Srimad Bhagavatam — Ashtama Skandha, Shloka 21
Gajendra’s Prayers and the Appearance of Lord Hari
Gajendra-stuti and Hari-darśana
एकान्तिनो यस्य न कञ्चनार्थं वाञ्छन्ति ये वै भगवत्प्रपन्ना: । अत्यद्भुतं तच्चरितं सुमङ्गलं गायन्त आनन्दसमुद्रमग्ना: ॥ २० ॥ तमक्षरं ब्रह्म परं परेश- मव्यक्तमाध्यात्मिकयोगगम्यम् । अतीन्द्रियं सूक्ष्ममिवातिदूर- मनन्तमाद्यं परिपूर्णमीडे ॥ २१ ॥
ekāntino yasya na kañcanārthaṁ vāñchanti ye vai bhagavat-prapannāḥ aty-adbhutaṁ tac-caritaṁ sumaṅgalaṁ gāyanta ānanda-samudra-magnāḥ
អ្នកបរិសុទ្ធឯកាន្ត ដែលសurrenderចំពោះព្រះភគវានដោយមិនប្រាថ្នាអ្វីក្រៅពីសេវាព្រះអង្គ តែងស្តាប់ និងច្រៀងអំពីលីឡារបស់ព្រះអង្គដែលអស្ចារ្យ និងមង្គលយ៉ាងยิ่ง ហើយលង់ក្នុងសមុទ្រនៃសុខទេវី។ ខ្ញុំសូមសរសើរ និងក្រាបបង្គំចំពោះព្រះប្រហ្មន៍អក្សរ ព្រះអធិបតីលើសគេ អវ្យក្ត ឈានដល់បានតែដោយភក្តិយោគៈ លើសអារម្មណ៍ សូម្បីស្ដើងល្អិតដូចជាឆ្ងាយ អនន្ត ជាមូលហេតុដើម និងពេញលេញគ្រប់យ៉ាង។
anyābhilāṣitā-śūnyaṁ
FAQs
This verse says surrendered, exclusive devotees (ekāntī-bhaktas) do not seek any personal gain; they delight in glorifying the Lord’s auspicious, wondrous pastimes.
In his prayer of surrender, Gajendra contrasts pure devotion with bargaining faith—teaching that true refuge in Nārāyaṇa is marked by selfless, one-pointed love.
Reduce “transactional” spirituality and regularly hear/chant the Lord’s līlā; let devotion be the goal, not merely a method for worldly outcomes.