Srimad Bhagavatam — Shashtha Skandha, Shloka 27
Diti’s Puṁsavana Vow, Indra’s Intervention, and the Birth of the Maruts
इति भावेन सा भर्तुराचचारासकृत्प्रियम् । शुश्रूषयानुरागेण प्रश्रयेण दमेन च ॥ २७ ॥ भक्त्या परमया राजन् मनोज्ञैर्वल्गुभाषितै: । मनो जग्राह भावज्ञा सस्मितापाङ्गवीक्षणै: ॥ २८ ॥
iti bhāvena sā bhartur ācacārāsakṛt priyam śuśrūṣayānurāgeṇa praśrayeṇa damena ca
ដោយគិតតាមរបៀបនេះ [ដោយមានបំណងចង់បានកូនប្រុសដើម្បីសម្លាប់ព្រះឥន្ទ្រ] ឌិតិបានចាប់ផ្តើមធ្វើសកម្មភាពជានិច្ចដើម្បីផ្គាប់ចិត្ត កស្សបៈ ដោយអាកប្បកិរិយាគាប់ចិត្តរបស់នាង។ បពិត្រមហារាជ ឌិតិតែងតែអនុវត្តតាមបញ្ជារបស់ កស្សបៈ យ៉ាងស្មោះស្ម័គ្រ តាមដែលគាត់ចង់បាន។ ដោយការបម្រើ សេចក្តីស្រឡាញ់ ភាពរាបទាប និងការគ្រប់គ្រង ដោយពាក្យសម្ដីដ៏ផ្អែមល្ហែមដើម្បីផ្គាប់ចិត្តស្វាមី និងដោយស្នាមញញឹម និងការក្រឡេកមើលគាត់ ឌិតិបានទាក់ទាញចិត្តរបស់គាត់ ហើយនាំវាឱ្យស្ថិតនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់នាង។
When a woman wants to endear herself to her husband and make him very faithful, she must try to please him in all respects. When the husband is pleased with his wife, the wife can receive all necessities, ornaments and full satisfaction for her senses. Herein this is indicated by the behavior of Diti.
FAQs
This verse highlights attentive service, affection, humility, and self-control as powerful virtues that make one’s conduct pleasing and dharmic within household life.
Diti sought to obtain Kaśyapa’s favor and blessings; therefore she carefully served him with respect and restraint as part of her vow and intention.
By practicing respectful speech, consistent helpful service, and emotional restraint—especially in close relationships—one builds trust, harmony, and spiritual character.