Adhyaya 160

Verse 1

इत्य् आद्याग्नेये महापुराणे शौचं नामैकोनष्ट्यधिकतशततमो ऽध्यायः अथ षष्ट्यधिकशततमो ऽध्यायः वानप्रस्थाश्रमः पुष्कर उवाच वानप्रस्थयतीनाञ्च धर्मं वक्ष्ये ऽधुना शृणु जटित्वमग्निहोत्रित्वं भूशय्याजिनधारणं

ដូច្នេះ នៅក្នុង អាទ្យ-អាគ្នេយ មហាបុរាណ បញ្ចប់ជំពូកទី១៥៩ ដែលមាននាមថា «ភាពបរិសុទ្ធ (Śauca)»។ ឥឡូវចាប់ផ្តើមជំពូកទី១៦០ «អាស្រាមវានប្រស្ថ (Vānaprastha)»។ ពុស្ករ បាននិយាយថា៖ «ឥឡូវស្តាប់ចុះ ខ្ញុំនឹងប្រកាសធម៌កាតព្វកិច្ចរបស់អ្នករស់នៅព្រៃ និងយតី—ការពាក់សក់ជាចងជ្រៃ ការរក្សាអគ្និហោត្រ (Agnihotra) ការគេងលើដី និងការពាក់ស្បែកក្តាន់»។

Verse 2

वने वासः पयोमूलनीवारफलवृत्तिता प्रतिग्रहनिवृत्तिश् च त्रिःस्नानं ब्रह्मचारिता

ការស្នាក់នៅក្នុងព្រៃ; រស់ដោយទឹកដោះគោ ឫស អង្ករព្រៃ (នីវារ) និងផ្លែឈើ; មិនទទួលអំណោយ; ងូតទឹកបីដងក្នុងមួយថ្ងៃ; និងរក្សាព្រហ្មចារី—ទាំងនេះជាវិន័យដែលបានកំណត់។

Verse 3

देवातिथीनां पूजा च धर्मो ऽयं वनवासिनः औषधादीति क यतीनान्तु इति ङ गृही ह्य् अपत्यापत्यञ्च दृष्ट्वारण्यं समाश्रयेत्

សម្រាប់អ្នករស់នៅព្រៃ នេះជាធម៌កាតព្វកិច្ច៖ បូជាទេវតា និងគោរពភ្ញៀវ។ សម្រាប់យតី ការរស់នៅគឺដោយឱសថ និងអ្វីៗដូច្នោះ។ ម្ចាស់ផ្ទះម្នាក់ ក្រោយឃើញកូន និងចៅបានរួចរាល់ហើយ គួរចូលទៅពឹងព្រៃ។

Verse 4

तृतीयमायुषो भागमेकाकी वा सभार्यकः ग्रीष्मे पञ्चतपा नित्यं वर्षास्वभ्राविकाशिकः

ក្នុងមួយភាគបីនៃអាយុកាលរបស់ខ្លួន មិនថាស្នាក់នៅតែម្នាក់ឯង ឬរស់នៅជាមួយភរិយាក៏ដោយ គួរអនុវត្តតបស្យា «បញ្ចតាបា» (ភ្លើងប្រាំ) ជាប្រចាំនៅរដូវក្តៅ; ហើយនៅរដូវវស្សា គួររក្សាវ្រត «អភ្រាវិកាសិកៈ» គឺស្នាក់នៅក្រៅក្រោមមេឃ និងពពក ទទួលភ្លៀងដោយផ្ទាល់។

Verse 5

आर्द्रवासाश् च हेमन्ते तपश्चोग्रञ्चरेद्बली अपरावृत्तिमास्थाय व्रजेद्दिशमजिह्मगः

នៅរដូវហេមន្ត (រដូវរងា) អ្នកតបស្យាដែលមានកម្លាំង គួរអនុវត្តតបស្យាដ៏តឹងរឹង ដោយស្លៀកពាក់សម្លៀកបំពាក់សើម; ហើយក្រោយពេលទទួលវ្រតមិនត្រឡប់ក្រោយ គួរធ្វើដំណើរទៅទិសមួយដោយត្រង់ មិនវៀចវេរ។