Shloka 19
Balarāma Slays Balvala and Visits Sacred Tīrthas; He Attempts to Stop Bhīma–Duryodhana
ततोऽभिव्रज्य भगवान् केरलांस्तु त्रिगर्तकान् । गोकर्णाख्यं शिवक्षेत्रं सान्निध्यं यत्र धूर्जटे: ॥ १९ ॥ आर्यां द्वैपायनीं दृष्ट्वा शूर्पारकमगाद् बल: । तापीं पयोष्णीं निर्विन्ध्यामुपस्पृश्याथ दण्डकम् ॥ २० ॥ प्रविश्य रेवामगमद् यत्र माहिष्मती पुरी । मनुतीर्थमुपस्पृश्य प्रभासं पुनरागमत् ॥ २१ ॥
tato ’bhivrajya bhagavān keralāṁs tu trigartakān gokarṇākhyaṁ śiva-kṣetraṁ sānnidhyaṁ yatra dhūrjaṭeḥ
បន្ទាប់មក ព្រះអម្ចាស់បានធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់ដែនកេរ៉ាឡា និងត្រីគរតា ទៅកាន់កោករណៈ ដែលជាគ្រឹះស្ថានបរិសុទ្ធរបស់ព្រះសិវៈ ជាទីដែលធូរជតិ (សិវៈ) បង្ហាញសាន្និធ្យដោយផ្ទាល់។ បន្ទាប់ពីបានទស្សនាព្រះនាង អារយា ទ្វៃបាយនី (បារវតី) ដែលស្ថិតលើកោះមួយ បលរាមបានទៅស៊ូរបារក និងងូតទឹកនៅទន្លេ តាពី បយោෂ្ណី និងនិរវិន្ធ្យា។ បន្ទាប់មក ព្រះអង្គចូលព្រៃដណ្ឌក ហើយទៅដល់ទន្លេ រេវា (នរមដា) ដែលមានទីក្រុង មាហិષ្មតី នៅតាមដងទន្លេ។ ក្រោយងូតទឹកនៅ មនុ-ទីរថ ព្រះអង្គបានត្រឡប់ទៅប្រភាសវិញ។
FAQs
This verse shows Balarāma performing tīrtha-yātrā, honoring sacred sites and demonstrating how devotion is strengthened by visiting and remembering holy places connected with great devotees and deities like Lord Śiva.
Dhūrjaṭi is a name of Lord Śiva, referring to his matted locks; the verse notes Gokarṇa as a Śiva-kṣetra where his divine presence is especially revered.
By regularly associating with sacred reminders—pilgrimage when possible, and otherwise hearing, chanting, and honoring holy places and saints—one can deepen reverence and steadiness in bhakti.