Srimad Bhagavatam — Dvadasha Skandha, Shloka 7
Mārkaṇḍeya Ṛṣi Tested by Indra and Blessed by Nara-Nārāyaṇa
प्राप्तद्विजातिसंस्कारो मार्कण्डेय: पितु: क्रमात् । छन्दांस्यधीत्य धर्मेण तप:स्वाध्यायसंयुत: ॥ ७ ॥ बृहद्व्रतधर: शान्तो जटिलो वल्कलाम्बर: । बिभ्रत् कमण्डलुं दण्डमुपवीतं समेखलम् ॥ ८ ॥ कृष्णाजिनं साक्षसूत्रं कुशांश्च नियमर्द्धये । अग्न्यर्कगुरुविप्रात्मस्वर्चयन् सन्ध्ययोर्हरिम् ॥ ९ ॥ सायं प्रात: स गुरवे भैक्ष्यमाहृत्य वाग्यत: । बुभुजे गुर्वनुज्ञात: सकृन्नो चेदुपोषित: ॥ १० ॥ एवं तप:स्वाध्यायपरो वर्षाणामयुतायुतम् । आराधयन् हृषीकेशं जिग्ये मृत्युं सुदुर्जयम् ॥ ११ ॥
prāpta-dvijāti-saṁskāro mārkaṇḍeyaḥ pituḥ kramāt chandāṁsy adhītya dharmeṇa tapaḥ-svādhyāya-saṁyutaḥ
បន្ទាប់ពីបានបរិសុទ្ធដោយពិធីសាស្ត្រដែលឪពុកបានអនុវត្ត ដើម្បីឲ្យម៉ារកណ្ឌេយៈទទួលសិទ្ធិជាទ្វិជៈ (ព្រះព្រាហ្មណ៍) ម៉ារកណ្ឌេយៈបានសិក្សាចន្ទស៍វេដ និងគោរពវិន័យធម៌យ៉ាងតឹងរឹង។ គាត់រីកចម្រើនក្នុងតបៈ និងស្វាធ្យាយៈ ហើយរក្សាព្រហ្មចារីជីវិតទាំងមូល។ ដោយមានសន្តិភាព មួកសក់ជាចង (ជតា) និងសម្លៀកបំពាក់សំបកឈើ គាត់កាន់កមណ្ឌលុ ដណ្ឌៈ ខ្សែព្រះវេដ (ឧបវីត) និងខ្សែក្រវាត់ព្រហ្មចារី ព្រមទាំងស្បែកក្តាន់ខ្មៅ ខ្សែគ្រាប់បូជាលូតុស និងស្មៅកុសៈ ដើម្បីបង្កើនវិន័យ។ នៅពេលសន្ធ្យាទាំងពីរ គាត់បូជាព្រះហរិ ក្នុងប្រាំរូប—ភ្លើងយជ្ញៈ ព្រះអាទិត្យ គ្រូវិញ្ញាណ ព្រះព្រាហ្មណ៍ និងអាត្មាខាងក្នុង។ ព្រឹក និងល្ងាច គាត់ចេញសុំអាហារ ហើយយកអ្វីដែលបានមកប្រគេនគ្រូ; គាត់ញុំាម្តងក្នុងមួយថ្ងៃតែពេលគ្រូអនុញ្ញាត បើមិនដូច្នោះទេ គាត់អត់។ ដូច្នេះ ដោយឧស្សាហ៍ក្នុងតបៈ និងស្វាធ្យាយៈ ម៉ារកណ្ឌេយៈឥសីបានបូជាព្រះហ្រឹសីកេឝៈ ព្រះអម្ចាស់នៃអង្គសញ្ញា អស់រាប់លានលានឆ្នាំ ហើយដោយវិធីនេះ គាត់បានឈ្នះមរណៈដែលលំបាកឈ្នះ។