Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 14
The Disappearance of Lord Śrī Kṛṣṇa and the Aftermath in Dvārakā
य एतां प्रातरुत्थाय कृष्णस्य पदवीं पराम् । प्रयत: कीर्तयेद् भक्त्या तामेवाप्नोत्यनुत्तमाम् ॥ १४ ॥
ya etāṁ prātar utthāya kṛṣṇasya padavīṁ parām prayataḥ kīrtayed bhaktyā tām evāpnoty anuttamām
អ្នកណាដែលរៀងរាល់ព្រឹកភ្ញាក់ឡើង ហើយដោយការប្រុងប្រយ័ត្ន និងភក្តីភាព សូត្រសរសើរព្រះបាទដ៏ខ្ពស់បំផុតរបស់ព្រះស្រីក្រឹស្ណៈ—ការចាកចេញដ៏ទេវី និងការត្រឡប់ទៅស្វធាមរបស់ព្រះองค์—នោះនឹងទទួលបានគោលដៅខ្ពស់បំផុតដូចគ្នានោះជាក់ជាមិនខាន។
FAQs
This verse states that one who rises early and devotionally chants this narration of Krishna’s supreme path attains that same unsurpassed destination.
Morning (prātaḥ) supports purity and focus; Śukadeva emphasizes disciplined, attentive devotion (prayataḥ, bhaktyā) so the recitation becomes effective bhakti leading to the highest goal.
Set a simple daily practice: rise a bit earlier, read or chant a short passage of Krishna-kathā with attention and devotion, and let it shape your day’s priorities toward spiritual remembrance.