Adhyaya 192

អគ្និចាប់ផ្តើមបង្រៀនអំពីវ្រតចតុរទសី ដោយបញ្ជាក់ថាការអនុវត្តថ្ងៃចន្ទ្រាទី១៤ ជាវិធីផ្តល់ទាំងភោគសម្បត្តិ និងមោក្សៈ ជាពិសេសដោយបូជាព្រះសិវៈ និងអត់អាហារនៅខែការត្តិក។ បន្ទាប់មករៀបរាប់វិន័យចតុរទសីជាច្រើន៖ (១) សិវៈ-ចតុរទសី ផ្តល់អាយុវែង ទ្រព្យ និងសុខសប្បាយ ដោយពឹងលើការត្រូវគ្នានៃថ្ងៃខែ; (២) ផល-ចតុរទសី (ឬថ្ងៃទី១២/១៤) ញ៉ាំតែផ្លែឈើ ជៀសស្រា និងបរិច្ចាគផ្លែឈើ; (៣) ឧភយ-ចតុរទសី អត់អាហារ និងបូជាសម្បូ នៅថ្ងៃទី១៤ (និងថ្ងៃទី៨) ទាំងពាក់កណ្ដាលភ្លឺ/ងងឹត ដើម្បីបានសួគ៌។ មានការបន្ថែមវិន័យ “នក្ត” (ញ៉ាំពេលយប់) នៅក្រឹṣṇa អෂṭamī និងក្រឹṣṇa ចតុរទសី ដើម្បីសុខលោកីយ និងគតិសុភមង្គលក្រោយស្លាប់។ បន្ទាប់មកពិពណ៌នាពិធី៖ ងូតទឹកនៅការត្តិក ក្រឹṣṇa ចតុរទសី បូជាព្រះឥន្ទ្រ ដោយដំបងទង់ទ្រង់ទ្រាយធ្វជៈ ហើយចុងក្រោយពិធីអនន្តនៅសុក្ល ចតុរទសី—បូជាព្រះហរិជាអនន្ត ដាក់ដರ್ಭៈ និងកលសទឹក ថ្វាយបូប៉ាពីម្សៅអង្ករ (ពាក់កណ្ដាលឲ្យព្រាហ្មណ៍) ស្តាប់/អានកថាហរិនៅចំណុចជួបទន្លេ ហើយចងខ្សែបរិសុទ្ធលើដៃឬក ដើម្បីសម្បត្តិ និងសុខ។