Srimad Bhagavatam — Saptama Skandha, Shloka 47
Prahlāda Rejects Material Boons; Forgives His Father; Tripura and the Power of Remembrance
एतद्य आदिपुरुषस्य मृगेन्द्रलीलां दैत्येन्द्रयूथपवधं प्रयत: पठेत । दैत्यात्मजस्य च सतां प्रवरस्य पुण्यं श्रुत्वानुभावमकुतोभयमेति लोकम् ॥ ४७ ॥
etad ya ādi-puruṣasya mṛgendra-līlāṁ daityendra-yūtha-pa-vadhaṁ prayataḥ paṭheta daityātmajasya ca satāṁ pravarasya puṇyaṁ śrutvānubhāvam akuto-bhayam eti lokam
អ្នកណាដែលដោយការខិតខំអាន ឬដោយសទ្ធាស្តាប់ អំពីលីឡារបស់ អាទិបុរស នೃសിംហទេវ ដូចសត្វសិង្ហរាជ, ការប្រហារហិរណ្យកសិពុ មេអសុរ, និងអានុភាពបុណ្យរបស់ ព្រះប្រាហ្លាទ អ្នកប भक्त ល្អបំផុត នោះប្រាកដជាទៅដល់លោកវិកុន្ឋ ដែលគ្មានការភ័យខ្លាច។
FAQs
This verse says that hearing and reciting the Lord’s Nṛsiṁha-līlā and the pure glories of Prahlāda leads one to a destination free from fear.
Because the Lord’s protection of His devotee and the destruction of demonic oppression purify the heart; such śravaṇa and pāṭha grant spiritual merit and culminate in fearlessness.
Regularly hear or read the Nṛsiṁha and Prahlāda narrative with attention and sincerity; it strengthens faith in divine protection and steadies the mind toward fearlessness.