Adhyaya 206
Agastyārghyadāna-kathana (On the Giving of the Agastya Honor-Offering)
ព្រះអគ្គិប្រាប់វ្រតបូជាអគស្ត្យ ដែលត្រូវបានកំណត់ថាជាព្រះវិស្ណុ ដើម្បីភ្ជាប់ការគោរពឥសីទៅនឹងការទទួលបានហរិ។ ពិធីមានកាលកំណត់៣ថ្ងៃ មុនថ្ងៃរះតមអាហារ បូជា និងថ្វាយអរឃ្យដល់អគស្ត្យ។ នៅពេលប្រទោស ដំឡើងរូបធ្វើពីផ្កាកាសា ក្នុងកុម្ភៈទឹក ហើយយាមរាត្រី។ ព្រឹកថ្វាយអរឃ្យជិតអាងទឹក ដោយសរសើរអគស្ត្យ (ស្រូបទឹកសមុទ្រ បំផ្លាញអាតាពិ–វាតាពិ) និងសុំពរ សុខមង្គលក្រោយស្លាប់។ រៀបរាប់វត្ថុបូជា និងទានៈ ចន្ទន៍ កម្រងផ្កា ធូប ក្រណាត់ អង្ករ/ធញ្ញ ផ្លែឈើ មាស និងទានកុម្ភៈដល់ព្រាហ្មណ៍ ព្រមទាំងបំបៅ និងទក្ខិណា (គោ សម្លៀកបំពាក់ មាស)។ មានបម្រែបម្រួលមន្ត្រ និងច្បាប់សម្រាប់ស្ត្រីនិងសូទ្រៈ ធ្វើដោយគ្មានមន្ត្រវេដៈ។ ការអនុវត្តថ្វាយអរឃ្យ៧ឆ្នាំ នាំឲ្យសម្បត្តិគ្រប់យ៉ាង—អ្នកគ្មានកូនបានកូន ក្មេងស្រីបានស្វាមីជាស្តេច។
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.
Frequently Asked Questions
Fasting and worship precede the arghya; at pradoṣa a kāśa-flower image is placed in a ghaṭa/kumbha, followed by night vigil; in the morning the arghya is offered near water, then tyāga (grain, fruit, libation) and charitable gifts/feeding of brāhmaṇas conclude the rite.
Sandalwood, garlands, incense, cloth, rice/grains, fruits, gold (and in an expanded description: five gems, gold and silver, seven grains, curd, sandalwood), plus a pot-gift to a brāhmaṇa and dakṣiṇā including cow, garments, and gold.
The rite explicitly aims at attaining Hari through Agastya-worship (mukti-oriented devotion) while also promising dharma-anchored prosperity—health, fortune, desired boons, lineage, and marital success—thus integrating dharma, artha, kāma, and mokṣa.
It states that for women and Śūdras the rite is ‘non-Vedic,’ i.e., performed without Vedic mantras, indicating an inclusive procedural adaptation while preserving the devotional and charitable structure.
By giving the arghya for seven years, ‘all obtain everything’: a childless woman gains sons and good fortune, and a maiden gains a husband of royal birth; the arghya is also described in some readings as imperishable and mind-fulfilling.