Adhyaya 248

ព្រះអគ្គិចាប់ផ្តើមធនុರ್ವេទ ដោយកំណត់វិទ្យាសង្គ្រាមថា «មានជើងបួន» តាមអង្គទ័ព ៤ (រទេះ សត្វដំរី សេះ ថ្មើរជើង) ហើយតាមរបៀបបង្រៀនវេដៈថា «ប្រាំប្រភេទ» តាមវិធីប្រើអាវុធ៖ បាញ់គ្រាប់/ព្រួញ, បោះដោយដៃ, ឧបករណ៍ដាក់ហើយដោះចេញ, អាវុធមិនបាញ់, និងប្រយុទ្ធដៃទល់ដៃ។ បន្ទាប់មកបែងចែកជាគូ៖ śastra/astra (អាវុធ/មីស៊ីល) និងវិធីត្រង់/ល្បិច (māyā) ហើយរាយនាមយន្ត្របាញ់ (yantra-mukta) និងបោះដោយដៃ (pāṇi-mukta)។ ជំពូកបន្តទៅវិន័យ៖ ការត្រៀមខ្លួនដោយសម្ភារៈការពារ ការប្រយុទ្ធជាថ្នាក់ (ផ្តោតលើធ្នូ និងលំពែង) និងលំដាប់សង្គមនៃការបង្រៀន (ព្រះព្រាហ្មណ៍បង្រៀនក្សត្រីយ/វៃស្យ; សូទ្រាអាចចូលរួមតាមការបណ្តុះបណ្តាល និងសេវាជំនួយដល់ព្រះមហាក្សត្រ)។ ផ្នែកបច្ចេកទេសពិពណ៌នាទម្រង់ឈរ និងមាត្រា (samapada, vaiśākha, maṇḍala, ālīḍha, pratyālīḍha, vikaṭa, sampuṭa) រួចនីតិវិធីបាញ់ធ្នូ៖ គោរព សុវត្ថិភាពពេលចងខ្សែ ដាក់នៅផ្ចិត/ត្រគាក បន្ទាត់មើលភ្នែក–ត្រចៀក ការចាប់ព្រួញ ការទាញ–ដោះ និងការវាយតម្លៃសមត្ថភាព។ កំណត់មាត្រស្តង់ដារព្រួញ និងធ្នូ ហើយពង្រីកទៅការប្រយុទ្ធលើសេះ រទេះ និងដំរី ដោយបង្ហាញថាវិជ្ជាសង្គ្រាមជាវិន័យគោរពធម៌។