Adhyaya 21
Brahmā Worships Vāmana; the Demons Attack; Bali is Bound and Questioned About the Third Step
ពេលព្រះវាមនទេវៈបញ្ចេញពន្លឺអលោគិកពាសពេញសកលលោក ព្រះព្រហ្មា ជាមួយមារីចិ និងឥសី‑យោគីសម្រេចជាច្រើន មកគោរពព្រះអម្ចាស់ ដែលសិរីល្អធ្វើឲ្យសោភណ្ឌភាពប្រាហ្មលោកក៏ស្រកស្រាល។ ព្រះព្រហ្មាប្រតិបត្តិពាទ‑បូជា ហើយទឹកពីកមណ្ឌលុ លាងព្រះបាទ ក្លាយជាទន្លេគង្គា ចុះមកបរិសុទ្ធបីលោក។ ទេវតា និងអធិការទេវៈរៀបចំពិធីបូជាធំៗ ដោយអំណោយ និងសរសើរជ័យជំនះ; ជាំបវានប្រកាសពិធីបុណ្យជ័យ។ តែបក្សអសុរ របស់បាលី យល់ថារូបប្រាហ្មណ៍ជាយុទ្ធល្បិចគាំទ្រទេវតា ហើយសម្រេចសម្លាប់វាមន។ អ្នកបម្រើវិષ્ણុ (នន្ទ សុនន្ទ ជ័យ វិជ័យ គរុឌ និងអ្នកដទៃ) ទប់ស្កាត់ពួកគេ; បាលីនឹកដល់ការព្រមានរបស់សុក្រចារ្យ ហើយបញ្ជាឲ្យថយក្រោយ បង្រៀនថា កាលៈ/ព្រះប្រទាន ដែលជាតំណាងព្រះអម្ចាស់ មិនអាចឈ្នះដោយកម្លាំង ការទូត មន្ត ឬថ្នាំ។ បន្ទាប់ពីថ្ងៃសូមប៉ានបញ្ចប់ គរុឌចងបាលីដោយខ្សែវរុណ។ វាមនសួរបាលីថា ព្រះបាទពីរបានគ្របដណ្តប់សកលលោកហើយ តើព្រះបាទទីបីនឹងដាក់ទីណា—បើកផ្លូវទៅចម្លើយដ៏សំខាន់នៅជំពូកបន្ទាប់។
Shlokas
Verse 1
श्रीशुक उवाच सत्यं समीक्ष्याब्जभवो नखेन्दुभि- र्हतस्वधामद्युतिरावृतोऽभ्यगात् । मरीचिमिश्रा ऋषयो बृहद्व्रता: सनन्दनाद्या नरदेव योगिन: ॥ १ ॥
ព្រះព្រហ្មដែលកើតពីផ្កាឈូក បានពិនិត្យឃើញសច្ចៈ ហើយដឹងថាពន្លឺនៃព្រហ្មលោករបស់ទ្រង់ត្រូវបានបន្ថយដោយពន្លឺចែងចាំងពីក្រចកព្រះបាទរបស់ព្រះវាមនទេវៈ ដូច្នេះទ្រង់បានចូលទៅជិតព្រះបុគ្គលអធិឋាន។ ទ្រង់មកជាមួយឥសីធំៗដឹកនាំដោយមរីចិ និងយោគីដូចសនន្ទនៈ ប៉ុន្តែចំពោះពន្លឺនោះ ពួកគេក៏ហាក់តូចតាច។
Verse 2
वेदोपवेदा नियमा यमान्विता- स्तर्केतिहासाङ्गपुराणसंहिता: । ये चापरे योगसमीरदीपित- ज्ञानाग्निना रन्धितकर्मकल्मषा: ॥ २ ॥ ववन्दिरे यत्स्मरणानुभावत: स्वायम्भुवं धाम गता अकर्मकम् । अथाङ्घ्रये प्रोन्नमिताय विष्णो- रुपाहरत् पद्मभवोऽर्हणोदकम् । समर्च्य भक्त्याभ्यगृणाच्छुचिश्रवा यन्नाभिपङ्केरुहसम्भव: स्वयम् ॥ ३ ॥
ក្នុងចំណោមមហាបុគ្គលដែលមកបូជាព្រះបាទផ្កាឈូករបស់ព្រះអម្ចាស់ មានអ្នកសម្រេចក្នុងការគ្រប់គ្រងខ្លួន និងវិន័យ (និយម-យម) អ្នកជំនាញតក្កវិជ្ជា ប្រវត្តិសាស្ត្រ បុរាណ និងសាស្ត្រ; អ្នកចេះវេទ-ឧបវេទ និងសង្ហិតាវេទផ្សេងៗ; អ្នកដែលបានដុតបាបកម្មដោយភ្លើងនៃចំណេះដឹងដែលភ្ញាក់ឡើងដោយយោគៈ; និងអ្នកដែលបានទៅដល់ព្រហ្មលោកដោយចំណេះដឹងវេទខ្ពស់ មិនមែនដោយកម្មធម្មតា។ បន្ទាប់មក ព្រះព្រហ្មដែលកើតពីផ្កាឈូកនៃព្រះនាភីវិษ្ណុ បាននាំទឹកអរឃ្យមកថ្វាយដល់ព្រះបាទវិษ្ណុដែលលើកឡើង បូជាដោយភក្តិ ហើយអធិស្ឋានសរសើរ។
Verse 3
वेदोपवेदा नियमा यमान्विता- स्तर्केतिहासाङ्गपुराणसंहिता: । ये चापरे योगसमीरदीपित- ज्ञानाग्निना रन्धितकर्मकल्मषा: ॥ २ ॥ ववन्दिरे यत्स्मरणानुभावत: स्वायम्भुवं धाम गता अकर्मकम् । अथाङ्घ्रये प्रोन्नमिताय विष्णो- रुपाहरत् पद्मभवोऽर्हणोदकम् । समर्च्य भक्त्याभ्यगृणाच्छुचिश्रवा यन्नाभिपङ्केरुहसम्भव: स्वयम् ॥ ३ ॥
ក្នុងចំណោមមហាបុគ្គលដែលមកបូជាព្រះបាទផ្កាឈូករបស់ព្រះអម្ចាស់ មានអ្នកសម្រេចក្នុងនិយម-យម អ្នកជំនាញតក្កវិជ្ជា ប្រវត្តិសាស្ត្រ បុរាណ និងសាស្ត្រ; អ្នកចេះវេទ-ឧបវេទ និងសង្ហិតាវេទ; អ្នកដុតមលិនកម្មដោយភ្លើងចំណេះដឹងដែលភ្ញាក់ឡើងដោយយោគៈ; និងអ្នកបានដល់ព្រហ្មលោកដោយចំណេះដឹងវេទខ្ពស់ មិនមែនដោយកម្មធម្មតា។ បន្ទាប់មក ព្រះព្រហ្មដែលកើតពីផ្កាឈូកនៃព្រះនាភីវិษ្ណុ បានថ្វាយទឹកអរឃ្យដល់ព្រះបាទវិษ្ណុដែលលើកឡើង បូជាដោយភក្តិ ហើយអធិស្ឋានសរសើរ។
Verse 4
धातु: कमण्डलुजलं तदुरुक्रमस्य पादावनेजनपवित्रतया नरेन्द्र । स्वर्धुन्यभून्नभसि सा पतती निमार्ष्टि लोकत्रयं भगवतो विशदेव कीर्ति: ॥ ४ ॥
ឱ ព្រះមហាក្សត្រ! ទឹកពីកមណ្ឌលុរបស់ព្រះព្រហ្ម ដោយសារបានលាងព្រះបាទផ្កាឈូករបស់អុរុក្រាមៈ (ព្រះវាមនទេវៈ) ក៏ក្លាយជាទឹកបរិសុទ្ធយ៉ាងខ្លាំង រហូតបម្លែងជា ស្វර්ធុនី—ទន្លេគង្គា—ហូរចុះពីមេឃ។ វាបរិសុទ្ធបីលោក ដូចកេរ្តិ៍ឈ្មោះដ៏ស្អាតបរិសុទ្ធរបស់ព្រះអម្ចាស់។
Verse 5
ब्रह्मादयो लोकनाथा: स्वनाथाय समादृता: । सानुगा बलिमाजह्रु: सङ्क्षिप्तात्मविभूतये ॥ ५ ॥
ព្រះព្រហ្មា និងទេវតាអធិបតីនៃលោកទាំងឡាយ បានចាប់ផ្តើមបូជាព្រះវាមនទេវៈ ដោយគោរពជ្រាលជ្រៅ ព្រះអង្គជាព្រះម្ចាស់កំពូលរបស់ពួកគេ ដែលបានបង្រួមរូបសព្វវ្យាបីរបស់ព្រះអង្គមកជារូបដើម។ ពួកគេប្រមូលគ្រឿងបូជា និងឧបករណ៍ពិធីទាំងអស់។
Verse 6
तोयै: समर्हणै: स्रग्भिर्दिव्यगन्धानुलेपनै: । धूपैर्दीपै: सुरभिभिर्लाजाक्षतफलाङ्कुरै: ॥ ६ ॥ स्तवनैर्जयशब्दैश्च तद्वीर्यमहिमाङ्कितै: । नृत्यवादित्रगीतैश्च शङ्खदुन्दुभिनि:स्वनै: ॥ ७ ॥
ពួកគេបានបូជាព្រះអម្ចាស់ ដោយអនុវត្តការថ្វាយទឹក បាទ្យៈ និងអរឃ្យៈ ព្រមទាំងកម្រងផ្កាក្រអូប ការលាបក្លិនទេវីយៈ ធូប និងចង្កៀង ហើយថ្វាយអង្ករលីង គ្រាប់ស្រូវមិនបែក ផ្លែឈើ ឫស និងពន្លក។
Verse 7
तोयै: समर्हणै: स्रग्भिर्दिव्यगन्धानुलेपनै: । धूपैर्दीपै: सुरभिभिर्लाजाक्षतफलाङ्कुरै: ॥ ६ ॥ स्तवनैर्जयशब्दैश्च तद्वीर्यमहिमाङ्कितै: । नृत्यवादित्रगीतैश्च शङ्खदुन्दुभिनि:स्वनै: ॥ ७ ॥
ពួកគេបានសូត្រស្តុតិដែលរំលេចព្រះបារមី និងព្រះមហិមារបស់ព្រះអង្គ ហើយស្រែកថា «ជ័យ! ជ័យ!»។ ពួកគេរាំ លេងតន្ត្រី ច្រៀង ផ្លុំស័ង្ខ និងវាយស្គរដុន្ឌុភិ ដើម្បីបូជាព្រះអម្ចាស់ដូច្នេះ។
Verse 8
जाम्बवानृक्षराजस्तु भेरीशब्दैर्मनोजव: । विजयं दिक्षु सर्वासु महोत्सवमघोषयत् ॥ ८ ॥
ជាំបវាន ព្រះរាជាខ្លាឃ្មុំ ក៏បានចូលរួមក្នុងពិធីនោះដែរ។ ដោយបន្លឺសូរស័ព្ទភេរីទៅគ្រប់ទិស គាត់បានប្រកាសមហោស្រពដ៏អស្ចារ្យសម្រាប់ជ័យជម្នះរបស់ព្រះវាមនទេវៈ។
Verse 9
महीं सर्वां हृतां दृष्ट्वा त्रिपदव्याजयाच्ञया । ऊचु: स्वभर्तुरसुरा दीक्षितस्यात्यमर्षिता: ॥ ९ ॥
ពេលពួកអសុរាអ្នកតាមដានបានឃើញថា ព្រះអម្ចាស់របស់ពួកគេ មហារាជបាលី ដែលបានទទួលទិក្សា និងតាំងចិត្តក្នុងយញ្ញៈ បានបាត់បង់ទ្រព្យសម្បត្តិទាំងមូល ព្រោះព្រះវាមនទេវៈបានយកទៅដោយល្បិចសុំដីត្រឹមបីជំហាន ពួកគេក៏ខឹងខ្លាំង ហើយនិយាយដូចតទៅ។
Verse 10
न वायं ब्रह्मबन्धुर्विष्णुर्मायाविनां वर: । द्विजरूपप्रतिच्छन्नो देवकार्यं चिकीर्षति ॥ १० ॥
វាមននេះពិតជាមិនមែនជាព្រាហ្មណ៍ទេ តែជាព្រះវិស្ណុដែលជាកំពូលនៃអ្នកប្រើមាយា។ ដោយយកទម្រង់ជាព្រាហ្មណ៍ ទ្រង់បានបិទបាំងទម្រង់ពិតរបស់ទ្រង់ ហើយទ្រង់កំពុងធ្វើការដើម្បីផលប្រយោជន៍របស់ពួកទេវតា។
Verse 11
अनेन याचमानेन शत्रुणा वटुरूपिणा । सर्वस्वं नो हृतं भर्तुर्न्यस्तदण्डस्य बर्हिषि ॥ ११ ॥
ចៅហ្វាយរបស់យើង គឺពាលីមហារាជ ដោយសារតែតួនាទីរបស់ទ្រង់ក្នុងការធ្វើពិធីយជ្ញ បានបោះបង់អំណាចក្នុងការដាក់ទណ្ឌកម្ម។ ដោយឆ្លៀតឱកាសនេះ សត្រូវដ៏អស់កល្បរបស់យើង គឺព្រះវិស្ណុ ដែលតែងខ្លួនជាអ្នកសុំទានព្រហ្មចារី បានយកទ្រព្យសម្បត្តិទាំងអស់របស់ទ្រង់ទៅ។
Verse 12
सत्यव्रतस्य सततं दीक्षितस्य विशेषत: । नानृतं भाषितुं शक्यं ब्रह्मण्यस्य दयावत: ॥ १२ ॥
ចៅហ្វាយរបស់យើង គឺពាលីមហារាជ តែងតែប្រកាន់ខ្ជាប់នូវសច្ចៈ ហើយជាពិសេសនៅពេលនេះ ដោយសារទ្រង់បានទទួលការ តែងតាំងដើម្បីធ្វើពិធីបូជា។ ទ្រង់តែងតែមានចិត្តសប្បុរស និងមេត្តាចំពោះពួកព្រាហ្មណ៍ ហើយទ្រង់មិនអាចនិយាយកុហកនៅពេលណាមួយឡើយ។
Verse 13
तस्मादस्य वधो धर्मो भर्तु: शुश्रूषणं च न: । इत्यायुधानि जगृहुर्बलेरनुचरासुरा: ॥ १३ ॥
ហេតុដូច្នេះហើយ វាជាកាតព្វកិច្ចរបស់យើងក្នុងការសម្លាប់ វាមនទេព ឬព្រះវិស្ណុនេះ។ នេះជាគោលការណ៍សាសនារបស់យើង និងជាវិធីបម្រើចៅហ្វាយរបស់យើង។ បន្ទាប់ពីធ្វើការសម្រេចចិត្តនេះ ពួកបិសាចដែលជាអ្នកដើរតាមពាលីមហារាជ បានកាន់អាវុធរៀងៗខ្លួនក្នុងបំណងសម្លាប់ វាមនទេព។
Verse 14
ते सर्वे वामनं हन्तुं शूलपट्टिशपाणय: । अनिच्छन्तो बले राजन् प्राद्रवञ्जातमन्यव: ॥ १४ ॥
បពិត្រមហារាជ ពួកបិសាចដែលពោរពេញដោយកំហឹងជាធម្មតារបស់ពួកគេ បានកាន់លំពែង និងត្រីស៊ូលនៅក្នុងដៃ ហើយប្រឆាំងនឹងឆន្ទៈរបស់ពាលីមហារាជ ពួកគេបានរុញទៅមុខដើម្បីសម្លាប់ វាមនទេព។
Verse 15
तानभिद्रवतो दृष्ट्वा दितिजानीकपान् नृप । प्रहस्यानुचरा विष्णो: प्रत्यषेधन्नुदायुधा: ॥ १५ ॥
ព្រះរាជា! ពេលបរិវាររបស់ព្រះវិស្ណុឃើញកងទ័ពអសុរាវាយលុកមកដោយកំហឹង ពួកគេបានញញឹម។ ពួកគេលើកអាវុធឡើង ហាមមិនឲ្យអសុរាបន្តទៅមុខ។
Verse 16
नन्द: सुनन्दोऽथ जयो विजय: प्रबलो बल: । कुमुद: कुमुदाक्षश्च विष्वक्सेन: पतत्त्रिराट् ॥ १६ ॥ जयन्त: श्रुतदेवश्च पुष्पदन्तोऽथ सात्वत: । सर्वे नागायुतप्राणाश्चमूं ते जघ्नुरासुरीम् ॥ १७ ॥
នន្ទ សុនន្ទ ជយ វិជយ ប្រពល បល កុមុទ កុមុទាក្ស វិស្វក្សេន បតត្ត្រីរ៉ាត (គរុឌ) ជយន្ត ស្រុតទេវ ពុស្ពទន្ត និងសាត្វត—ទាំងអស់ជាបរិវាររបស់ព្រះវិស្ណុ។ មានកម្លាំងដូចដំរីមួយម៉ឺន ហើយបានចាប់ផ្តើមសម្លាប់កងទ័ពអសុរា។
Verse 17
नन्द: सुनन्दोऽथ जयो विजय: प्रबलो बल: । कुमुद: कुमुदाक्षश्च विष्वक्सेन: पतत्त्रिराट् ॥ १६ ॥ जयन्त: श्रुतदेवश्च पुष्पदन्तोऽथ सात्वत: । सर्वे नागायुतप्राणाश्चमूं ते जघ्नुरासुरीम् ॥ १७ ॥
នន្ទ សុនន្ទ ជយ វិជយ ប្រពល បល កុមុទ កុមុទាក្ស វិស្វក្សេន បតត្ត្រីរ៉ាត (គរុឌ) ជយន្ត ស្រុតទេវ ពុស្ពទន្ត និងសាត្វត—ទាំងអស់ជាបរិវាររបស់ព្រះវិស្ណុ។ មានកម្លាំងដូចដំរីមួយម៉ឺន ហើយបានចាប់ផ្តើមសម្លាប់កងទ័ពអសុរា។
Verse 18
हन्यमानान् स्वकान् दृष्ट्वा पुरुषानुचरैर्बलि: । वारयामास संरब्धान् काव्यशापमनुस्मरन् ॥ १८ ॥
ពេលព្រះបាលីមហារាជឃើញថាបរិវាររបស់ព្រះវិស្ណុកំពុងសម្លាប់ទាហានរបស់ខ្លួន គាត់នឹកចាំបណ្តាសារបស់សុក្រចារ្យ ហើយហាមកងទ័ពដែលកំពុងខឹងឲ្យឈប់ប្រយុទ្ធ។
Verse 19
हे विप्रचित्ते हे राहो हे नेमे श्रूयतां वच: । मा युध्यत निवर्तध्वं न न: कालोऽयमर्थकृत् ॥ १९ ॥
ឱ វិប្រចិត្តិ ឱ រាហូ ឱ នេមិ សូមស្តាប់ពាក្យខ្ញុំ! កុំប្រយុទ្ធឡើយ ចូរត្រឡប់ក្រោយ ព្រោះពេលនេះមិនអនុគ្រោះដល់យើងទេ។
Verse 20
य: प्रभु: सर्वभूतानां सुखदु:खोपपत्तये । तं नातिवर्तितुं दैत्या: पौरुषैरीश्वर: पुमान् ॥ २० ॥
ឱពួកដៃត្យា ដោយកម្លាំងព្យាយាមរបស់មនុស្ស គ្មានអ្នកណាអាចលើសលប់ព្រះបរមបុរស ព្រះអម្ចាស់ដ៏ឧត្តម ដែលអាចប្រទានសុខ និងទុក្ខដល់សត្វលោកទាំងអស់បានឡើយ។
Verse 21
यो नो भवाय प्रागासीदभवाय दिवौकसाम् । स एव भगवानद्य वर्तते तद्विपर्ययम् ॥ २१ ॥
កត្តាកាលដ៏ឧត្តម ដែលជាតំណាងនៃព្រះបុរសដ៏ឧត្តម មុននេះនៅខាងយើង ហើយមិននៅខាងពួកទេវតាទេ; ប៉ុន្តែឥឡូវ កាលដដែលនោះបានប្រែជាផ្ទុយ និងក្លាយជាប្រឆាំងនឹងយើង។
Verse 22
बलेन सचिवैर्बुद्ध्या दुर्गैर्मन्त्रौषधादिभि: । सामादिभिरुपायैश्च कालं नात्येति वै जन: ॥ २२ ॥
គ្មាននរណាអាចលើសលប់កាលដែលជារូបតំណាងនៃព្រះអម្ចាស់បានឡើយ ទោះដោយកម្លាំងវត្ថុ ការប្រឹក្សារបស់មន្ត្រី ប្រាជ្ញា នយោបាយសាមាទិ បន្ទាយ មន្ត្រាអាថ៌កំបាំង ឱសថ ឱសថស្មៅ ឬវិធីផ្សេងៗក៏ដោយ។
Verse 23
भवद्भिर्निर्जिता ह्येते बहुशोऽनुचरा हरे: । दैवेनर्द्धैस्त एवाद्य युधि जित्वा नदन्ति न: ॥ २३ ॥
មុននេះ ដោយបានកម្លាំងពីព្រះវិធិ អ្នកទាំងឡាយបានយកឈ្នះអ្នកបម្រើរបស់ព្រះហរិទាំងនេះជាច្រើនដង; តែថ្ងៃនេះ អ្នកបម្រើដដែលនោះបានឈ្នះយើងក្នុងសង្គ្រាម ហើយគ្រហឹមដោយអំណរដូចសត្វសិង្ហ។
Verse 24
एतान् वयं विजेष्यामो यदि दैवं प्रसीदति । तस्मात् कालं प्रतीक्षध्वं यो नोऽर्थत्वाय कल्पते ॥ २४ ॥
បើព្រះវិធិប្រទានព្រះគុណដល់យើង យើងនឹងយកឈ្នះពួកគេបានជាមិនខាន; ដូច្នេះ ចូររង់ចាំកាលដ៏អនុគ្រោះ ដែលនឹងធ្វើឲ្យការយកឈ្នះពួកគេក្លាយជាអាចធ្វើបានសម្រាប់យើង។
Verse 25
श्रीशुक उवाच पत्युर्निगदितं श्रुत्वा दैत्यदानवयूथपा: । रसां निर्विविशू राजन् विष्णुपार्षदताडिता: ॥ २५ ॥
ព្រះស្រីសុកទេវៈមានព្រះបន្ទូលថា៖ ព្រះរាជា អ្នកដឹកនាំពួកដៃត្យ និងដានវៈ បានស្តាប់ព្រះបញ្ជារបស់ម្ចាស់ពួកគេ ព្រះបាលីមហារាជ ហើយត្រូវព្រះបរិវាររបស់ព្រះវិษ្ណុវាយបណ្តេញ ចូលទៅកាន់រាសាតលៈ (លោកក្រោម)។
Verse 26
अथ तार्क्ष्यसुतो ज्ञात्वा विराट्प्रभुचिकीर्षितम् । बबन्ध वारुणै: पाशैर्बलिं सूत्येऽहनि क्रतौ ॥ २६ ॥
បន្ទាប់មក គរុឌៈ ស្តេចនៃបក្សី ដឹងពីព្រះបំណងរបស់ព្រះអម្ចាស់របស់ខ្លួន; នៅថ្ងៃសោមបាន បន្ទាប់ពីយញ្ញៈបញ្ចប់ គាត់បានចងព្រះបាលីមហារាជដោយខ្សែបាសរបស់ព្រះវរុណៈ។
Verse 27
हाहाकारो महानासीद् रोदस्यो: सर्वतोदिशम् । निगृह्यमाणेऽसुरपतौ विष्णुना प्रभविष्णुना ॥ २७ ॥
នៅពេលព្រះវិษ្ណុដ៏មានអานุភាពខ្លាំង បានចាប់កាន់ព្រះបាលីមហារាជ មេអសុរ ដូច្នេះ សំឡេងយំសោកដ៏ធំបានលាន់ទៅគ្រប់ទិសទាំងលោកលើ និងលោកក្រោម។
Verse 28
तं बद्धं वारुणै: पाशैर्भगवानाह वामन: । नष्टश्रियं स्थिरप्रज्ञमुदारयशसं नृप ॥ २८ ॥
ព្រះរាជា បន្ទាប់មក ព្រះវាមនទេវៈ ព្រះភគវាន បានមានព្រះបន្ទូលទៅកាន់ព្រះបាលីមហារាជ ដែលត្រូវចងដោយខ្សែបាសរបស់ព្រះវរុណៈ ទោះបាត់បង់ពន្លឺកាយក៏ដោយ តែចិត្តមាំមួន ជាអ្នកសប្បុរស និងមានកិត្តិយស។
Verse 29
पदानि त्रीणि दत्तानि भूमेर्मह्यं त्वयासुर । द्वाभ्यां क्रान्ता मही सर्वा तृतीयमुपकल्पय ॥ २९ ॥
ឱ ស្តេចអសុរ អ្នកបានសន្យាផ្តល់ដីបីជំហានដល់ខ្ញុំ។ ដោយពីរជំហាន ខ្ញុំបានគ្របដណ្តប់សកលលោកទាំងមូល; ឥឡូវចូរគិតថា ខ្ញុំគួរដាក់ជំហានទីបីនៅទីណា។
Verse 30
यावत् तपत्यसौ गोभिर्यावदिन्दु: सहोडुभि: । यावद् वर्षति पर्जन्यस्तावती भूरियं तव ॥ ३० ॥
ដរាបណាព្រះអាទិត្យភ្លឺរួមជាមួយផ្កាយ និងព្រះចន្ទបញ្ចេញពន្លឺ ហើយដរាបណាពពកនៅតែបង្អួតភ្លៀង ដីទាំងមូលនេះស្ថិតក្នុងកម្មសិទ្ធិរបស់អ្នក។
Verse 31
पदैकेन मयाक्रान्तो भूर्लोक: खं दिशस्तनो: । स्वर्लोकस्ते द्वितीयेन पश्यतस्ते स्वमात्मना ॥ ३१ ॥
ដោយជំហានមួយ ខ្ញុំបានគ្របដណ្តប់ភូរលោក; ដោយកាយរបស់ខ្ញុំ មេឃ និងទិសទាំងអស់ត្រូវបានពេញលេញ។ ហើយនៅចំពោះមុខអ្នក ដោយជំហានទីពីរ ខ្ញុំបានគ្របដណ្តប់ស្វរលោកផងដែរ។
Verse 32
प्रतिश्रुतमदातुस्ते निरये वास इष्यते । विश त्वं निरयं तस्माद् गुरुणा चानुमोदित: ॥ ३२ ॥
ព្រោះអ្នកមិនអាចប្រគល់ទានតាមពាក្យសន្យាបាន ទំនៀមកំណត់ថាអ្នកត្រូវទៅស្នាក់នៅក្នុងលោកនរក។ ដូច្នេះ តាមបញ្ជារបស់គ្រូវិញ្ញាណ សុក្រចារីយៈ ឥឡូវចុះទៅនរក ហើយស្នាក់នៅទីនោះ។
Verse 33
वृथा मनोरथस्तस्य दूर: स्वर्ग: पतत्यध: । प्रतिश्रुतस्यादानेन योऽर्थिनं विप्रलम्भते ॥ ३३ ॥
អ្នកណាដែលបោកបញ្ឆោតអ្នកសុំ ដោយមិនប្រគល់អ្វីដែលបានសន្យា ស្វರ್ಗនៅឆ្ងាយពីគេ បំណងប្រាថ្នាក៏ឥតប្រយោជន៍ ហើយគេធ្លាក់ចុះទៅស្ថានភាពនរក។
Verse 34
विप्रलब्धो ददामीति त्वयाहं चाढ्यमानिना । तद् व्यलीकफलं भुङ्क्ष्व निरयं कतिचित् समा: ॥ ३४ ॥
ដោយអំនួតលើទ្រព្យសម្បត្តិ អ្នកបានបោកខ្ញុំដោយនិយាយថា «ខ្ញុំនឹងឲ្យ» ប៉ុន្តែអ្នកមិនអាចបំពេញពាក្យសន្យាបាន។ ដូច្នេះ ជាផលនៃពាក្យសន្យាក្លែងក្លាយរបស់អ្នក អ្នកត្រូវស្នាក់នៅក្នុងជីវិតនរករយៈពេលប៉ុន្មានឆ្នាំ។
Frequently Asked Questions
The Bhāgavata frames Gaṅgā as caraṇāmṛta—water sanctified by contact with the Lord’s lotus feet. Brahmā’s kamaṇḍalu water, used in reverential pāda-pūjā, becomes supremely purifying and descends through the cosmic levels, symbolizing that the highest purity and fame (yaśas) originate from devotion to the Supreme Person rather than from material elevation like Brahmaloka.
The text lists Nanda, Sunanda, Jaya, Vijaya, Prabala, Bala, Kumuda, Kumudākṣa, Viṣvaksena, Patattrirāṭ (Garuḍa), Jayanta, Śrutadeva, Puṣpadanta, and Sātvata. Their intervention shows that the Lord’s will is upheld not only by His own presence but also through His empowered attendants who protect dharma.
Bali teaches that no material strategy—strength, counsel, intelligence, diplomacy, fortresses, mantras, drugs, or herbs—can surpass kāla, the Lord’s representation governing reversals in fortune. When kāla favors a side, success follows; when it turns adverse, even previously victorious forces must withdraw, underscoring the Bhāgavata theme that sovereignty ultimately belongs to the Supreme.
After the soma-pāna day, Garuḍa acts according to the Lord’s desire and binds Bali with Varuṇa-pāśa, a symbol of cosmic law and moral accountability. The binding externalizes Bali’s crisis: he has vowed charity, the Lord has taken two steps, and now Bali must resolve the remaining obligation—transforming the episode from political loss into a dharma-and-surrender examination.