Adhyaya 203
Chapter 203 — नरकस्वरूपम् (Naraka-svarūpa: The Nature of Hell)
ព្រះអគ្គិពន្យល់ដល់វសិષ્ઠអំពីការបន្តផលកម្មនៅពេលស្លាប់ និងក្រោយស្លាប់។ ព្រះអង្គបញ្ជាក់គោលការណ៍ការពារ៖ ការគោរពបូជាព្រះវិស្ណុដោយផ្កា និងបូជាវត្ថុផ្សេងៗ ជួយរារាំងការធ្លាក់ចូលនរក។ មរណភាពកើតឡើងពេលជីវៈជួបហេតុជិតៗ ដូចជា ទឹក ភ្លើង ពុល អាវុធ អត់ឃ្លាន ជំងឺ ឬធ្លាក់ចុះ។ បន្ទាប់មកជីវៈទទួលរាងកាយថ្មីសមនឹងកម្ម—ទុក្ខទណ្ឌសម្រាប់បាប និងសុខសាន្តសម្រាប់ធម៌។ ព្រះអគ្គិពិពណ៌នាផ្លូវក្រោយស្លាប់៖ ទូតដ៏គួរភ័យរបស់យមនាំអ្នកមានបាបតាមទ្វារខាងត្បូង និង “ផ្លូវអាក្រក់” ខណៈអ្នកសុចរិតទៅតាមផ្លូវផ្សេង។ ចំណុចស្នូលគឺបញ្ជីនរកជាក់លាក់ និងទណ្ឌកម្មរបស់វា ដោយភ្ជាប់អំពើខុស (ហិង្សា លួច ប្រព្រឹត្តផ្លូវភេទខុស ការបំពុលពិធី ការធ្វេសប្រហែសកាតព្វកិច្ច) ទៅនឹងបទពិសោធន៍ទណ្ឌកម្ម។ ចុងក្រោយបម្លែងពីការភ័យទៅជាវិធីព្យាបាល៖ ការអនុវត្តវ្រតៈជាប់លាប់ ជាពិសេសអត់អាហារមួយខែ ការរក្សា ឯកាទសី និង ភីស្ម-បញ្ចកៈ ជាខែលធម៌ការពារពីវាសនានរក។
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.
Frequently Asked Questions
Devotion expressed as Viṣṇu-pūjā—specifically worship with offerings beginning with flowers—functions as a protective dharmic force that prevents naraka-gati, complemented by vrata disciplines (month-long fast, Ekādaśī, Bhīṣma-pañcaka).
It presents a sequence: death via proximate causes, acquisition of a karmically appropriate body, guidance by Yamadūtas toward Yama, and allocation to specific narakas where punishments correspond to specific transgressions.