Adhyaya 18

Verse 1

श्रीशुक उवाच अथ कृष्ण: परिवृतो ज्ञातिभिर्मुदितात्मभि: । अनुगीयमानो न्यविशद्‌‌व्रजं गोकुलमण्डितम् ॥ १ ॥

ព្រះសុកទេវៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ ព្រះក្រឹស្ណៈ ត្រូវបានព័ទ្ធជុំវិញដោយញាតិមិត្តដ៏រីករាយ ដែលច្រៀងសរសើរព្រះកេរ្តិ៍របស់ព្រះអង្គជានិច្ច ហើយព្រះអង្គបានចូលទៅកាន់វ្រាជ ដែលតុបតែងដោយគោកុល និងហ្វូងគោ។

Verse 2

व्रजे विक्रीडतोरेवं गोपालच्छद्ममायया । ग्रीष्मो नामर्तुरभवन्नातिप्रेयाञ्छरीरिणाम् ॥ २ ॥

នៅវ្រាជ ព្រះក្រឹស្ណៈ និងព្រះបលរាម លេងកម្សាន្តក្រោមមាយានៃការស្លៀកពាក់ជាក្មេងគោបាលធម្មតា ខណៈនោះរដូវក្តៅក៏បានមកដល់បន្តិចម្តងៗ ដែលមិនសូវរីករាយសម្រាប់សត្វមានកាយទេ។

Verse 3

स च वृन्दावनगुणैर्वसन्त इव लक्षित: । यत्रास्ते भगवान् साक्षाद् रामेण सह केशव: ॥ ३ ॥

ទោះជាយ៉ាងណា ព្រោះព្រះភគវាន កេសវៈ ស្នាក់នៅដោយផ្ទាល់ក្នុងវ្រឹន្ទាវន ជាមួយព្រះបលរាម រដូវក្តៅក៏បង្ហាញលក្ខណៈដូចរដូវនិទាឃ។ នេះហើយជាពិសេសនៃដែនវ្រឹន្ទាវន។

Verse 4

यत्र निर्झरनिर्ह्रादनिवृत्तस्वनझिल्लिकम् । शश्वत्तच्छीकरर्जीषद्रुममण्डलमण्डितम् ॥ ४ ॥

នៅវ្រឹន្ទាវន សំឡេងរំខាននៃទឹកធ្លាក់បានគ្របដណ្តប់សំឡេងចង្រិត ហើយក្រុមដើមឈើដែលតែងតែសើមដោយពពុះទឹកពីទឹកធ្លាក់នោះ បានតុបតែងសម្រស់ទូទាំងតំបន់។

Verse 5

सरित्सर:प्रस्रवणोर्मिवायुना कह्लारकुञ्जोत्पलरेणुहारिणा । न विद्यते यत्र वनौकसां दवो निदाघवह्न्यर्कभवोऽतिशाद्वले ॥ ५ ॥

ខ្យល់ដែលបក់លើរលកបឹង និងលើស្ទឹងទន្លេ បាននាំយកធូលីផ្កានៃផ្កាឈូក និងផ្កាទឹកជាច្រើនប្រភេទ មកធ្វើឲ្យទាំងវ្រឹន្ទាវនត្រជាក់ស្រួល។ ដូច្នេះអ្នករស់នៅព្រៃមិនរងទុក្ខពីកម្ដៅថ្ងៃរដូវក្តៅ ឬភ្លើងព្រៃឡើយ ហើយមានស្មៅបៃតងស្រស់សម្បូរបែប។

Verse 6

अगाधतोयह्रदिनीतटोर्मिभि- र्द्रवत्पुरीष्या: पुलिनै: समन्तत: । न यत्र चण्डांशुकरा विषोल्बणा भुवो रसं शाद्वलितं च गृह्णते ॥ ६ ॥

រលកដែលហូរទៅមកនៃទន្លេជ្រៅ បានជ្រាបទឹកលើច្រាំង ធ្វើឲ្យដីខ្សាច់ជុំវិញសើម និងក្លាយជាកក់ក្តៅជាច្រែះ។ ដូច្នេះកាំរស្មីព្រះអាទិត្យដែលសាហាវដូចពិស មិនអាចស្រូបយកសារធាតុនៃដី ឬធ្វើឲ្យស្មៅបៃតងស្ងួតបានឡើយ។

Verse 7

वनं कुसुमितं श्रीमन्नदच्चित्रमृगद्विजम् । गायन्मयूरभ्रमरं कूजत्कोकिलसारसम् ॥ ७ ॥

ព្រៃវ្រឹន្ទាវនត្រូវបានតុបតែងដោយផ្កាដ៏ស្រស់ស្អាត ហើយពោរពេញដោយសំឡេងសត្វ និងបក្សីជាច្រើនប្រភេទ។ មយូរ និងឃ្មុំដូចជាច្រៀង ខណៈកុកិល និងសារ៉សក៏កូកកូយ៉ាងផ្អែមល្ហែម។

Verse 8

क्रीडिष्यमाणस्तन् कृष्णो भगवान् बलसंयुत: । वेणुं विरणयन् गोपैर्गोधनै: संवृतोऽविशत् ॥ ८ ॥

ដោយមានព្រះបំណងលេងលីឡា ព្រះភគវាន ស្រីក្រឹષ્ણ ជាមួយព្រះបលរាម ហើយមានក្មេងគោបាល និងហ្វូងគោព័ទ្ធជុំវិញ បានចូលទៅក្នុងព្រៃវ្រឹន្ទាវន ខណៈព្រះអង្គប吹វេណុ (ខ្លុយ) ដ៏ផ្អែមល្ហែម។

Verse 9

प्रवालबर्हस्तबकस्रग्धातुकृतभूषणा: । रामकृष्णादयो गोपा ननृतुर्युयुधुर्जगु: ॥ ९ ॥

ដោយតុបតែងខ្លួនដោយស្លឹកអ嫩ថ្មីៗ ព្រមទាំងស្លាបមយូរ កម្រងមុតផ្កា មាលាផ្កា និងរ៉ែពណ៌ជាអលង្ការ ព្រះរាម‑ព្រះក្រឹષ્ણ និងមិត្តគោបាលបានរាំ ប្រកួតមল্লយុទ្ធ និងច្រៀង។

Verse 10

कृष्णस्य नृत्यत: केचिज्जगु: केचिदवादयन् । वेणुपाणितलै: श‍ृङ्गै: प्रशशंसुरथापरे ॥ १० ॥

ពេលព្រះក្រឹស្ណៈរាំ ក្មេងគោបាលខ្លះច្រៀង ខ្លះផ្លុំខ្លុយ វាយឆាំងដៃ និងផ្លុំស្នែងក្របី ខ្លះទៀតសរសើរព្រះរាំរបស់ព្រះអង្គ។

Verse 11

गोपजातिप्रतिच्छन्ना देवा गोपालरूपिणौ । ईडिरे कृष्णरामौ च नटा इव नटं नृप ॥ ११ ॥

ឱ ព្រះមហាក្សត្រ ទេវតាទាំងឡាយលាក់ខ្លួនក្នុងវេសស៍ជាក្រុមគោបាល ហើយកាន់រូបជាគោបាល ដូចអ្នករាំសរសើរអ្នករាំម្នាក់ទៀត ពួកគេបានបូជាព្រះក្រឹស្ណៈ និងព្រះបលរាម ដែលកំពុងបង្ហាញជាក្មេងគោបាល។

Verse 12

भ्रमणैर्लङ्घनै: क्षेपैरास्फोटनविकर्षणै: । चिक्रीडतुर्नियुद्धेन काकपक्षधरौ क्‍वचित् ॥ १२ ॥

ព្រះក្រឹស្ណៈ និងព្រះបលរាមលេងជាមួយមិត្តក្មេងគោបាល ដោយវិលជុំ លោត បោះ ទះ ទាញ និងប្រយុទ្ធកាយ; ពេលខ្លះព្រះអង្គទាំងពីរទាញសក់ចុងក្បាលរបស់ក្មេងៗផងដែរ។

Verse 13

क्‍वचिन्नृत्यत्सु चान्येषु गायकौ वादकौ स्वयम् । शशंसतुर्महाराज साधु साध्विति वादिनौ ॥ १३ ॥

ឱ មហារាជ ពេលក្មេងៗផ្សេងទៀតកំពុងរាំ ពេលខ្លះព្រះក្រឹស្ណៈ និងព្រះបលរាមច្រៀង និងប奏តន្ត្រីដោយខ្លួនឯង; ពេលខ្លះព្រះអង្គទាំងពីរនិយាយសរសើរ “ល្អណាស់! ល្អណាស់!”

Verse 14

क्‍वचिद्ब‍िल्वै: क्‍वचित्कुम्भै: क्‍वचामलकमुष्टिभि: । अस्पृश्यनेत्रबन्धाद्यै: क्‍वचिन्मृगखगेहया ॥ १४ ॥

ពេលខ្លះក្មេងគោបាលលេងដោយផ្លែបិល្វ ឬផ្លែកុម្ភៈ ពេលខ្លះដោយផ្លែអាមលកមួយក្តាប់; ពេលខ្លះលេងល្បែងប៉ះគ្នា ឬបិទភ្នែកហើយស្គាល់អ្នកណា; ហើយពេលខ្លះធ្វើត្រាប់តាមសត្វ និងបក្សី។

Verse 15

क्‍वचिच्च दर्दुरप्लावैर्विविधैरुपहासकै: । कदाचित् स्यन्दोलिकया कर्हिचिन्नृपचेष्टया ॥ १५ ॥

ពួកគេពេលខ្លះលោតលេងដូចកង្កែប ពេលខ្លះលេងកំប្លែងនានា ពេលខ្លះជិះអង្រឹង ហើយពេលខ្លះធ្វើកាយវិការត្រាប់តាមព្រះមហាក្សត្រ។

Verse 16

एवं तौ लोकसिद्धाभि: क्रीडाभिश्चेरतुर्वने । नद्यद्रिद्रोणिकुञ्जेषु काननेषु सर:सु च ॥ १६ ॥

ដូច្នេះ ព្រះក្រឹស្ណ និងព្រះបលរាម បានលេងកីឡាដែលល្បីល្បាញក្នុងលោកជាច្រើន ខណៈពួកព្រះអង្គដើរលេងក្នុងព្រៃវೃន្ទាវន—ក្បែរទន្លេ ភ្នំ ជ្រលង កុញ្ច ព្រៃឈើ និងបឹងស្រះ។

Verse 17

पशूंश्चारयतोर्गोपैस्तद्वने रामकृष्णयो: । गोपरूपी प्रलम्बोऽगादसुरस्तज्जिहीर्षया ॥ १७ ॥

នៅពេលព្រះរាម និងព្រះក្រឹស្ណ ជាមួយមិត្តក្មេងគោបាល កំពុងចិញ្ចឹមហ្វូងសត្វនៅក្នុងព្រៃនោះ អសុរៈប្រឡម្បៈបានចូលមកកណ្ដាលពួកគេ ដោយបន្លំខ្លួនជាក្មេងគោបាល មានបំណងចាប់ព្រះក្រឹស្ណ និងព្រះបលរាមទៅ។

Verse 18

तं विद्वानपि दाशार्हो भगवान् सर्वदर्शन: । अन्वमोदत तत्सख्यं वधं तस्य विचिन्तयन् ॥ १८ ॥

ទោះដឹងច្បាស់ក៏ដោយ ព្រះក្រឹស្ណជាព្រះភគវាន ដែលប្រសូតក្នុងវង្សដាសារហៈ និងទ្រង់ឃើញគ្រប់យ៉ាង បានធ្វើជាទទួលយកមិត្តភាពនោះ ខណៈដែលក្នុងព្រះហឫទ័យកំពុងពិចារណាវិធីសម្លាប់គេ។

Verse 19

तत्रोपाहूय गोपालान् कृष्ण: प्राह विहारवित् । हे गोपा विहरिष्यामो द्वन्द्वीभूय यथायथम् ॥ १९ ॥

បន្ទាប់មក ព្រះក្រឹស្ណដែលជំនាញក្នុងការលេងកីឡា បានហៅក្មេងគោបាលមកប្រមូល ហើយមានព្រះបន្ទូលថា៖ «ឱ ក្រុមគោបាលទាំងឡាយ! មកលេងគ្នា; យើងចែកខ្លួនជាពីរក្រុមស្មើៗគ្នាតាមសមគួរ»។

Verse 20

तत्र चक्रु: परिवृढौ गोपा रामजनार्दनौ । कृष्णसङ्घट्टिन: केचिदासन् रामस्य चापरे ॥ २० ॥

នៅទីនោះ ក្មេងគោបាលបានជ្រើសរើស ព្រះស្រីក្រឹស្ណ និងព្រះបលរាម ជាមេដឹកនាំនៃក្រុមពីរ។ ខ្លះនៅខាងក្រឹស្ណ ខ្លះចូលខាងបលរាម។

Verse 21

आचेरुर्विविधा: क्रीडा वाह्यवाहकलक्षणा: । यत्रारोहन्ति जेतारो वहन्ति च पराजिता: ॥ २१ ॥

ពួកគេបានលេងកីឡាប្រភេទ “អ្នកជិះ–អ្នកដឹក” ជាច្រើន; ក្នុងនោះ អ្នកឈ្នះឡើងជិះលើខ្នងអ្នកចាញ់ ហើយអ្នកចាញ់ត្រូវដឹកពួកគេ។

Verse 22

वहन्तो वाह्यमानाश्च चारयन्तश्च गोधनम् । भाण्डीरकं नाम वटं जग्मु: कृष्णपुरोगमा: ॥ २२ ॥

ដូច្នេះ ពួកគេបានដឹកគ្នា និងត្រូវគេដឹក ព្រមទាំងឃ្វាលហ្វូងគោទៅផង ដោយមានព្រះក្រឹស្ណដឹកនាំមុខ ហើយទៅដល់ដើមពោធិ៍ជ្រៃឈ្មោះ ភាណ្ឌីរក។

Verse 23

रामसङ्घट्टिनो यर्हि श्रीदामवृषभादय: । क्रीडायां जयिनस्तांस्तानूहु: कृष्णादयो नृप ॥ २३ ॥

ឱ ព្រះរាជា បរិក្សិត! នៅពេលដែល ស្រីដាមា វ្រឹសភ និងអ្នកដទៃក្នុងក្រុមព្រះបលរាម ឈ្នះក្នុងការលេង នោះព្រះក្រឹស្ណ និងមិត្តរួមក្រុមរបស់ព្រះអង្គត្រូវដឹកពួកគេ។

Verse 24

उवाह कृष्णो भगवान् श्रीदामानं पराजित: । वृषभं भद्रसेनस्तु प्रलम्बो रोहिणीसुतम् ॥ २४ ॥

ពេលចាញ់ ព្រះភគវាន ស្រីក្រឹស្ណ បានដឹកស្រីដាមា។ ភទ្រសេន ដឹកវ្រឹសភ ហើយប្រលម្ព ដឹកព្រះបលរាម ព្រះបុត្ររបស់រោហិណី។

Verse 25

अविषह्यं मन्यमान: कृष्णं दानवपुङ्गव: । वहन् द्रुततरं प्रागादवरोहणत: परम् ॥ २५ ॥

ដោយចាត់ទុកព្រះក្រឹស្ណៈថាជាអ្នកដែលមិនអាចយកឈ្នះបាន យក្សដ៏ខ្លាំងពូកែបានពាំព្រះពលរាមយ៉ាងលឿនទៅឆ្ងាយហួសពីកន្លែងដែលត្រូវដាក់ចុះ។

Verse 26

तमुद्वहन् धरणिधरेन्द्रगौरवं महासुरो विगतरयो निजं वपु: । स आस्थित: पुरटपरिच्छदो बभौ तडिद्‌‌द्युमानुडुपतिवाडिवाम्बुद: ॥ २६ ॥

ខណៈដែលយក្សដ៏ធំបានពាំព្រះពលរាម ព្រះអង្គបានក្លាយជាធ្ងន់ដូចភ្នំសុមេរុ។ បន្ទាប់មក យក្សនោះបានត្រឡប់ទៅរូបរាងដើមវិញ ដែលមានរស្មី និងតុបតែងដោយគ្រឿងមាស។

Verse 27

निरीक्ष्य तद्वपुरलमम्बरे चरत् प्रदीप्तद‍ृग् भ्रुकुटितटोग्रदंष्ट्रकम् । ज्वलच्छिखं कटककिरीटकुण्डल- त्विषाद्भ‍ुतं हलधर ईषदत्रसत् ॥ २७ ॥

នៅពេលដែលព្រះពលរាមបានឃើញរាងកាយដ៏ធំសម្បើមរបស់យក្ស ដែលមានភ្នែកភ្លឺ និងធ្មេញដ៏គួរឱ្យភ័យខ្លាច កំពុងហោះហើរលើមេឃ ព្រះអង្គហាក់ដូចជាភ័យបន្តិច។

Verse 28

अथागतस्मृतिरभयो रिपुं बलो विहायसार्थमिव हरन्तमात्मन: । रुषाहनच्छिरसि द‍ृढेन मुष्टिना सुराधिपो गिरिमिव वज्ररंहसा ॥ २८ ॥

ដោយចងចាំពីស្ថានភាពពិត ព្រះពលរាមដ៏ក្លាហានបានវាយក្បាលរបស់យក្សដោយកណ្តាប់ដៃដ៏រឹងមាំរបស់ព្រះអង្គ ដូចជាព្រះឥន្ទ្រវាយភ្នំដោយវជ្រ។

Verse 29

स आहत: सपदि विशीर्णमस्तको मुखाद् वमन् रुधिरमपस्मृतोऽसुर: । महारवं व्यसुरपतत् समीरयन् गिरिर्यथा मघवत आयुधाहत: ॥ २९ ॥

ដោយសារកណ្តាប់ដៃរបស់ព្រះពលរាម ក្បាលរបស់ប្រាឡាំបាបានបែកភ្លាមៗ។ យក្សនោះបានក្អួតឈាម ហើយធ្លាក់មកដីស្លាប់ដោយសំឡេងយ៉ាងខ្លាំង។

Verse 30

द‍ृष्ट्वा प्रलम्बं निहतं बलेन बलशालिना । गोपा: सुविस्मिता आसन्साधु साध्विति वादिन: ॥ ३० ॥

ពេលឃើញព្រះបលរាមដ៏មានពលកម្លាំងសម្លាប់អសុរ ប្រាលម្ប បាន ក្មេងគោបាលភ្ញាក់ផ្អើលខ្លាំង ហើយអំពាវនាវថា «ល្អណាស់! ល្អណាស់!»

Verse 31

आशिषोऽभिगृणन्तस्तं प्रशशंसुस्तदर्हणम् । प्रेत्यागतमिवालिङ्‌‌ग्य प्रेमविह्वलचेतस: ॥ ३१ ॥

ពួកគេបានប្រសិទ្ធពរ​ជាច្រើនដល់ព្រះអង្គ ហើយសរសើរព្រះអង្គដែលសមគួរត្រូវបានសរសើរ។ ចិត្តរបស់ពួកគេរំភើបដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ភក្តិ ហើយបានឱបព្រះបលរាម ដូចជាព្រះអង្គត្រឡប់មកពីមរណភាព។

Verse 32

पापे प्रलम्बे निहते देवा: परमनिर्वृता: । अभ्यवर्षन् बलं माल्यै: शशंसु: साधु साध्विति ॥ ३२ ॥

ពេលអសុរ ប្រាលម្ប ដ៏មានបាបត្រូវបានសម្លាប់ ពួកទេវតារីករាយយ៉ាងខ្លាំង។ ពួកគេបានបាញ់ព្រួញផ្កាមាលាលើព្រះបលរាម ហើយសរសើរថា «ល្អណាស់! ល្អណាស់!»