Srimad Bhagavatam — Panchama Skandha, Shloka 1
Rāhu, Eclipses, Antarikṣa, and the Seven Subterranean Heavens
Bila-svarga
श्रीशुक उवाच अधस्तात्सवितुर्योजनायुते स्वर्भानुर्नक्षत्रवच्चरतीत्येके योऽसावमरत्वं ग्रहत्वं चालभत भगवदनुकम्पया स्वयमसुरापसद: सैंहिकेयो ह्यतदर्हस्तस्य तात जन्म कर्माणि चोपरिष्टाद्वक्ष्याम: ॥ १ ॥
śrī-śuka uvāca adhastāt savitur yojanāyute svarbhānur nakṣatravac caratīty eke yo ’sāv amaratvaṁ grahatvaṁ cālabhata bhagavad-anukampayā svayam asurāpasadaḥ saiṁhikeyo hy atad-arhas tasya tāta janma karmāṇi copariṣṭād vakṣyāmaḥ.
ព្រះស្រីឝុកទេវ គោស្វាមី បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ឱ ព្រះរាជា អ្នកប្រាប់ពុរាណខ្លះនិយាយថា ក្រោមព្រះអាទិត្យចុះមក ១០,០០០ យោជន៍ មានភពមួយឈ្មោះ «ស្វර්ភានុ» (រាហុ) ដែលធ្វើចលនាដូចតារា។ អធិបតីនៃភពនោះ ជាកូនស្រីមហិកា គឺជាអសុរាដ៏អាក្រក់បំផុត; គាត់មិនសមនឹងក្លាយជាទេវតា ឬជាអធិបតីភពឡើយ។ ទោះយ៉ាងណា ដោយព្រះអនុគ្រោះរបស់ភគវាន គាត់បានទទួលអមរភាព និងស្ថានភាពជាគ្រាហៈ។ បន្ទាប់មក ខ្ញុំនឹងពណ៌នាបន្ថែមអំពីកំណើត និងកិច្ចការរបស់គាត់។
FAQs
This verse states that some authorities describe Svarbhānu (Rāhu) as moving like a star below the sun at a distance of ten thousand yojanas, having attained graha-status by the Lord’s compassion.
Śukadeva highlights a contrast: Rāhu is inherently degraded and unfit, yet by bhagavad-anukampā (the Lord’s mercy) he still obtained extraordinary status—showing the supremacy of divine will over mere qualification.
Do not presume entitlement based on birth or merit; cultivate humility and devotion, recognizing that real elevation comes by the Lord’s grace, not by ego or worldly qualification.