Adhyaya 16
Chaturtha SkandhaAdhyaya 1627 Verses

Adhyaya 16

The Sūtas Foretell the Glories and Future Deeds of King Pṛthu

មេត្រេយ្យពណ៌នាថា ពួកសូតា/បណ្ឌីស រីករាយចំពោះភាពទាបខ្លួនរបស់ព្រះប្រឹថុ ហើយបន្តសរសើរដោយពាក្យអធិស្ឋានខ្ពង់ខ្ពស់។ ពួកគេប្រកាសថាព្រះអង្គជាអវតារអំណាច (śaktyāveśa) នៃព្រះវិṣṇu ហើយទោះបីព្រះប្រḥមា និងទេវតាមិនអាចពិពណ៌នាព្រះគុណបានពេញលេញ ក៏ពួកគេនិយាយតាមការណែនាំរបស់មហាឥសី។ ការសរសើរនោះទាយទុកអំពីរាជ្យអនាគត៖ ការពារធម្មៈ បង្ក្រាបអធម្មៈ គ្រប់គ្រងដូចទេវតាតាមការបែងចែកមុខងារ និងយកពន្ធដោយតុល្យភាពជាមួយការចែកចាយសប្បុរស ដូចវដ្តព្រះអាទិត្យស្រូបទឹកហើយភ្លៀងធ្លាក់វិញ។ ព្រះអង្គអត់ធ្មត់ដូចផែនដី អព្យាក្រឹតដូចខ្យល់ និងយុត្តិធម៌មិនលំអៀងចំពោះមិត្តឬសត្រូវ។ អំណាចព្រះអង្គលាតសន្ធឹងទូទាំងលោក; អ្នកអាក្រក់លាក់ខ្លួនពេលព្រះអង្គមកដល់។ ព្យាករណ៍ក៏បង្ហាញព្រឹត្តិការណ៍សំខាន់ៗបន្ត៖ ការឈ្នះពិភពលោក ការដោះទឹកដោះពីផែនដីដើម្បីសម្បូរបែប ការធ្វើអស្វមេធ ១០០ ដង (ជាមួយឥន្ទ្រាលួចសេះ) និងការជួបសនត្កុមារ ដើម្បីទទួលឧបদেশនាំទៅមុខ្សៈ បម្លែងរឿងពីជ័យជម្នះរាជ្យទៅកាន់ការសម្រេចវិញ្ញាណ។

Shlokas

Verse 1

मैत्रेय उवाच इति ब्रुवाणं नृपतिं गायका मुनिचोदिता: । तुष्टुवुस्तुष्टमनसस्तद्वागमृतसेवया ॥ १ ॥

មៃត្រេយ្យបាននិយាយថា៖ ខណៈព្រះបាទព្រឹថុមានព្រះបន្ទូលដូច្នេះ អ្នកច្រៀងសរសើរដែលត្រូវបានជំរុញដោយព្រះបន្ទូលមហាមុនី បានពេញចិត្តយ៉ាងខ្លាំងដោយសារព្រះវាចាដូចទឹកអម្រឹត និងភាពទាបទន់របស់ព្រះអង្គ។ បន្ទាប់មក ពួកគេបានបន្តសរសើរព្រះបាទដោយស្តូត្រខ្ពង់ខ្ពស់ម្តងទៀត។

Verse 2

नालं वयं ते महिमानुवर्णने यो देववर्योऽवततार मायया । वेनाङ्गजातस्य च पौरुषाणि ते वाचस्पतीनामपि बभ्रमुर्धिय: ॥ २ ॥

ពួកសូត្រាបាននិយាយថា៖ «ឱ ព្រះមហាក្សត្រ អ្នកគឺជាអវតារដោយផ្ទាល់នៃព្រះបុគ្គលឧត្តម ព្រះវិស្ណុ; ដោយព្រះគុណឥតមានហេតុ អ្នកបានចុះមកលើផែនដី។ ដូច្នេះ យើងមិនអាចពណ៌នាព្រះមហិមា និងកិច្ចការល្អឧត្តមរបស់អ្នកបានពេញលេញទេ។ ទោះអ្នកបានបង្ហាញខ្លួនតាមរយៈរាងកាយរបស់ព្រះវេណា ក៏ដោយ សូម្បីព្រះព្រហ្ម និងទេវតាទាំងឡាយ ព្រមទាំងអ្នកនិយាយឆ្នើមៗ ក៏មិនអាចពិពណ៌នាព្រះកិត្តិយសរបស់អ្នកបានទាំងស្រុងឡើយ»

Verse 3

अथाप्युदारश्रवस: पृथोर्हरे: कलावतारस्य कथामृताद‍ृता: । यथोपदेशं मुनिभि: प्रचोदिता: श्लाघ्यानि कर्माणि वयं वितन्महि ॥ ३ ॥

ទោះជាយ៉ាងណា យើងមានរសជាតិឧត្តមចំពោះ “អម្រឹតនៃកថា” អំពីព្រះបೃថុ មហារាជា ដែលជាកលាវតាររបស់ព្រះហរិមានកិត្តិយសឧត្តម។ ដោយបានជំរុញតាមសេចក្តីណែនាំរបស់មុនីទាំងឡាយ យើងនឹងព្យាយាមពណ៌នាកិច្ចការដែលគួរសរសើររបស់ព្រះองค์; ទោះយ៉ាងណា ពាក្យរបស់យើងក៏នៅតែអសមរម្យមិនគ្រប់គ្រាន់។

Verse 4

एष धर्मभृतां श्रेष्ठो लोकं धर्मेऽनुवर्तयन् । गोप्ता च धर्मसेतूनां शास्ता तत्परिपन्थिनाम् ॥ ४ ॥

ព្រះបាទពൃថុ មហារាជា អង្គនេះ ជាអ្នកល្អឧត្តមបំផុតក្នុងចំណោមអ្នកគោរពធម៌។ ព្រះองค์នឹងណែនាំប្រជាជនឲ្យដើរតាមធម៌ ការពារស្ពាននៃធម៌ និងដាក់ទណ្ឌកម្មដល់អ្នកប្រព្រឹត្តអធម៌ និងអ្នកគ្មានជំនឿ។

Verse 5

एष वै लोकपालानां बिभर्त्येकस्तनौ तनू: । काले काले यथाभागं लोकयोरुभयोर्हितम् ॥ ५ ॥

ព្រះមហាក្សត្រអង្គនេះ តែម្នាក់ឯង ក្នុងរាងកាយរបស់ព្រះองค์ផ្ទាល់ នឹងទទួលភារកិច្ចដូចលោកបាលនៅពេលៗ ដោយបង្ហាញរូបរាងផ្សេងៗ ដើម្បីប្រយោជន៍នៃលោកទាំងពីរ តាមភាគរបស់មុខងារនីមួយៗ។

Verse 6

वसु काल उपादत्ते काले चायं विमुञ्चति । सम: सर्वेषु भूतेषु प्रतपन् सूर्यवद्विभु: ॥ ६ ॥

ព្រះបាទពൃថុ នឹងមានអំណាចដូចព្រះអាទិត្យ។ ដូចព្រះអាទិត្យបែងចែកពន្លឺស្មើៗគ្នាទៅកាន់គ្រប់គ្នា ព្រះองค์ក៏នឹងបែងចែកព្រះមេត្តាស្មើៗគ្នាទៅកាន់សត្វលោកទាំងអស់។ ហើយដូចព្រះអាទិត្យស្រូបទឹកអស់ជាច្រើនខែ rồi ប្រែជាភ្លៀងត្រឡប់មកយ៉ាងសម្បូរនៅរដូវវស្សា ព្រះองค์ក៏នឹងប្រមូលពន្ធពីប្រជាជន ហើយប្រគល់ត្រឡប់នៅពេលចាំបាច់។

Verse 7

तितिक्षत्यक्रमं वैन्य उपर्याक्रमतामपि । भूतानां करुण: शश्वदार्तानां क्षितिवृत्तिमान् ॥ ७ ॥

ព្រះបាទ​ព្រឹថុ ព្រះរាជវង្ស​វૈន្យ នឹងមានព្រះមេត្តាករុណាចំពោះប្រជាជនទាំងអស់យ៉ាងខ្លាំង។ ទោះបីជាមនុស្សក្រីក្រ​រំលោភវិន័យដូចជាជាន់លើព្រះសិរីក្បាលក៏ដោយ ព្រះองค์ដោយព្រះគុណអហេតុក នឹងភ្លេចហើយអភ័យទោស។ ជាអ្នកការពារពិភពលោក ព្រះองค์នឹងអត់ធ្មត់ដូចផែនដី។

Verse 8

देवेऽवर्षत्यसौ देवो नरदेववपुर्हरि: । कृच्छ्रप्राणा: प्रजा ह्येष रक्षिष्यत्यञ्जसेन्द्रवत् ॥ ८ ॥

នៅពេលទេវតាមិនបង្អួតភ្លៀង ហើយប្រជាជនស្ថិតក្នុងគ្រោះថ្នាក់ដោយសារខ្វះទឹក ព្រះរាជានេះ—ហរិក្នុងរូបនរទេវ—អាចផ្គត់ផ្គង់ភ្លៀងដូចព្រះឥន្ទ្រ។ ដូច្នេះព្រះองค์នឹងការពារប្រជាជនពីគ្រោះរាំងស្ងួតបានយ៉ាងងាយ។

Verse 9

आप्याययत्यसौ लोकं वदनामृतमूर्तिना । सानुरागावलोकेन विशदस्मितचारुणा ॥ ९ ॥

ព្រះបាទ​ព្រឹថុ ដោយព្រះមុខដូចរូបអម្រឹត ព្រះនេត្រពេញដោយសេចក្តីស្រឡាញ់ និងស្នាមញញឹមស្រស់ស្អាតច្បាស់លាស់ នឹងបំប៉នពិភពលោកឲ្យស្រស់ស្រាយ។ ការមើលដោយអនុរាគរបស់ព្រះองค์ នឹងបង្កើនជីវិតសុខសាន្តរបស់មនុស្សទាំងអស់។

Verse 10

अव्यक्तवर्त्मैष निगूढकार्योगम्भीरवेधा उपगुप्तवित्त: । अनन्तमाहात्म्यगुणैकधामापृथु: प्रचेता इव संवृतात्मा ॥ १० ॥

អ្នកសូត្របន្តថា៖ គ្មាននរណាអាចយល់ដឹងអំពីគោលនយោបាយដែលព្រះរាជានឹងអនុវត្តបានទេ។ សកម្មភាពរបស់ព្រះองค์នឹងសម្ងាត់ និងជ្រាលជ្រៅខ្លាំង; មិនអាចដឹងថាព្រះองค์ធ្វើឲ្យការងារទាំងអស់ជោគជ័យដូចម្តេច។ ទ្រព្យសម្បត្តិក្នុងព្រះឃ្លាំងក៏នឹងលាក់លៀមពីមនុស្សទាំងអស់។ ព្រះបាទ​ព្រឹថុ ជាដំណាក់កាលតែមួយនៃមហិមា និងគុណធម៌អនន្ត ហើយដូចព្រះវរុណដែលត្រូវទឹកព័ទ្ធជុំវិញ ព្រះองค์នឹងរក្សាស្ថានភាពឲ្យគ្របដណ្តប់ ដូចព្រះប្រចេតស៍ដែលសង្រួមខ្លួន។

Verse 11

दुरासदो दुर्विषह आसन्नोऽपि विदूरवत् । नैवाभिभवितुं शक्यो वेनारण्युत्थितोऽनल: ॥ ११ ॥

ព្រះបាទ​ព្រឹថុ នឹងជាអ្នកដែលពិបាកចូលដល់ និងមិនអាចទ្រាំទ្របានសម្រាប់សត្រូវ។ ទោះនៅជិតក៏ដូចជានៅឆ្ងាយ។ ព្រះองค์កើតចេញពីសពព្រះបាទ​វេន ដូចភ្លើងកើតពីឈើ​អរណិ; ដូច្នេះគ្មាននរណាអាចឈ្នះកម្លាំងព្រះองค์បានទេ ហើយសត្រូវនឹងមិនអាចចូលជិតបានឡើយ។

Verse 12

अन्तर्बहिश्च भूतानां पश्यन् कर्माणि चारणै: । उदासीन इवाध्यक्षो वायुरात्मेव देहिनाम् ॥ १२ ॥

ព្រះបាទព្រឹថុ នឹងអាចឃើញសកម្មភាពទាំងក្នុងទាំងក្រៅរបស់ប្រជាជនទាំងអស់ តាមរយៈអ្នកស៊ើបការណ៍ ប៉ុន្តែមិនមាននរណាអាចដឹងប្រព័ន្ធស៊ើបការណ៍របស់ព្រះองค์បានឡើយ។ ព្រះองค์នឹងនៅអព្យាក្រឹតចំពោះការសរសើរ ឬការរិះគន់ ដូចខ្យល់ជីវិត (ប្រាណវាយុ) ក្នុងរាងកាយ ដែលបង្ហាញទាំងក្នុងទាំងក្រៅ តែគ្មានការលំអៀង។

Verse 13

नादण्ड्यं दण्डयत्येष सुतमात्मद्विषामपि । दण्डयत्यात्मजमपि दण्ड्यं धर्मपथे स्थित: ॥ १३ ॥

ព្រោះព្រះរាជានោះឈរលើផ្លូវធម៌ ប្រសិនបើកូនប្រុសសត្រូវមិនសមនឹងទទួលទណ្ឌកម្ម ព្រះองค์នឹងមិនដាក់ទណ្ឌកម្មឡើយ; ប៉ុន្តែបើកូនរបស់ព្រះองค์ឯងសមនឹងទណ្ឌកម្ម ព្រះองค์នឹងដាក់ទណ្ឌកម្មភ្លាមៗ។ ក្នុងយុត្តិធម៌ ព្រះองค์ស្មើគ្នា និងមិនលំអៀង។

Verse 14

अस्याप्रतिहतं चक्रं पृथोरामानसाचलात् । वर्तते भगवानर्को यावत्तपति गोगणै: ॥ १४ ॥

ដូចព្រះអាទិត្យទេវតា ពង្រីកពន្លឺរបស់ព្រះองค์ទៅដល់តំបន់អាកទិកដោយគ្មានឧបសគ្គ អំណាចឥទ្ធិពលដែលមិនអាចទប់ស្កាត់បានរបស់ព្រះបាទព្រឹថុ ក៏នឹងគ្របដណ្តប់ដល់ដែនអាកទិកលើគ្រប់ទឹកដីទាំងអស់ ហើយនឹងនៅមិនរងការរំខានត zolang ព្រះองค์មានព្រះជន្ម។

Verse 15

रञ्जयिष्यति यल्लोकमयमात्मविचेष्टितै: । अथामुमाहू राजानं मनोरञ्जनकै: प्रजा: ॥ १५ ॥

ព្រះរាជានេះនឹងធ្វើឲ្យមនុស្សទាំងលោករីករាយដោយសកម្មភាពជាក់ស្តែងរបស់ព្រះองค์ ហើយប្រជាជននឹងពេញចិត្តយ៉ាងខ្លាំង។ ដោយសារគុណធម៌ដែលបំពេញចិត្តនេះ ប្រជាជននឹងទទួលយកព្រះองค์ដោយសេចក្តីរីករាយ ជាព្រះមហាក្សត្រអធិបតីរបស់ពួកគេ។

Verse 16

द‍ृढव्रत: सत्यसन्धो ब्रह्मण्यो वृद्धसेवक: । शरण्य: सर्वभूतानां मानदो दीनवत्सल: ॥ १६ ॥

ព្រះរាជានឹងមានវិន័យមាំមួន ស្ថិតនៅក្នុងសេចក្តីពិត ស្រឡាញ់វប្បធម៌ព្រះព្រាហ្មណ៍ និងបម្រើអ្នកចាស់ជរា។ ព្រះองค์ជាទីពឹងពាក់សម្រាប់សត្វលោកទាំងអស់ដែលសុំជ្រកកោន ប្រគល់កិត្តិយសដល់មនុស្សគ្រប់រូប ហើយមានមេត្តាករុណាចំពោះអ្នកក្រីក្រ និងអ្នកសុចរិតជានិច្ច។

Verse 17

मातृभक्ति: परस्त्रीषु पत्‍न्यामर्ध इवात्मन: । प्रजासु पितृवत्स्‍निग्ध: किङ्करो ब्रह्मवादिनाम् ॥ १७ ॥

ព្រះមហាក្សត្រនោះនឹងគោរពស្ត្រីដទៃទាំងអស់ដូចម្តាយរបស់ព្រះអង្គ ហើយចាត់ទុកភរិយារបស់ព្រះអង្គជាពាក់កណ្តាលនៃកាយ។ ព្រះអង្គនឹងស្រឡាញ់ប្រជាជនដូចឪពុកមេត្តាករុណា និងធ្វើខ្លួនជាអ្នកបម្រើស្មោះត្រង់ចំពោះភក្តាដែលប្រកាសសិរីល្អរបស់ព្រះ។

Verse 18

देहिनामात्मवत्प्रेष्ठ: सुहृदां नन्दिवर्धन: । मुक्तसङ्गप्रसङ्गोऽयं दण्डपाणिरसाधुषु ॥ १८ ॥

ព្រះមហាក្សត្រនោះនឹងចាត់ទុកសត្វមានកាយទាំងអស់ថាជាទីស្រឡាញ់ដូចខ្លួនឯង ហើយនឹងបង្កើនសេចក្តីរីករាយដល់មិត្តភក្តិជានិច្ច។ ព្រះអង្គនឹងស្និទ្ធស្នាលជាមួយអ្នកបានរួចផុត និងជាដៃពិន័យចំពោះអ្នកអធម៌។

Verse 19

अयं तु साक्षाद्भगवांस्त्र्यधीश:कूटस्थ आत्मा कलयावतीर्ण: । यस्मिन्नविद्यारचितं निरर्थकंपश्यन्ति नानात्वमपि प्रतीतम् ॥ १९ ॥

ព្រះមហាក្សត្រនេះជាអធិបតីនៃលោកទាំងបី ហើយត្រូវបានអំណាចដោយផ្ទាល់ពីព្រះភគវាន; ព្រះអង្គជាអាត្មាដែលមិនប្រែប្រួល និងបានចុះមកជាសក្ត្យាវេស អវតារ។ ដោយជាព្រលឹងបានរួចផុត និងមានប្រាជ្ញាពេញលេញ ព្រះអង្គឃើញភាពចម្រុះវត្ថុដែលកើតពីអវិទ្យា ទោះបីបង្ហាញក៏ដោយ ថាជាឥតន័យ។

Verse 20

अयं भुवो मण्डलमोदयाद्रे-र्गोप्तैकवीरो नरदेवनाथ: । आस्थाय जैत्रं रथमात्तचाप:पर्यस्यते दक्षिणतो यथार्क: ॥ २० ॥

ព្រះមហាក្សត្រនេះជាអ្នកការពារភូមណ្ឌល ជាវីរបុរសតែមួយគត់ឥតគូប្រជែង។ ព្រះអង្គឡើងលើរថជ័យជម្នះ កាន់ធ្នូអស្ចារ្យមិនអាចឈ្នះបាន ហើយធ្វើដំណើរវិលជុំវិញភពផែនដី ដូចព្រះអាទិត្យដែលវិលតាមគន្លងរបស់ខ្លួនពីទិសខាងត្បូង។

Verse 21

अस्मै नृपाला: किल तत्र तत्रबलिं हरिष्यन्ति सलोकपाला: । मंस्यन्त एषां स्त्रिय आदिराजंचक्रायुधं तद्यश उद्धरन्त्य: ॥ २१ ॥

នៅពេលព្រះមហាក្សត្រធ្វើដំណើរជុំវិញពិភពលោក ព្រះមហាក្សត្រផ្សេងៗ និងទេវតាលោកបាលនឹងនាំយកបាលី និងអំណោយមកថ្វាយព្រះអង្គនៅគ្រប់ទីកន្លែង។ ព្រះមហេសីរបស់ពួកគេក៏នឹងចាត់ទុកព្រះអង្គជារាជាដើមដែលកាន់គុទ្ទ និងចក្រ ហើយនឹងច្រៀងសរសើរព្រះកិត្តិយសរបស់ព្រះអង្គ ព្រោះកេរ្តិ៍ឈ្មោះរបស់ព្រះអង្គនឹងល្បីដូចព្រះភគវាន។

Verse 22

अयं महीं गां दुदुहेऽधिराज:प्रजापतिर्वृत्तिकर: प्रजानाम् । यो लीलयाद्रीन् स्वशरासकोट्याभिन्दन् समां गामकरोद्यथेन्द्र: ॥ २२ ॥

ព្រះរាជាធិរាជនេះ ជាអ្នកអភិរក្សប្រជាជន ស្មើនឹងព្រះប្រជាបតិ។ ដើម្បីជីវភាពរបស់ប្រជា ព្រះองค์នឹង “ដោះ” ផែនដីដូចគោ ហើយដូចព្រះឥន្ទ្រា នឹងប្រើចុងធ្នូបំបែកភ្នំ ឲ្យដីរាបស្មើ។

Verse 23

विस्फूर्जयन्नाजगवं धनु: स्वयंयदाचरत्क्ष्मामविषह्यमाजौ । तदा निलिल्युर्दिशि दिश्यसन्तोलाङ्गूलमुद्यम्य यथा मृगेन्द्र: ॥ २३ ॥

ពេលព្រះองค์ផ្ទាល់ធ្វើឲ្យខ្សែធ្នូ “អជគវ” សូរស័ព្ទក្រហឹម ហើយស្ថិតជាអ្នកមិនអាចទប់ទល់បានក្នុងសង្គ្រាម ដើរត្រួតពិនិត្យនគរ នោះពួកអាក្រក់មានចិត្តអសុរ និងចោរ នឹងលាក់ខ្លួនគ្រប់ទិស ដូចសត្វតូចៗលាក់ពេលឃើញសិង្ហដើរលើកកន្ទុយ។

Verse 24

एषोऽश्वमेधाञ् शतमाजहारसरस्वती प्रादुरभावि यत्र । अहार्षीद्यस्य हयं पुरन्दर:शतक्रतुश्चरमे वर्तमाने ॥ २४ ॥

នៅទីកន្លែងកំណើតនៃទន្លេសរស្វតី ព្រះរាជានេះនឹងធ្វើពិធីអશ્વមេធយជ្ញា មួយរយដង។ ក្នុងពិធីចុងក្រោយ ព្រះឥន្ទ្រា ពុរន្ទរា (សតក្រតុ) នឹងលួចសេះបូជាយជ្ញា។

Verse 25

एष स्वसद्मोपवने समेत्यसनत्कुमारं भगवन्तमेकम् । आराध्य भक्त्यालभतामलं तज्ज्ञानं यतो ब्रह्म परं विदन्ति ॥ २५ ॥

ព្រះរាជានេះនឹងជួបព្រះសនត្កុមារ មួយក្នុងចំណោមកុមារទាំងបួន នៅសួនក្នុងបរិវេណព្រះរាជវាំង។ ដោយសេចក្តីភក្តិ ព្រះองค์នឹងគោរពបូជា ហើយទទួលបានចំណេះដឹងបរិសុទ្ធ ដែលនាំឲ្យដឹងព្រះប្រហ្មន៍ដ៏អតិបរមា និងរស់រវើកក្នុងសុខទិព្វ។

Verse 26

तत्र तत्र गिरस्तास्ता इति विश्रुतविक्रम: । श्रोष्यत्यात्माश्रिता गाथा: पृथु: पृथुपराक्रम: ॥ २६ ॥

ដូច្នេះ ពេលកិត្តិយសនៃវីរភាពរបស់ព្រះបាទព្រឹថុ ល្បីលាន់ទៅគ្រប់ទីកន្លែង ព្រះព្រឹថុអ្នកមានអំណាចធំ នឹងស្តាប់ជានិច្ចនូវបទចម្រៀង និងរឿងរ៉ាវដែលពឹងផ្អែកលើព្រះនាមរបស់ព្រះองค์ ហើយសរសើរវីរភាពដ៏ពិសេសរបស់ព្រះองค์។

Verse 27

दिशो विजित्याप्रतिरुद्धचक्र:स्वतेजसोत्पाटितलोकशल्य: । सुरासुरेन्द्रैरुपगीयमानमहानुभावो भविता पतिर्भुव: ॥ २७ ॥

គ្មាននរណាអាចមិនគោរពព្រះបញ្ជារបស់ព្រះបាទ ព្រឹថុ បានឡើយ។ បន្ទាប់ពីឈ្នះលោកទាំងមូល ព្រះអង្គនឹងប្រើព្រះតេជៈបំផ្លាញទុក្ខបីប្រការរបស់ប្រជាជនឲ្យអស់សព្វ។ ពេលនោះព្រះនាមនឹងល្បីល្បាញទូទាំងលោក ហើយមេដឹកនាំទេវតា និងអសុរ នឹងសរសើរព្រះកិច្ចដ៏អស្ចារ្យរបស់ព្រះអង្គជាក់ជាមិនខាន។

Frequently Asked Questions

Their statement underscores two Bhāgavata principles: (1) Bhagavān-tattva and His empowered manifestations are ultimately beyond the reach of finite speech, even for celestial intellects; and (2) praise becomes valid when it is śruti-smṛti-sādhu guided—spoken under instruction from realized authorities rather than from ego. Thus, their humility safeguards the glorification from becoming mere rhetoric and frames it as service (kīrtana) aligned with paramparā.

An ideal king is portrayed as simultaneously compassionate and strict: he protects dharma, supports yajña and brāhmaṇical culture, shelters the surrendered, and cares for the poor—yet he also punishes irreligion and theft. He is impartial (punishes even his own son if guilty), administratively intelligent (confidential policies, effective espionage), and welfare-oriented (taxation returned as public benefit), reflecting cosmic order through analogies to the sun, earth, air, and Varuṇa.

It foreshadows a coming conflict that tests the limits of royal ambition and divine hierarchy. The aśvamedha establishes sovereignty, but Indra’s theft introduces envy and rivalry even among devas, setting up later chapters where Pṛthu’s power, restraint, and ultimate orientation toward spiritual instruction are highlighted. The episode functions as narrative tension and as a lesson that even dharmic power must remain subordinate to higher devotional and transcendental aims.

Sanat-kumāra is one of the four Kumāras—primordial sages renowned for jñāna and devotion. His meeting with Pṛthu signals the canto’s shift from external conquest to internal liberation: the ideal ruler culminates not merely in prosperity and order, but in receiving and embodying teachings that grant ānanda beyond material success. This encounter anchors kingship within the Bhāgavata telos—bhakti leading to realization.