Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 31
The Disappearance of the Yadu Dynasty and Lord Kṛṣṇa’s Departure
बिभ्रच्चतुर्भुजं रूपं भ्राजिष्णु प्रभया स्वया । दिशो वितिमिरा: कुर्वन् विधूम इव पावक: ॥ २८ ॥ श्रीवत्साङ्कं घनश्यामं तप्तहाटकवर्चसम् । कौशेयाम्बरयुग्मेन परिवीतं सुमङ्गलम् ॥ २९ ॥ सुन्दरस्मितवक्त्राब्जं नीलकुन्तलमण्डितम् । पुण्डरीकाभिरामाक्षं स्फुरन्मकरकुण्डलम् ॥ ३० ॥ कटिसूत्रब्रह्मसूत्रकिरीटकटकाङ्गदै: । हारनूपुरमुद्राभि: कौस्तुभेन विराजितम् ॥ ३१ ॥ वनमालापरीताङ्गं मूर्तिमद्भिर्निजायुधै: । कृत्वोरौ दक्षिणे पादमासीनं पङ्कजारुणम् ॥ ३२ ॥
bibhrac catur-bhujaṁ rūpaṁ bhrājiṣṇu prabhayā svayā diśo vitimirāḥ kurvan vidhūma iva pāvakaḥ
ព្រះអម្ចាស់បានបង្ហាញរូបសម្បត្តិចតុរភុជដ៏ភ្លឺរលោងដោយពន្លឺរបស់ព្រះអង្គឯង; ពន្លឺនោះដូចភ្លើងគ្មានផ្សែង បំបាត់ភាពងងឹតគ្រប់ទិស។ លើទ្រូងមានសញ្ញា «ស្រីវត្ស»; ពណ៌កាយដូចពពកខៀវងងឹត ហើយពន្លឺដូចមាសរលាយ; ព្រះអង្គស្លៀកពាក់សូត្រពីរជាន់យ៉ាងមង្គល។ ព្រះមុខដូចផ្កាឈូកមានញញឹមស្រស់ស្អាត សក់ពណ៌ខៀវងងឹតតុបតែងក្បាល ភ្នែកដូចផ្កាឈូកគួរឱ្យស្រឡាញ់ និងក្រវិលរាងមகரា ភ្លឺចែងចាំង។ ព្រះអង្គតុបតែងខ្សែក្រវាត់ ខ្សែសក្ការៈ (យជ្ញោបវីត) មកុដ កងដៃ និងអង្គដា ព្រមទាំងគ្រឿងកោស្តុភមណី ខ្សែក និងនូពុរ ជាមួយនឹងសញ្ញារាជវង្ស។ កាយព្រះអង្គព័ទ្ធដោយវនមាលា និងអាវុធផ្ទាល់ខ្លួនដែលដូចមានរូបកាយ; ព្រះអង្គអង្គុយដោយដាក់ជើងឆ្វេងដែលបាតជើងក្រហមដូចផ្កាឈូក លើភ្លៅស្តាំ។