Adhyaya 24

Verse 1

श्रीराजोवाच भगवञ्छ्रोतुमिच्छामि हरेरद्भ‍ुतकर्मण: । अवतारकथामाद्यां मायामत्स्यविडम्बनम् ॥ १ ॥

ព្រះរាជាបានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ឱ ព្រះភគវាន! ខ្ញុំប្រាថ្នាស្តាប់កថាអវតារដំបូងរបស់ព្រះហរិ គឺអវតារមច្ឆា និងលីឡាដែលពោរពេញដោយម៉ាយា។

Verse 2

यदर्थमदधाद् रूपं मात्स्यं लोकजुगुप्सितम् । तम:प्रकृति दुर्मर्षं कर्मग्रस्त इवेश्वर: ॥ २ ॥ एतन्नो भगवन् सर्वं यथावद् वक्तुमर्हसि । उत्तमश्लोकचरितं सर्वलोकसुखावहम् ॥ ३ ॥

ដោយគោលបំណងអ្វីបានជាព្រះភគវានទទួលយករូបមច្ឆា ដែលលោកស្អប់ខ្ពើម ពោរពេញដោយតមស និងទុក្ខវេទនា ដូចជាសត្វមានជីវិតដែលជាប់កម៌? ឱ ព្រះអម្ចាស់ សូមពន្យល់ឲ្យបានត្រឹមត្រូវ; ការស្តាប់ចរិតរបស់ឧត្តមស្លោកៈ នាំសុខ និងមង្គលដល់សព្វលោក។

Verse 3

यदर्थमदधाद् रूपं मात्स्यं लोकजुगुप्सितम् । तम:प्रकृति दुर्मर्षं कर्मग्रस्त इवेश्वर: ॥ २ ॥ एतन्नो भगवन् सर्वं यथावद् वक्तुमर्हसि । उत्तमश्लोकचरितं सर्वलोकसुखावहम् ॥ ३ ॥

ដោយគោលបំណងអ្វីបានជាព្រះភគវានទទួលយករូបមច្ឆា ដែលលោកស្អប់ខ្ពើម ពោរពេញដោយតមស និងទុក្ខវេទនា ដូចជាសត្វមានជីវិតដែលជាប់កម៌? ឱ ព្រះអម្ចាស់ សូមពន្យល់ឲ្យបានត្រឹមត្រូវ; ការស្តាប់ចរិតរបស់ឧត្តមស្លោកៈ នាំសុខ និងមង្គលដល់សព្វលោក។

Verse 4

श्रीसूत उवाच इत्युक्तो विष्णुरातेन भगवान् बादरायणि: । उवाच चरितं विष्णोर्मत्स्यरूपेण यत् कृतम् ॥ ४ ॥

ព្រះសូតបានមានពាក្យថា៖ ពេលវិෂ្ណុរាត (បរិក្សិត) សួរដូច្នេះ ភគវាន បាទរាយណី (សុកទេវ) បានចាប់ផ្តើមពណ៌នាលីឡារបស់ព្រះវិෂ្ណុ ក្នុងរូបអវតារ​មត្ស្យ (ត្រី)។

Verse 5

श्रीशुक उवाच गोविप्रसुरसाधूनां छन्दसामपि चेश्वर: । रक्षामिच्छंस्तनूर्धत्ते धर्मस्यार्थस्य चैव हि ॥ ५ ॥

ព្រះសុកទេវបានមានពាក្យថា៖ ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! ដើម្បីការពារ​គោ ព្រាហ្មណ៍ ទេវតា សាធុ-ភក្តា ព្រះវេទ ធម្ម និងគោលការណ៍សម្រេចគោលបំណងជីវិត ភគវានទ្រង់ទទួលយកអវតារជារូបរាងផ្សេងៗ។

Verse 6

उच्चावचेषु भूतेषु चरन् वायुरिवेश्वर: । नोच्चावचत्वं भजते निर्गुणत्वाद्धियो गुणै: ॥ ६ ॥

ដូចខ្យល់ដែលឆ្លងកាត់បរិយាកាសនានា ព្រះអម្ចាស់អធិរាជ ទោះបីបង្ហាញខ្លួនពេលខ្លះជាមនុស្ស ពេលខ្លះជាសត្វយោនីទាប ក៏នៅតែឧត្តមលើគុណៈទាំងបី; ព្រោះទ្រង់និរគុណ ទ្រង់មិនត្រូវគុណៈប៉ះពាល់ និងមិនទទួលយកខ្ពស់-ទាបឡើយ។

Verse 7

आसीदतीतकल्पान्ते ब्राह्मो नैमित्तिको लय: । समुद्रोपप्लुतास्तत्र लोका भूरादयो नृप ॥ ७ ॥

ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! នៅចុងកល្បមុន នៅចុងថ្ងៃរបស់ព្រះព្រហ្មា បានកើតមាននៃមិត្តិកប្រល័យ; ពេលនោះលោកទាំងឡាយចាប់ពីភូរៈជាដើម ត្រូវទឹកសមុទ្រលិចលង់គ្របដណ្តប់។

Verse 8

कालेनागतनिद्रस्य धातु: शिशयिषोर्बली । मुखतो नि:सृतान् वेदान् हयग्रीवोऽन्तिकेऽहरत् ॥ ८ ॥

ពេលដល់កាល ធាតា (ព្រះព្រហ្មា) មានអារម្មណ៍ងងុយ និងចង់ដេក; នៅពេលនោះ ព្រះវេទដែលហូរចេញពីមាត់របស់ទ្រង់ ត្រូវបានអសុរាខ្លាំងឈ្មោះ ហយគ្រីវ ដែលនៅជិតៗ លួចយកទៅ។

Verse 9

ज्ञात्वा तद् दानवेन्द्रस्य हयग्रीवस्य चेष्टितम् । दधार शफरीरूपं भगवान् हरिरीश्वर: ॥ ९ ॥

ព្រះភគវាន ហរិ អេស្វរ ដែលពោរពេញដោយសិរីល្អទាំងអស់ បានជ្រាបអំពីអំពើរបស់មហាអសុរ ហយគ្រីវៈ ហើយទ្រង់បានយករូបមច្ឆា ដើម្បីការពារព្រះវេទ និងសម្លាប់អសុរនោះ។

Verse 10

तत्र राजऋषि: कश्चिन्नाम्ना सत्यव्रतो महान् । नारायणपरोऽतपत् तप: स सलिलाशन: ॥ १० ॥

នៅក្នុងសម័យ ចាក្សុស-មន្វន្តរ មានព្រះរាជឫសីដ៏អស្ចារ្យមួយអង្គឈ្មោះ សត្យវ្រតៈ។ ព្រះអង្គជាភក្តិដែលឧទ្ទិសចិត្តដល់ នារាយណៈ ហើយបានធ្វើតបៈដោយរស់នៅតែដោយទឹកប៉ុណ្ណោះ។

Verse 11

योऽसावस्मिन् महाकल्पे तनय: स विवस्वत: । श्राद्धदेव इति ख्यातो मनुत्वे हरिणार्पित: ॥ ११ ॥

ក្នុងមហាកល្បនេះ សត្យវ្រតៈនោះបន្ទាប់មកបានក្លាយជាព្រះរាជបុត្ររបស់ វិវស្វាន ព្រះមហាក្សត្រនៃព្រះអាទិត្យ ហើយត្រូវបានគេស្គាល់ថា «ស្រាទ្ធទេវ»។ ដោយព្រះមហាករុណារបស់ព្រះភគវាន ហរិ ព្រះអង្គបានទទួលតំណែងជា មនុ។

Verse 12

एकदा कृतमालायां कुर्वतो जलतर्पणम् । तस्याञ्जल्युदके काचिच्छफर्येकाभ्यपद्यत ॥ १२ ॥

ថ្ងៃមួយ ខណៈព្រះអង្គកំពុងធ្វើជលតർពណៈនៅលើច្រាំងទន្លេ ក្រឹតមាលា មានត្រីតូចមួយបានលេចឡើងក្នុងទឹកដែលស្ថិតនៅក្នុងបាតដៃរបស់ព្រះអង្គ។

Verse 13

सत्यव्रतोऽञ्जलिगतां सह तोयेन भारत । उत्ससर्ज नदीतोये शफरीं द्रविडेश्वर: ॥ १३ ॥

ឱ ព្រះបរិក្សិត ជាវង្សជាតិភារតៈ! ព្រះសត្យវ្រតៈ ព្រះមហាក្សត្រនៃដ្រាវិឌទេស បានលែងត្រីនោះចូលទៅក្នុងទឹកទន្លេ ព្រមជាមួយទឹកនៅក្នុងបាតដៃរបស់ព្រះអង្គ។

Verse 14

तमाह सातिकरुणं महाकारुणिकं नृपम् । यादोभ्यो ज्ञातिघातिभ्यो दीनां मां दीनवत्सल । कथं विसृजसे राजन् भीतामस्मिन् सरिज्जले ॥ १४ ॥

ដោយសំឡេងទន់ភ្លន់ ត្រីតូចដ៏ក្រីក្រនោះបាននិយាយទៅកាន់ព្រះបាទសត្យវ្រត ដែលពោរពេញដោយមេត្តាករុណា៖ ឱ ព្រះរាជា អ្នកអាណិតអ្នកក្រីក្រ! ហេតុអ្វីបានជាព្រះองค์បោះខ្ញុំចូលទឹកទន្លេនេះ? នៅទីនេះមានសត្វទឹកផ្សេងៗដែលអាចសម្លាប់ខ្ញុំបាន; ខ្ញុំភ័យខ្លាំងណាស់។

Verse 15

तमात्मनोऽनुग्रहार्थं प्रीत्या मत्स्यवपुर्धरम् । अजानन् रक्षणार्थाय शफर्या: स मनो दधे ॥ १५ ॥

ដើម្បីធ្វើឲ្យចិត្តខ្លួនរីករាយ ព្រះបាទសត្យវ្រត មិនដឹងថាត្រីនោះជាព្រះអម្ចាស់ដ៏អធិរាជទេ បានសម្រេចដោយក្តីស្រឡាញ់ និងសេចក្តីរីករាយថានឹងការពារវា។

Verse 16

तस्या दीनतरं वाक्यमाश्रुत्य स महीपति: । कलशाप्सु निधायैनां दयालुर्निन्य आश्रमम् ॥ १६ ॥

ព្រះបាទដែលមានមេត្តា ពេលបានឮពាក្យដ៏គួរឲ្យអាណិតរបស់ត្រីនោះ ក៏ដាក់វាទៅក្នុងក្រឡទឹក ហើយនាំទៅកាន់ទីស្នាក់នៅរបស់ព្រះองค์។

Verse 17

सा तु तत्रैकरात्रेण वर्धमाना कमण्डलौ । अलब्ध्वात्मावकाशं वा इदमाह महीपतिम् ॥ १७ ॥

ប៉ុន្តែក្នុងមួយយប់ប៉ុណ្ណោះ ត្រីនោះបានលូតលាស់យ៉ាងខ្លាំង រហូតក្នុងក្រឡទឹកគ្មានកន្លែងឲ្យរាងកាយវាធ្វើចលនាបានស្រួលទៀត។ បន្ទាប់មកវាបាននិយាយទៅកាន់ព្រះបាទដូច្នេះ។

Verse 18

नाहं कमण्डलावस्मिन् कृच्छ्रं वस्तुमिहोत्सहे । कल्पयौक: सुविपुलं यत्राहं निवसे सुखम् ॥ १८ ॥

ឱ ព្រះរាជាអ្នកជាទីស្រឡាញ់ ខ្ញុំមិនចូលចិត្តរស់នៅក្នុងក្រឡទឹកនេះដោយលំបាកទេ។ ដូច្នេះ សូមព្រះองค์រៀបចំអាងទឹកដ៏ធំទូលាយមួយ ដើម្បីឲ្យខ្ញុំអាចស្នាក់នៅដោយសុខសាន្ត។

Verse 19

स एनां तत आदाय न्यधादौदञ्चनोदके । तत्र क्षिप्ता मुहूर्तेन हस्तत्रयमवर्धत ॥ १९ ॥

បន្ទាប់មក ព្រះរាជាបានយកត្រីនោះចេញពីប៉ាន់ទឹក ហើយបោះចូលអណ្ដូងធំមួយ។ តែភ្លាមៗត្រីនោះក៏លូតលាស់ដល់ប្រវែងបីហត្ថ។

Verse 20

न म एतदलं राजन् सुखं वस्तुमुदञ्चनम् । पृथु देहि पदं मह्यं यत् त्वाहं शरणं गता ॥ २० ॥

ត្រីនោះបាននិយាយថា «ឱ ព្រះរាជា អាងទឹកនេះមិនសមស្របសម្រាប់ការស្នាក់នៅដោយសុខសាន្តរបស់ខ្ញុំទេ។ សូមប្រទានទីទឹកដែលទូលាយជាងនេះ ដ្បិតខ្ញុំបានមកសុំជ្រកកោនក្រោមព្រះអង្គ»។

Verse 21

तत आदाय सा राज्ञा क्षिप्ता राजन् सरोवरे । तदावृत्यात्मना सोऽयं महामीनोऽन्ववर्धत ॥ २१ ॥

ឱ មហារាជ បរិក្សិត ព្រះរាជាបានយកត្រីនោះចេញពីអណ្ដូង ហើយបោះចូលបឹង។ ប៉ុន្តែត្រីដ៏មហិមានោះបានពង្រីករាងកាយលើសពីទំហំទឹកនោះទៅទៀត។

Verse 22

नैतन्मे स्वस्तये राजन्नुदकं सलिलौकस: । निधेहि रक्षायोगेन ह्रदे मामविदासिनि ॥ २२ ॥

ត្រីនោះបាននិយាយថា «ឱ ព្រះរាជា ខ្ញុំជាសត្វទឹក; ទឹកនេះមិនសមស្របសម្រាប់សុវត្ថិភាពរបស់ខ្ញុំឡើយ។ សូមរកវិធីការពារខ្ញុំ ហើយដាក់ខ្ញុំក្នុងបឹងដែលទឹកមិនដែលថយចុះ»។

Verse 23

इत्युक्त: सोऽनयन्मत्स्यं तत्र तत्राविदासिनि । जलाशयेऽसम्मितं तं समुद्रे प्राक्षिपज्झषम् ॥ २३ ॥

ពេលត្រូវបានស្នើសុំដូច្នេះ ព្រះរាជា សត្យវ្រត បាននាំត្រីនោះទៅកាន់អាងទឹកធំៗជាបន្តបន្ទាប់។ តែពេលវានៅតែមិនគ្រប់គ្រាន់ ទីបំផុតព្រះអង្គបានបោះត្រីដ៏មហិមានោះចូលសមុទ្រ។

Verse 24

क्षिप्यमाणस्तमाहेदमिह मां मकरादय: । अदन्त्यतिबला वीर मां नेहोत्स्रष्टुमर्हसि ॥ २४ ॥

នៅពេលត្រូវគេបោះចូលសមុទ្រ ត្រីនោះបាននិយាយទៅកាន់ព្រះរាជា សត្យវ្រតៈថា «ឱ វីរបុរស! ក្នុងទឹកនេះមានមகரា និងត្រីឆ្លាមដ៏ខ្លាំងក្លា និងគួរឱ្យភ័យ ដែលនឹងស៊ីខ្ញុំ; ដូច្នេះ សូមកុំបោះខ្ញុំមកទីនេះ»

Verse 25

एवं विमोहितस्तेन वदता वल्गुभारतीम् । तमाह को भवानस्मान् मत्स्यरूपेण मोहयन् ॥ २५ ॥

ក្រោយស្តាប់ពាក្យផ្អែមល្ហែមនោះ ព្រះរាជាបានភាន់ចិត្ត ហើយសួរថា «ព្រះអម្ចាស់ អ្នកជានរណា? ហេតុអ្វីបានជាមកបំបំភាន់យើងដោយរូបជាត្រី?»

Verse 26

नैवंवीर्यो जलचरो द‍ृष्टोऽस्माभि: श्रुतोऽपि वा । यो भवान् योजनशतमह्नाभिव्यानशे सर: ॥ २६ ॥

ឱ ព្រះអម្ចាស់! ក្នុងមួយថ្ងៃប៉ុណ្ណោះ ព្រះองค์បានពង្រីកព្រះកាយដល់រាប់រយយោជន៍ គ្របដណ្តប់ទឹកនៃទន្លេ និងសមុទ្រ។ មុននេះយើងមិនដែលឃើញ ឬស្តាប់អំពីសត្វទឹកដ៏មានអานุភាពបែបនេះឡើយ។

Verse 27

नूनं त्वं भगवान् साक्षाद्धरिर्नारायणोऽव्यय: । अनुग्रहाय भूतानां धत्से रूपं जलौकसाम् ॥ २७ ॥

ប្រាកដណាស់ ព្រះองค์គឺជាព្រះភគវានដោយផ្ទាល់ គឺព្រះហរិ នារាយណៈដ៏មិនអស់។ ដើម្បីប្រទានព្រះមេត្តាចំពោះសត្វលោក ព្រះองค์បានទទួលរូបជាសត្វទឹក។

Verse 28

नमस्ते पुरुषश्रेष्ठ स्थित्युत्पत्त्यप्ययेश्वर । भक्तानां न: प्रपन्नानां मुख्यो ह्यात्मगतिर्विभो ॥ २८ ॥

សូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះองค์ ឱ ព្រះបុរសដ៏ប្រសើរបំផុត ព្រះអម្ចាស់នៃការបង្កើត ការរក្សា និងការលាយបាត់។ ឱ ព្រះវិษ្ណុដ៏អស្ចារ្យ ព្រះองค์ជាមេដឹកនាំ និងជាគោលដៅខ្ពស់បំផុតសម្រាប់យើងខ្ញុំ អ្នកភក្តិដែលស្រឡាញ់ និងសម្របខ្លួន។

Verse 29

सर्वे लीलावतारास्ते भूतानां भूतिहेतव: । ज्ञातुमिच्छाम्यदो रूपं यदर्थं भवता धृतम् ॥ २९ ॥

ឱ​ព្រះអម្ចាស់! អវតារ​លីឡា​ទាំងអស់​របស់​ព្រះអង្គ ប្រាកដ​ជា​បង្ហាញ​ឡើង​សម្រាប់​សេចក្តី​សុខសាន្ត​របស់​សត្វមានជីវិត​ទាំងឡាយ។ ដូច្នេះ ខ្ញុំ​ចង់​ដឹង​ថា ព្រះអង្គ​ទទួល​រូប​ជា​ត្រី​នេះ​ដើម្បី​គោលបំណង​អ្វី។

Verse 30

न तेऽरविन्दाक्ष पदोपसर्पणं मृषा भवेत् सर्वसुहृत्प्रियात्मन: । यथेतरेषां पृथगात्मनां सता- मदीद‍ृशो यद् वपुरद्भ‍ुतं हि न: ॥ ३० ॥

ឱ​ព្រះអម្ចាស់​មាន​ព្រះនេត្រ​ដូច​ផ្កាឈូក! ព្រះអង្គ​ជា​មិត្ត​កំពូល និង​ព្រះអាត្មា​ខាងក្នុង​ដ៏ជាទីស្រឡាញ់​របស់​សត្វទាំងអស់; ការចូល​ជ្រក​ក្រោម​ព្រះបាទ​ផ្កាឈូក​របស់​ព្រះអង្គ មិនដែល​ឥតប្រយោជន៍​ឡើយ។ ការបូជា​ទេវតា​របស់​អ្នក​ដែល​ជាប់​ក្នុង​គំនិត​ខ្លួន​ជា​កាយ គឺ​ឥតផល; ដូច្នេះ​ព្រះអង្គ​បាន​បង្ហាញ​រូប​ត្រី​ដ៏អស្ចារ្យ​នេះ។

Verse 31

श्रीशुक उवाच इति ब्रुवाणं नृपतिं जगत्पति: सत्यव्रतं मत्स्यवपुर्युगक्षये । विहर्तुकाम: प्रलयार्णवेऽब्रवी- च्चिकीर्षुरेकान्तजनप्रिय: प्रियम् ॥ ३१ ॥

ព្រះស្រីសុកទេវ គោស្វាមី បាននិយាយថា៖ ពេលព្រះរាជា សត្យវ្រត ប្រាប់ដូច្នេះ ព្រះអម្ចាស់នៃលោកទាំងមូល ដែលនៅចុងយុគបានទទួលរូបជាត្រី ដើម្បីអនុគ្រោះដល់ភក្តិជនដ៏ស្មោះ និងដើម្បីលេងលីឡានៅសមុទ្រប្រាល័យ បានឆ្លើយដោយពាក្យពេញដោយមេត្តា។

Verse 32

श्रीभगवानुवाच सप्तमे ह्यद्यतनादूर्ध्वमहन्येतदरिंदम । निमङ्‌क्ष्यत्यप्ययाम्भोधौ त्रैलोक्यं भूर्भुवादिकम् ॥ ३२ ॥

ព្រះភគវានមានព្រះបន្ទូលថា៖ ឱ​ព្រះរាជា​អ្នកបង្ក្រាបសត្រូវ! នៅថ្ងៃទីប្រាំពីរ​ចាប់ពីថ្ងៃនេះ ពិភពទាំងបី—ភូះ ភុវះ និងស្វះ—នឹងលិចលង់ និងលាយចូលក្នុងទឹកប្រាល័យ។

Verse 33

त्रिलोक्यां लीयमानायां संवर्ताम्भसि वै तदा । उपस्थास्यति नौ: काचिद् विशाला त्वां मयेरिता ॥ ३३ ॥

នៅពេល​ពិភពទាំងបី​កំពុង​លាយចូល​ក្នុង​ទឹកប្រាល័យ នោះ​នាវា​ធំ​មួយ​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ផ្ញើ នឹង​បង្ហាញ​ខ្លួន​នៅ​មុខ​អ្នក។

Verse 34

त्वं तावदोषधी: सर्वा बीजान्युच्चावचानि च । सप्तर्षिभि: परिवृत: सर्वसत्त्वोपबृंहित: ॥ ३४ ॥ आरुह्य बृहतीं नावं विचरिष्यस्यविक्लव: । एकार्णवे निरालोके ऋषीणामेव वर्चसा ॥ ३५ ॥

បន្ទាប់មក ឱ ព្រះរាជា សូមប្រមូលឱសថគ្រប់ប្រភេទ និងគ្រាប់ពូជនានា ហើយដាក់ឡើងលើនាវាធំលំនោះ។ ដោយមានសប្តឫសីជាគូដំណើរ និងមានសត្វមានជីវិតទាំងអស់ព័ទ្ធជុំវិញ សូមឡើងនាវាដោយមិនសោកសៅ ហើយនឹងធ្វើដំណើរយ៉ាងស្រួលលើសមុទ្រប្រាល័យដ៏ងងឹត ដោយមានតែពន្លឺតេជស៍របស់ឫសីធំៗជាអំពូល។

Verse 35

त्वं तावदोषधी: सर्वा बीजान्युच्चावचानि च । सप्तर्षिभि: परिवृत: सर्वसत्त्वोपबृंहित: ॥ ३४ ॥ आरुह्य बृहतीं नावं विचरिष्यस्यविक्लव: । एकार्णवे निरालोके ऋषीणामेव वर्चसा ॥ ३५ ॥

ពេលឡើងលើនាវាធំនោះ ជាមួយសប្តឫសី និងមានសត្វមានជីវិតទាំងអស់រួមដំណើរ អ្នកនឹងធ្វើដំណើរដោយមិនភ័យ។ សូម្បីក្នុងភាពងងឹតខ្លាំងនៃសមុទ្រប្រាល័យតែមួយ ផ្លូវរបស់អ្នកនឹងភ្លឺដោយតេជស៍របស់មហាឫសីតែប៉ុណ្ណោះ។

Verse 36

दोधूयमानां तां नावं समीरेण बलीयसा । उपस्थितस्य मे श‍ृङ्गे निबध्नीहि महाहिना ॥ ३६ ॥

បន្ទាប់មក ពេលនាវាត្រូវខ្យល់ខ្លាំងបោកបក់ឲ្យរញ្ជួយ សូមចងនាវានោះទៅនឹងស្នែងរបស់យើងដែលនៅជិតអ្នក ដោយប្រើព្រះនាគធំ វាសុកី; ព្រោះយើងនឹងស្ថិតនៅក្បែរអ្នក។

Verse 37

अहं त्वामृषिभि: सार्धं सहनावमुदन्वति । विकर्षन् विचरिष्यामि यावद् ब्राह्मी निशा प्रभो ॥ ३७ ॥

ឱ ព្រះរាជា យើងនឹងអូសនាវានោះក្នុងទឹក ដោយមានអ្នក និងឫសីទាំងឡាយនៅក្នុងនាវា រហូតដល់រាត្រីរបស់ព្រះព្រហ្មា—កាលប្រាល័យ—បានបញ្ចប់។

Verse 38

मदीयं महिमानं च परं ब्रह्मेति शब्दितम् । वेत्स्यस्यनुगृहीतं मे सम्प्रश्नैर्विवृतं हृदि ॥ ३८ ॥

ដោយព្រះអនុគ្រោះរបស់យើង អ្នកនឹងដឹងអំពីមហិមារបស់យើង ដែលគេហៅថា ‘បរមព្រហ្ម’។ ដោយសារសំណួររបស់អ្នក អ្វីៗទាំងអស់នឹងត្រូវបើកបង្ហាញ និងភ្លឺច្បាស់នៅក្នុងបេះដូងរបស់អ្នក; ដូច្នេះអ្នកនឹងស្គាល់យើងទាំងស្រុង។

Verse 39

इत्थमादिश्य राजानं हरिरन्तरधीयत । सोऽन्ववैक्षत तं कालं यं हृषीकेश आदिशत् ॥ ३९ ॥

បន្ទាប់ពីព្រះហរិបានប្រទានព្រះបន្ទូលណែនាំដល់ព្រះរាជា ដូច្នេះហើយ ព្រះអង្គបានអន្តរធានភ្លាមៗ។ បន្ទាប់មក ព្រះរាជាសត្យវ្រត បានរង់ចាំពេលវេលាដែលព្រះហ្រឹសីកេសបានបញ្ជា។

Verse 40

आस्तीर्य दर्भान् प्राक्कूलान् राजर्षि: प्रागुदङ्‌मुख: । निषसाद हरे: पादौ चिन्तयन् मत्स्यरूपिण: ॥ ४० ॥

ក្រោយពេលព្រះអង្គបានប铺ស្មៅកុសៈដោយឲ្យចុងស្មៅបែរទៅទិសកើត ព្រះរាជឥសីបានបែរមុខទៅទិសឦសាន ហើយអង្គុយលើស្មៅនោះ។ ព្រះអង្គបានសមាធិលើព្រះបាទរបស់ព្រះហរិ (វិṣṇុ) ដែលបានយករូបមច្ឆា។

Verse 41

तत: समुद्र उद्वेल: सर्वत: प्लावयन् महीम् । वर्धमानो महामेघैर्वर्षद्भ‍ि: समद‍ृश्यत ॥ ४१ ॥

បន្ទាប់មក សមុទ្របានកើនឡើងលើសកម្រិត ហើយលិចលង់ផែនដីពីគ្រប់ទិស។ ដោយសារមេឃធំៗដែលបង្ហូរភ្លៀងមិនឈប់ សមុទ្រមើលទៅកាន់តែពង្រីកឡើងៗ។

Verse 42

ध्यायन् भगवदादेशं दद‍ृशे नावमागताम् । तामारुरोह विप्रेन्द्रैरादायौषधिवीरुध: ॥ ४२ ॥

ខណៈដែលសត្យវ្រតកំពុងរំលឹកដល់ព្រះបញ្ជារបស់ព្រះភគវាន ព្រះអង្គបានឃើញទូកមួយកំពុងចូលមកជិត។ ដូច្នេះ ព្រះអង្គបានប្រមូលរុក្ខជាតិឱសថ និងវល្លិ ហើយឡើងទូកជាមួយព្រះព្រាហ្មណ៍ដ៏ឧត្តម។

Verse 43

तमूचुर्मुनय: प्रीता राजन् ध्यायस्व केशवम् । स वै न: सङ्कटादस्मादविता शं विधास्यति ॥ ४३ ॥

មុនីទាំងឡាយដែលពេញចិត្តបាននិយាយថា៖ «ឱ ព្រះរាជា សូមធ្វើសមាធិលើព្រះកេសវៈ។ ព្រះអង្គនឹងសង្គ្រោះយើងពីគ្រោះថ្នាក់នេះ ហើយប្រទានសេចក្តីមង្គលដល់យើង»។

Verse 44

सोऽनुध्यातस्ततो राज्ञा प्रादुरासीन्महार्णवे । एकश‍ृङ्गधरो मत्स्यो हैमो नियुतयोजन: ॥ ४४ ॥

បន្ទាប់មក ព្រះរាជា​បានសមាធិគិតដល់ព្រះបុគ្គលភាពដ៏អធិឋានជានិច្ច នៅក្នុងមហាសមុទ្រព្រាល័យ មានត្រីមាសមាសដ៏មហិមា​មួយ​បង្ហាញខ្លួន។ វាមានស្នែងមួយ និងវែងដល់និយុត-យោជន។

Verse 45

निबध्य नावं तच्छृङ्गे यथोक्तो हरिणा पुरा । वरत्रेणाहिना तुष्टस्तुष्टाव मधुसूदनम् ॥ ४५ ॥

ដោយអនុវត្តតាមព្រះបន្ទូលដែលព្រះហរិបានប្រាប់ពីមុន ព្រះរាជា​បានចងទូកទៅនឹងស្នែងត្រីនោះ ដោយយកពស់វាសុកីធ្វើជាខ្សែ។ ដោយចិត្តពេញចិត្ត ព្រះองค์ចាប់ផ្តើមសរសើរព្រះមធុសូទន។

Verse 46

श्रीराजोवाच अनाद्यविद्योपहतात्मसंविद- स्तन्मूलसंसारपरिश्रमातुरा: । यद‍ृच्छयोपसृता यमाप्नुयु- र्विमुक्तिदो न: परमो गुरुर्भवान् ॥ ४६ ॥

ព្រះរាជា​មានព្រះបន្ទូលថា៖ អ្នកដែលត្រូវអវិទ្យាដែលគ្មានដើមកំណើតបាំងបិទចំណេះដឹងខ្លួន និងដោយឫសគល់នៃអវិទ្យានោះបាននឿយហត់ក្នុងសង្សារទុក្ខទ្រាំ—ដោយព្រះគុណរបស់ព្រះអម្ចាស់ ពួកគេបានឱកាសជួបអ្នកប भक्त ដែលប្រទានវិមុត្តិដូចជាលោក។ លោកជាគ្រូបរមរបស់យើង។

Verse 47

जनोऽबुधोऽयं निजकर्मबन्धन: सुखेच्छया कर्म समीहतेऽसुखम् । यत्सेवया तां विधुनोत्यसन्मतिं ग्रन्थिं स भिन्द्याद् धृदयं स नो गुरु: ॥ ४७ ॥

សត្វលោកល្ងង់នេះ ត្រូវចងខ្លួនដោយចំណងកម្មរបស់ខ្លួន ដោយប្រាថ្នាសុខក៏ប្រឹងធ្វើកម្ម ប៉ុន្តែចុងក្រោយបានតែទុក្ខ។ តែដោយបម្រើព្រះបុគ្គលភាពដ៏អធិឋាន ក្តីប្រាថ្នាសុខក្លែងក្លាយនោះត្រូវបានលាងចោល។ សូមគ្រូរបស់យើងកាត់បំបែកក្បាលកង្វល់នោះពីជ្រៅបេះដូង។

Verse 48

यत्सेवयाग्नेरिव रुद्ररोदनं पुमान् विजह्यान्मलमात्मनस्तम: । भजेत वर्णं निजमेष सोऽव्ययो भूयात् स ईश: परमो गुरोर्गुरु: ॥ ४८ ॥

អ្នកដែលចង់រួចផុតពីការចងក្រងវត្ថុ គួរចូលទៅក្នុងសេវាបម្រើព្រះបុគ្គលភាពដ៏អធិឋាន ហើយបោះបង់មលិនភាពនៃអវិទ្យា—ទាំងកម្មល្អនិងកម្មអាក្រក់—ចោល។ ដូចមាសឬប្រាក់ត្រូវបានសម្អាតដោយភ្លើងហើយស្អាតវិញដូចដើម អ្នកនោះក៏បានស្ដារអត្តសញ្ញាណដើមវិញ។ សូមព្រះអម្ចាស់ដ៏មិនអស់សព្វនោះក្លាយជាគ្រូរបស់យើង ព្រោះព្រះองค์ជាគ្រូដើមលើសគ្រូទាំងអស់។

Verse 49

न यत्प्रसादायुतभागलेश- मन्ये च देवा गुरवो जना: स्वयम् । कर्तुं समेता: प्रभवन्ति पुंस- स्तमीश्वरं त्वां शरणं प्रपद्ये ॥ ४९ ॥

ទោះជាទេវតា គ្រូដែលគេហៅថាគ្រូ និងមនុស្សដទៃទៀត—ម្នាក់ឯងឬរួមគ្នា—ក៏មិនអាចផ្តល់មេត្តាករុណាដែលស្មើសូម្បីតែ១ក្នុង១០,០០០នៃព្រះគុណរបស់ព្រះអង្គបានឡើយ។ ដូច្នេះខ្ញុំសូមជ្រកកោនក្រោមព្រះបាទផ្កាឈូករបស់ព្រះអង្គ។

Verse 50

अचक्षुरन्धस्य यथाग्रणी: कृत- स्तथा जनस्याविदुषोऽबुधो गुरु: । त्वमर्कद‍ृक् सर्वद‍ृशां समीक्षणो वृतो गुरुर्न: स्वगतिं बुभुत्सताम् ॥ ५० ॥

ដូចមនុស្សខ្វាក់ដែលយកមនុស្សខ្វាក់ម្នាក់ទៀតជាមេដឹកនាំ មនុស្សដែលមិនដឹងគោលដៅជីវិតក៏យកមនុស្សល្ងង់ជាគ្រូដែរ។ ប៉ុន្តែយើងប្រាថ្នាការយល់ដឹងខ្លួនឯង ដូច្នេះយើងទទួលព្រះអង្គ—ភគវានអ្នកឃើញគ្រប់ទិស និងសព្វជ្ញដូចព្រះអាទិត្យ—ជាគ្រូវិញ្ញាណរបស់យើង។

Verse 51

जनो जनस्यादिशतेऽसतीं गतिं यया प्रपद्येत दुरत्ययं तम: । त्वं त्वव्ययं ज्ञानममोघमञ्जसा प्रपद्यते येन जनो निजं पदम् ॥ ५१ ॥

គ្រូក្លែងក្លាយដែលជាប់វត្ថុ បង្រៀនសិស្សអំពីការរីកចម្រើនសេដ្ឋកិច្ច និងការសប្បាយតាមអារម្មណ៍ ដោយហេតុនេះសិស្សល្ងង់នៅតែជាប់ក្នុងភាពងងឹតនៃអវិជ្ជាដែលលំបាកឆ្លងកាត់។ ប៉ុន្តែព្រះអង្គប្រទានចំណេះដឹងអចិន្ត្រៃយ៍ និងមិនខកខាន; ដោយចំណេះដឹងនោះ អ្នកមានប្រាជ្ញារហ័សតាំងនៅក្នុងស្ថានភាពដើមរបស់ខ្លួន។

Verse 52

त्वं सर्वलोकस्य सुहृत् प्रियेश्वरो ह्यात्मा गुरुर्ज्ञानमभीष्टसिद्धि: । तथापि लोको न भवन्तमन्धधी- र्जानाति सन्तं हृदि बद्धकाम: ॥ ५२ ॥

ឱព្រះអម្ចាស់ ព្រះអង្គជាមិត្តសុចរិតដ៏ល្អបំផុតរបស់សត្វលោកទាំងអស់ ជាទីស្រឡាញ់បំផុត ជាអធិបតី ជាព្រះអាត្មាខាងក្នុង ជាគ្រូអធិគម ជាចំណេះដឹងខ្ពស់បំផុត និងជាអ្នកបំពេញបំណងទាំងឡាយ។ ទោះយ៉ាងណា មនុស្សល្ងង់ដែលត្រូវចងដោយកាមតណ្ហានៅក្នុងចិត្ត មិនអាចយល់ដឹងព្រះអង្គដែលស្ថិតនៅក្នុងបេះដូងបានឡើយ។

Verse 53

त्वं त्वामहं देववरं वरेण्यं प्रपद्य ईशं प्रतिबोधनाय । छिन्ध्यर्थदीपैर्भगवन् वचोभि- र्ग्रन्थीन् हृदय्यान् विवृणु स्वमोक: ॥ ५३ ॥

ឱភគវាន ព្រះដ៏ប្រសើរដែលទេវតាទាំងឡាយគោរពបូជា ជាព្រះអម្ចាស់គ្រប់គ្រងសព្វវត្ថុ ដើម្បីការត្រាស់ដឹងខ្លួនឯង ខ្ញុំសូមសម្របខ្លួនជ្រកកោនក្រោមព្រះអង្គ។ ដោយព្រះវចនៈដែលជាពន្លឺបង្ហាញគោលបំណងជីវិត សូមកាត់បំបែកកង្វះចងនៅជ្រៅបេះដូងខ្ញុំ ហើយបង្ហាញគោលដៅនៃជីវិតខ្ញុំ។

Verse 54

श्रीशुक उवाच इत्युक्तवन्तं नृपतिं भगवानादिपूरुष: । मत्स्यरूपी महाम्भोधौ विहरंस्तत्त्वमब्रवीत् ॥ ५४ ॥

ព្រះស្រីសុកទេវបានមានព្រះបន្ទូលថា ពេលព្រះរាជាសត្យវ្រតបានអធិស្ឋានដល់ព្រះអាទិបុរសភគវានដែលអវតារជារូបត្រីមត្ស្យៈ នោះព្រះអង្គដែលលេងល្បែងក្នុងទឹកព្រាល័យបានបកស្រាយសច្ចធម៌ដ៏អតិឧត្តមដល់គាត់។

Verse 55

पुराणसंहितां दिव्यां साङ्ख्ययोगक्रियावतीम् । सत्यव्रतस्य राजर्षेरात्मगुह्यमशेषत: ॥ ५५ ॥

ព្រះភគវានបានពន្យល់ដល់ព្រះរាជឥសីសត្យវ្រតយ៉ាងពេញលេញអំពីសំហិតាពុរាណដ៏ទេវី និងសាំងខ្យៈយោគៈជាមួយនឹងវិធីអនុវត្ត ព្រមទាំងអាថ៌កំបាំងនៃអាត្មា ហើយក្នុងអក្សរសាស្ត្រទាំងនោះ ព្រះអង្គបានបង្ហាញព្រះអង្គឯង។

Verse 56

अश्रौषीद‍ृषिभि: साकमात्मतत्त्वमसंशयम् । नाव्यासीनो भगवता प्रोक्तं ब्रह्म सनातनम् ॥ ५६ ॥

ពេលអង្គុយលើទូក ព្រះរាជាសត្យវ្រតជាមួយមហាឥសីទាំងឡាយបានស្តាប់ព្រះបន្ទូលរបស់ភគវានអំពីអាត្មតត្ត្វ និងព្រះព្រហ្មៈសនាតនពីអក្សរសាស្ត្រវេទ; ដូច្នេះពួកគេគ្មានសង្ស័យអំពីសច្ចធម៌ដាច់ខាតទៀតឡើយ។

Verse 57

अतीतप्रलयापाय उत्थिताय स वेधसे । हत्वासुरं हयग्रीवं वेदान् प्रत्याहरद्धरि: ॥ ५७ ॥

នៅចុងបញ្ចប់នៃព្រាល័យមុន ពេលព្រះព្រហ្មា (វេធស) ភ្ញាក់ឡើង ព្រះហរិបានសម្លាប់អសុរ​ឈ្មោះហយគ្រីវ ហើយយកវេទទាំងឡាយត្រឡប់ជូនព្រះព្រហ្មាវិញ។

Verse 58

स तु सत्यव्रतो राजा ज्ञानविज्ञानसंयुत: । विष्णो: प्रसादात् कल्पेऽस्मिन्नासीद् वैवस्वतो मनु: ॥ ५८ ॥

ដោយព្រះគុណរបស់ព្រះវិษ្ណុ ព្រះរាជាសត្យវ្រតបានបំពេញដោយចំណេះដឹង និងការយល់ដឹងវិញ្ញាណ; ក្នុងកល្បនេះ ព្រះអង្គបានកើតជាវైవស្វតមនុ ព្រះបុត្រនៃទេវតាព្រះអាទិត្យ។

Verse 59

सत्यव्रतस्य राजर्षेर्मायामत्स्यस्य शार्ङ्गिण: । संवादं महदाख्यानं श्रुत्वा मुच्येत किल्बिषात् ॥ ५९ ॥

រឿងរ៉ាវដ៏អស្ចារ្យអំពីព្រះរាជឥសី សត្យវ្រត និងអវតារមត្ស្យរបស់ព្រះហរិ វិស្ណុ អ្នកកាន់ធ្នូ សារង្គ គឺជាមហាកថាអធិទេវ។ អ្នកណាស្តាប់ដោយភក្តិយោគ នឹងរួចផុតពីផលបាប។

Verse 60

अवतारं हरेर्योऽयं कीर्तयेदन्वहं नर: । सङ्कल्पास्तस्य सिध्यन्ति स याति परमां गतिम् ॥ ६० ॥

អ្នកណាដែលរៀងរាល់ថ្ងៃសូត្រកិត្តិយសអំពីអវតារមត្ស្យរបស់ព្រះហរិ និងប្រវត្តិសត្យវ្រត នោះសេចក្តីប៉ងប្រាថ្នាទាំងអស់របស់គាត់នឹងសម្រេច ហើយគាត់នឹងទៅដល់គតិដ៏ឧត្តម។

Verse 61

प्रलयपयसि धातु: सुप्तशक्तेर्मुखेभ्य: श्रुतिगणमपनीतं प्रत्युपादत्त हत्वा । दितिजमकथयद् यो ब्रह्म सत्यव्रतानां तमहमखिलहेतुं जिह्ममीनं नतोऽस्मि ॥ ६१ ॥ स वै मन: कृष्णपदारविन्दयो- र्वचांसि वैकुण्ठगुणानुवर्णने । करौ हरेर्मन्दिरमार्जनादिषु श्रुतिं चकाराच्युतसत्कथोदये ॥

ខ្ញុំសូមក្រាបបង្គំចំពោះព្រះបរមបុរស ដែលបានធ្វើពុតជាត្រីយក្សមានរាងកោង; ព្រះអង្គបានសម្លាប់អសុរ ហើយយកសមុទ្រស្រុតិ-វេដដែលត្រូវលួចពីមាត់ព្រះព្រហ្មនៅពេលព្រះព្រហ្មដេកក្នុងទឹកប្រល័យមកវិញ; ហើយបានបកស្រាយសារសំខាន់នៃវេដដល់សត្យវ្រត និងព្រះឥសីដ៏វិសុទ្ធ។