Srimad Bhagavatam — Shashtha Skandha, Shloka 20
Indra’s Brahma-hatyā, Flight from Sin, and Purification by Aśvamedha
अथेज्यमाने पुरुषे सर्वदेवमयात्मनि । अश्वमेधे महेन्द्रेण वितते ब्रह्मवादिभि: ॥ १९ ॥ स वै त्वाष्ट्रवधो भूयानपि पापचयो नृप । नीतस्तेनैव शून्याय नीहार इव भानुना ॥ २० ॥
athejyamāne puruṣe sarva-devamayātmani aśvamedhe mahendreṇa vitate brahma-vādibhiḥ
បន្ទាប់មក ពេលពួកប្រាហ្មណ៍អ្នកប្រកាសវេដៈបានរៀបចំយញ្ញអស្វមេធដែលមហេន្ទ្រៈបានពង្រីក ហើយបានបូជាព្រះបុរសអធិឋាន—អាត្មាដែលរួមទាំងទេវទាំងអស់—ផលវិបាកបាបទាំងមូលរបស់ឥន្ទ្រៈក៏ស្ងប់រលាយ។ ឱ ព្រះរាជា! សូម្បីបាបធ្ងន់នៃការសម្លាប់កូនត្វាស្តា ក៏ត្រូវបានលុបបាត់ភ្លាមៗ ដូចអ័ព្ទត្រូវព្រះអាទិត្យរះបំបាត់។
FAQs
This verse says that even a great burden of sin—like that from killing Vṛtrāsura—can be nullified by the proper sacrificial act, compared to fog vanishing in sunlight.
He is called tvāṣṭra because he was born from Tvaṣṭā (Viśvarūpa’s father), and thus his slaying is described as 'tvāṣṭra-vadha.'
Sincere, dharmic corrective action—done with proper intent and guidance—can gradually clear heavy guilt and wrongdoing, just as light naturally removes darkness.