Adhyaya 194
Aśoka-Pūrṇimā and Related Vows (अशोकपूर्णिमादिव्रत)
បន្តវ្រតខណ្ឌាដែលរៀបចំពេលវេលាបរិសុទ្ធឲ្យក្លាយជាធម៌ អគ្និប្រាប់វសិષ્ઠអំពីវ្រតជាច្រើន។ ដំបូងរំលឹកវ្រតសិវរាត្រីថាជាអ្នកផ្តល់ភោគៈ–មុក្ខៈ ហើយបន្តទៅអសោកពូណិមា៖ ក្នុងពាក់កណ្តាលភ្លឺខែផាល់គុន គោរពបូជា ភូធរ និង ភូវា រក្សាវ្រតមួយឆ្នាំ ដើម្បីបានសុខសម្បទា និងមុក្ខៈ។ បន្ទាប់មានពិធីខែកាត្តិកា ដោយវ្រឹសោត្សರ್ಗ (លែង/បរិច្ចាគគោឈ្មោល) រួមនឹងនក្តម (បរិភោគម្តងពេលយប់) ថាជាវ្រឹសវ្រតខ្ពស់ នាំទៅទីលំនៅព្រះសិវៈ។ បន្ទាប់បង្រៀនពិត្រអមាវាស្យា៖ បូជាទានអក្សយ្យដល់បុព្វបុរស និងវិន័យអាហារតមមួយឆ្នាំ បំបាត់បាប និងឲ្យសួគ៌។ ចុងក្រោយសាវិត្រីអមាវាស្យា៖ ថ្ងៃទី១៥ខែជ្យេស្ឋ ស្ត្រីតមបីយប់ បូជាទេវីសាវិត្រីក្រោមឫសដើមពោធិ៍ (ប៉ាន់យ៉ាន់) ដោយធញ្ញជាតិ៧ គ្រឿងអលង្ការ ការយាមយប់ជាមួយចម្រៀងនិងរាំ ថ្វាយនៃវេទ្យដល់ព្រាហ្មណ៍ បំបៅព្រាហ្មណ៍ និងពិធីបញ្ចប់ ដើម្បីសោភាគ្យ និងសម្បត្តិមង្គល។
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.
Frequently Asked Questions
Worship of Bhūdhara and Bhuva in Phālguna’s bright fortnight, sustained as an observance for a year, stated to yield both Bhukti and Mukti.
By performing vṛṣotsarga (release/donation of a bull) and observing naktam (a single meal at night), the practitioner is said to attain Śiva’s state/abode.
It combines akṣayya offerings to the Pitṛs with a year-long fasting discipline and formal ancestor worship, promising sinlessness and attainment of heaven.
A three-night fast by women, worship at a banyan root with seven grains, night adornment and vigil with song/dance, offering naivedya to a brāhmaṇa, feeding brāhmaṇas, self-meal, and ritual dismissal, aiming at Devī’s favor and saubhāgya.