Srimad Bhagavatam — Ashtama Skandha, Shloka 40
Kūrma Supports Mandara; Hālahala Appears; Śiva Becomes Nīlakaṇṭha
पुंस: कृपयतो भद्रे सर्वात्मा प्रीयते हरि: । प्रीते हरौ भगवति प्रीयेऽहं सचराचर: । तस्मादिदं गरं भुञ्जे प्रजानां स्वस्तिरस्तु मे ॥ ४० ॥
puṁsaḥ kṛpayato bhadre sarvātmā prīyate hariḥ prīte harau bhagavati prīye ’haṁ sacarācaraḥ tasmād idaṁ garaṁ bhuñje prajānāṁ svastir astu me
ឱ ភវានីដ៏ទន់ភ្លន់! ការធ្វើកុសលដើម្បីប្រយោជន៍សត្វដទៃ ធ្វើឲ្យព្រះហរិ ដែលជាព្រះអាត្មានៃសព្វជីវិត ពេញព្រះហឫទ័យ។ ពេលព្រះហរិពេញព្រះហឫទ័យ ខ្ញុំក៏ពេញចិត្តជាមួយសត្វចលាចលទាំងអស់។ ដូច្នេះ ដើម្បីសុខសាន្តរបស់សត្វលោក ខ្ញុំនឹងផឹកពុលនេះ; សូមមង្គលកើតមានដល់ខ្ញុំផង។
FAQs
This verse states that Hari, the Supersoul of all, becomes pleased when a person acts with compassion; mercy is presented as a direct way to please the Supreme Lord.
In the context of the ocean-churning, deadly poison appeared; Lord Śiva reassures Pārvatī that compassion pleases Hari and, for the welfare of all beings, he will personally consume the poison.
Practice compassion and service for the well-being of others; the Bhagavatam links such mercy with pleasing God and bringing auspiciousness to society.