Srimad Bhagavatam — Dvadasha Skandha, Shloka 66
Bhāgavata-Māhātmya and the Complete Summary of the Śrīmad-Bhāgavatam
कलिमलसंहतिकालनोऽखिलेशो हरिरितरत्र न गीयते ह्यभीक्ष्णम् । इह तु पुनर्भगवानशेषमूर्ति: परिपठितोऽनुपदं कथाप्रसङ्गै: ॥ ६६ ॥
kali-mala-saṁhati-kālano ’khileśo harir itaratra na gīyate hy abhīkṣṇam iha tu punar bhagavān aśeṣa-mūrtiḥ paripaṭhito ’nu-padaṁ kathā-prasaṅgaiḥ
ព្រះហរិ ជាអធិបតីលើសត្វទាំងអស់ និងជាអ្នកបំផ្លាញមលិនបាបសន្សំសំចៃនៃកាលិយុគ មិនត្រូវបានសរសើរជាបន្តបន្ទាប់ក្នុងអក្សរសាស្ត្រផ្សេងទេ; ប៉ុន្តែក្នុង «ស្រីមដ-ភាគវតម» នេះ ព្រះភគវានក្នុងរូបបុគ្គលជាច្រើនអសេស ត្រូវបានពណ៌នាដោយសម្បូរបែប និងមិនឈប់ឈរ តាមរយៈសាច់រឿងនានា។
FAQs
This verse says Hari destroys the accumulated impurities of Kali, and that the Bhāgavatam uniquely glorifies Him continuously—implying that steady hearing/recitation of Hari-kathā is a powerful remedy for Kali-yuga contamination.
Because the Bhāgavatam’s narratives are interlinked so that in every topic and transition (kathā-prasaṅga), the discussion repeatedly returns to Bhagavān—His names, forms, qualities, and acts—making devotion the constant center.
Make a daily habit of hearing or reading the Bhāgavatam (even a small portion) and keep your conversations, learning, and reflection connected to Hari-kathā—so remembrance of the Lord becomes steady amid Kali-yuga distractions.