Srimad Bhagavatam — Panchama Skandha, Shloka 8
Dhruva-loka as the Cosmic Pivot and the Śiśumāra-cakra
Viṣṇu’s Astral Form
एतदु हैव भगवतो विष्णो: सर्वदेवतामयं रूपमहरह: सन्ध्यायां प्रयतो वाग्यतो निरीक्षमाण उपतिष्ठेत नमो ज्योतिर्लोकाय कालायनायानिमिषां पतये महापुरुषायाभिधीमहीति ॥ ८ ॥
etad u haiva bhagavato viṣṇoḥ sarva-devatāmayaṁ rūpam aharahaḥ sandhyāyāṁ prayato vāgyato nirīkṣamāṇa upatiṣṭheta namo jyotir-lokāya kālāyanāyānimiṣāṁ pataye mahā-puruṣāyābhidhīmahīti.
ឱ ព្រះរាជា រូបកាយសិឝុមារ ដូចបានពណ៌នានេះ គួរត្រូវបានយល់ថា ជារូបបង្ហាញខាងក្រៅនៃព្រះវិṣṇុ (ភគវាន) ដែលពោរពេញដោយទេវតាទាំងអស់។ រៀងរាល់ថ្ងៃ ពេលព្រឹក ថ្ងៃត្រង់ និងល្ងាច អ្នកបូជាគួរតែស្ងប់ស្ងាត់ សម្រួលចិត្ត និងពាក្យ ហើយសង្កេតរូបនេះ ដើម្បីបម្រើបូជាដោយមន្ត្រៈ៖ «នមោ ដល់ព្រះអង្គ ជាទីពឹងនៃលោកពន្លឺ ជារូបកាលៈ ជាមូលដ្ឋាននៃគន្លងភពទាំងឡាយ ជាព្រះអម្ចាស់នៃទេវតា មហាបុរសា ខ្ញុំសូមគោរព និងធ្វើសមាធិលើព្រះអង្គ»។
FAQs
This verse advises that at twilight one should be purified, control speech, steadily gaze upon Viṣṇu’s all-deity-comprising cosmic form, and worship Him with a prayer of meditation.
In the cosmological context of Canto 5, the luminaries and their presiding powers are presented as dependent on the Supreme; thus Viṣṇu is honored as the source and integrated form in whom all divine administrations rest.
Set a brief dawn/dusk routine: quiet the phone and speech for a few minutes, contemplate the Lord as the light behind all order and time, and offer a simple prayer—building steadiness, gratitude, and devotion.