Shloka 5
Nārāyaṇa-kavaca — The Armor of Lord Nārāyaṇa
श्रीविश्वरूप उवाच धौताङ्घ्रिपाणिराचम्य सपवित्र उदङ्मुख: । कृतस्वाङ्गकरन्यासो मन्त्राभ्यां वाग्यत: शुचि: ॥ ४ ॥ नारायणपरं वर्म सन्नह्येद् भय आगते । पादयोर्जानुनोरूर्वोरुदरे हृद्यथोरसि ॥ ५ ॥ मुखे शिरस्यानुपूर्व्यादोंङ्कारादीनि विन्यसेत् । ॐ नमो नारायणायेति विपर्ययमथापि वा ॥ ६ ॥
śrī-viśvarūpa uvāca dhautāṅghri-pāṇir ācamya sapavitra udaṅ-mukhaḥ kṛta-svāṅga-kara-nyāso mantrābhyāṁ vāg-yataḥ śuciḥ
វិශ්វរូបបានមានព្រះវាចា៖ ពេលភ័យកើតឡើង គួរលាងដៃជើង ហើយធ្វើអាចមនៈឲ្យបរិសុទ្ធ អង្គុយស្ងប់មុខទៅទិសជើង ប៉ះស្មៅកុសៈ និងស្ងៀមស្ងាត់។ បន្ទាប់មកធ្វើន្យាសៈដោយមន្ត្រ៨ព្យាង្គ និង១២ព្យាង្គ ហើយពាក់ “កវចនារាយណៈ” ដោយសូត្រ ‘អោំ នមោ នារាយណាយ’ ដាក់ន្យាសៈពីជើងទៅជង្គង់ ភ្លៅ ពោះ បេះដូង ទ្រូង មាត់ និងក្បាលតាមលំដាប់ ហើយធ្វើតាមលំដាប់បញ្ច្រាសម្តងទៀត។
FAQs
This verse instructs that when fear arises one should take shelter of the Narayana-centered “armor,” mentally placing divine protection over the body—signifying complete dependence on Nārāyaṇa.
Viśvarūpa teaches this protective discipline as a devotional safeguard in times of danger, directing the practitioner to consciously invoke Nārāyaṇa’s protection through sacred placement (nyāsa).
When anxiety or threat arises, remember Nārāyaṇa, recite His name/mantra, and cultivate mindful God-centered protection—training the mind to respond to fear with surrender rather than panic.