Shloka 9
Ajāmila Delivered: Viṣṇudūtas Establish the Supremacy of the Holy Name
स्तेन: सुरापो मित्रध्रुग् ब्रह्महा गुरुतल्पग: । स्त्रीराजपितृगोहन्ता ये च पातकिनोऽपरे ॥ ९ ॥ सर्वेषामप्यघवतामिदमेव सुनिष्कृतम् । नामव्याहरणं विष्णोर्यतस्तद्विषया मति: ॥ १० ॥
stenaḥ surā-po mitra-dhrug brahma-hā guru-talpa-gaḥ strī-rāja-pitṛ-go-hantā ye ca pātakino ’pare
សម្រាប់ចោរលួចមាសនិងទ្រព្យ, អ្នកផឹកស្រា, អ្នកក្បត់មិត្ត, អ្នកសម្លាប់ព្រាហ្មណ៍, អ្នកល្មើសភរិយាគ្រូ, អ្នកសម្លាប់ស្ត្រី, អ្នកសម្លាប់ស្តេចឬឪពុក, អ្នកសម្លាប់គោ និងអ្នកមានបាបទាំងអស់—ការបញ្ចេញព្រះនាមបរិសុទ្ធរបស់ព្រះវិṣṇu គឺជាប្រាយស្ចិតដ៏ល្អបំផុត ព្រោះនាមនោះទាក់ទាញចិត្តទៅកាន់ព្រះ។
FAQs
This verse lists extreme sins to show that Bhagavatam’s teaching on purification is meant even for those burdened with the gravest wrongdoing.
He is preparing the point that the ultimate remedy is not merely ritual atonement but the purifying power connected with remembrance and utterance of Lord Viṣṇu’s name.
Instead of despair, one should take shelter of sincere nāma-japa (chanting the Lord’s names), reform one’s conduct, and seek devotional association—trusting that bhakti purifies at the root.