Adhyaya 249

ព្រះអគ្គីបើកការបង្រៀនធនុರ್ವេទដោយពិធីត្រៀម និងការរៀបចំឧបករណ៍៖ ធ្នូត្រូវធ្វើឲ្យបានប្រវែងពេញលេញ សម្អាត ហើយដាក់ក្នុងបរិបទយញ្ញា បង្ហាញថាការហ្វឹកហាត់សង្គ្រាមត្រូវចងភ្ជាប់នឹងធម៌។ អ្នកបាញ់ធ្នូអនុវត្តលំដាប់ច្បាស់៖ យកព្រួញ ចងខ្សែពាក់កន្ត្រកព្រួញទៅខាងស្តាំ ដកព្រួញដោយដៃស្តាំពេលភ្នែកចាក់លើគោលដៅ លើកធ្នូដោយដៃឆ្វេង ហើយដាក់ព្រួញឲ្យជាប់មាំ (រួមទាំងឧបករណ៍ siṃhakarṇa សម្រាប់អង្គុយព្រួញឲ្យត្រឹមត្រូវ)។ បច្ចេកទេសភ្ជាប់នឹងវិន័យខាងក្នុង៖ ចិត្តមិនឲ្យធ្លាក់ទឹកចិត្ត ត្រូវតាំងលើគោលដៅ ហើយបាញ់ចេញពីសញ្ញាត្រឹមត្រូវនៅខាងស្តាំនៃរាងកាយ។ ការហ្វឹកហាត់រីកចម្រើនតាមទម្រង់គោលដៅកំណត់ (មានសញ្ញាវាស់ដូច candraka ១៦ អង្គុល) ការហ្វឹកគ្រប់គ្រងក្រោយបាញ់ (ulkā-śikṣā) និងការបាញ់ស្មុគស្មាញឡើងៗ៖ សញ្ញាភ្នែក គោលដៅការ៉េ បាញ់បត់ បាញ់លើគោលដៅចល័ត និងបាញ់ទាប/ខ្ពស់ឲ្យជ្រៀត។ ជំពូកនេះចាត់គោលដៅជា រឹង (dṛḍha) ពិបាក (duṣkara) និងពិបាកអស្ចារ្យ (citra-duṣkara) បញ្ជាឲ្យហ្វឹកទាំងស្តាំ/ឆ្វេង និងដំឡើងគោលដៅឲ្យមាំ។ ចុងក្រោយភ្ជាប់ការស្ទាត់នីតិវិធី (karma-yoga-vidhi) ជាមួយការអប់រំយោគៈ—វិន័យចិត្ត ការចងភ្នែក និងការឈ្នះយមៈ—បង្រួបសិល្បៈសង្គ្រាមជាមួយការគ្រប់គ្រងខ្លួនឯងខាងវិញ្ញាណ។