Adhyaya 250
Dhanurveda-kathanam (The Teaching of Martial Science)
ក្នុងអធ្យាយៈធនុរវេទនេះ ព្រះអគ្គីបង្ហាញថា ជំនាញយុទ្ធសាស្ត្រត្រូវឆ្លងកាត់វិន័យជាបន្តបន្ទាប់៖ ការបណ្តុះដៃ ចិត្ត និងការមើលឃើញ ដល់ការបាញ់ឲ្យត្រូវគោលដៅ ហើយទើបសមរម្យប្រើពីលើសេះ ឬយាន។ បន្ទាប់មកមានលក្ខណៈបច្ចេកទេស៖ មាត្រដ្ឋានខ្សែ និងខ្សែចង/នូស រូបរាងដែលគួរជ្រើស និងសម្ភារៈសមស្របសម្រាប់ខ្សែធ្នូ បង្ហាញថាជ័យជម្នះពឹងលើការសាងសង់ត្រឹមត្រូវដូចជាក្លាហាន។ ការបង្រៀនស្ថិតក្នុងគោលបំណងគ្រូ-សិស្ស គ្រូរៀបចំឥរិយាបថ និងណែនាំចលនាដៃឲ្យសមស្រប។ មានការប្រើប្រាស់ក្នុងសង្គ្រាម៖ រុំ និងបោះអាវុធវិលទៅលើសត្រូវពាក់អាវក្រោះ លំនាំចលនា valgita, pluta, pravrajita តាម samayoga និងការចងក្រងក្រោយឈ្នះ។ ការពាក់អាវុធ និងវិធីដកដាវត្រូវកំណត់ (ដាវខាងឆ្វេង ចាប់ឆ្វេងមាំ ដកដោយដៃស្តាំ) ព្រមទាំងមាត្រដ្ឋានឧបករណ៍ ម្ជុល និងទីតាំងអាវក្រោះ។ ចុងក្រោយលើកឡើងការបណ្តុះសេះ/យានសម្រាប់ចល័ត និងការដាក់ពង្រាយ ដោយភ្ជាប់ជំនាញបុគ្គលនឹងការត្រៀមលូជីស្ទិកតាមធម៌។
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.
Frequently Asked Questions
Precise martial metrics and materials: e.g., a pāśa (noose) of ten hands, a well-twisted noose of even thirty units, bowstrings made from cotton, muñja, hemp-fibre, sinew, arka-fibre, and rawhide, plus specified handling protocols (left-hand grip/right-hand draw) and dimensional guidance for implements and armor placement.
By subordinating force to discipline and right procedure: mastery begins with control of hand, mind, and sight, proceeds through regulated training under teachers, and culminates in restraint and order (bandha, proper carriage, measured construction), aligning martial capability with dharma rather than aggression.