The Disappearance of the Yadu Dynasty and Lord Kṛṣṇa’s Departure
बिभ्रच्चतुर्भुजं रूपं भ्राजिष्णु प्रभया स्वया । दिशो वितिमिरा: कुर्वन् विधूम इव पावक: ॥ २८ ॥ श्रीवत्साङ्कं घनश्यामं तप्तहाटकवर्चसम् । कौशेयाम्बरयुग्मेन परिवीतं सुमङ्गलम् ॥ २९ ॥ सुन्दरस्मितवक्त्राब्जं नीलकुन्तलमण्डितम् । पुण्डरीकाभिरामाक्षं स्फुरन्मकरकुण्डलम् ॥ ३० ॥ कटिसूत्रब्रह्मसूत्रकिरीटकटकाङ्गदै: । हारनूपुरमुद्राभि: कौस्तुभेन विराजितम् ॥ ३१ ॥ वनमालापरीताङ्गं मूर्तिमद्भिर्निजायुधै: । कृत्वोरौ दक्षिणे पादमासीनं पङ्कजारुणम् ॥ ३२ ॥
bibhrac catur-bhujaṁ rūpaṁ bhrājiṣṇu prabhayā svayā diśo vitimirāḥ kurvan vidhūma iva pāvakaḥ
ព្រះអម្ចាស់បានបង្ហាញរូបសម្បត្តិចតុರ್ಭុជដ៏ភ្លឺរលោងដោយពន្លឺរបស់ព្រះអង្គផ្ទាល់; ដូចភ្លើងគ្មានផ្សែង ពន្លឺនោះបំបាត់ភាពងងឹតទៅគ្រប់ទិស។ ព្រះវណ្ណៈដូចពពកខៀវងងឹត ហើយព្រះតេជៈដូចមាសរលាយ; លើទ្រូងមានសញ្ញា «ស្រីវត្ស» ធ្វើឲ្យរូបកាយព្រះអង្គសព្វមង្គល។ ព្រះអង្គស្លៀកពាក់សូត្រពីរជាន់; ព្រះមុខដូចផ្កាឈូកមានញញឹមស្រស់ សក់ពណ៌ខៀវងងឹត ព្រះនេត្រដូចផ្កាឈូកគួរឲ្យស្រឡាញ់ និងក្រវិលរាងមករាបញ្ចេញពន្លឺ។ ខ្សែក្រវាត់ ខ្សែព្រះសាស្ត្រ (យជ្ញោបវីត) មកុដ កងដៃ អង្គដ ខ្សែក កងជើង និងសញ្ញារាជវង្ស ព្រមទាំងគ្រឿងអលង្ការ «កៅស្តុភ» ធ្វើឲ្យព្រះអង្គរុងរឿង។ វនមាលាដាក់ជុំវិញព្រះវรกាយ ហើយអាវុធផ្ទាល់របស់ព្រះអង្គបង្ហាញជារូបកាយនៅជុំវិញ; ព្រះអង្គអង្គុយដោយដាក់ព្រះបាទឆ្វេង—បាតជើងក្រហមដូចផ្កាឈូក—លើភ្លៅស្តាំ។