Shloka 21
Nārāyaṇa-kavaca — The Armor of Lord Nārāyaṇa
देवोऽपराह्णे मधुहोग्रधन्वा सायं त्रिधामावतु माधवो माम् । दोषे हृषीकेश उतार्धरात्रे निशीथ एकोऽवतु पद्मनाभ: ॥ २१ ॥
devo ’parāhṇe madhu-hogradhanvā sāyaṁ tri-dhāmāvatu mādhavo mām doṣe hṛṣīkeśa utārdha-rātre niśītha eko ’vatu padmanābhaḥ
ក្នុងពេលទីប្រាំនៃថ្ងៃ សូមព្រះមធុសូទនៈ អ្នកកាន់ធ្នូដ៏គួរឱ្យភ័យសម្រាប់អសុរ ការពារខ្ញុំ។ ពេលល្ងាច សូមព្រះមាធវៈ ក្នុងរូបត្រីធាម (ព្រះព្រហ្មា-វិṣṇុ-មហេស្វរ) ការពារ; ដើមរាត្រី សូមព្រះហ្រឹសីកេសៈ ការពារ; និងពេលអធ្រាត្រស្ងប់ សូមព្រះបដ្មនាភៈតែមួយគត់ ការពារខ្ញុំ។
FAQs
This verse assigns specific names of Lord Viṣṇu to protect the devotee at afternoon, evening, dusk, and midnight, teaching continuous remembrance (smaraṇa) as a spiritual shield.
Indra, threatened by powerful enemies, was instructed by Viśvarūpa to take shelter of Lord Nārāyaṇa through a protective prayer, emphasizing that ultimate safety comes from devotion rather than mere strength.
Use time-based remembrance—briefly invoking Viṣṇu’s names at transitions like afternoon, evening, and before sleep—to cultivate steadiness, reduce fear, and anchor the mind in bhakti.