Shloka 6
Balarāma Visits Vraja: Consoling the Gopīs and Dragging the Yamunā
गोपवृद्धांश्च विधिवद् यविष्ठैरभिवन्दित: । यथावयो यथासख्यं यथासम्बन्धमात्मन: ॥ ४ ॥ समुपेत्याथ गोपालान् हास्यहस्तग्रहादिभि: । विश्रान्तं सुखमासीनं पप्रच्छु: पर्युपागता: ॥ ५ ॥ पृष्टाश्चानामयं स्वेषु प्रेमगद्गदया गिरा । कृष्णे कमलपत्राक्षे सन्न्यस्ताखिलराधस: ॥ ६ ॥
gopa-vṛddhāṁś ca vidhi-vad yaviṣṭhair abhivanditaḥ yathā-vayo yathā-sakhyaṁ yathā-sambandham ātmanaḥ
ព្រះបលរាមបានគោរពជូនចំពោះអ្នកគោបាលចាស់ៗតាមពិធីប្រពៃណី ហើយអ្នកវ័យក្មេងក៏សំពះដោយក្តីគោរព។ តាមអាយុ តាមភាពស្និទ្ធ និងតាមសាច់ញាតិ ព្រះអង្គបានជួបម្នាក់ៗដោយញញឹម ចាប់ដៃ និងសញ្ញាមិត្តភាពផ្សេងៗ។ បន្ទាប់ពីសម្រាក ព្រះអង្គអង្គុយលើអាសនៈសុខស្រួល; អ្នកគោបាលដែលមកជុំវិញ ពោលដោយសំឡេងញ័រព្រោះសេចក្តីស្រឡាញ់ សួរព័ត៌មានសុខទុក្ខរបស់អ្នកជាទីស្រឡាញ់នៅទ្វារកា ហើយព្រះបលរាមក៏សួរសុខទុក្ខរបស់ពួកគេដែរ—ពួកគេបានប្រគល់សព្វសារពើទៅកាន់ព្រះក្រឹស្ណាភ្នែកដូចផ្កាឈូក។
FAQs
This verse describes devotees whose voices become faltering and choked due to intense affection, showing that genuine bhakti naturally expresses itself through emotion-centered remembrance of Kṛṣṇa.
Because Kṛṣṇa is their very life and refuge; the verse states they entrusted all their ‘rādhas’—their means, efforts, and inner burdens—unto the lotus-eyed Lord.
Do your duties responsibly, but mentally offer outcomes and anxieties to Kṛṣṇa through prayer and remembrance—treating Him as the ultimate shelter while acting with sincerity.