Adhyaya 130

ព្រះអគ្គិចាប់ផ្តើមបង្រៀន «ឃាតចក្រ» ដោយពណ៌នាមណ្ឌលសម្រាប់ជ័យជម្នះជា ៤ ផ្នែក ហើយផ្តោតលើ អគ្នេយមណ្ឌល និងលក្ខណៈរបស់វា។ ជំពូកនេះរាយបញ្ជីសញ្ញាអមង្គលលើមេឃ និងអាកាសធាតុ—ខ្យល់ខុសប្រក្រតី វង់ព្រះអាទិត្យ/ព្រះចន្ទ រញ្ជួយដី សំឡេងផ្គរលាន់ដ៏គួរភ័យ គ្រាសព្រះអាទិត្យ/ព្រះចន្ទ ផ្កាយកន្ទុយ ភ្លើងមានផ្សែង ភ្លៀងឈាម កម្ដៅសង្កត់ និងថ្មធ្លាក់—ហើយភ្ជាប់វាជាមួយទុក្ខវេទនាសង្គមនិងធម្មជាតិ (ជំងឺ អត់ឃ្លាន ទឹកដោះគោតិច ដំណាំខូច)។ បន្ទាប់មកវាបែងចែកសញ្ញាទាំងនេះទៅលើភូមិសាស្ត្រនយោបាយ៖ តំបន់ខ្លះនៃ ឧត្តរាបថ និងជនបទផ្សេងៗនឹងធ្លាក់ចុះពេលសញ្ញាបង្ហាញក្រោមនក្ខត្រជាក់លាក់ ខណៈក្រុមនក្ខត្រផ្សេងទៀតត្រូវបានគេកំណត់តាមទិស/ធាតុ (វាយវ្យ វារុណ មាហេន្រ្ទ) បង្កលទ្ធផលពីវិនាសដល់សុខភាព និងសម្បូរបែប។ ការពិភាក្សាក៏ប្ដូរទៅការវិនិច្ឆ័យរដ្ឋបាលតាមតារាសាស្ត្រ ដោយប្រភេទភូមិ (មុខក្រាម និងពុច្ឆក្រាម) និងរចនាសម្ព័ន្ធ ព្រះចន្ទ–រាហ៊ូ–ព្រះអាទិត្យ នៅរាសីតែមួយ ហើយបញ្ចប់ដោយច្បាប់កំណត់ «សោមក្រាម» នៅចំណុចប្រសព្វទីថិ។ សរុប ជំពូកនេះបង្ហាញអគ្នេយវិទ្យា៖ តារាសាស្ត្រសង្គ្រាម និងព្យាករណ៍រដ្ឋ ដើម្បីការពារធម៌។