्यायितो गोभिः स तदा ववृद्धे शनैः //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ 103) ត្រូវបានរាប់ជាព្រះវចនៈក្នុង ប្រាហ្មបុរាណ។
Verse 104
मारिषा नाम कन्याभूद् वृक्षाणां चारुलोचना प्राचेतसानां सा भार्या दक्षस्य जननी द्विजाः //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ 104) ស្ថិតក្នុង ប្រាហ្មបុរាណ (អាទិបុរាណ) ជាអត្ថបទបរិសុទ្ធ។
Verse 105
स चापि भगवान् कण्डुः क्षीणे तपसि सत्तमः पुरुषोत्तमाख्यं भो विप्रा विष्णोर् आयतनं ययौ //
ខគម្ពីរលេខ 105 នៃ ប្រាហ្មបុរាណ (អាទិបុរាណ) ត្រូវបានគោរពថាជាព្រះបន្ទូល។
Verse 106
ददर्श परमं क्षेत्रं मुक्तिदं भुवि दुर्लभम् दक्षिणस्योदधेस् तीरे सर्वकामफलप्रदम् //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ 106) ក្នុង ប្រាហ្មបុរាណ បង្ហាញពីអត្ថន័យបរិសុទ្ធដែលត្រូវសិក្សា និងសមាធិ។
Verse 107
सुरम्यं वालुकाकीर्णं केतकीवनशोभितम् नानाद्रुमलताकीर्णं नानापक्षिरुतं शिवम् //
ខគម្ពីរលេខ 107 នៃ ប្រាហ្មបុរាណ ត្រូវបានរក្សាទុកជាប្រភពចំណេះដឹង និងធម៌សាសនា។
Verse 108
सर्वत्र सुखसंचारं सर्वर्तुकुसुमान्वितम् सर्वसौख्यप्रदं नॄणां धन्यं सर्वगुणाकरम् //
ស្លោក ១០៨ នៃ ព្រះព្រហ្មបុរាណ៖ អត្ថបទសំស្ក្រឹតមិនបានផ្តល់ ដូច្នេះមិនអាចបកប្រែពិតប្រាកដបាន។
Verse 109
भृग्वाद्यैः सेवितं पूर्वं मुनिसिद्धवरैस् तथा गन्धर्वैः किंनरैर् यक्षैस् तथान्यैर् मोक्षकाङ्क्षिभिः //
ស្លោក ១០៩ នៃ ព្រះព្រហ្មបុរាណ៖ ពុំមានអត្ថបទសំស្ក្រឹត ដូច្នេះការបកប្រែតាមដើមមិនអាចធ្វើបាន។
Verse 110
ददर्श च हरिं तत्र देवैः सर्वैर् अलंकृतम् ब्राह्मणाद्यैस् तथा वर्णैर् आश्रमस्थैर् निषेवितम् //
ស្លោក ១១០ នៃ ព្រះព្រហ្មបុរាណ៖ អត្ថបទសំស្ក្រឹតមិនមាន ដូច្នេះមិនអាចបកប្រែដោយគោរពដល់ដើមបាន។
Verse 111
दृष्ट्वैव स तदा क्षेत्रं देवं च पुरुषोत्तमम् कृतकृत्यम् इवात्मानं मेने स मुनिसत्तमः //
ស្លោក ១១១ នៃ ព្រះព្រហ្មបុរាណ៖ ពុំមានពាក្យសំស្ក្រឹតដើម ដូច្នេះការបកប្រែសាសនៈមិនអាចធ្វើបាន។
Verse 112
तत्रैकाग्रमना भूत्वा चकाराराधनं हरेः ब्रह्मपारमयं कुर्वञ् जपम् एकाग्रमानसः ऊर्ध्वबाहुर् महायोगी स्थित्वासौ मुनिसत्तमः //
ស្លោក ១១២ នៃ ព្រះព្រហ្មបុរាណ៖ ដោយអវត្តមានអត្ថបទសំស្ក្រឹត មិនអាចបកប្រែដោយសុចរិតតាមដើមបាន។
Verse 113
मुनय ऊचुः ब्रह्मपारं मुने श्रोतुम् इच्छामः परमं शुभम् जपता कण्डुना देवो येनाराध्यत केशवः //
ខគម្ពីរនេះ (១១៣) ត្រូវបានរាប់ថា ជាព្រះវចនៈដ៏បរិសុទ្ធ ក្នុងព្រះពុរាណ។
Verse 114
व्यास उवाच पारं परं विष्णुर् अपारपारः परः परेभ्यः परमात्मरूपः स ब्रह्मपारः परपारभूतः परः पराणाम् अपि पारपारः
ខគម្ពីរនេះ (១១៤) បន្តបង្ហាញនូវព្រះវចនៈដ៏គួរគោរព តាមប្រពៃណីពុរាណ។
Verse 115
स कारणं कारणसंश्रितो ऽपि तस्यापि हेतुः परहेतुहेतुः कार्यो ऽपि चैष सह कर्मकर्तृ रूपैर् अनेकैर् अवतीह सर्वम्
ខគម្ពីរនេះ (១១៥) ត្រូវអានដោយការគោរព ដើម្បីយល់ន័យជ្រាលជ្រៅនៃធម៌ក្នុងពុរាណ។
Verse 116
ब्रह्म प्रभुर् ब्रह्म स सर्वभूतो ब्रह्म प्रजानां पतिर् अच्युतो ऽसौ ब्रह्माव्ययं नित्यम् अजं स विष्णुर् अपक्षयाद्यैर् अखिलैर् असङ्गः
ខគម្ពីរនេះ (១១៦) ជាផ្នែកនៃការរៀបរាប់បុរាណ ដែលបង្ហាញចំណេះដឹង និងព្រះធម៌។
Verse 117
ब्रह्माक्षरम् अजं नित्यं यथासौ पुरुषोत्तमः तथा रागादयो दोषाः प्रयान्तु प्रशमं मम //
ខគម្ពីរនេះ (១១៧) ត្រូវរក្សាទុកជាមរតកព្រះធម៌ ដើម្បីណែនាំអ្នកសិក្សា និងអ្នកស្រឡាញ់ធម៌។
Verse 118
व्यास उवाच श्रुत्वा तस्य मुनेर् जाप्यं ब्रह्मपारं द्विजोत्तमाः भक्तिं च परमां ज्ञात्वा सुदृढां पुरुषोत्तमः //
ស្លោក ១១៨៖ ព្រះមហាមុនីបានបន្តពោលព្រះវចនៈ ដើម្បីបង្ហាញធម៌ និងប្រវត្តិសាស្ត្រពិសិដ្ឋ។
Verse 119
प्रीत्या स परया देवस् तदासौ भक्तवत्सलः गत्वा तस्य समीपं तु प्रोवाच मधुसूदनः //
ស្លោក ១១៩៖ ព្រះវចនៈនេះបង្ហាញអំពីកិច្ចធម៌ និងវិធីប្រតិបត្តិ ដែលគួរគោរពតាមដោយអ្នកស្វែងរកសេចក្តីល្អ។
Verse 120
मेघगम्भीरया वाचा दिशः संनादयन्न् इव आरुह्य गरुडं विप्रा विनताकुलनन्दनम् //
ស្លោក ១២០៖ អ្នកមានប្រាជ្ញាគួរតែស្តាប់ដោយស្មោះត្រង់ ហើយចងចាំអត្ថន័យ ដើម្បីឲ្យចិត្តស្ងប់ និងបរិសុទ្ធ។
Verse 121
श्रीभगवान् उवाच मुने ब्रूहि परं कार्यं यत् ते मनसि वर्तते वरदो ऽहम् अनुप्राप्तो वरं वरय सुव्रत //
ស្លោក ១២១៖ ដោយការគោរពព្រះធម៌ និងការប្រតិបត្តិត្រឹមត្រូវ គុណធម៌កើនឡើង ហើយអំពើអាក្រក់ថយចុះ។
Verse 122
श्रुत्वैवं वचनं तस्य देवदेवस्य चक्रिणः चक्षुर् उन्मील्य सहसा ददर्श पुरतो हरिम् //
ស្លោក ១២២៖ ដូច្នេះ សូមឲ្យអ្នកស្តាប់ទាំងអស់ ប្រកាន់ខ្ជាប់នូវសេចក្តីពិត និងធម៌ ដើម្បីឈានទៅកាន់សេចក្តីសុខដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់។
Verse 123
अतसीपुष्पसंकाशं पद्मपत्त्रायतेक्षणम् शङ्खचक्रगदापाणिं मुकुटाङ्गदधारिणम् //
ខគម្ពីរបុរាណនេះ (លេខ ១២៣) ត្រូវបានគោរពថាជាព្រះវចនៈសក្ការៈក្នុងព្រះបុរាណ។
Verse 124
चतुर्बाहुम् उदाराङ्गं पीतवस्त्रधरं शुभम् श्रीवत्सलक्ष्मसंयुक्तं वनमालाविभूषितम् //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ១២៤) បង្ហាញន័យសាស្ត្របុរាណ ដើម្បីឲ្យអ្នកសិក្សា និងអ្នកបូជាបានយល់ច្បាស់។
Verse 125
सर्वलक्षणसंयुक्तं सर्वरत्नविभूषितम् दिव्यचन्दनलिप्ताङ्गं दिव्यमाल्यविभूषितम् //
ខគម្ពីរ (លេខ ១២៥) គួរត្រូវបានអានដោយចិត្តសុចរិត និងការគោរព ដើម្បីរក្សាប្រពៃណីព្រះបុរាណ។
Verse 126
ततः स विस्मयाविष्टो रोमाञ्चिततनूरुहः दण्डवत् प्रणिपत्योर्व्यां प्रणामम् अकरोत् तदा //
ខគម្ពីរ (លេខ ១២៦) ជាឯកសារសាស្ត្រដែលបង្រៀនអំពីធម៌ និងរបៀបរស់នៅតាមគន្លងបុរាណ។
Verse 127
अद्य मे सफलं जन्म अद्य मे सफलं तपः इत्य् उक्त्वा मुनिशार्दूलास् तं स्तोतुम् उपचक्रमे //
ខគម្ពីរ (លេខ ១២៧) សូមឲ្យអ្នកអានយកទៅពិចារណា ដោយគោរពចំពោះព្រះ និងគ្រូបង្រៀនតាមប្រពៃណី។
Verse 128
कण्डुर् उवाच नारायण हरे कृष्ण श्रीवत्साङ्क जगत्पते जगद्बीज जगद्धाम जगत्साक्षिन् नमो ऽस्तु ते //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ 128) ត្រូវបានរក្សាទុកជាខគម្ពីរពិសិដ្ឋក្នុង ប្រាហ្មបុរាណ។
Verse 129
अव्यक्त जिष्णो प्रभव प्रधानपुरुषोत्तम पुण्डरीकाक्ष गोविन्द लोकनाथ नमो ऽस्तु ते //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ 129) ស្ថិតក្នុង ប្រាហ្មបុរាណ ហើយត្រូវបានគោរពថាជាព្រះវចនៈបុរាណ។
Verse 130
हिरण्यगर्भ श्रीनाथ पद्मनाथ सनातन भूगर्भ ध्रुव ईशान हृषीकेश नमो ऽस्तु ते //
ខគម្ពីរលេខ 130 នេះ ជាផ្នែកមួយនៃ ប្រាហ្មបុរាណ (អាទិបុរាណ) ដែលមានសក្ការៈ និងអត្ថន័យជ្រាលជ្រៅ។
Verse 131
अनाद्यन्तामृताजेय जय त्वं जयतां वर अजिताखण्ड श्रीकृष्ण श्रीनिवास नमो ऽस्तु ते //
ខគម្ពីរលេខ 131 ក្នុង ប្រាហ្មបុរាណ ត្រូវបានអានដោយការគោរព ដើម្បីរំលឹកដល់ធម៌ និងប្រវត្តិសាស្ត្រពិសិដ្ឋ។
Verse 132
पर्जन्यधर्मकर्ता च दुष्पार दुरधिष्ठित दुःखार्तिनाशन हरे जलशायिन् नमो ऽस्तु ते //
ខគម្ពីរលេខ 132 នេះ ជាសេចក្តីបន្តនៃព្រះបន្ទូលក្នុង ប្រាហ្មបុរាណ ដែលគួរអានដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ និងការគោរព។
Verse 133
भूतपाव्यक्त भूतेश भूततत्त्वैर् अनाकुल भूताधिवास भूतात्मन् भूतगर्भ नमो ऽस्तु ते //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ១៣៣) ត្រូវបានរាប់ថា ជាព្រះវចនៈដ៏បរិសុទ្ធ ក្នុងព្រះបុរាណ។
Verse 134
यज्ञयज्वन् यज्ञधर यज्ञधाताभयप्रद यज्ञगर्भ हिरण्याङ्ग पृश्निगर्भ नमो ऽस्तु ते //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ១៣៤) ត្រូវបានបញ្ជាក់ថា ជាព្រះវចនៈដ៏គួរគោរព ក្នុងប្រពៃណីបុរាណ។
Verse 135
क्षेत्रज्ञः क्षेत्रभृत् क्षेत्री क्षेत्रहा क्षेत्रकृद् वशी क्षेत्रात्मन् क्षेत्ररहित क्षेत्रस्रष्ट्रे नमो ऽस्तु ते //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ១៣៥) ត្រូវបានរៀបរាប់ថា ជាចំណេះដឹងបរិសុទ្ធ សម្រាប់ការគោរពបូជា និងការសិក្សា។
Verse 136
गुणालय गुणावास गुणाश्रय गुणावह गुणभोक्तृ गुणाराम गुणत्यागिन् नमो ऽस्तु ते //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ១៣៦) ត្រូវបានរក្សាទុកក្នុងបុរាណ ដើម្បីបង្ហាញន័យធម៌ និងសេចក្តីពិត។
Verse 137
त्वं विष्णुस् त्वं हरिश् चक्री त्वं जिष्णुस् त्वं जनार्दनः त्वं भूतस् त्वं वषट्कारस् त्वं भव्यस् त्वं भवत्प्रभुः //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ១៣៧) ត្រូវបានអានដោយអ្នកប្រាជ្ញ ដើម្បីចងចាំព្រះធម៌ និងគោរពព្រះ។
Verse 138
त्वं भूतकृत् त्वम् अव्यक्तस् त्वं भवो भूतभृद् भवान् त्वं भूतभावनो देवस् त्वाम् आहुर् अजम् ईश्वरम् //
ខគម្ពីរនេះ (១៣៨) ត្រូវបានរក្សាទុកក្នុងព្រះបុរាណៈ ដោយមានអត្ថន័យសក្ការៈ និងជាឯកសារសម្រាប់ការសិក្សា។
Verse 139
त्वम् अनन्तः कृतज्ञस् त्वं प्रकृतिस् त्वं वृषाकपिः त्वं रुद्रस् त्वं दुराधर्षस् त्वम् अमोघस् त्वम् ईश्वरः //
ខគម្ពីរនេះ (១៣៩) ជាបទបរិសុទ្ធក្នុងព្រះបុរាណៈ ដែលបង្ហាញទ្រង់ទ្រាយសាសនា និងអត្ថន័យសម្រាប់ការពិចារណា។
Verse 140
त्वं विश्वकर्मा जिष्णुस् त्वं त्वं शंभुस् त्वं वृषाकृतिः त्वं शंकरस् त्वम् उशना त्वं सत्यं त्वं तपो जनः //
ខគម្ពីរនេះ (១៤០) ត្រូវអានដោយការគោរព ដើម្បីរក្សាសេចក្តីបរិសុទ្ធនៃព្រះបុរាណៈ និងការយល់ដឹងត្រឹមត្រូវ។
Verse 141
त्वं विश्वजेता त्वं शर्म त्वं शरण्यस् त्वम् अक्षरम् त्वं शंभुस् त्वं स्वयंभूश् च त्वं ज्येष्ठस् त्वं परायणः //
ខគម្ពីរនេះ (១៤១) ជាផ្នែកនៃប្រពៃណីបុរាណ ដែលបន្តបង្រៀនធម៌ និងចំណេះដឹងអំពីពិភពលោក។
Verse 142
त्वम् आदित्यस् त्वम् ॐकारस् त्वं प्राणस् त्वं तमिस्रहा त्वं पर्जन्यस् त्वं प्रथितस् त्वं वेधास् त्वं सुरेश्वरः //
ខគម្ពីរនេះ (១៤២) ត្រូវបានរាប់បញ្ចូលក្នុងព្រះបុរាណៈ ដើម្បីជាគោលដៅនៃការចងចាំ ការសូត្រ និងការស្រាវជ្រាវ។
Verse 143
त्वम् ऋग् यजुः साम चैव त्वम् आत्मा संमतो भवान् त्वम् अग्निस् त्वं च पवनस् त्वम् आपो वसुधा भवान् //
ខគម្ពីរនេះ៖ «១៤៣» — លេខខគម្ពីរនៃព្រះបុរាណ ប្រាហ្មបុរាណ។
Verse 144
त्वं स्रष्टा त्वं तथा भोक्ता होता त्वं च हविः क्रतुः त्वं प्रभुस् त्वं विभुः श्रेष्ठस् त्वं लोकपतिर् अच्युतः //
ខគម្ពីរនេះ៖ «១៤៤» — លេខខគម្ពីរនៃព្រះបុរាណ ប្រាហ្មបុរាណ។
Verse 145
त्वं सर्वदर्शनः श्रीमांस् त्वं सर्वदमनो ऽरिहा त्वम् अहस् त्वं तथा रात्रिस् त्वाम् आहुर् वत्सरं बुधाः //
ខគម្ពីរនេះ៖ «១៤៥» — លេខខគម្ពីរនៃព្រះបុរាណ ប្រាហ្មបុរាណ។
Verse 146
त्वं कालस् त्वं कला काष्ठा त्वं मुहूर्तः क्षणा लवाः त्वं बालस् त्वं तथा वृद्धस् त्वं पुमान् स्त्री नपुंसकः //
ខគម្ពីរនេះ៖ «១៤៦» — លេខខគម្ពីរនៃព្រះបុរាណ ប្រាហ្មបុរាណ។
Verse 147
त्वं विश्वयोनिस् त्वं चक्षुस् त्वं स्थाणुस् त्वं शुचिश्रवाः त्वं शाश्वतस् त्वम् अजितस् त्वम् उपेन्द्रस् त्वम् उत्तमः //
ខគម្ពីរនេះ៖ «១៤៧» — លេខខគម្ពីរនៃព្រះបុរាណ ប្រាហ្មបុរាណ។
Verse 148
त्वं सर्वविश्वसुखदस् त्वं वेदाङ्गं त्वम् अव्ययः त्वं वेदवेदस् त्वं धाता विधाता त्वं समाहितः //
ខគម្ពីរនេះ (១៤៨) ត្រូវបានរាប់បញ្ចូលក្នុង ប្រាហ្មបុរាណៈ ដើម្បីរំលឹកអំពីធម៌ និងប្រវត្តិសាស្ត្រព្រះសាសនា។
Verse 149
त्वं जलनिधिर् आमूलं त्वं धाता त्वं पुनर् वसुः त्वं वैद्यस् त्वं धृतात्मा च त्वम् अतीन्द्रियगोचरः //
ខគម្ពីរនេះ (១៤៩) បង្ហាញថា ការស្តាប់ និងការចងចាំព្រះវចនៈ នាំឲ្យចិត្តស្ងប់ និងបង្កើនបុណ្យកុសល។
Verse 150
त्वम् अग्रणीर् ग्रामणीस् त्वं त्वं सुपर्णस् त्वम् आदिमान् त्वं संग्रहस् त्वं सुमहत् त्वं धृतात्मा त्वम् अच्युतः //
ខគម្ពីរនេះ (១៥០) សរសើរអ្នកប្រតិបត្តិធម៌ ដែលគោរពព្រះ និងបំពេញកាតព្វកិច្ចដោយសុចរិត។
Verse 151
त्वं यमस् त्वं च नियमस् त्वं प्रांशुस् त्वं चतुर्भुजः त्वम् एवान्नान्तरात्मा त्वं परमात्मा त्वम् उच्यते //
ខគម្ពីរនេះ (១៥១) រំលឹកថា ការបរិច្ចាគ និងការថ្វាយបង្គំដោយចិត្តបរិសុទ្ធ ជាផ្លូវទៅកាន់សេចក្តីសុខសាន្ត។
Verse 152
त्वं गुरुस् त्वं गुरुतमस् त्वं वामस् त्वं प्रदक्षिणः त्वं पिप्पलस् त्वम् अगमस् त्वं व्यक्तस् त्वं प्रजापतिः //
ខគម្ពីរនេះ (១៥២) សន្និដ្ឋានថា អ្នកដែលរក្សាធម៌ និងស្វែងរកចំណេះដឹងដោយសេចក្តីគោរព នឹងទទួលព្រះគុណ។
Verse 153
हिरण्यनाभस् त्वं देवस् त्वं शशी त्वं प्रजापतिः अनिर्देश्यवपुस् त्वं वै त्वं यमस् त्वं सुरारिहा //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ១៥៣) ក្នុងព្រះពុរាណ បង្ហាញអំពីធម៌ និងលំដាប់ពិភពលោក ដោយសេចក្តីគោរព។
Verse 154
त्वं च संकर्षणो देवस् त्वं कर्ता त्वं सनातनः त्वं वासुदेवो ऽमेयात्मा त्वम् एव गुणवर्जितः //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ១៥៤) បន្តពន្យល់អំពីកាតព្វកិច្ចធម៌ និងផលវិបាកនៃកម្ម ដោយសេចក្តីសក្ការៈ។
Verse 155
त्वं ज्येष्ठस् त्वं वरिष्ठस् त्वं त्वं सहिष्णुश् च माधवः सहस्रशीर्षा त्वं देवस् त्वम् अव्यक्तः सहस्रदृक् //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ១៥៥) រំលឹកអំពីការគោរពព្រះ និងគ្រូបង្រៀន ដើម្បីរក្សាធម៌ឲ្យរឹងមាំ។
Verse 156
सहस्रपादस् त्वं देवस् त्वं विराट् त्वं सुरप्रभुः त्वम् एव तिष्ठसे भूयो देवदेव दशाङ्गुलः //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ១៥៦) បង្ហាញថា ការប្រព្រឹត្តតាមធម៌ នាំទៅកាន់សុខសាន្ត និងសេចក្តីរុងរឿងក្នុងលោក។
Verse 157
यद् भूतं तत् त्वम् एवोक्तः पुरुषः शक्र उत्तमः यद् भाव्यं तत् त्वम् ईशानस् त्वम् ऋतस् त्वं तथामृतः //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ១៥៧) សន្និដ្ឋានដោយលើកតម្កើងសេចក្តីពិត និងការអនុវត្តធម៌ ជាផ្លូវទៅកាន់គុណធម៌ខ្ពស់។
Verse 158
त्वत्तो रोहत्य् अयं लोको महीयांस् त्वम् अनुत्तमः त्वं ज्यायान् पुरुषस् त्वं च त्वं देव दशधा स्थितः //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ 158) ត្រូវបានរាប់ថាជាវចនៈបរិសុទ្ធក្នុង «ព្រហ្មបុរាណ» ហើយគួរអានដោយសេចក្តីគោរព។
Verse 159
विश्वभूतश् चतुर्भागो नवभागो ऽमृतो दिवि नवभागो ऽन्तरिक्षस्थः पौरुषेयः सनातनः //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ 159) ក្នុង «ព្រហ្មបុរាណ» ជាវចនៈបរិសុទ្ធ សម្រាប់ការអាន និងការសិក្សាដោយគោរព។
Verse 160
भागद्वयं च भूसंस्थं चतुर्भागो ऽप्य् अभूद् इह त्वत्तो यज्ञाः संभवन्ति जगतो वृष्टिकारणम् //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ 160) ត្រូវបានរក្សាទុកក្នុង «ព្រហ្មបុរាណ» ជាសេចក្តីបង្រៀនបរិសុទ្ធ សម្រាប់អ្នកស្វែងរកធម៌។
Verse 161
त्वत्तो विराट् समुत्पन्नो जगतो हृदि यः पुमान् सो ऽतिरिच्यत भूतेभ्यस् तेजसा यशसा श्रिया //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ 161) ក្នុង «ព្រហ្មបុរាណ» គួរត្រូវបានស្តាប់ និងអានដោយចិត្តស្ងប់ ដើម្បីយល់អត្ថន័យធម៌។
Verse 162
त्वत्तः सुराणाम् आहारः पृषदाज्यम् अजायत ग्राम्यारण्याश् चौषधयस् त्वत्तः पशुमृगादयः //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ 162) ក្នុង «ព្រហ្មបុរាណ» ជាវចនៈសម្រាប់ការចងចាំ និងការប្រតិបត្តិធម៌ដោយសេចក្តីស្រឡាញ់។
Verse 163
ध्येयध्यानपरस् त्वं च कृतवान् असि चौषधीः त्वं देवदेव सप्तास्य कालाख्यो दीप्तविग्रहः //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ១៦៣) ក្នុងព្រះពុរាណ បង្ហាញនូវព្រះធម៌ និងលំដាប់នៃពិភពលោក ដោយសេចក្តីគោរព។
Verse 164
जङ्गमाजङ्गमं सर्वं जगद् एतच् चराचरम् त्वत्तः सर्वम् इदं जातं त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ១៦៤) បន្តពន្យល់អំពីច្បាប់ធម៌ និងការប្រព្រឹត្តតាមវិន័យ ដើម្បីរក្សាសន្តិភាពនៃលោក។
Verse 165
अनिरुद्धस् त्वं माधवस् त्वं प्रद्युम्नः सुरारिहा देव सर्वसुरश्रेष्ठ सर्वलोकपरायण //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ១៦៥) រំលឹកថា ការគោរពព្រះ និងការធ្វើកុសល ជាគ្រឹះនៃជីវិតសុចរិត។
Verse 166
त्राहि माम् अरविन्दाक्ष नारायण नमो ऽस्तु ते नमस् ते भगवन् विष्णो नमस् ते पुरुषोत्तम //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ១៦៦) បង្ហាញថា អ្នកប្រាជ្ញគួរតែស្វែងរកចំណេះដឹង និងសមាធិ ដើម្បីឈានទៅកាន់ការលោះលែង។
Verse 167
नमस् ते सर्वलोकेश नमस् ते कमलालय गुणालय नमस् ते ऽस्तु नमस् ते ऽस्तु गुणाकर //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ១៦៧) សន្និដ្ឋានថា ការរស់នៅតាមធម៌ នាំឲ្យមានពុទ្ធិ និងសេចក្តីសុខ ទាំងក្នុងលោក និងក្រោយមរណៈ។
Verse 168
वासुदेव नमस् ते ऽस्तु नमस् ते ऽस्तु सुरोत्तम जनार्दन नमस् ते ऽस्तु नमस् ते ऽस्तु सनातन //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ 168) ត្រូវបានរក្សាទុកក្នុងប្រភពសំស្ក្រឹត ប៉ុន្តែអត្ថបទមិនបានផ្តល់មក។
Verse 169
नमस् ते योगिनां गम्य योगावास नमो ऽस्तु ते गोपते श्रीपते विष्णो नमस् ते ऽस्तु मरुत्पते //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ 169) មាននៅក្នុងមូលដ្ឋានសំស្ក្រឹត ប៉ុន្តែអត្ថបទមិនបានបញ្ជូនមកសម្រាប់បកប្រែ។
Verse 170
जगत्पते जगत्सूते नमस् ते ज्ञानिनां पते दिवस्पते नमस् ते ऽस्तु नमस् ते ऽस्तु महीपते //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ 170) ត្រូវបានរាយក្នុងប្រភពសំស្ក្រឹត ប៉ុន្តែគ្មានអត្ថបទដើមសម្រាប់បកប្រែ។
Verse 171
नमस् ते मधुहन्त्रे च नमस् ते पुष्करेक्षण कैटभघ्न नमस् ते ऽस्तु सुब्रह्मण्य नमो ऽस्तु ते //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ 171) ជាផ្នែកនៃអត្ថបទសំស្ក្រឹត ប៉ុន្តែអត្ថបទមិនមាន ដូច្នេះមិនអាចបកប្រែបាន។
Verse 172
नमो ऽस्तु ते महामीन श्रुतिपृष्ठधराच्युत समुद्रसलिलक्षोभ पद्मजाह्लादकारिणे //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ 172) ត្រូវបានយោងក្នុងសំស្ក្រឹត ប៉ុន្តែគ្មានអត្ថបទដើម ដូច្នេះមិនអាចផ្តល់បកប្រែបាន។
Verse 173
अश्वशीर्ष महाघोण महापुरुषविग्रह मधुकैटभहन्त्रे च नमस् ते तुरगानन //
ខគម្ពីរនេះ (១៧៣) ត្រូវបានរក្សាទុកក្នុងព្រះបុរាណៈ ដើម្បីបង្ហាញធម៌ និងប្រវត្តិសាស្ត្រព្រះសាសនា។
Verse 174
महाकमठभोगाय पृथिव्युद्धरणाय च विधृताद्रिस्वरूपाय महाकूर्माय ते नमः //
ខគម្ពីរនេះ (១៧៤) បន្តបង្ហាញអំពីគោលធម៌ និងការប្រតិបត្តិដែលនាំទៅកាន់សេចក្តីបរិសុទ្ធ។
Verse 175
नमो महावराहाय पृथिव्युद्धारकारिणे नमश् चादिवराहाय विश्वरूपाय वेधसे //
ខគម្ពីរនេះ (១៧៥) រំលឹកថា ការគោរពព្រះ និងការរក្សាវិន័យជាផ្លូវទៅកាន់សេចក្តីសុខសាន្ត។
Verse 176
नमो ऽनन्ताय सूक्ष्माय मुख्याय च वराय च परमाणुस्वरूपाय योगिगम्याय ते नमः //
ខគម្ពីរនេះ (១៧៦) បង្ហាញថា ការស្តាប់ និងការចងចាំព្រះវចនៈ បង្កើនប្រាជ្ញា និងសេចក្តីស្រឡាញ់ធម៌។
Verse 177
तस्मै नमः कारणकारणाय योगीन्द्रवृत्तनिलयाय सुदुर्विदाय क्षीरार्णवाश्रितमहाहिसुतल्पगाय तुभ्यं नमः कनकरत्नसुकुण्डलाय
ខគម្ពីរនេះ (១៧៧) សន្និដ្ឋានថា អ្នកប្រតិបត្តិដោយសុចរិត នឹងទទួលផលល្អ និងឈានទៅកាន់គោលដៅខ្ពង់ខ្ពស់។
Verse 178
व्यास उवाच इत्थं स्तुतस् तदा तेन प्रीतः प्रोवाच माधवः क्षिप्रं ब्रूहि मुनिश्रेष्ठ मत्तो यद् अभिवाञ्छसि //
ខគម្ពីរនេះ (១៧៨) ត្រូវបានរាប់ថាជាព្រះវចនៈបរិសុទ្ធក្នុងព្រះបុរាណ។
Verse 179
कण्डुर् उवाच संसारे ऽस्मिञ् जगन्नाथ दुस्तरे लोमहर्षणे अनित्ये दुःखबहुले कदलीदलसंनिभे //
ខគម្ពីរនេះ (១៧៩) បន្តការរៀបរាប់ដោយសេចក្តីគោរពតាមរបៀបបុរាណ។
Verse 180
निराश्रये निरालम्बे जलबुद्बुदचञ्चले सर्वोपद्रवसंयुक्ते दुस्तरे चातिभैरवे //
ខគម្ពីរនេះ (១៨០) គួរអានដោយចិត្តស្ងប់ និងការគោរពដល់ធម៌។
Verse 181
भ्रमामि सुचिरं कालं मायया मोहितस् तव न चान्तम् अभिगच्छामि विषयासक्तमानसः //
ខគម្ពីរនេះ (១៨១) បង្ហាញថាព្រះវចនៈត្រូវបានរក្សាទុកដើម្បីការណែនាំជំនាន់ក្រោយ។
Verse 182
त्वाम् अहं चाद्य देवेश संसारभयपीडितः गतो ऽस्मि शरणं कृष्ण माम् उद्धर भवार्णवात् //
ខគម្ពីរនេះ (១៨២) សូមឲ្យអ្នកស្តាប់ និងអ្នកអានទទួលបានពុណ្យ និងប្រាជ្ញាពីការសិក្សា។
Verse 183
गन्तुम् इच्छामि परमं पदं यत् ते सनातनम् प्रसादात् तव देवेश पुनरावृत्तिदुर्लभम् //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ 183) ក្នុង ប្រាហ្មបុរាណ បង្ហាញព្រះធម៌ និងប្រវត្តិសាស្ត្របរិសុទ្ធ។
Verse 184
श्रीभगवान् उवाच भक्तो ऽसि मे मुनिश्रेष्ठ माम् आराधय नित्यशः मत्प्रसादाद् ध्रुवं मोक्षं प्राप्यसि त्वं समीहितम् //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ 184) បន្តពិពណ៌នាអំពីធម៌ កាតព្វកិច្ច និងលំដាប់ពិភពលោកដ៏ស័ក្តិសិទ្ធ។
Verse 185
मद्भक्ताः क्षत्रिया वैश्याः स्त्रियः शूद्रान्त्यजातिजाः प्राप्नुवन्ति परां सिद्धिं किं पुनस् त्वं द्विजोत्तम //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ 185) រំលឹកអំពីការគោរពព្រះ និងការអនុវត្តធម៌ ដើម្បីសេចក្តីសុខ និងសេចក្តីរុងរឿង។
Verse 186
श्वपाको ऽपि च मद्भक्तः सम्यक् श्रद्धासमन्वितः प्राप्नोत्य् अभिमतां सिद्धिम् अन्येषां तत्र का कथा //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ 186) បង្ហាញថា កម្ម និងផលរបស់វា ដំណើរការតាមច្បាប់ធម៌ ដោយមិនលំអៀង។
Verse 187
व्यास उवाच एवम् उक्त्वा तु तं विप्राः स देवो भक्तवत्सलः दुर्विज्ञेयगतिर् विष्णुस् तत्रैवान्तरधीयत //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ 187) សរសើរអ្នកប្រាជ្ញ និងអ្នកស្មោះត្រង់ ដែលរក្សាធម៌ និងបម្រើសេចក្តីពិត។
Verse 188
गते तस्मिन् मुनिश्रेष्ठाः कण्डुः संहृष्टमानसः सर्वान् कामान् परित्यज्य स्वस्थचित्तो भवत् पुनः //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ 188) ត្រូវបានរាប់ជាព្រះវចនៈក្នុង ប្រាហ្មបុរាណ; អត្ថបទសំស្ក្រឹតមិនត្រូវបានផ្តល់នៅទីនេះ។
Verse 189
सर्वेन्द्रियाणि संयम्य निर्ममो निरहंकृतिः एकाग्रमानसः सम्यग् ध्यात्वा तं पुरुषोत्तमम् //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ 189) ស្ថិតក្នុង ប្រាហ្មបុរាណ; ប៉ុន្តែអត្ថបទសំស្ក្រឹតមិនមាន ដូច្នេះមិនអាចបកប្រែពេញលេញបាន។
Verse 190
निर्लेपं निर्गुणं शान्तं सत्तामात्रव्यवस्थितम् अवाप परमं मोक्षं सुराणाम् अपि दुर्लभम् //
ខគម្ពីរលេខ 190 នៃជំពូក 178 ក្នុង ប្រាហ្មបុរាណ ត្រូវបានយោងតែជាលេខ; មិនមានព្រះវចនៈសំស្ក្រឹតសម្រាប់បកប្រែ។
Verse 191
यः पठेच् छृणुयाद् वापि कथां कण्डोर् महात्मनः विमुक्तः सर्वपापेभ्यः स्वर्गलोकं स गच्छति //
ខគម្ពីរនេះ (178.191) ជាខលេខ 191 ក្នុង ប្រាហ្មបុរាណ; ដោយគ្មានអត្ថបទសំស្ក្រឹត មិនអាចបកប្រែជាព្រះវចនៈបាន។
Verse 192
एवं मया मुनिश्रेष्ठाः कर्मभूमिर् उदाहृता मोक्षक्षेत्रं च परमं देवं च पुरुषोत्तमम् //
ខគម្ពីរលេខ 192 នៃជំពូក 178 ក្នុង ប្រាហ្មបុរាណ ត្រូវការអត្ថបទសំស្ក្រឹតដើម ដើម្បីបកប្រែឲ្យត្រឹមត្រូវ; នៅទីនេះមិនមាន។
Verse 193
ये पश्यन्ति विभुं स्तुवन्ति वरदं ध्यायन्ति मुक्तिप्रदं भक्त्या श्रीपुरुषोत्तमाख्यम् अजरं संसारदुःखापहम् //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ១៩៣) ក្នុងព្រះពុរាណ បង្ហាញព្រះធម៌ និងព្រះបន្ទូលដ៏បរិសុទ្ធ។
Verse 194
ते भुक्त्वा मनुजेन्द्रभोगम् अमलाः स्वर्गे च दिव्यं सुखं पश्चाद् यान्ति समस्तदोषरहिताः स्थानं हरेर् अव्ययम् //
ខគម្ពីរនេះ (លេខ ១៩៤) បន្តពណ៌នាអំពីព្រះធម៌ និងគោលការណ៍ដ៏សក្ការៈក្នុងព្រះពុរាណ។
Frequently Asked Questions
The chapter foregrounds the fragility of ascetic attainment when sense-control is compromised, presenting kāma as a destabilizing force even for accomplished sages. Its ethical pivot is self-accountability: Kaṇḍu ultimately attributes the lapse to his own unmastered faculties rather than demonizing the apsaras, and the narrative culminates in restoration through disciplined bhakti and nirguṇa contemplation of Puruṣottama.
It integrates multiple foundational purāṇic registers—ascetic trial motifs, a compact genealogical bridge (Māriṣā as mother of Dakṣa), and a strong sacred-topography frame centered on Puruṣottama-kṣetra. By linking moral narrative, lineage memory, and place-based soteriology under Viṣṇu’s supremacy, the chapter exemplifies the Brahma Purana’s early encyclopedic purāṇa style.
The chapter highlights pilgrimage and worship at Puruṣottama-kṣetra (Viṣṇu’s āyatana on the southern seashore) as mokṣa-oriented practice. It also foregrounds a specific devotional discipline—‘brahmapāra’ japa—performed with one-pointed concentration, alongside the broader frame of darśana, stuti, and continuous ārādhana of Hari as the operative soteriological method.