Adhyaya 213
Chapter 213 — पृथ्वीदानानि (Gifts of the Earth)
ព្រះអគ្គិចាប់ផ្តើមពន្យល់យ៉ាងមានរបៀបអំពី «ព្រឹថ្វីទាន» (ការបរិច្ចាគដី/ផែនដី) ដោយដាក់ដានថា ទានជាការត្រាប់តាមលំដាប់ចក្រវាឡ និងជាបច្ចេកវិធីពិធីសាសនា។ ជំពូកនេះកំណត់ផែនដីជាជាន់ៗ រហូតដល់ជម្ពូទ្វីប ហើយបញ្ជាក់របៀបបង្កើត «គំរូផែនដី» ដោយទម្ងន់កំណត់ (ឧ. ភារៈមាស) រួមទាំងទម្រង់គូរម (អណ្តើក) និងបដ្ម (ផ្កាឈូក) ដែលសម្គាល់ការគាំទ្រចក្រវាឡ និងសុភមង្គល។ បន្ទាប់មកព្រះអគ្គិបង្ហាញផលបុណ្យ៖ អ្នកបរិច្ចាគទៅដល់ព្រហ្មលោក និងរីករាយជាមួយបិត្រ; ការបរិច្ចាគដោយផ្តោតលើព្រះវិស្ណុ នាំឲ្យទទួលកាមធេនុជារង្វាន់គំរូ។ អត្ថបទលើកតម្កើង «គោទាន» ជាទានសរុប (សរវទាន) ហើយពង្រីកទៅទានបុណ្យខ្ពស់៖ គោកាពិលាមុនព្រះវិស្ណុសម្រាប់សង្គ្រោះវង្ស, ការផ្តល់ស្ត្រីតុបតែងស្មើបុណ្យអશ્વមេធ, និងការផ្តល់ដីមានផល ភូមិ ទីក្រុង ឬទីប្រជុំជនពាណិជ្ជកម្មសម្រាប់សម្បត្តិ និងសុខ។ ចុងក្រោយបញ្ចប់ដោយពិធីលែងគោឈ្មោលខែការត្តិក (វ្រឹសោត្សរគ) ដើម្បីសង្គ្រោះវង្ស បំពេញជួរពីនិមិត្តរូបចក្រវាឡទៅធម៌សង្គមសេដ្ឋកិច្ច។
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.
Frequently Asked Questions
It prescribes graded standards and symbolic constructions for ‘gifting the Earth’ using precise measures and auspicious forms (kūrma/padma), and it links these gifts—along with land, cow, settlement, and bull-release rites—to lineage uplift and attainment of higher worlds such as Brahmaloka.
It treats dāna as a calibrated dharmic act: correct form, material measure, and devotional context (notably before Viṣṇu) convert wealth into merit, benefiting Pitṛs and lineage while orienting the donor toward higher loka-attainments and purified prosperity.