Srimad Bhagavatam — Shashtha Skandha, Shloka 25
Dakṣa’s Daughters, Cosmic Lineages, and the Population of the Three Worlds
पुन: प्रसाद्य तं सोम: कला लेभे क्षये दिता: । शृणु नामानि लोकानां मातृणां शङ्कराणि च ॥ २४ ॥ अथ कश्यपपत्नीनां यत्प्रसूतमिदं जगत् । अदितिर्दितिर्दनु: काष्ठा अरिष्टा सुरसा इला ॥ २५ ॥ मुनि: क्रोधवशा ताम्रा सुरभि: सरमा तिमि: । तिमेर्यादोगणा आसन् श्वापदा: सरमासुता: ॥ २६ ॥
punaḥ prasādya taṁ somaḥ kalā lebhe kṣaye ditāḥ śṛṇu nāmāni lokānāṁ mātṝṇāṁ śaṅkarāṇi ca
បន្ទាប់មក សោម (ព្រះចន្ទ) បាននិយាយពាក្យសុភាព ដើម្បីធ្វើឲ្យ ព្រះប្រជាបតិ ទក្ខ ពេញចិត្ត ហើយបានទទួលវិញនូវផ្នែកពន្លឺដែលបានបាត់បង់ដោយជំងឺ។ ក្នុងក្រឹស្ណបក្ស ពន្លឺព្រះចន្ទថយចុះ ហើយក្នុងសុក្លបក្ស វាបង្ហាញឡើងវិញ; ទោះយ៉ាងណា ព្រះចន្ទនៅតែមិនអាចមានកូនបាន។ ឱ មហារាជ បរិក្សិត! ឥឡូវសូមស្តាប់នាមអភិសិរីរបស់ភរិយាកស្ស្យប ដែលពីស្បូនរបស់ពួកនាងបានកើតប្រជាជនជាច្រើនក្នុងសកលលោក៖ អទិតិ, ទិតិ, ទនុ, កាស្ឋា, អរិษ្ដា, សុរសា, អិឡា, មុនិ, ក្រូធវសា, តាម្រា, សុរភិ, សរមា និង ទិមិ។ ពីទិមិបានកើតសត្វទឹកទាំងអស់ ហើយពីសរមាបានកើតសត្វព្រៃសាហាវ ដូចជា សិង្ហ និង ខ្លា។
FAQs
The verse lists Aditi, Diti, Danu, Kāṣṭhā, Ariṣṭā, Surasā, and Ilā as wives of Kaśyapa connected with populating the world.
He is presenting the cosmic genealogy—how various classes of beings arise—within the broader narration of Dakṣa’s daughters and the expansion of creation.
It encourages seeing life within a sacred, ordered cosmos—cultivating humility and dharmic responsibility rather than a random view of existence.