Srimad Bhagavatam — Dvadasha Skandha, Shloka 32
Brahmā’s Day, the Four Pralayas, and the Supreme Shelter Beyond Cause–Effect
यथा घनोऽर्कप्रभवोऽर्कदर्शितो ह्यर्कांशभूतस्य च चक्षुषस्तम: । एवं त्वहं ब्रह्मगुणस्तदीक्षितो ब्रह्मांशकस्यात्मन आत्मबन्धन: ॥ ३२ ॥
yathā ghano ’rka-prabhavo ’rka-darśito hy arkāṁśa-bhūtasya ca cakṣuṣas tamaḥ evaṁ tv ahaṁ brahma-guṇas tad-īkṣito brahmāṁśakasyātmana ātma-bandhanaḥ
ទោះបីពពកកើតពីព្រះអាទិត្យ ហើយក៏ត្រូវបានបង្ហាញឲ្យឃើញដោយព្រះអាទិត្យក្តី វានៅតែបង្កភាពងងឹតដល់ភ្នែក ដែលជាផ្នែកមួយនៃព្រះអាទិត្យ។ ដូចគ្នានេះ អហង្គារៈវត្ថុ ដែលកើតពីព្រហ្មន៍ និងត្រូវបានបង្ហាញដោយព្រហ្មន៍ ក៏រារាំងជីវាត្មា ដែលជាផ្នែកនៃព្រហ្មន៍ ពីការយល់ដឹងព្រហ្មន៍ដ៏អតិបរមា។
FAQs
This verse compares māyā to a cloud: it arises from the Supreme and is known only by His light, yet it obscures the jīva’s vision and becomes the cause of bondage.
To clarify how ignorance can cover a tiny soul’s awareness even though everything exists by the Supreme’s power—helping Parīkṣit focus on liberation through right understanding and devotion.
Recognize that confusion and ego are temporary coverings; strengthen “sunlight” through sādhana—hearing Bhāgavatam, chanting, and serving—so the mind’s cloud no longer blocks clear spiritual vision.