Shloka 29
Akrūra’s Journey to Vraja and His Devotional Vision of Kṛṣṇa and Balarāma
ददर्श कृष्णं रामं च व्रजे गोदोहनं गतौ । पीतनीलाम्बरधरौ शरदम्बुरुहेक्षणौ ॥ २८ ॥ किशोरौ श्यामलश्वेतौ श्रीनिकेतौ बृहद्भुजौ । सुमुखौ सुन्दरवरौ बलद्विरदविक्रमौ ॥ २९ ॥ ध्वजवज्राङ्कुशाम्भोजैश्चिह्नितैरङ्घ्रिभिर्व्रजम् । शोभयन्तौ महात्मानौ सानुक्रोशस्मितेक्षणौ ॥ ३० ॥ उदाररुचिरक्रीडौ स्रग्विणौ वनमालिनौ । पुण्यगन्धानुलिप्ताङ्गौ स्नातौ विरजवाससौ ॥ ३१ ॥ प्रधानपुरुषावाद्यौ जगद्धेतू जगत्पती । अवतीर्णौ जगत्यर्थे स्वांशेन बलकेशवौ ॥ ३२ ॥ दिशो वितिमिरा राजन्कुर्वाणौ प्रभया स्वया । यथा मारकत: शैलो रौप्यश्च कनकाचितौ ॥ ३३ ॥
dadarśa kṛṣṇaṁ rāmaṁ ca vraje go-dohanaṁ gatau pīta-nīlāmbara-dharau śarad-amburahekṣaṇau
អក្រូរ បានឃើញព្រះក្រឹષ્ણ និងព្រះបលរាម នៅវ្រាជៈ ខណៈពួកព្រះអង្គកំពុងទៅដោះទឹកដោះគោ។ ព្រះក្រឹષ્ણពាក់ព្រះវស្ត្រពណ៌លឿង ព្រះបលរាមពាក់ពណ៌ខៀវ; ព្រះនេត្ររបស់ទាំងពីរដូចផ្កាឈូករដូវសរទ។ ព្រះអង្គទាំងពីរជាយុវកម្លាំងខ្លាំង ដៃធំ ជាទីស្នាក់នៃស្រី(លក្ខ្មី)—មួយពណ៌ស្យាម មួយពណ៌ស; ព្រះមុខស្រស់ស្អាតលើសគេ ហើយដើរដូចដំរីក្មេង។ ដោយស្នាមញញឹមពោរពេញមេត្តា ព្រះអង្គបានលម្អវ្រាជៈដោយស្នាមជើងដែលមានសញ្ញាទង់ វជ្រ អង្គុស និងផ្កាឈូក។ ព្រះអម្ចាស់ទាំងពីរតុបតែងដោយខ្សែក្រវាត់អលង្ការនិងមាលាផ្កា លាបក្លិនក្រអូបបរិសុទ្ធ ទើបងូតទឹក និងពាក់ព្រះវស្ត្រស្អាតឥតមេរោគ។ ព្រះអង្គទាំងពីរជាព្រះបុរសដើមកំណើត ជាមូលហេតុ និងម្ចាស់នៃលោក សម្រាប់សេចក្តីសុខសាន្តនៃផែនដី បានអវតារជា កេសវ និងបលរាម។ ឱ ព្រះរាជា បរិក្សិត ព្រះពន្លឺរបស់ព្រះអង្គបំបាត់ភាពងងឹតគ្រប់ទិស ដូចភ្នំមរកត និងភ្នំប្រាក់ដែលតុបតែងដោយមាស។