Mundaka
समाने वृक्षे पुरुषो निमग्नोऽनिशया शोचति मुह्यमानः । जुष्टं यदा पश्यत्यन्यमीशमस्य महिमानमिति वीतशोकः ॥ २॥
समाने । वृक्षे । पुरुषः । निमग्नः । अनिशया । शोचति । मुह्यमानः । जुष्टम् । यदा । पश्यति । अन्यम् । ईशम् । अस्य । महिमानम् । इति । वीत-शोकः ॥ २ ॥
samāne vṛkṣe puruṣo nimagno 'niśayā śocati muhyamānaḥ | juṣṭaṃ yadā paśyaty anyam īśam asya mahimānam iti vītaśokaḥ || 2 ||
同じ樹において、人は執着に沈み、無力さに迷って昼夜に嘆く。だが、もう一方—礼拝される主—とその大いなる威光を見いだすとき、悲しみを離れる。
On the same tree the person, sunk (in attachment), grieves, being deluded by helplessness. But when he sees the other— the Lord, worshipped (and) His greatness—he becomes free from sorrow.