Srimad Bhagavatam — Saptama Skandha, Shloka 46
Prahlāda’s Prayers Pacify Lord Nṛsiṁhadeva
Prahlāda-stuti and the Lord’s Benediction Offer
मौनव्रतश्रुततपोऽध्ययनस्वधर्म- व्याख्यारहोजपसमाधय आपवर्ग्या: । प्राय: परं पुरुष ते त्वजितेन्द्रियाणां वार्ता भवन्त्युत न वात्र तु दाम्भिकानाम् ॥ ४६ ॥
mauna-vrata-śruta-tapo-’dhyayana-sva-dharma- vyākhyā-raho-japa-samādhaya āpavargyāḥ prāyaḥ paraṁ puruṣa te tv ajitendriyāṇāṁ vārtā bhavanty uta na vātra tu dāmbhikānām
ឱ បុរសអធិបតី! វិធីសាស្ត្រដើម្បីមុក្ខ—ការរក្សាមោន, វ្រត, ស្តាប់វេដ, តបស, សិក្សា, អនុវត្តស្វធម្ម, ពន្យល់សាស្ត្រ, ស្នាក់នៅទីស្ងាត់, ជបសម្ងាត់, និងសមាធិ—ជាញឹកញាប់ក្លាយជាការងារជំនាញ និងមធ្យោបាយចិញ្ចឹមជីវិតសម្រាប់អ្នកដែលមិនទាន់ឈ្នះអារម្មណ៍។ សម្រាប់អ្នកអួតអាង វិធីទាំងនេះមិនសូវសម្រេចផលទេ។
As stated in Śrīmad-Bhāgavatam (6.1.15) :
FAQs
This verse says that even if one performs many spiritual disciplines, discussion of the Supreme naturally manifests only in those who have controlled their senses; hypocrites (dāmbhikas) do not truly develop such God-centered speech.
While offering prayers to pacify the Lord after the slaying of Hiraṇyakaśipu, Prahlāda emphasizes that real devotion is not mere external show; genuine remembrance and glorification of the Lord comes from inner purity and sense control.
Prioritize sincere bhakti—reduce sense-driven distractions, practice steady japa and hearing about the Lord, and avoid spiritual “performance” meant for recognition; let your speech and interests naturally turn toward God through disciplined habits.