Srimad Bhagavatam — Panchama Skandha, Shloka 20
The Forest of Material Existence: Jaḍa Bharata Instructs King Rahūgaṇa
रहूगण त्वमपि ह्यध्वनोऽस्य सन्न्यस्तदण्ड: कृतभूतमैत्र: । असज्जितात्मा हरिसेवया शितं ज्ञानासिमादाय तरातिपारम् ॥ २० ॥
rahūgaṇa tvam api hy adhvano ’sya sannyasta-daṇḍaḥ kṛta-bhūta-maitraḥ asaj-jitātmā hari-sevayā śitaṁ jñānāsim ādāya tarāti-pāram
ឱ រាហូគណៈ! អ្នកក៏ស្ថិតលើផ្លូវនៃការទាក់ទាញទៅកាន់សុខវត្ថុ ហើយជាជនរងគ្រោះនៃអំណាចខាងក្រៅ។ ដើម្បីឲ្យអ្នកក្លាយជាមិត្តស្មើគ្នាចំពោះសត្វមានជីវិតទាំងអស់ ចូរលះបង់តំណែងរាជា និងដំបងទណ្ឌកម្ម។ លះបង់ការចងចិត្តនឹងវត្ថុអារម្មណ៍ ហើយកាន់ដាវនៃចំណេះដឹងដែលបានមុតដោយសេវាភក្តិដល់ព្រះហរិ; ដោយនោះអ្នកនឹងកាត់បំបែកក្រវាត់មាយាដ៏រឹង និងឆ្លងកាត់សមុទ្រអវិជ្ជា។
In Bhagavad-gītā Lord Kṛṣṇa compares the material world to a tree of illusion from which one must cut oneself free:
FAQs
This verse says one crosses material existence by serving Hari, cultivating detachment and compassion, and wielding the sharp sword of true knowledge.
Rahūgaṇa approached Bharata after realizing his own pride; Bharata then taught him the path of liberation—renunciation, kindness to all beings, and devotion to Hari.
Practice non-harm and goodwill in daily dealings, reduce identity-based pride and possessiveness, and anchor your actions in devotional service and spiritual study that sharpens discernment.