Shloka 38
Kurukṣetra Pilgrimage: Sages Praise Kṛṣṇa; Vasudeva Inquires on Karma; Viṣṇu-yajña Performed
वित्तैषणां यज्ञदानैर्गृहैर्दारसुतैषणाम् । आत्मलोकैषणां देव कालेन विसृजेद्बुध: । ग्रामे त्यक्तैषणा: सर्वे ययुर्धीरास्तपोवनम् ॥ ३८ ॥
vittaiṣaṇāṁ yajña-dānair gṛhair dāra-sutaiṣaṇām ātma-lokaiṣaṇāṁ deva kālena visṛjed budhaḥ grāme tyaktaiṣaṇāḥ sarve yayur dhīrās tapo-vanam
បុគ្គលមានប្រាជ្ញាគួររៀនបោះបង់ក្តីប្រាថ្នាចំពោះទ្រព្យ ដោយធ្វើយញ្ញ និងទាន; រៀនបោះបង់ក្តីប្រាថ្នាចំពោះភរិយា និងកូន ដោយឆ្លងកាត់ជីវិតគ្រួសារ; ហើយឱ វាសុទេវៈដ៏បរិសុទ្ធ រៀនបោះបង់ក្តីប្រាថ្នាចំពោះការឡើងទៅលោកខ្ពស់ក្រោយស្លាប់ ដោយសិក្សាឥទ្ធិពលនៃកាលៈ។ អ្នកប្រាជ្ញស្ងប់ស្ងាត់ដែលបានបោះបង់ការចងចិត្តនឹងគ្រួសារ នាំគ្នាទៅព្រៃធ្វើតបៈ។
FAQs
This verse teaches that a wise person progressively abandons cravings—first for wealth through sacrifice and charity, then household attachment, and ultimately even subtle ambitions—moving toward a life centered on austerity and spiritual realization.
He emphasizes the classical Vedic progression from worldly life to deeper renunciation: when desires are relinquished, the sober-hearted seek an environment and lifestyle (tapasya) that supports exclusive spiritual practice and liberation.
Practice gradual renunciation: simplify consumption, give charity, reduce identity-based ambitions, and create a daily “tapo-vanam” through steady sādhana—japa, study, and service—while responsibly fulfilling duties.