Verse 9
Mahavakya
सहस्रभानुमच्छुरितापूरितत्वादलिप्या पारावारपूर इव । नैषा समाधिः । नैषा योगसिद्धिः । नैषा मनोलयः । ब्रह्मैक्यं तत् । आदित्यवर्णं तमसस्तु पारे । सर्वाणि रूपाणि विचित्य धीरः । नामानि कृत्वाऽभिवदन् यदास्ते । धाता पुरस्ताद्यमुदाजहार । शक्रः प्रविद्वान् प्रदिशश्चतस्रः । तमेव विद्वानमृत इह भवति । नान्यः पन्था अयनाय विद्यते । यज्ञेन यज्ञमयजन्त देवाः । तानि धर्माणि प्रथमान्यासन् । ते ह नाकं महिमानः सचन्ते । यत्र पूर्वे साध्याः सन्ति देवाः ॥७–१०॥
सहस्र-भानुमत्-छुरित-आपूरितत्वात् । अलिप्या । पार-अवार-पूरः इव । न एषा समाधिः । न एषा योग-सिद्धिः । न एषा मनः-लयः । ब्रह्म-ऐक्यम् तत् । आदित्य-वर्णम् । तमसः तु पारे । सर्वाणि रूपाणि विचित्य । धीरः । नामानि कृत्वा । अभिवदन् । यत् आस्ते । धाता पुरस्तात् । यम् उदाजहार । शक्रः । प्रविद्वान् । प्रदिशः चतस्रः । तम् एव विद्वान् । अमृतः इह भवति । न अन्यः पन्थाः । अयनाय विद्यते । यज्ञेन यज्ञम् अयजन्त । देवाः । तानि धर्माणि । प्रथमानि आसन् । ते ह नाकम् । महिमानः सचन्ते । यत्र पूर्वे साध्याः सन्ति देवाः ॥
sahasrabhānumacchuritāpūritatvād alipyā pārāvārapūra iva | naiṣā samādhiḥ | naiṣā yogasiddhiḥ | naiṣā manolayaḥ | brahmaikyaṃ tat | ādityavarṇaṃ tamasastu pāre | sarvāṇi rūpāṇi vicitya dhīraḥ | nāmāni kṛtvā’bhivadan yadāste | dhātā purastād yam udājahāra | śakraḥ pravidvān pradiśaś catasraḥ | tam eva vidvān amṛta iha bhavati | nānyaḥ panthā ayanāya vidyate | yajñena yajñam ayajanta devāḥ | tāni dharmāṇi prathamāny āsan | te ha nākaṃ mahimānaḥ sacante | yatra pūrve sādhyāḥ santi devāḥ ||7–10||
千の光線をもつ（太陽）の輝きに満たされ、遍く浸透しているがゆえに、それは汚れない――近き岸と遠き岸の双方を満たす洪水のように。これはサマーディではない。これはヨーガの成就ではない。これは心の融解ではない。これこそがブラフマンとの一如である。彼は太陽の色を帯び、闇を超えている。堅固なる賢者は、あらゆる形相を見分け、名を定めてそれを唱えつつも、なお別様に――証人として――住する。造物主は初めより彼を宣言し、知者インドラは四方において彼を告げた。彼のみを知る者は、この世において不死となる。解脱へ赴く他の道はない。供犠によって神々は供犠を礼拝し、それらは最初の法であった。彼らは天の偉大さに到り、そこには先なるサーディヤたる神々が在る。
Because it is filled and pervaded by the (radiance) of the thousand-rayed (Sun), it is untainted—like a flood that fills both the farther and nearer shores. This is not samādhi; this is not yogic attainment; this is not dissolution of mind: that is Brahman-unity. (He is) of solar hue, beyond darkness. The steadfast one, having discerned all forms, having fashioned names, and uttering them, remains otherwise (as the witness). The Creator proclaimed Him from the beginning; Indra, the knower, (proclaimed Him) in the four directions. Knowing Him alone, one becomes immortal here; there is no other path for going (to liberation). By sacrifice the gods worshipped the Sacrifice; those were the first ordinances. They indeed attained the greatness of heaven, where the former Sādhyas, the gods, are.