Adhyaya 16

Verse 1

श्रीशुक उवाच विलोक्य दूषितां कृष्णां कृष्ण: कृष्णाहिना विभु: । तस्या विशुद्धिमन्विच्छन् सर्पं तमुदवासयत् ॥ १ ॥

ព្រះសុកទេវៈបាននិយាយថា៖ ព្រះស្រីក្រឹស្ណា អម្ចាស់ដ៏មានអานุភាពទាំងអស់ បានឃើញថាទន្លេយមុនាត្រូវបានពស់ខ្មៅ កាលិយ៉ា បំពុល; ដើម្បីបរិសុទ្ធទន្លេ ព្រះអម្ចាស់បានបណ្តេញពស់នោះចេញពីទីនោះ។

Verse 2

श्रीराजोवाच कथमन्तर्जलेऽगाधे न्यगृह्णाद् भगवानहिम् । स वै बहुयुगावासं यथासीद् विप्र कथ्यताम् ॥ २ ॥

ព្រះបាទបរិក្សិតសួរ៖ «ឱ ព្រះឥសីអ្នកប្រាជ្ញ សូមពន្យល់ថា ព្រះភគវានបានដាក់ទោសពស់កាលិយៈនៅក្នុងទឹកយមុនាដ៏ជ្រៅមិនអាចវាស់បានយ៉ាងដូចម្តេច ហើយហេតុអ្វីកាលិយៈបានរស់នៅទីនោះអស់ជាច្រើនយុគ»។

Verse 3

ब्रह्मन् भगवतस्तस्य भूम्न: स्वच्छन्दवर्तिन: । गोपालोदारचरितं कस्तृप्येतामृतं जुषन् ॥ ३ ॥

ឱ ព្រះព្រាហ្មណ៍! ព្រះភគវានដ៏អសীমនោះ ប្រព្រឹត្តដោយសេរីតាមព្រះឆន្ទៈរបស់ព្រះអង្គ។ អ្នកណាអាចឆ្អែតចិត្តបាន នៅពេលស្តាប់អម្រឹតនៃលីឡាដ៏ឧត្តមដែលព្រះអង្គបានបង្ហាញជាក្មេងគោបាលនៅវ្រឹន្ទាវន?

Verse 4

श्रीशुक उवाच कालिन्द्यां कालियस्यासीद् ह्रद: कश्चिद् विषाग्निना । श्रप्यमाणपया यस्मिन् पतन्त्युपरिगा: खगा: ॥ ४ ॥

ព្រះស្រីសុកទេវ គោស្វាមី បានមានព្រះបន្ទូលថា៖ នៅក្នុងទន្លេកាលិន្ទី (យមុនា) មានបឹងមួយជាទីស្នាក់របស់ពស់កាលិយៈ។ ដោយសារពិសដ៏ក្តៅដូចភ្លើង ទឹកក្នុងបឹងនោះតែងតែពុះរំងាស់ ហើយអ័ព្ទពិសនោះធ្វើឲ្យសត្វស្លាបដែលហោះលើក្បាលក៏ធ្លាក់ចូលទៅក្នុងបឹង។

Verse 5

विप्रुष्मता विषदोर्मिमारुतेनाभिमर्शिता: । म्रियन्ते तीरगा यस्य प्राणिन: स्थिरजङ्गमा: ॥ ५ ॥

ខ្យល់ដែលបក់លើបឹងមរណៈនោះ នាំយកចំណក់ទឹកពិសទៅដល់ច្រាំង។ ត្រឹមតែប៉ះពាល់នឹងខ្យល់ពិសនោះ សត្វមានជីវិតទាំងអចលនៈ និងចលនៈនៅលើច្រាំងក៏ស្លាប់អស់។

Verse 6

तं चण्डवेगविषवीर्यमवेक्ष्य तेन दुष्टां नदीं च खलसंयमनावतार: । कृष्ण: कदम्बमधिरुह्य ततोऽतितुङ्ग- मास्फोट्य गाढरशनो न्यपतद् विषोदे ॥ ६ ॥

ព្រះក្រឹស្ណៈបានឃើញអំណាចពិសដ៏ខ្លាំងក្លា និងល្បឿនដ៏សាហាវរបស់កាលិយៈ ដែលបានបំពុលទន្លេឲ្យក្លាយជាអាក្រក់។ ព្រោះព្រះអង្គបានអវតារមកដើម្បីទប់ស្កាត់ពួកអសុរាអ្នកច្រណែន ព្រះអង្គបានឡើងទៅលើដើមកដំបៈដ៏ខ្ពស់បំផុតភ្លាមៗ។ បន្ទាប់មកព្រះអង្គរឹតខ្សែក្រវាត់ បុកព្រះបាហា ហើយលោតចូលទៅក្នុងទឹកពិស។

Verse 7

सर्पह्रद: पुरुषसारनिपातवेग- सङ्‌क्षोभितोरगविषोच्छ्वसिताम्बुराशि: । पर्यक्‍प्लुतो विषकषायबिभीषणोर्मि- र्धावन् धनु:शतमनन्तबलस्य किं तत् ॥ ७ ॥

ពេលព្រះភគវានមានពលអនន្ត ចុះចូលទៅក្នុងបឹងនាគ នាគនៅទីនោះរំភើបខ្លាំង ហើយដកដង្ហើមពុលធ្វើឲ្យទឹកកាន់តែស្អុយពុល។ កម្លាំងនៃការចូលរបស់ព្រះអង្គធ្វើឲ្យបឹងលេចលើសគ្រប់ទិស ហើយរលកពុលដ៏គួរភ័យខ្លាចលិចដីជុំវិញដល់ចម្ងាយមួយរយប្រវែងធ្នូ។ ទោះយ៉ាងណា សម្រាប់ព្រះអង្គមានអានុភាពអនន្ត នេះមិនមែនជារឿងអស្ចារ្យទេ។

Verse 8

तस्य ह्रदे विहरतो भुजदण्डघूर्ण- वार्घोषमङ्ग वरवारणविक्रमस्य । आश्रुत्य तत् स्वसदनाभिभवं निरीक्ष्य चक्षु:श्रवा: समसरत्तदमृष्यमाण: ॥ ८ ॥

ក្នុងបឹងនោះ ព្រះក្រឹស្ណា​លេងកម្សាន្តដូចដំរីអធិរាជ ដោយបង្វិលព្រះហស្តដ៏ខ្លាំងក្លា ឲ្យទឹកកក្រើកមានសំឡេងនានា។ កាលិយៈបានឮសំឡេងនោះ ក៏ដឹងថាមានអ្នកលួចលុកលុយចូលដែនលំនៅរបស់ខ្លួន។ មិនអាចអត់ទ្រាំបាន គេក៏ប្រញាប់ចេញមកមុខភ្លាមៗ។

Verse 9

तं प्रेक्षणीयसुकुमारघनावदातं श्रीवत्सपीतवसनं स्मितसुन्दरास्यम् । क्रीडन्तमप्रतिभयं कमलोदराङ्‍‍‍‍‍घ्रि सन्दश्य मर्मसु रुषा भुजया चछाद ॥ ९ ॥

កាលិយៈបានឃើញព្រះស្រីក្រឹស្ណា ពាក់ព្រះវសនៈលឿងសូត្រ ទន់ភ្លន់គួរជាទស្សនា; ព្រះកាយរលោងភ្លឺដូចពពកសស្អាត មានសញ្ញា «ស្រីវត្ស» លើព្រះអុរៈ ព្រះមុខញញឹមស្រស់ស្អាត ហើយព្រះបាទដូចវង់កួចនៃផ្កាឈូក។ ព្រះអង្គលេងទឹកដោយមិនភ័យ។ ទោះយ៉ាងណា កាលិយៈដែលពោរពេញដោយឈ្នានីស ក៏ខឹងហើយខាំព្រះអុរៈ រួចរុំរឹតព្រះអង្គដោយខ្សែរខ្លួនរបស់វា។

Verse 10

तं नागभोगपरिवीतमद‍ृष्टचेष्ट- मालोक्य तत्प्रियसखा: पशुपा भृशार्ता: । कृष्णेऽर्पितात्मसुहृदर्थकलत्रकामा दु:खानुशोकभयमूढधियो निपेतु: ॥ १० ॥

ពេលសមាជិកសហគមន៍អ្នកគោ ដែលទទួលយកព្រះក្រឹស្ណាជាមិត្តស្និទ្ធបំផុត ឃើញព្រះអង្គត្រូវរុំដោយខ្សែរខ្លួននាគ ហើយស្ងៀមមិនចលនា ពួកគេឈឺចាប់ខ្លាំង។ ពួកគេបានអនុវត្តការបូជាអស់ទាំងខ្លួន មិត្តភាព ទ្រព្យសម្បត្តិ គ្រួសារ ប្រពន្ធ និងសុខសាន្តទាំងអស់ដល់ព្រះក្រឹស្ណា។ ដោយឃើញព្រះអង្គនៅក្នុងក្រញាំកាលិយៈ ប្រាជ្ញារបស់ពួកគេត្រូវគ្របដណ្តប់ដោយទុក្ខ សោក និងភ័យ ហើយពួកគេដួលសន្លប់លើដី។

Verse 11

गावो वृषा वत्सतर्य: क्रन्दमाना: सुदु:खिता: । कृष्णे न्यस्तेक्षणा भीता रुदन्त्य इव तस्थिरे ॥ ११ ॥

គោ ក្របីឈ្មោល និងកូនគោញី ទាំងអស់សោកស្តាយយ៉ាងខ្លាំង ហៅរកព្រះក្រឹស្ណាដោយសំឡេងគួរអាណិត។ ដោយភ័យ ពួកវាចាក់ភ្នែកទៅលើព្រះអង្គ ហើយឈរនิ่ง ដូចជាចង់យំ ប៉ុន្តែភ្ញាក់ផ្អើលពេកដល់ថ្នាក់មិនអាចស្រក់ទឹកភ្នែកបាន។

Verse 12

अथ व्रजे महोत्पातास्त्रिविधा ह्यतिदारुणा: । उत्पेतुर्भुवि दिव्यात्मन्यासन्नभयशंसिन: ॥ १२ ॥

នៅពេលនោះ ក្នុងវ្រាជៈ បានកើតមាននិមិត្តអាក្រក់ដ៏គួរភ័យខ្លាចបីប្រភេទ—លើដី លើមេឃ និងក្នុងកាយសត្វមានជីវិត—ដែលប្រកាសថាគ្រោះថ្នាក់កំពុងខិតជិត។

Verse 13

तानालक्ष्य भयोद्विग्ना गोपा नन्दपुरोगमा: । विना रामेण गा: कृष्णं ज्ञात्वा चारयितुं गतम् ॥ १३ ॥ तैर्दुर्निमित्तैर्निधनं मत्वा प्राप्तमतद्विद: । तत्प्राणास्तन्मनस्कास्ते दु:खशोकभयातुरा: ॥ १४ ॥ आबालवृद्धवनिता: सर्वेऽङ्ग पशुवृत्तय: । निर्जग्मुर्गोकुलाद् दीना: कृष्णदर्शनलालसा: ॥ १५ ॥

ពេលឃើញនិមិត្តអាក្រក់ទាំងនោះ នន្ទមហារាជ និងពួកគោបាលក៏ភ័យរន្ធត់ ព្រោះពួកគេដឹងថា ថ្ងៃនោះ ព្រះក្រឹષ્ણបានទៅចិញ្ចឹមគោ ដោយគ្មានបងប្រុស បលរាម។

Verse 14

तानालक्ष्य भयोद्विग्ना गोपा नन्दपुरोगमा: । विना रामेण गा: कृष्णं ज्ञात्वा चारयितुं गतम् ॥ १३ ॥ तैर्दुर्निमित्तैर्निधनं मत्वा प्राप्तमतद्विद: । तत्प्राणास्तन्मनस्कास्ते दु:खशोकभयातुरा: ॥ १४ ॥ आबालवृद्धवनिता: सर्वेऽङ्ग पशुवृत्तय: । निर्जग्मुर्गोकुलाद् दीना: कृष्णदर्शनलालसा: ॥ १५ ॥

ដោយយកព្រះក្រឹષ્ણជាជីវិត និងជាចិត្តរបស់ខ្លួន តែពុំដឹងអំពីព្រះមហិទ្ធិឫទ្ធិរបស់ព្រះองค์ ពួកគេបានសន្និដ្ឋានពីនិមិត្តអាក្រក់ថា ព្រះองค์បានជួបមរណភាព; ដូច្នេះពួកគេត្រូវគ្របដណ្តប់ដោយទុក្ខ សោក និងភ័យ។

Verse 15

तानालक्ष्य भयोद्विग्ना गोपा नन्दपुरोगमा: । विना रामेण गा: कृष्णं ज्ञात्वा चारयितुं गतम् ॥ १३ ॥ तैर्दुर्निमित्तैर्निधनं मत्वा प्राप्तमतद्विद: । तत्प्राणास्तन्मनस्कास्ते दु:खशोकभयातुरा: ॥ १४ ॥ आबालवृद्धवनिता: सर्वेऽङ्ग पशुवृत्तय: । निर्जग्मुर्गोकुलाद् दीना: कृष्णदर्शनलालसा: ॥ १५ ॥

ប្រជាជនវ្រាជៈទាំងអស់ រួមទាំងកុមារ ស្ត្រី និងមនុស្សចាស់—គិតដល់ព្រះក្រឹષ્ણដូចមេគោគិតដល់កូនគោតូចអស់កម្លាំង—បានចេញពីគោកុលដោយទុក្ខសោក ក្តីប្រាថ្នាតែឃើញព្រះក្រឹષ્ણ។

Verse 16

तांस्तथा कातरान् वीक्ष्य भगवान् माधवो बल: । प्रहस्य किञ्चिन्नोवाच प्रभावज्ञोऽनुजस्य स: ॥ १६ ॥

ពេលឃើញប្រជាជនវ្រាជៈកំពុងក្តៅក្រហាយដូច្នោះ ព្រះបលរាម (មាធវ) ដែលជាព្រះអម្ចាស់ដ៏ជ្រាបគ្រប់យ៉ាង បានញញឹម ហើយមិនបាននិយាយអ្វីទេ ព្រោះព្រះองค์ដឹងអំពីអំណាចអស្ចារ្យរបស់អនុជ ព្រះក្រឹષ્ણ។

Verse 17

तेऽन्वेषमाणा दयितं कृष्णं सूचितया पदै: । भगवल्लक्षणैर्जग्मु: पदव्या यमुनातटम् ॥ १७ ॥

ពួកគេប្រញាប់ស្វែងរកព្រះក្រឹស្ណាដែលជាទីស្រឡាញ់បំផុត ដោយដើរតាមផ្លូវដែលសម្គាល់ដោយស្នាមព្រះបាទមាននិមិត្តសញ្ញាពិសេសរបស់ព្រះភគវាន ទៅកាន់ច្រាំងយមុនា។

Verse 18

ते तत्र तत्राब्जयवाङ्कुशाशनि- ध्वजोपपन्नानि पदानि विश्पते: । मार्गे गवामन्यपदान्तरान्तरे निरीक्षमाणा ययुरङ्ग सत्वरा: ॥ १८ ॥

ឱ ព្រះរាជា! នៅលើផ្លូវ ក្នុងចន្លោះស្នាមក្រចកគោ មានស្នាមព្រះបាទរបស់ព្រះក្រឹស្ណា ម្ចាស់សហគមន៍អ្នកគោលេี้ยង ដែលមាននិមិត្តសញ្ញាផ្កាឈូក គ្រាប់ស្រូវបារ្លី អង្គុស វជ្រ និងទង់; ពេលឃើញដូច្នេះ ប្រជាជនវೃន្ទាវនប្រញាប់រត់ទៅដោយអន្ទះសា។

Verse 19

अन्तर्ह्रदे भुजगभोगपरीतमारात् कृष्णं निरीहमुपलभ्य जलाशयान्ते । गोपांश्च मूढधिषणान् परित: पशूंश्च सङ्क्रन्दत: परमकश्मलमापुरार्ता: ॥ १९ ॥

ពេលពួកគេប្រញាប់ទៅកាន់ច្រាំងយមុនា ពួកគេឃើញពីចម្ងាយថា ព្រះក្រឹស្ណានៅក្នុងបឹង ស្ងៀមស្ងាត់ក្នុងរង្វង់ខ្សែរបស់ពស់ខ្មៅ។ ពួកគេក៏ឃើញក្មេងគោលេี้ยងសន្លប់ និងសត្វទាំងឡាយឈរជុំវិញយំស្រែករកព្រះក្រឹស្ណា។ ឃើញដូច្នេះ ប្រជាជនវೃន្ទាវនត្រូវបានគ្របដណ្តប់ដោយទុក្ខវេទនា និងភាពច្របូកច្របល់។

Verse 20

गोप्योऽनुरक्तमनसो भगवत्यनन्ते तत्सौहृदस्मितविलोकगिर: स्मरन्त्य: । ग्रस्तेऽहिना प्रियतमे भृशदु:खतप्ता: शून्यं प्रियव्यतिहृतं दद‍ृशुस्त्रिलोकम् ॥ २० ॥

ក្រុមកោពីវ័យក្មេងដែលចិត្តជាប់ស្នេហ៍នឹងព្រះក្រឹស្ណា ព្រះភគវានអនន្តា បានរំលឹកស្នេហសហមិត្តភាព ស្នាមញញឹម ការសម្លឹង និងពាក្យពេចន៍ផ្អែមល្ហែមរបស់ព្រះองค์។ ពេលឃើញព្រះអង្គជាព្រះស្នេហ៍ត្រូវពស់ចាប់ក្រវ៉ាត់ ពួកនាងត្រូវដុតដោយទុក្ខធំ ហើយឃើញត្រីលោកទទេដោយការបែកពីអ្នកជាទីស្រឡាញ់។

Verse 21

ता: कृष्णमातरमपत्यमनुप्रविष्टां तुल्यव्यथा: समनुगृह्य शुच: स्रवन्त्य: । तास्ता व्रजप्रियकथा: कथयन्त्य आसन् कृष्णाननेऽर्पितद‍ृशो मृतकप्रतीका: ॥ २१ ॥

ក្រុមកោពីទាំងនោះ ទោះមានវេទនាស្មើគ្នា និងទឹកភ្នែកហូរមិនឈប់ ក៏បានជួយគាំទ្រ និងទប់ព្រះមាតារបស់ព្រះក្រឹស្ណា ដែលស្មារតីលង់ចូលក្នុងព្រះបុត្រទាំងស្រុង។ ដោយភ្នែកចាក់លើព្រះមុខក្រឹស្ណា ដូចជាសពគ្មានជីវិត ពួកនាងបានប្តូរវេនគ្នានិយាយលីលាកថានៃអ្នកជាទីស្រឡាញ់នៃវ្រាជ។

Verse 22

कृष्णप्राणान्निर्विशतो नन्दादीन् वीक्ष्य तं ह्रदम् । प्रत्यषेधत् स भगवान् राम: कृष्णानुभाववित् ॥ २२ ॥

ពេលនោះ ព្រះបលរាមបានឃើញ នន្ទមហារាជ និងអ្នកគោបាលដទៃទៀត ដែលដាក់ជីវិតទាំងមូលជូនព្រះក្រឹស្ណ កំពុងចូលទៅក្នុងបឹងនាគ។ ដោយដឹងអานุភាពពិតរបស់ព្រះក្រឹស្ណ ព្រះបលរាមបានទប់ស្កាត់ពួកគេ។

Verse 23

इत्थं स्वगोकुलमनन्यगतिं निरीक्ष्य सस्त्रीकुमारमतिदु:खितमात्महेतो: । आज्ञाय मर्त्यपदवीमनुवर्तमान: स्थित्वा मुहूर्तमुदतिष्ठदुरङ्गबन्धात् ॥ २३ ॥

ដូច្នេះ ព្រះអម្ចាស់បានមើលឃើញប្រជាជនកោកុល—ស្ត្រី កុមារ និងអ្នកដទៃ—កំពុងទុក្ខសោកខ្លាំងដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ចំពោះព្រះអង្គ ដែលជាទីពឹងតែមួយ។ ព្រះអង្គស្ថិតក្នុងខ្សែរុំរបស់នាគមួយភ្លែត ដូចមនុស្សធម្មតា ហើយបន្ទាប់មកបានលេចឡើងភ្លាមពីចំណងកាលិយ។

Verse 24

तत्प्रथ्यमानवपुषा व्यथितात्मभोग- स्त्यक्त्वोन्नमय्य कुपित: स्वफणान् भुजङ्ग: । तस्थौ श्वसञ्छ्वसनरन्ध्रविषाम्बरीष- स्तब्धेक्षणोल्मुकमुखो हरिमीक्षमाण: ॥ २४ ॥

ដោយសាររាងកាយព្រះអម្ចាស់ពង្រីក ក្រវាត់របស់កាលិយឈឺចាប់ ហើយវាបានលែងព្រះអង្គ។ ដោយកំហឹង វាលើកក្បាលពស់ខ្ពស់ ហើយឈរនิ่งដកដង្ហើមធ្ងន់; រន្ធច្រមុះដូចភាជន៍សម្រាប់រំងាស់ពិស និងភ្នែកស្រឡាំងដូចអុជភ្លើង ខណៈវាមើលទៅកាន់ព្រះហរិ។

Verse 25

तं जिह्वया द्विशिखया परिलेलिहानं द्वे सृक्‍वणी ह्यतिकरालविषाग्निद‍ृष्टिम् । क्रीडन्नमुं परिससार यथा खगेन्द्रो बभ्राम सोऽप्यवसरं प्रसमीक्षमाण: ॥ २५ ॥

កាលិយលិតបបូរមាត់ម្តងហើយម្តងទៀតដោយអណ្តាតពីរចុង ហើយសម្លឹងព្រះក្រឹស្ណដោយភ្នែកដូចភ្លើងពិសដ៏គួរឱ្យភ័យ។ តែព្រះក្រឹស្ណវិញ វង់ជុំវិញវាដោយលេងសប្បាយ ដូចគ្រុឌលេងជាមួយពស់; កាលិយក៏រអិលទៅមក ស្វែងរកឱកាសខាំព្រះអង្គ។

Verse 26

एवं परिभ्रमहतौजसमुन्नतांस- मानम्य तत्पृथुशिर:स्वधिरूढ आद्य: । तन्मूर्धरत्ननिकरस्पर्शातिताम्र- पादाम्बुजोऽखिलकलादिगुरुर्ननर्त ॥ २६ ॥

ក្រោយពីបង្វិលជុំវិញមិនឈប់ ដល់ថ្នាក់កម្លាំងនាគត្រូវបានបន្ថយយ៉ាងខ្លាំង ព្រះក្រឹស្ណា—ដើមកំណើតនៃសព្វវត្ថុ—បានចុចស្មាដែលលើកឡើងរបស់កាលិយ ហើយឡើងលើក្បាលធំទូលាយរបស់វា។ ដោយប៉ះពាល់នឹងក្រុមរត្នលើក្បាលទាំងនោះ ព្រះបាទដូចផ្កាឈូករបស់ព្រះអង្គក្រហមជ្រៅ ហើយព្រះក្រឹស្ណា អាទិគ្រូនៃសិល្បៈទាំងអស់ បានចាប់ផ្តើមរាំ។

Verse 27

तं नर्तुमुद्यतमवेक्ष्य तदा तदीय- गन्धर्वसिद्धमुनिचारणदेववध्व: । प्रीत्या मृदङ्गपणवानकवाद्यगीत- पुष्पोपहारनुतिभि: सहसोपसेदु: ॥ २७ ॥

ដោយឃើញព្រះអម្ចាស់កំពុងរាំ ពួកគន្ធព្វ សិទ្ធិ ឥសី ចារណៈ និងភរិយារបស់ពួកទេវតា បានមកដល់ភ្លាមៗ។ ដោយក្តីរីករាយ ពួកគេបានចាប់ផ្តើមលេងស្គរ ដូចជា ម្រឹទង្គ បណវៈ និង អានកៈ ដើម្បីកំដរការរាំរបស់ព្រះអង្គ ព្រមទាំងថ្វាយផ្កា និងការបួងសួងផងដែរ។

Verse 28

यद् यच्छिरो न नमतेऽङ्ग शतैकशीर्ष्ण- स्तत्तन् ममर्द खरदण्डधरोऽङ्‍‍‍‍‍घ्रिपातै: । क्षीणायुषो भ्रमत उल्बणमास्यतोऽसृङ् नस्तो वमन् परमकश्मलमाप नाग: ॥ २८ ॥

បពិត្រមហារាជ កាលិយ មានក្បាលសំខាន់ៗចំនួន ១០១ ហើយនៅពេលដែលក្បាលណាមួយមិនព្រមក้มចុះ ព្រះក្រឹស្ណៈ ដែលជាអ្នកដាក់ទោសជនទុច្ចរិត នឹងជាន់ក្បាលដ៏រឹងរូสนោះដោយព្រះបាទារបស់ព្រះអង្គ។ បន្ទាប់មក នៅពេលដែល កាលិយ ជិតស្លាប់ វាក៏ចាប់ផ្តើមបង្វិលក្បាល និងក្អួតឈាមយ៉ាងគួរឱ្យខ្លាចចេញពីមាត់ និងច្រមុះ។ សត្វពស់នេះបានទទួលរងនូវការឈឺចាប់ និងទុក្ខវេទនាយ៉ាងខ្លាំង។

Verse 29

तस्याक्षिभिर्गरलमुद्वमत: शिर:सु यद् यत् समुन्नमति नि:श्वसतो रुषोच्चै: । नृत्यन् पदानुनमयन् दमयां बभूव पुष्पै: प्रपूजित इवेह पुमान् पुराण: ॥ २९ ॥

ដោយបញ្ចេញជាតិពុលពីភ្នែករបស់វា កាលិយ ហ៊ានងើបក្បាលមួយឡើង ដែលដកដង្ហើមយ៉ាងខ្លាំងដោយកំហឹង។ បន្ទាប់មក ព្រះអម្ចាស់នឹងរាំនៅលើវា ហើយបង្ក្រាបវា ដោយបង្ខំឱ្យវាក้มចុះដោយព្រះបាទារបស់ព្រះអង្គ។ ពួកទេវតាបានយកឱកាសនេះដើម្បីគោរពបូជាព្រះអង្គ ដែលជាបុគ្គលដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត ដោយការប្រោះព្រំផ្កា។

Verse 30

तच्चित्रताण्डवविरुग्नफणासहस्रो रक्तं मुखैरुरु वमन्नृप भग्नगात्र: । स्मृत्वा चराचरगुरुं पुरुषं पुराणं नारायणं तमरणं मनसा जगाम ॥ ३० ॥

បពិត្រមហារាជ បរិក្សិត ការរាំដ៏អស្ចារ្យ និងខ្លាំងក្លារបស់ព្រះក្រឹស្ណៈ បានជាន់ឈ្លី និងបំបែកក្បាលទាំងមួយពាន់របស់ កាលិយ។ បន្ទាប់មក សត្វពស់នោះ ក្អួតឈាមយ៉ាងច្រើនចេញពីមាត់របស់វា ហើយទីបំផុតបានទទួលស្គាល់ ព្រះក្រឹស្ណៈ ថាជាបុគ្គលដ៏អស់កល្បនៃព្រះ ជាម្ចាស់កំពូលនៃសត្វលោកទាំងឡាយ គឺព្រះនារាយណ៍។ ដូច្នេះ នៅក្នុងចិត្តរបស់វា កាលិយ បានជ្រកកោនចំពោះព្រះអម្ចាស់។

Verse 31

कृष्णस्य गर्भजगतोऽतिभरावसन्नं पार्ष्णिप्रहारपरिरुग्नफणातपत्रम् । द‍ृष्ट्वाहिमाद्यमुपसेदुरमुष्य पत्‍न्य आर्ता: श्लथद्वसनभूषणकेशबन्धा: ॥ ३१ ॥

នៅពេលដែលភរិយារបស់ កាលិយ បានឃើញពីរបៀបដែលសត្វពស់នេះអស់កម្លាំងយ៉ាងខ្លាំង ដោយសារទម្ងន់ដ៏ធ្ងន់របស់ ព្រះក្រឹស្ណៈ ដែលទ្រទ្រង់ចក្រវាឡទាំងមូលនៅក្នុងពោះរបស់ព្រះអង្គ និងរបៀបដែលក្បាលដូចឆត្ររបស់ កាលិយ ត្រូវបានកម្ទេចដោយការវាយពីកែងជើងរបស់ ព្រះក្រឹស្ណៈ ពួកគេមានអារម្មណ៍ទុក្ខព្រួយយ៉ាងខ្លាំង។ ជាមួយនឹងសម្លៀកបំពាក់ គ្រឿងអលង្ការ និងសក់រាយប៉ាយ ពួកគេបានចូលទៅជិតព្រះដ៏អស់កល្ប។

Verse 32

तास्तं सुविग्नमनसोऽथ पुरस्कृतार्भा: कायं निधाय भुवि भूतपतिं प्रणेमु: । साध्व्य: कृताञ्जलिपुटा: शमलस्य भर्तु- र्मोक्षेप्सव: शरणदं शरणं प्रपन्ना: ॥ ३२ ॥

ដោយចិត្តកង្វល់យ៉ាងខ្លាំង ស្ត្រីសុចរិតទាំងនោះបានដាក់កូនៗនៅមុខ ហើយកោតគោរពបូជាព្រះអម្ចាស់ ជាព្រះម្ចាស់នៃសត្វទាំងអស់ ដោយលុតជង្គង់ដេកសំពះលើដី។ ពួកនាងប្រាថ្នាមោគ៌ៈសម្រាប់ប្តីមានបាប ហើយបានប្រគល់ខ្លួនជាស្រេចក្នុងសេចក្តីជ្រកកោនរបស់ព្រះដ៏ប្រសើរ អ្នកប្រទានជ្រកកោន ដោយប្រណមដៃអង្វរ។

Verse 33

नागपत्‍न्य ऊचु: न्याय्यो हि दण्ड: कृतकिल्बिषेऽस्मिं- स्तवावतार: खलनिग्रहाय । रिपो: सुतानामपि तुल्यद‍ृष्टि- र्धत्से दमं फलमेवानुशंसन् ॥ ३३ ॥

ភរិយានាគបាននិយាយថា៖ ទណ្ឌកម្មដែលអ្នកប្រព្រឹត្តខុសនេះទទួល គឺយុត្តិធម៌ពិតប្រាកដ ព្រោះព្រះអង្គអវតារចុះមកដើម្បីទប់ស្កាត់មនុស្សច្រណែន និងឃោរឃៅ។ ព្រះអង្គមើលសត្រូវ និងកូនរបស់ព្រះអង្គដោយស្មើភាព; ហើយពេលព្រះអង្គដាក់ទណ្ឌកម្មលើសត្វណាមួយ ព្រះអង្គដឹងថាវាជាផលសម្រាប់ប្រយោជន៍ខ្ពស់បំផុតរបស់វា។

Verse 34

अनुग्रहोऽयं भवत: कृतो हि नो दण्डोऽसतां ते खलु कल्मषापह: । यद् दन्दशूकत्वममुष्य देहिन: क्रोधोऽपि तेऽनुग्रह एव सम्मत: ॥ ३४ ॥

អ្វីដែលព្រះអង្គបានធ្វើនៅទីនេះ ជាការអនុគ្រោះចំពោះពួកយើងពិតប្រាកដ ព្រោះទណ្ឌកម្មដែលព្រះអង្គផ្តល់ដល់មនុស្សអាក្រក់ ប្រាកដជាលុបបំបាត់មលិនរបស់ពួកគេ។ ប្តីរបស់យើង ជាជីវិតដែលត្រូវចងក្រងដោយកម្ម បាបធ្ងន់ដល់ថ្នាក់បានទទួលរាងកាយជាពស់; ដូច្នេះ សូម្បីតែព្រះកំហឹងរបស់ព្រះអង្គចំពោះគាត់ ក៏គួរយល់ថាជាព្រះមេត្តាផងដែរ។

Verse 35

तप: सुतप्तं किमनेन पूर्वं निरस्तमानेन च मानदेन । धर्मोऽथ वा सर्वजनानुकम्पया यतो भवांस्तुष्यति सर्वजीव: ॥ ३५ ॥

តើប្តីរបស់យើងបានបំពេញតបៈយ៉ាងតឹងរឹងក្នុងជីវិតមុន ដោយចិត្តគ្មានអំនួត និងគោរពអ្នកដទៃ ដូច្នេះព្រះអង្គបានពេញព្រះហឫទ័យលើគាត់ឬ? ឬក៏ក្នុងជីវិតណាមួយ គាត់បានអនុវត្តធម៌ដោយមេត្តាករុណាចំពោះសត្វមានជីវិតទាំងអស់ ដូច្នេះព្រះអង្គ—ជាព្រះជីវិតនៃសត្វទាំងអស់—បានសព្វព្រះហឫទ័យលើគាត់ឬ?

Verse 36

कस्यानुभावोऽस्य न देव विद्महे तवाङ्‍‍‍‍‍घ्रिरेणुस्परशाधिकार: । यद्वाञ्छया श्रीर्ललनाचरत्तपो विहाय कामान् सुचिरं धृतव्रता ॥ ३६ ॥

ឱ​ព្រះអម្ចាស់ យើងមិនដឹងថា កាលិយ៉ា បានទទួលឱកាសដ៏អស្ចារ្យនេះ ដើម្បីឲ្យធូលីពីព្រះបាទផ្កាឈូករបស់ព្រះអង្គប៉ះពាល់ដល់គាត់ ដោយរបៀបណាទេ។ ដើម្បីធូលីនោះ ព្រះនាងស្រី (លក្ខ្មី) បានបោះបង់បំណងប្រាថ្នាផ្សេងៗទាំងអស់ កាន់វ្រតយ៉ាងតឹងរឹង និងធ្វើតបៈអស់រយៈពេលជាច្រើនសតវត្សរ៍។

Verse 37

न नाकपृष्ठं न च सार्वभौमं न पारमेष्ठ्यं न रसाधिपत्यम् । न योगसिद्धीरपुनर्भवं वा वाञ्छन्ति यत्पादरज:प्रपन्ना: ॥ ३७ ॥

អ្នកដែលបានសម្រាកជ្រកក្រោមធូលីព្រះបាទផ្កាឈូករបស់ព្រះអង្គ មិនប្រាថ្នារាជ្យសួគ៌ អំណាចសកល ទីតាំងព្រះព្រហ្ម ឬអធិបតីលើផែនដីទេ។ សូម្បីតែសិទ្ធិយោគ និងមោក្សៈដែលគ្មានកំណើតឡើងវិញ ក៏មិនជាអ្វីដែលពួកគេចង់បាន។

Verse 38

तदेष नाथाप दुरापमन्यै- स्तमोजनि: क्रोधवशोऽप्यहीश: । संसारचक्रे भ्रमत: शरीरिणो यदिच्छत: स्याद् विभव: समक्ष: ॥ ३८ ॥

ឱ​ព្រះនាថ! ទោះបី​កាលិយៈ ជារាជានាគ កើតក្នុងគុណតមស៍ និងត្រូវកំហឹងគ្រប់គ្រង ក៏គាត់បានសម្រេចអ្វីមួយដែលអ្នកដទៃពិបាកសម្រេច។ សត្វមានកាយដែលពោរពេញដោយបំណង បង្វិលវង្វេងក្នុងចក្រសំសារ; ប៉ុន្តែបើទទួលបានធូលីព្រះបាទផ្កាឈូករបស់ព្រះអង្គ ពរ និងវិភវៈទាំងអស់អាចបង្ហាញចំពោះមុខភ្នែកពួកគេ។

Verse 39

नमस्तुभ्यं भगवते पुरुषाय महात्मने । भूतावासाय भूताय पराय परमात्मने ॥ ३९ ॥

សូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះអង្គ ឱ​ព្រះភគវាន មហាបុរស និងបរមាត្មា។ ព្រះអង្គស្ថិតក្នុងបេះដូងសត្វមានជីវិតទាំងអស់ជាព្រះអាត្មាខ្ពស់បំផុត និងសព្វវ្យាបី; ព្រះអង្គជាជម្រកដើមនៃធាតុទាំងឡាយ មានមុនការបង្កើត ហើយទោះជាមូលហេតុនៃអ្វីៗទាំងអស់ ក៏លើសលប់ពីហេតុផលវត្ថុ ជាព្រះវិញ្ញាណខ្ពស់បំផុត។

Verse 40

ज्ञानविज्ञाननीधये ब्रह्मणेऽनन्तशक्तये । अगुणायाविकाराय नमस्ते प्राकृताय च ॥ ४० ॥

សូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះអង្គ ជាព្រះព្រហ្មន៍ អ្នកជាឃ្លាំងនៃជ្ញាន និងវិជ្ញាន និងជាម្ចាស់នៃអំណាចអនន្ត។ ព្រះអង្គលើសលប់ពីគុណ និងគ្មានការប្រែប្រួល ប៉ុន្តែព្រះអង្គជាអ្នកជំរុញដ៏ដើមនៃប្រក្រឹតិ។

Verse 41

कालाय कालनाभाय कालावयवसाक्षिणे । विश्वाय तदुपद्रष्ट्रे तत्कर्त्रे विश्वहेतवे ॥ ४१ ॥

សូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះអង្គ—ព្រះអង្គជាកាលខ្លួនឯង ជាជម្រកនៃកាល និងជាសាក្សីនៃកាលក្នុងគ្រប់ដំណាក់កាល។ ព្រះអង្គជាពិភពលោក ហើយក៏ជាអ្នកមើលឃើញវាដោយឡែក; ព្រះអង្គជាអ្នកបង្កើត និងជាមូលហេតុនៃមូលហេតុទាំងអស់។

Verse 42

भूतमात्रेन्द्रियप्राणमनोबुद्ध्याशयात्मने । त्रिगुणेनाभिमानेन गूढस्वात्मानुभूतये ॥ ४२ ॥ नमोऽनन्ताय सूक्ष्माय कूटस्थाय विपश्चिते । नानावादानुरोधाय वाच्यवाचकशक्तये ॥ ४३ ॥

ឱ​ព្រះអម្ចាស់! ព្រះអង្គជាព្រះអាត្មាអធិបតីនៃធាតុ ទន្មាត្រា ឥន្ទ្រីយ៍ ប្រាណ និងចិត្ត បញ្ញា និងស្មារតី។ ដោយការរៀបចំរបស់ព្រះអង្គ ជីវាត្មាតូចៗយល់ខុសដោយអហংការនៃត្រីគុណ ហើយការយល់ដឹងអំពីស្វរូបពិតត្រូវបានបាំង។ សូមគោរពនមស្ការ​ដល់ព្រះអង្គ អនន្ត ស៊ូក្ស្ម កូតស្ថ សព្វជ្ញា ដែលអនុញ្ញាតទស្សនៈនានា និងជាថាមពលគាំទ្រអត្ថន័យនិងពាក្យ។

Verse 43

भूतमात्रेन्द्रियप्राणमनोबुद्ध्याशयात्मने । त्रिगुणेनाभिमानेन गूढस्वात्मानुभूतये ॥ ४२ ॥ नमोऽनन्ताय सूक्ष्माय कूटस्थाय विपश्चिते । नानावादानुरोधाय वाच्यवाचकशक्तये ॥ ४३ ॥

ឱ​ព្រះអម្ចាស់! ព្រះអង្គជាព្រះអាត្មាអធិបតីនៃធាតុ ទន្មាត្រា ឥន្ទ្រីយ៍ ប្រាណ និងចិត្ត បញ្ញា និងស្មារតី។ ដោយការរៀបចំរបស់ព្រះអង្គ ជីវាត្មាតូចៗយល់ខុសដោយអហংការនៃត្រីគុណ ហើយការយល់ដឹងអំពីស្វរូបពិតត្រូវបានបាំង។ សូមគោរពនមស្ការ​ដល់ព្រះអង្គ អនន្ត ស៊ូក្ស្ម កូតស្ថ សព្វជ្ញា ដែលអនុញ្ញាតទស្សនៈនានា និងជាថាមពលគាំទ្រអត្ថន័យនិងពាក្យ។

Verse 44

नम: प्रमाणमूलाय कवये शास्त्रयोनये । प्रवृत्ताय निवृत्ताय निगमाय नमो नम: ॥ ४४ ॥

សូមនមស្ការ​ម្តងហើយម្តងទៀតដល់ព្រះអង្គ—ព្រះអង្គជាមូលដ្ឋាននៃប្រមាណទាំងអស់ ជាកវីដ៏ទេវភាព និងជាប្រភពអធិបតីនៃសាស្ត្រ។ ក្នុងវេទា ព្រះអង្គបង្ហាញជាផ្លូវប្រវ្រឹត្តិ និងនិវ្រឹត្តិ ទាំងការលើកទឹកចិត្តទៅកាន់សុខលោក និងការបោះបង់លោក។

Verse 45

नम: कृष्णाय रामाय वसुदेवसुताय च । प्रद्युम्नायानिरुद्धाय सात्वतां पतये नम: ॥ ४५ ॥

សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះក្រឹષ્ણ និងព្រះរាម ជាព្រះបុត្ររបស់វសុទេវ និងដល់ព្រះប្រទ្យុម្ន និងព្រះអនិរុទ្ធ។ សូមគោរពដល់ព្រះអម្ចាស់នៃសាត្វតៈ គឺអ្នកប भक्त នៃព្រះវិษ្ណុ។

Verse 46

नमो गुणप्रदीपाय गुणात्मच्छादनाय च । गुणवृत्त्युपलक्ष्याय गुणद्रष्ट्रे स्वसंविदे ॥ ४६ ॥

សូមនមស្ការ​ដល់ព្រះអង្គ ឱ​ព្រះម្ចាស់—ព្រះអង្គបំភ្លឺគុណនានា ហើយក៏លាក់ព្រះអង្គដោយគុណទាំងនោះផងដែរ។ ការប្រតិបត្តិរបស់គុណទាំងនោះនៅចុងក្រោយវិញ បង្ហាញសញ្ញានៃការមានស្ថិតរបស់ព្រះអង្គ។ ព្រះអង្គជាសាក្សីលើសគុណ និងអាចដឹងពេញលេញតែដោយស្វសំវិទ្យារបស់ភក្តិ។

Verse 47

अव्याकृतविहाराय सर्वव्याकृतसिद्धये । हृषीकेश नमस्तेऽस्तु मुनये मौनशीलिने ॥ ४७ ॥

ឱ ព្រះហ្រឹសីកេស ព្រះអម្ចាស់នៃអង្គចិត្ត និងអង្គញ្ញា លីឡារបស់ព្រះអង្គអស្ចារ្យលើសការពិពណ៌នា ហើយជាមូលហេតុនៃសិទ្ធិរបស់សកលលោកដែលបង្ហាញ។ សូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះអង្គ មុនីអ្នកស្ងៀមស្ងាត់។

Verse 48

परावरगतिज्ञाय सर्वाध्यक्षाय ते नम: । अविश्वाय च विश्वाय तद्‌‌द्रष्ट्रेऽस्य च हेतवे ॥ ४८ ॥

សូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះអង្គ អ្នកដឹងគោលដៅនៃសព្វវត្ថុទាំងខ្ពស់ទាំងទាប និងជាអធិបតីគ្រប់គ្រងសកល។ ព្រះអង្គលើសពីសកលលោក តែជាមូលដ្ឋានរបស់វា; ព្រះអង្គជាសាក្សី និងជាមូលហេតុដើមនៃមាយាលោកនេះ។

Verse 49

त्वं ह्यस्य जन्मस्थितिसंयमान् विभो गुणैरनीहोऽकृतकालशक्तिधृक् । तत्तत्स्वभावान् प्रतिबोधयन् सत: समीक्षयामोघविहार ईहसे ॥ ४९ ॥

ឱ ព្រះអម្ចាស់ដ៏មានអានុភាព ទោះព្រះអង្គមិនត្រូវបានជំរុញដោយគុណៈទាំងបីក៏ដោយ ក៏ដោយសក្តិពេលវេលាអនន្ត ព្រះអង្គរៀបចំការបង្កើត ការរក្សា និងការលាយបាត់នៃសកលលោកនេះ។ ព្រះអង្គបញ្ចេញឲ្យភ្ញាក់មុខងាររបស់គុណៈដែលធ្លាប់ស្ងប់ស្ងាត់មុនសೃષ્ટិ; ដោយតែព្រះនេត្រមួយ ព្រះអង្គបំពេញទាំងអស់ដោយលីឡាដ៏មិនខាន។

Verse 50

तस्यैव तेऽमूस्तनवस्त्रिलोक्यां शान्ता अशान्ता उत मूढयोनय: । शान्ता: प्रियास्ते ह्यधुनावितुं सतां स्थातुश्च ते धर्मपरीप्सयेहत: ॥ ५० ॥

ដូច្នេះ រាងកាយទាំងអស់ក្នុងត្រីលោក—ទាំងស្ងប់ស្ងាត់ក្នុងសត្តវៈ ទាំងរំភើបក្នុងរាជសៈ និងទាំងងងឹតក្នុងតមសៈ—សុទ្ធតែជាស្នាដៃបង្កើតរបស់ព្រះអង្គ។ ទោះយ៉ាងណា សត្វដែលស្ថិតក្នុងសត្តវៈជាពិសេសជាទីស្រឡាញ់របស់ព្រះអង្គ; ដើម្បីការពារសាធុជន និងដើម្បីធ្វើឲ្យធម៌របស់ពួកគេឈរជាប់ ព្រះអង្គបានមកលើផែនដីឥឡូវនេះ។

Verse 51

अपराध: सकृद् भर्त्रा सोढव्य: स्वप्रजाकृत: । क्षन्तुमर्हसि शान्तात्मन् मूढस्य त्वामजानत: ॥ ५१ ॥

យ៉ាងហោចណាស់ម្តង ម្ចាស់គួរអត់ទោសចំពោះកំហុសដែលកូនឬប្រជារបស់ខ្លួនបានធ្វើ។ ឱ ព្រះអង្គជាព្រះវិញ្ញាណដ៏ស្ងប់ស្ងាត់ សូមអភ័យទោសប្តីរបស់យើងដែលល្ងង់ខ្លៅ ព្រោះគាត់មិនបានដឹងថាព្រះអង្គជានរណាទេ។

Verse 52

अनुगृह्णीष्व भगवन् प्राणांस्त्यजति पन्नग: । स्त्रीणां न: साधुशोच्यानां पति: प्राण: प्रदीयताम् ॥ ५२ ॥

ឱ​ព្រះភគវាន សូមមេត្តាករុណា។ ព្រះសាធុគួរតែអាណិតស្ត្រីដូចយើង។ ពស់នេះជិតបោះបង់ជីវិតហើយ; សូមប្រទានស្វាមីដែលជាជីវិតនិងព្រលឹងរបស់យើងត្រឡប់មកវិញ។

Verse 53

विधेहि ते किङ्करीणामनुष्ठेयं तवाज्ञया । यच्छ्रद्धयानुतिष्ठन् वै मुच्यते सर्वतोभयात् ॥ ५३ ॥

ឥឡូវនេះ សូមប្រាប់យើងខ្ញុំ ដែលជាសេវកស្រីរបស់ព្រះអង្គ ថាត្រូវធ្វើអ្វីតាមព្រះបញ្ជា។ អ្នកណាដែលអនុវត្តព្រះបញ្ជាដោយសទ្ធា នឹងរួចផុតពីភ័យទាំងអស់។

Verse 54

श्रीशुक उवाच इत्थं स नागपत्नीभिर्भगवान् समभिष्टुत: । मूर्च्छितं भग्नशिरसं विससर्जाङ्‍‍‍‍‍घ्रिकुट्टनै: ॥ ५४ ॥

ព្រះសុកទេវ គោស្វាមី បានមានប្រសាសន៍ថា៖ ដោយត្រូវនាគបត្នីទាំងឡាយសរសើរដូច្នេះ ព្រះភគវានបានលែងកាលិយៈ ដែលសន្លប់ ហើយក្បាលរបស់វាត្រូវបុកបាក់ដោយការទាត់នៃព្រះបាទដូចផ្កាឈូក។

Verse 55

प्रतिलब्धेन्द्रियप्राण: कालिय: शनकैर्हरिम् । कृच्छ्रात् समुच्छ्वसन् दीन: कृष्णं प्राह कृताञ्जलि: ॥ ५५ ॥

កាលិយៈបានស្ដារឡើងវិញយឺតៗនូវកម្លាំងជីវិត និងអារម្មណ៍ទាំងឡាយ។ បន្ទាប់មក ដកដង្ហើមខ្លាំងៗដោយលំបាក ហើយដោយភាពទាបទន់ វាបានប្រណមដៃនិយាយទៅកាន់ព្រះក្រឹស្ណ។

Verse 56

कालिय उवाच वयं खला: सहोत्पत्त्या तामसा दीर्घमन्यव: । स्वभावो दुस्त्यजो नाथ लोकानां यदसद्ग्रह: ॥ ५६ ॥

កាលិយៈបាននិយាយថា៖ ឱ​ព្រះអម្ចាស់ យើងខ្ញុំជាមនុស្សអាក្រក់តាំងពីកំណើត—ពោរពេញដោយតមស៍ ច្រណែន និងកំហឹងយូរ។ សត្វលោកលះបង់សភាពធម្មជាតិរបស់ខ្លួនបានលំបាកណាស់ ព្រោះពួកគេកាន់កាប់អ្វីដែលមិនពិត។

Verse 57

त्वया सृष्टमिदं विश्वं धातर्गुणविसर्जनम् । नानास्वभाववीर्यौजोयोनिबीजाशयाकृति ॥ ५७ ॥

ឱ​ព្រះសೃಷ್ಟិករ​ដ៏អធិឧត្តម! សកលលោកនេះ​ព្រះអង្គ​ទ្រង់​បង្កើត​ឡើង​ដោយ​ព្រះអង្គ​ឯង ជា​ការ​រៀបចំ​ចម្រុះ​នៃ​គុណៈ។ ក្នុង​នោះ​ព្រះអង្គ​បង្ហាញ​នូវ​សត្វជាតិ​នានា និស្ស័យ កម្លាំង​វីរភាព និង​ឥន្ទ្រីយ-កម្លាំងរាងកាយ ព្រមទាំង​មាតាបិតា​ចម្រុះ​ចិត្តនិង​រូបរាង។

Verse 58

वयं च तत्र भगवन् सर्पा जात्युरुमन्यव: । कथं त्यजामस्त्वन्मायां दुस्त्यजां मोहिता: स्वयम् ॥ ५८ ॥

ឱ​ព្រះបរមបុគ្គល! ក្នុង​ចំណោម​សត្វជាតិ​ទាំងឡាយ​ក្នុង​សೃષ્ટិ​របស់​ព្រះអង្គ ពួក​យើង​សត្វពស់​មាន​សេចក្តី​កំហឹង​ខ្លាំង​តាម​ធម្មជាតិ។ ព្រោះ​ត្រូវ​មាយា​របស់​ព្រះអង្គ​ដែល​លះបង់​បាន​យ៉ាង​លំបាក បំភាន់​ដោយ​ខ្លួន​ឯង យើង​នឹង​លះវា​ដោយ​កម្លាំង​ខ្លួន​ឯង​ដូចម្តេច?

Verse 59

भवान् हि कारणं तत्र सर्वज्ञो जगदीश्वर: । अनुग्रहं निग्रहं वा मन्यसे तद् विधेहि न: ॥ ५९ ॥

ឱ​ព្រះអម្ចាស់! ព្រះអង្គ​ជា​ព្រះជាម្ចាស់​នៃ​សកលលោក និង​ជា​អ្នក​ដឹង​គ្រប់យ៉ាង; ព្រះអង្គ​ឯង​ជា​មូលហេតុ​ពិត​នៃ​ការ​រួចផុត​ពី​ភាព​មោហៈ។ សូម​ព្រះអង្គ​កំណត់​ឲ្យ​យើង​តាម​ដែល​ព្រះអង្គ​ឃើញ​សមរម្យ មិន​ថា​ជា​ព្រះគុណ ឬ​ការ​ពិន័យ​ក៏ដោយ។

Verse 60

श्रीशुक उवाच इत्याकर्ण्य वच: प्राह भगवान् कार्यमानुष: । नात्र स्थेयं त्वया सर्प समुद्रं याहि मा चिरम् । स्वज्ञात्यपत्यदाराढ्यो गोनृभिर्भुज्यते नदी ॥ ६० ॥

ព្រះស្រីសុកទេវបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ បន្ទាប់ពីស្តាប់ពាក្យរបស់​កាលិយៈ ព្រះភគវាន​ដែល​កំពុង​លេងលីឡា​ដូច​មនុស្ស បានឆ្លើយថា «ឱ​សត្វពស់! អ្នក​មិន​អាច​នៅទីនេះ​ទៀត​ទេ។ ចូរ​ទៅ​សមុទ្រ​ឲ្យ​ឆាប់ ដោយ​មាន​កូន ប្រពន្ធ ញាតិមិត្ត និង​បរិវារ​ជាមួយ។ សូម​ឲ្យ​ទន្លេ​នេះ​ជា​ទីរីករាយ​របស់​គោ និង​មនុស្ស»។

Verse 61

य एतत् संस्मरेन्मर्त्यस्तुभ्यं मदनुशासनम् । कीर्तयन्नुभयो: सन्ध्योर्न युष्मद् भयमाप्नुयात् ॥ ६१ ॥

មនុស្សណាម្នាក់​ដែល​ចងចាំ​ដោយ​ក្តីគោរព​នូវ​បញ្ជា​របស់​ខ្ញុំ​ចំពោះ​អ្នក—ឲ្យ​ចាកចេញ​ពី​វ្រឹន្ទាវន៍​ទៅ​សមុទ្រ—ហើយ​និយាយ​ឬ​សូត្រ​រឿងនេះ​នៅ​ពេល​ព្រឹក និង​ល្ងាច នោះ​គេ​នឹង​មិន​ខ្លាច​អ្នក​ឡើយ។

Verse 62

योऽस्मिन् स्‍नात्वा मदाक्रीडे देवादींस्तर्पयेज्जलै: । उपोष्य मां स्मरन्नर्चेत् सर्वपापै: प्रमुच्यते ॥ ६२ ॥

អ្នកណាដែលងូតទឹកនៅទីកន្លែងលីឡារបស់ព្រះអង្គ ហើយយកទឹកបឹងនេះទៅធ្វើតර්បណៈជូនទេវតា និងអ្នកគួរគោរពបូជា ឬអនុវត្តអាហារវិរុទ្ធ (អុបវាស) ដោយរំលឹកព្រះអង្គ និងបូជាព្រះអង្គតាមវិធីត្រឹមត្រូវ នោះនឹងរួចផុតពីផលបាបទាំងអស់។

Verse 63

द्वीपं रमणकं हित्वा ह्रदमेतमुपाश्रित: । यद्भ‍यत्स सुपर्णस्त्वां नाद्यान्मत्पादलाञ्छितम् ॥ ६३ ॥

ដោយភ័យខ្លាចសុបර්ណៈ គឺគ្រុឌ អ្នកបានចាកចេញពីកោះរ​មណក ហើយមកសុំជ្រកនៅបឹងនេះ។ ប៉ុន្តែឥឡូវអ្នកត្រូវបានសម្គាល់ដោយស្នាមព្រះបាទរបស់ព្រះអង្គ ដូច្នេះគ្រុឌនឹងមិនព្យាយាមស៊ីអ្នកទៀតឡើយ។

Verse 64

श्रीऋषिरुवाच मुक्तो भगवता राजन् कृष्णेनाद्भुतकर्मणा । तं पूजयामास मुदा नागपत्‍न्यश्च सादरम् ॥ ६४ ॥

ព្រះឫសីបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ឱ ព្រះរាជា! កាលិយៈដែលត្រូវបានដោះលែងដោយព្រះភគវាន ស្រីក្រឹષ્ણ អ្នកមានកិច្ចការអស្ចារ្យ បានរួមជាមួយភរិយានាគរបស់គាត់ បូជាព្រះអង្គដោយសេចក្តីរីករាយ និងការគោរពយ៉ាងខ្លាំង។

Verse 65

दिव्याम्बरस्रङ्‌मणिभि: परार्ध्यैरपि भूषणै: । दिव्यगन्धानुलेपैश्च महत्योत्पलमालया ॥ ६५ ॥ पूजयित्वा जगन्नाथं प्रसाद्य गरुडध्वजम् । तत: प्रीतोऽभ्यनुज्ञात: परिक्रम्याभिवन्द्य तम् ॥ ६६ ॥ सकलत्रसुहृत्पुत्रो द्वीपमब्धेर्जगाम ह । तदैव सामृतजला यमुना निर्विषाभवत् । अनुग्रहाद् भगवत: क्रीडामानुषरूपिण: ॥ ६७ ॥

កាលិយៈបានបូជាព្រះជាម្ចាស់នៃលោក (ជគន្នាថ) ដោយថ្វាយសម្លៀកបំពាក់ទិព្វ ខ្សែក កែវមណី និងគ្រឿងអលង្ការថ្លៃថ្នូរ ក្លិនក្រអូប និងលាបប្រេងទិព្វ ព្រមទាំងមាលាផ្កាឈូកធំមួយ។ ដោយធ្វើឲ្យព្រះអង្គដែលមានទង់សញ្ញាគ្រុឌពេញព្រះហឫទ័យ កាលិយៈក៏សុខចិត្ត។ ពេលទទួលបានការអនុញ្ញាតឲ្យចាកចេញ គាត់បានដើរវង់ជុំវិញព្រះអង្គ ហើយក្រាបបង្គំ។ បន្ទាប់មក គាត់នាំភរិយា មិត្ត និងកូនៗទៅកាន់កោះរបស់គាត់ក្នុងសមុទ្រ។ នៅពេលកាលិយៈចាកចេញភ្លាមៗ ទន្លេយមុនាក៏ត្រឡប់ទៅសភាពដើម ដោយគ្មានពុល និងពេញដោយទឹកដូចអម្រឹត—ទាំងនេះកើតឡើងដោយព្រះគុណនៃព្រះបុគ្គលភាពអធិឧត្តម ដែលបានបង្ហាញរূপមនុស្សដើម្បីលេងលីឡា។

Verse 66

दिव्याम्बरस्रङ्‌मणिभि: परार्ध्यैरपि भूषणै: । दिव्यगन्धानुलेपैश्च महत्योत्पलमालया ॥ ६५ ॥ पूजयित्वा जगन्नाथं प्रसाद्य गरुडध्वजम् । तत: प्रीतोऽभ्यनुज्ञात: परिक्रम्याभिवन्द्य तम् ॥ ६६ ॥ सकलत्रसुहृत्पुत्रो द्वीपमब्धेर्जगाम ह । तदैव सामृतजला यमुना निर्विषाभवत् । अनुग्रहाद् भगवत: क्रीडामानुषरूपिण: ॥ ६७ ॥

កាលិយៈបានបូជាព្រះជាម្ចាស់នៃលោក (ជគន្នាថ) ដោយថ្វាយសម្លៀកបំពាក់ទិព្វ ខ្សែក កែវមណី និងគ្រឿងអលង្ការថ្លៃថ្នូរ ក្លិនក្រអូប និងលាបប្រេងទិព្វ ព្រមទាំងមាលាផ្កាឈូកធំមួយ។ ដោយធ្វើឲ្យព្រះអង្គដែលមានទង់សញ្ញាគ្រុឌពេញព្រះហឫទ័យ កាលិយៈក៏សុខចិត្ត។ ពេលទទួលបានការអនុញ្ញាតឲ្យចាកចេញ គាត់បានដើរវង់ជុំវិញព្រះអង្គ ហើយក្រាបបង្គំ។ បន្ទាប់មក គាត់នាំភរិយា មិត្ត និងកូនៗទៅកាន់កោះរបស់គាត់ក្នុងសមុទ្រ។ នៅពេលកាលិយៈចាកចេញភ្លាមៗ ទន្លេយមុនាក៏ត្រឡប់ទៅសភាពដើម ដោយគ្មានពុល និងពេញដោយទឹកដូចអម្រឹត—ទាំងនេះកើតឡើងដោយព្រះគុណនៃព្រះបុគ្គលភាពអធិឧត្តម ដែលបានបង្ហាញរূপមនុស្សដើម្បីលេងលីឡា។

Verse 67

दिव्याम्बरस्रङ्‌मणिभि: परार्ध्यैरपि भूषणै: । दिव्यगन्धानुलेपैश्च महत्योत्पलमालया ॥ ६५ ॥ पूजयित्वा जगन्नाथं प्रसाद्य गरुडध्वजम् । तत: प्रीतोऽभ्यनुज्ञात: परिक्रम्याभिवन्द्य तम् ॥ ६६ ॥ सकलत्रसुहृत्पुत्रो द्वीपमब्धेर्जगाम ह । तदैव सामृतजला यमुना निर्विषाभवत् । अनुग्रहाद् भगवत: क्रीडामानुषरूपिण: ॥ ६७ ॥

កាលិយៈបានបូជាព្រះជាម្ចាស់នៃសកលលោក ព្រះមានទង់សញ្ញាគ្រុឌ ដោយថ្វាយសម្លៀកបំពាក់ទិព្វ ខ្សែក ពេជ្រ និងគ្រឿងអលង្ការថ្លៃថ្នូរ ក្លិនក្រអូប និងលាបកាយបរិសុទ្ធ ព្រមទាំងមាលាផ្កាឈូកធំមួយ។ ព្រះអម្ចាស់ពេញព្រះហឫទ័យ ហើយអនុញ្ញាតឲ្យចាកចេញ; កាលិយៈបានដើរប្រទក្សិណ និងក្រាបបង្គំ ហើយនាំភរិយា មិត្ត និងកូនៗទៅកាន់កោះក្នុងសមុទ្រ។ ពេលគាត់ចាកទៅភ្លាម ទន្លេយមុនា ក៏ស្អាតវិញ ទទេពីពុល និងពេញដោយទឹកដូចអម្រឹត—ដោយព្រះមហាករុណារបស់ភគវានដែលបង្ហាញរূপមនុស្សដើម្បីលីឡា។