Adhyaya 198: Description of the Torments within the Cycle of Rebirth: Hymn to Yama and the Introduction to Citragupta’s Administration

Verse 1

अथ संसारचक्रयातनास्वरूपवर्णनम् ॥ वर्तमानः सभामध्ये राजा प्रेतपुराधिपः ॥ मामेकमृषभं तत्र दर्शनं च ददौ यमः

ここに、サンサーラ（輪廻）の輪における苦罰の本質の叙述が続く。亡者の都の主である王が会衆のただ中に在したとき、ヤマはそこで、ṛṣabha（卓越せる聖仙）たるこの私に拝謁の機会を授けた。

Verse 2

याथातथ्येन मे पूजा कार्येण विधिना अकरोत् ॥ आसनं पाद्यमर्घ्यं च वेददृष्टेन कर्मणा

彼は正しく相応しい作法により私を供養した。すなわち、座を供し、足を洗う水とアルギャ（arghya）を捧げ、ヴェーダに拠る儀礼としてこれを行った。

Verse 3

अब्रवीच्च पुनर्हृष्टो ह्यास्यतां च वरासने ॥ काञ्चने कुशसंच्छन्ने दिव्यपुष्पोपशोभिते

そしてまた喜びつつ言った。「どうか勝れた座にお掛けください。黄金にして、クシャ草（kuśa）を敷き、天上の花々で荘厳された座である。」

Verse 4

तस्य वक्त्रं महारौद्रं नित्यमेव भयानकम् ॥ पश्यतस्तस्य मां विप्रास्ततः सौम्यतरं बभौ

その顔貌はきわめて猛々しく、常に恐るべきものであった。だが私を見つめるとき、婆羅門たちよ、彼はそのときいっそう温和に見えた。

Verse 5

लोहिते तस्य वै नेत्रे जल्पतश्च पुनःपुनः ॥ पद्मपत्रनिभे चैव जज्ञाते मम सौहृदात्

その眼はまことに赤く、彼は幾度も語りかけた。けれども私への親愛ゆえに、その眼は蓮華の花弁のように変わった。

Verse 6

ततोऽहं तस्य भावेन भावितश्च पुनःपुनः ॥ प्रहृष्टमानसो जातो विश्वासं च परं गतः ॥

そのとき私は幾度となく彼の心性に染まり、心は歓喜に満ち、最高の信頼に到達した。

Verse 7

तस्य प्रीतिकरं सद्यः सर्वदोषविनाशनम् ॥ कामदं च यशोदं च दैवतैश्चापि पूजितम् ॥

それはただちに彼を喜ばせ、あらゆる過失を滅し、望む成就と名声を授け、神々によってさえ礼拝される。

Verse 8

कालवृद्धिकरं स्तोत्रं क्षिप्रं तत्र उदीरयन् ॥ येन प्रीतो महातेजा यमः परमधार्मिकः ॥

そこで定められた寿命を増す讃歌を速やかに唱えると、それによって大いなる光輝をもつ、最も法にかなうヤマは歓喜する。

Verse 9

ऋषिपुत्र उवाच ॥ त्वं धाता च विधाता च श्राद्धे चैव हि दृश्यसे ॥ पितॄणां परमो देवश्चतुष्पाद नमोऽस्तु ते ॥

聖仙の子は言った。「あなたは保持者であり、定める者であり、シュラーダ（祖霊供養）の儀礼においてまさに顕現される。祖霊の最高神よ、四足の御方よ、あなたに帰敬する。」

Verse 10

कर्म कारयिता चैव भूतभव्य भवत्प्रभो ॥ पावको मोहनश्चैव संक्षेपो विस्तारस्तथा ॥

あなたはまことに行為をなさしめる者、過去と未来の主。あなたは浄化者であり、惑わす者でもある。さらにあなたは収縮であり、拡張でもある。

Verse 11

दण्डपाणे विरूपाक्ष पाशहस्त नमोऽस्तु ते ॥ आदित्यसदृशाकार सर्वजीवहर प्रभो ॥

杖を執る者よ、異なる眼をもつ者よ、縄を手にする者よ、汝に敬礼する。太陽のごとき御姿の主よ、死において一切の生類を取り去る御方よ。

Verse 12

कृष्णवर्ण दुराधर्ष तैलरूप नमोऽस्तु ते ॥ मार्तण्डसदृश श्रीमन्मार्तण्डसदृशद्युतिः ॥

黒き色の者よ、打ち難き者よ、油のごとく艶ある御姿の者よ、汝に敬礼する。光栄ある者よ、姿は太陽に似、光輝もまた太陽に等しい。

Verse 13

हव्यकव्यवहस्त्वं हि प्रभविष्णो नमोऽस्तु ते ॥ पापहन्ता व्रती श्राद्धा नित्ययुक्तो महातपाः ॥

汝こそまことに、神々と祖霊への供物を運ぶ者。大いなる力ある者よ、汝に敬礼する。罪を滅する者、誓戒を守る者、シュラッダ（śrāddha）に篤き者、常に修養に結ばれ、大いなる苦行者。

Verse 14

एकदृग्बहुदृग्भूत्वा काल मृत्युो नमोऽस्तु ते ॥ क्वचिद्दण्डी क्वचिन्मुण्डी क्वचित्कालो दुरासदः ॥

あるときは一つ眼となり、あるときは多くの眼となる、時よ、死よ、汝に敬礼する。あるときは杖を持ち、あるときは剃髪し、あるときは時そのものとして、抗し難き者。

Verse 15

क्वचिद्बालः क्वचिद्वृद्धः क्वचिद्रौद्रो नमोऽस्तु ते ॥ त्वया विराजितो लोकः शासितो धर्महेतुना ॥

あるときは幼子、あるときは老人、あるときは猛き者よ、汝に敬礼する。汝によって世界は輝きを得、ダルマのために統べ治められる。

Verse 16

प्रत्यक्ष्यं दृश्यते देव त्वां विना न च सिध्यति ॥ देवानां परमो देवस्तपसां परमं तपः

おおデーヴァよ、あなたは直に知覚され、あなたなくしては何事も成就しない。神々の中であなたは至上の神、苦行の中であなたは最上の苦行である。

Verse 17

जपानां परमं जप्यं त्वत्तश्चान्यो न दृश्यते ॥ ऋषयो वा तथा क्रुद्धा हतबन्धुसुहृज्जनाः

ジャパの中で、あなたは最上の唱念の対象であり、あなたを離れて他は見いだされない。たとえリシたちも、親族や友を失って怒りに燃えるとき、心をあなたへと向ける。

Verse 18

पतिव्रतास्तु या नार्यो दुःखितास्तपसि स्थिताः ॥ न त्वं शक्त इह स्थानात्पातनाय कदाचन

夫に貞節を尽くす女性たちは、たとえ苦しみ、苦行に住していても、あなたはここで決してその境地から堕とすことはできない。

Verse 19

वैशम्पायन उवाच ॥ एवं श्रुत्वा स्तवं दिव्यमृषिपुत्रेण भाषितम् ॥ परितुष्टस्तदा धर्मो ह्यौद्दालकसुतं प्रति

ヴァイシャンパーヤナは言った。「かくして仙人の子が語った神聖なる讃歌を聞き、ダルマ（ヤマ）はそのときウッダーラカの子に満足した。」

Verse 20

यम उवाच ॥ परितुष्टोऽस्मि भद्रं ते माधुर्येण तवानघ ॥ याथातथ्येन वाक्येन ब्रूहि किं करवाणि ते

ヤマは言った。「われは満足した。咎なき者よ、汝の言葉の甘美さゆえに祝福あれ。真実にかなう言葉で告げよ、われは汝のために何をなすべきか。」

Verse 21

वरं वरय भद्रं ते यं वरं काङ्क्षसे द्विज ॥ शुभं वा श्रेयसा युक्तं जीवितं वाप्यनामयम्

恩寵を選べ――汝に吉祥あれ――汝の望むままの恩寵を、二度生まれし者よ。繁栄でも、最高善に結ばれたものでも、あるいは病なき生命でもよい。

Verse 22

ऋषिपुत्र उवाच ॥ नेच्छाम्यहं महाभाग मृत्युं वा जीवितं प्रभो ॥ यदि त्वं वरदो राजन्सर्वभूतहिते रतः

仙人の子は言った。「大いなる御方よ、主よ、私は死も生も望みません。もしあなたが恩寵を授ける王であり、あらゆる生きとし生けるものの利益に心を寄せるなら――」

Verse 23

द्रष्टुमिच्छाम्यहं देव तव देशं यथातथम् ॥ पापानां च शुभानां च या गतिस्त्विह दृश्यते

私は見たいのです、デーヴァよ、あなたの領域をありのままに。また、ここにおいて悪しき者と善き者とに現れる行路（ゆくえ）を。

Verse 24

सर्वं दर्शय मे राजन्यदि त्वं वरदो मम ॥ चित्रगुप्तं च तं राजन्कार्यार्थं तव चिन्तकम्

すべてをお示しください、王よ、もしあなたが私に恩寵を授ける方なら。さらに、王よ、政務のために思慮を巡らすあなたの参謀チトラグプタをも。

Verse 25

दर्शयस्व महाभाग सर्वलोकस्य चिन्तक ॥ यथा कर्मविशेषाणां दर्शनार्थं करोति सः

お示しください、大いなる御方よ、万界を顧みる監察者よ――彼がいかにして、行為の種々の差別を示すための顕示を行うのかを。

Verse 26

एवमुक्तो महातेजा द्वारस्थं संदिदेश ह ॥ चित्रगुप्तसकाशं तु नय विप्रं सुयन्त्रितम्

このように告げられると、光輝ある偉大なる者は門番に命じた。「そのバラモンを、しかるべく護衛して、チトラグプタの御前へ導け。」

Verse 27

वक्तव्यश्च महाबाहुरस्मिन्विप्रे यथातथम् ॥ प्राप्तकालं च युक्तं च तत्सर्वं वक्तुमर्हसि

「大いなる腕を持つ者よ、このバラモンに、ありのままを語れ。時にかなって相応しく、そのすべてを告げるべきである。」

Verse 28

प्रत्युत्थितश्च मां दृष्ट्वा चिन्तयित्वा तु तत्त्वतः ॥ स्वागतम् मुनिशार्दूल यथेष्टं परिगम्यताम्

そして彼は私を見るや立ち上がって迎え、事の真実を省みて言った。「ようこそ、牟尼たちの虎よ。望むままに進むがよい。」

Verse 29

एवं सम्भाष्य मां वीरः स्वान्भृत्यान्सन्दिदेश ह ॥ कृताञ्जलिपुटान्सर्वान्घोररूपान्भयानकान्

このように私に語りかけたのち、その勇者は自らの従者たちに命じた。彼らは皆、合掌して恭敬を示していたが、姿は凄惨で恐ろしかった。

Verse 30

चित्रगुप्त उवाच ॥ भो भो शृणुत मे दूताः मम चित्तानुवर्त्तकाः ॥ भक्तिमन्तो दुराधर्षा नित्यं व्रतपरायणाः

チトラグプタは言った。「聞け、聞け、我が使者たちよ、我が心の意に従う者たちよ。汝らは篤信に満ち、侵しがたく、常に誓戒の修行に専念している。」

Verse 31

अयं विप्रो मयादिष्टः प्रेतावासं गमिष्यति ॥ अस्य रक्षा च गुप्तिश्च भवद्भिः क्रियतामिति

このバラモンは、わたしの命を受けて亡者の住処へ赴く。汝らは彼の護りと守護とを行うべし。

Verse 32

नैव दुःखेन खेदः स्यान्न चोष्णेन च शीतताḥ ॥ भुक्षापि तृषा वा अपि एष आज्ञापयामि वः

苦しみによって悩ませてはならぬ。暑さにも寒さにも、また飢えにも渇きにも苦しめてはならぬ――これを汝らに命ずる。

Verse 33

एवं दत्तवरो विप्रो गुरుచित्तानुचिन्तकः ॥ सर्वभूतदयावांश्च द्रव्यवांश्च स वै द्विजः

かくしてそのバラモンは、この恩寵を受け、師の御心を思い量りつつ、あらゆる生きとし生けるものに慈悲深く、資財にも恵まれた――まことにその二度生まれし者であった。

Verse 34

यथाकाममयं पश्येद्धर्मराजपुरोत्तमम् ॥ एवमुक्त्वा महातेजा गच्छ गच्छेति चाब्रवीत्

「彼が望むままに、ダルマラージャの最勝の都を見よ。」そう告げて、大いなる光輝をもつ者はさらに言った。「行け、行け。」

Verse 35

ऋषिपुत्र उवाच ॥ सन्दिष्टाश्च ततो दूताश्चित्रगुप्तेन धीमता ॥ धावन्तस्त्वरमाणास्तु गृह्णन्तो घ्नन्त एव च

リシプトラは言った。「そのとき、賢明なるチトラグプタに命じられた使者たちは、急ぎ走り出で、進みつつ捕らえ、打ち据えながら行った。」

Verse 36

बन्धयन्ति महाकाया निर्दहन्ति महाबलाः ॥ पाटयन्ति प्रहारैश्च ताडयन्ति पुनः पुनः

Mighty, huge-bodied agents bind them; the very powerful burn them; they tear them open with blows and strike them again and again.

Verse 37

रुदन्ति करुणं घोरं त्रातारं नाप्नुवन्ति ते ॥ नरकेऽपि तथा पूर्णे ह्यगाधे तमसावृते

They weep pitiably and in terror, yet they do not obtain any rescuer—thus it is in that hell as well, filled (with suffering), unfathomable, and enveloped in darkness.

Verse 38

केचिच्च तेषु पच्यन्ते दह्यन्ते पावकेन्धनम् ॥ तैलपाके तथा केचित्केचित्क्षारेण सर्पिषा

Some among them are cooked; some are burned like fuel for fire. Some are cooked in oil, and some (are treated) with caustic alkali and with ghee.

Verse 39

पतन्ति ते दुरात्मानस्तत्र तत्र च कर्मभिः ॥ यातनाभिर्दह्यमाना घोराभिश्च ततस्ततः

Those wicked-minded ones fall here and there because of their actions; burned by torments—terrible ones—they are driven from place to place.

Verse 40

केचिद्यन्त्रमुपारोप्य संपीड्यन्ते तिला इव ॥ तेषां संपीड्यमानानां शोणितं स्रवते बहु

Some are placed upon a machine and crushed like sesame seeds; as they are being crushed, much blood flows from them.

Verse 41

ततो वैतरणी घोरा संभूता निम्नगा तथा ॥ सफेनसलिलावर्त्ता दुस्तरा पापकर्मिणाम्

そのとき、恐るべきヴァイタラニーが現れた。川でもあり、泡立つ水をかき回す渦をもつ。罪業の者には渡り難い。

Verse 42

अथान्ये शूल आरोप्य दूताः पादेषु गृह्य वै ॥ वैतरण्यां सुघोरायां प्रक्षिपन्ति सहस्रशः

次に、杭に刺し貫かれた者たちを、使者が足をつかんで、きわめて恐ろしいヴァイタラニーへと幾千も投げ込む。

Verse 43

नानुष्णे रुधिरे तत्र फेनमालासमाकुलाः ॥ दशन्ति सर्पास्तांस्तत्र प्राणिनस्तु सहस्रशः

そこでは温かくない血の中、泡の群れにまみれて、蛇がその生きものたちを噛む。まさに幾千も。

Verse 44

अनुत्तार्य तदा तस्या उच्छ्रिता विकृतावशाः ॥ आवर्तादूर्मयश्चैव ह्युत्तिष्ठन्ति सहस्रशः

そのとき彼らは渡り切れず、無力で醜く変わり果てたまま浮かび上がる。さらに渦から波が立ち上がる—幾千も。

Verse 45

तत्र शुष्यन्ति ते पापाः सर्वदोषसमन्विताः ॥ मज्जन्तश्च वमन्तश्च त्रातारं नाप्नुवन्ति ते

そこでは、あらゆる過失を備えた罪人たちが衰え果てる。沈み、吐きながらも、救い手を得ることはない。

Verse 46

आसिशक्तिप्रहारैश्च ताडयन्ति पुनःपुनः ॥ तत्र शाखासु घोरासु मया दृष्टाः सहस्रशः ॥

彼らは剣と槍の打撃で、幾度も幾度も打ち据える。そこでは恐ろしい枝々の上に、私は彼らを幾千と見た。

Verse 47

कूष्माण्डा यातुधानाश्च लम्बमानाः भयानकाः ॥ अतिक्रम्य च ते स्कन्धास्तीक्ष्णकण्टकसङ्कुलाः ॥

クーシュマーンダとヤートゥダーナが、ぶら下がり恐るべき姿でいる。越えたのち、彼らの肩は鋭い棘でびっしりと覆われていた。

Verse 48

वेदनार्तास्तु वेगेन शीघ्रं शाखा उपारुहन् ॥ तत्र ते निहता घोरा राक्षसाः पिशिताशनाः ॥

痛みに苦しみつつ、彼らは勢いよく枝へとよじ登った。そこで、肉を食らう恐ろしい羅刹たちは討ち倒された。

Verse 49

घ्नन्ति चारूढगात्राणि निःशङ्कं तमसा वृतम् ॥ सङ्क्रमाच्चैव खादन्ति शालायां कपिवद्भृशम् ॥

闇に包まれた場所で、登りついた身体を彼らはためらいなく打ち据える。さらに渡り口／接近のところから、堂内で激しくむさぼり食う、まるで猿のように。

Verse 50

यथा च कुक्कुटं खादेत कश्चिन्म्लेच्छो निराकृतः ॥ तथा कटकटाशब्दस्तस्मिन्वृक्षे मया श्रुतः ॥

そして、ある追放されたムレッチャが雄鶏を食らうように、同じくその木において「カタカター（kaṭakaṭā）」という噛み砕く音を私は聞いた。

Verse 51

पक्वमाम्रफलं यद्वन्नरः खादेद्यथा वने ॥ एवं ते मुखतः कृत्वा महावक्त्रा दुरासदाः ॥

森で人が熟したマンゴーの実を食べるように、彼らもまた—大いなる口をもち近づき難き者たち—口で捉えて、そのまま貪り食う。

Verse 52

ततो जवेन् संयुक्ता वनस्थाश्चूषिताः पुनः ॥ आविष्टानि च कर्माणि पुनः शीघ्रमकामयन् ॥

それから彼らは速さに駆り立てられ、森にとどまりつつ再び力を吸い尽くされ、なおも自らを支配した行為へと急がんと欲した。

Verse 53

अधस्तात्तु पुनस्तत्र पश्यन्तः पापकर्मिणः ॥ बहुसंख्येषु पापेषु दारुणेषु सुदुःखिताः ॥

しかしその下方では再び、罪業をなす者たちが見られた。数多の恐るべき悪の中で、甚だしく苦しんでいた。

Verse 54

पाषाणवर्षैः केचित्तु पांसुवर्षैश्च विद्रुताः ॥ प्रविशन्ति नगच्छायां ततस्ते प्रज्वलन्ति तु ॥

ある者たちは石の雨と砂塵の雨に追い立てられ、木の陰へと入り込むが、そののち忽ち炎上する。

Verse 55

द्रवन्ति च पुनस्तत्र दूतैश्चापि दृढं हताः ॥ भुवनेषु च घोरेषु पच्यन्ते ते दृढाग्निना ॥

そして彼らはまたそこを走り回り、使者たちに固く打たれる。恐るべき諸世界において、激しい火によって煮焼かれる。

Verse 56

वारिपूर्णं ततः कुम्भं शीतलं च जलं पुनः ॥ दियतां दियतां चेति ब्रुवते नः प्रसीदथ

その後、水で満たされた壺と、さらに冷たい水が示される。彼らは「与えよ、与えよ」と言い、「どうか我らに慈悲を」と嘆願する。

Verse 57

ततः पानीयरूपेण जलं तप्तं तु दीयते ॥ तेन दग्धाश्च आर्त्ताश्च क्रोशन्तश्च परस्परम्

次に、飲み水の姿を装って熱湯が与えられる。それによって彼らは焼かれ苦しみ、互いに叫び合う。

Verse 58

आलिङ्ग्यालिङ्ग्य दुःखार्त्ताः केचित्तत्र पतन्ति वै ॥ तथान्ये क्षुधितास्तत्र हाहाभूतमचेतसः

互いに何度も抱き合い、苦しみに圧されて倒れる者がいる。また飢えに責められ、正気を失って「ハー、ハー！」と叫ぶ者もいる。

Verse 59

अन्नानां च सुमिष्टानां भक्ष्याणां च विशेषतः ॥ पश्यन्ति राशिं तत्रस्थां सुगन्धां पर्वतोपमाम्

彼らはそこに、食物の山—とりわけ甘美な菓子—が香り高く、山のように積まれているのを見る。

Verse 60

दधिक्षीररसांश्चैव कृसरान्पायसं तथा ॥ मधुमाधवपूर्णानि सुरामैरेयकस्य च

また（彼らは）凝乳と乳の汁、クリサラ（雑穀飯）、そしてパーヤサ（乳粥）を見る。さらに、マドゥとマーダヴァ、またスラーとマイレーヤカで満たされた器もある。

Verse 61

माध्वीकस्य च पानस्य सीधोर्जातीरसस्य च ॥ पानानि दिव्यानि सुगन्धीनि वै शीतलानिच

また、マードヴィーカの飲み物、シードゥの飲み物、ジャーティーの汁の飲み物があり、いずれも霊妙で芳香高く、清涼なる飲料である。

Verse 62

गोरसस्य च पानानि भाजनानि च नित्यशः ॥ तपोऽर्जितानि दिव्यानि तिष्ठन्ति सुकृतात्मनाम्

また、乳（「牛の汁」）の飲み物と器も常にあり、苦行によって得られた霊妙なる品々が、功徳ある者たちのために備えられている。

Verse 63

भोजनेषु च सर्वेषु स्त्रियः कान्ता मनोहराः ॥ गृहीतकुम्भमणिकाः सर्वाभरणभूषिताः

あらゆる饗宴において、愛らしく心を奪う女たちが、水瓶と宝玉を手にし、あらゆる装身具で飾られて立っている。

Verse 64

फलानि कुण्डहस्ताश्च पात्रहस्तास्तथापराः ॥ सुमनःपाद्यहस्ताश्च अदीना परमाङ्गनाः

ある者は果実と鉢を手にし、ある者は器を手にし、またある者は花と足を洗う水を手にする――いずれも憂いなき、すぐれた女人たちである。

Verse 65

अन्नदानरताश्चैव भोजयन्ति सहस्रशः ॥ नूपुरोज्वलपादाश्च तिष्ठन्ति च मनोहराः

また、食施に励む者たちは幾千もの人々に食を施し、足には輝く足鈴をまとって立ち、姿も麗しい。

Verse 66

उपस्थाप्य महायोग्यमत्र काले च योषितः ॥ ब्रुवन्ति सर्वास्ताश्चैव तस्यां तस्य च दक्षिणाः

定められた時に大いなるヨーギンを奉安して差し出すと、そこにいる女たち—皆—が語り、またその場において各々に相応するダクシナー（dakṣiṇā、儀礼の布施）も併せて述べられる。

Verse 67

पापाशया निष्कृतिकाः सर्वदानविवर्जिताः ॥ परापवादनिरताः पापैर्बद्धकथानकाः

彼らは罪の意図を抱き、贖罪もなく、常に施しを欠く。人を誹謗することに耽り、その語る物語は罪業に縛られている。

Verse 68

निर्लज्जा गृहका देया याचितुं मनसा हिताः ॥ सुलभानि न दत्तानि विभवे सति लौकिके

家にあっても恥を知らず、心は乞い求めることに傾いていた。世間の財がありながら、容易に施せるものすら施さなかった。

Verse 69

पानीयमथ काष्ठानि यद्यन्नं सुखमागतम् ॥ तेन वध्याः भवन्तो वै यातनाभिरनेकशः

もし水や薪や食物が苦労なくあなたがたに得られたのに、それに対して（なすべきことを怠った）なら、まことに多くの苦痛による罰を受けることとなる。

Verse 70

निघ्नन्तश्च हसन्तश्च दूताः निष्ठुरवादिनः ॥ भोभो कृतघ्ना लुब्धाश्च परदाराभिमर्शकाः

打ち叩きつつ笑いながら、使者たちは苛烈に言う。「おい、おい！恩知らずで貪欲な者ども、他人の妻に手を出す者どもよ！」

Verse 71

कर्मणां च क्षयो जातः संसारे यदि पच्यते ॥ विमुक्ताश्चेह लोकात्तु जनिष्यथ सुदुर्गताः

諸行（カルマ）の尽きる時が来て、それが輪廻（サンサーラ）の中で「煮熟」して果報となるなら、そのとき—この世を離れて—汝らはきわめて苦難の境遇に生まれる。

Verse 72

वृत्तस्था भुञ्जते हेमांश्चातुर्वर्ण्यान्विशेषतः ॥ ततः सत्यरता शान्ता दयावन्तः सुधार्मिकाः

正しい行いに安住して、彼らは繁栄を享受する—とりわけ四ヴァルナのうちにおいて。そこから、真実を喜び、寂静で、慈悲深く、ダルマに堅くかなう者たちが生じる。

Verse 73

इह विश्राम्य ते धीराः किञ्चित्कालं सहानुगाः ॥ गच्छन्ति परमं स्थानं पृथिव्यां वा महत्कुले

ここでしばらく憩ったのち、堅固なる者たちは従者とともに、最高の住処へ赴く。あるいは地上において大いなる家系に生まれる。

Verse 74

बहुसुन्दरनारीके समृद्धे सुसमाहिताः ॥ अजयन्त तथा क्षान्ताः प्राप्स्यन्ति परमां गतिम्

多くの美しい女人に満ちた繁栄の場にあっても、心をよく整えた者—欲に打ち負かされず、忍耐ある者—は最高の帰趣を得る。

Verse 75

चूषयित्वा तु तान्सर्वांस्ते च तस्मिन्नगोत्तमे ॥ विसृजन्ति क्षितिं यावदास्थिभूतान्नरांस्तथा

彼らをことごとく吸い尽くして乾かし、かの最勝の山（あるいは峰）において、骨ばかりとなった人々を地に投げ落とす—ただそれだけが残るまで。

Verse 76

कालज्ञश्च कृतज्ञश्च सत्यवादी दृढव्रतः ॥ प्रेतनाथ महाभाग धर्मराज नमोऽस्तु ते

汝は時を知り、恩を知る者。真実を語り、誓願に堅固なり。亡者の主、幸いなる尊者よ—ダルマラージャよ—汝に敬礼す。

Verse 77

तस्मात्त्वं सर्वदेवेषु चैको धर्मभृतां वरः ॥ कृतज्ञः सत्यवादी च सर्वभूतहिते रतः

ゆえに、あらゆる神々の中で、汝ひとりが最上の法（ダルマ）の担い手。恩を知り、真実を語り、すべての生きとし生けるものの利益に励む。

Verse 78

ततोऽहं त्वरितं नीतस्तेन दूतेन दर्शितः ॥ प्राप्तश्च परया प्रीत्या चित्रगुप्तनिवेशनम्

それより我は、かの使者に道を示され、速やかに導かれた。かくして我は—大いなる礼をもって迎えられ—チトラグプタの住処に至った。

Verse 79

वेणुयष्टिप्रहारैश्च प्रहरन्ति ततोऽधिकैः ॥ भग्ना भिन्ना विभिन्नाश्च तथा भग्नशिरोधराः

そのとき彼らは竹の杖で、あまりに激しく打ち据える。ゆえに（罪人は）折れ、砕け、裂かれ、また首も折られる。

Verse 80

अथान्ये बहवस्तत्र बहुभिश्चापि दूतकैः ॥ कूटशाल्मलिमारोप्य लोहकण्टकसंवृताम्

さらにそこでは、多くの者が、多くの使者によって、鉄の棘に囲まれた欺きのシャールマリ樹（śālmali）へと登らされる。

Verse 81

भो देव पाहि मुञ्चेति वदन्तः पुरुषं वचः ॥ यमदूता निरामर्षाः सूदयन्ति पुनः पुनः

「おお主よ、護りたまえ！放ちたまえ！」と泣き叫び、そのように人は訴える。だがヤマの使者たちは情け容赦なく、幾度も幾度も彼を打ち倒す。

Verse 82

माल्यानि धूपं गन्धाश्च नानारससमायुताः ॥ मनोहराश्च कान्ताश्च भूयिष्ठाश्च सहस्रशः

花鬘、薫香、芳香――さまざまな甘美な精髄を備え、心を奪うほど麗しく、きわめて豊かに、幾千と満ちている。

Verse 83

कुलेषु सुदरिद्रेषु सञ्जाताः पापकर्मिणः ॥ पापैरनुगता घोरैर्मानुषं लोकमाश्रिताः

罪業をなす者は、きわめて貧しい家系に生まれる。恐ろしい罪に伴われつつ、人間界に入り、業の重みによってそこに寄りかかる。