Adhyaya 256

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि नंदादित्यं समाहितः । नंदेन स्थापितं पूर्वं तत्रैवामितबुद्धिना

イーシュヴァラは言った。「それから、ああ大女神よ、心を定めてナンダーディティヤ（Nandāditya）へ赴くがよい。そこには、無量の叡智をもつナンダ王が昔に建立したものがある。」

Verse 2

नंदो राजा पुरा ह्यासीत्सर्वलोकसुखप्रदः । न दुर्भिक्षं न च व्याधि नाकाले मरणं नृणाम्

「昔、ナンダ王が治め、あらゆる人々に安楽を与えていた。飢饉も病もなく、人々に非時の死（早死に）もなかった。」

Verse 3

तस्मिञ्छासति धर्मज्ञे न चावृष्टिकृतं भयम् । कस्यचित्त्वथ कालस्य पूर्वकर्मानुसारतः

法を知るその王が治めている間、旱魃による恐れはなかった。だがある時—過去の業の熟すがままに—変化が起こった。

Verse 4

कुष्ठेन महता व्याप्तो वैराग्यपरमं गतः । तेन रोगाभिभूतेन देवदेवो दिवाकरः । प्रतिष्ठितो नदीतीरे स च रोगाद्विमोचितः

重い癩病に覆われ、彼は離欲（ヴァイラーギャ）の極みに至った。その病に圧されつつも、河のほとりに神々の神ディヴァーカラ（太陽神）を安置し、ついに病より解き放たれた。

Verse 5

देव्युवाच । किमसौ रोगवान्राजा सार्वभौमो महीपतिः । तस्य धर्मरतस्यापि कस्माद्रोग समुद्भवः

女神は言った。「なぜあの遍く治める主権の王、地上の君たる者が病に苦しむのですか。法に親しむ者でありながら、この病は何の因より起こったのですか。」

Verse 6

ईश्वर उवाच । एष धर्मसदाचारो नंदो राजा प्रतापवान् । व्यचरत्सर्वलोकान्स विमानवरमास्थितः

イーシュヴァラは言った。「これは難陀王、正しい法の行いを備え、威光あふれる勇王である。勝れたヴィマーナに乗り、あらゆる世界を巡り歩いた。」

Verse 7

विमानं तस्य तुष्टेन दत्तं वै विष्णुना स्वयम् । कामगं वरवर्णेन बर्हिणेन विनादितम्

そのヴィマーナは、満悦したヴィシュヌ自らが王に授けたものであった。望むところへ自在に赴き、輝く色をもつ見事な孔雀の甘き声のように、響き渡っていた。

Verse 8

स कदाचिन्नृपश्रेष्ठो विचरंस्तत्र संस्थितः । गतवान्मानसं दिव्यं सरो देवगणान्वितम्

ある時、その最勝の王は、そこを巡り歩き留まっているうちに、神々の群れに随伴されて、天なる聖湖マーナササラスへと至った。

Verse 9

तत्रापश्यद्बृहत्पद्मं सरोमध्यगतं सितम् । तत्र चांगुष्ठमात्रं तु स्थितं पुरुषसत्तमम्

そこで王は、湖の中央に立つ大いなる白蓮を見た。さらにその蓮上には、拇指ほどの姿をもつ至上の御方が鎮座していた。

Verse 10

रक्तवासोभिराच्छन्नं द्विभुजं तिग्मतेजसम् । तं दृष्ट्वा सारथिं प्राह पद्ममेतत्समाहर

紅の衣に包まれ、二臂にして鋭い光明を放つその御方を見て、王は御者に言った。「その蓮をここへ持って来い。」

Verse 11

इदं तु शिरसा बिभ्रत्सर्वलोकस्य सन्निधौ । श्लाघनीयो भविष्यामि तस्मादाहर मा चिरम्

「これを万界の前で我が頭上に戴けば、我は称賛に値する者となろう。ゆえに持って来い、遅れるな。」

Verse 12

एवमुक्तस्ततस्तेन सारथिः प्रविवेश ह । ग्रहीतुमुपचक्राम तत्पद्मं वरवर्णिनि । स्पृष्टमात्रे तदा पद्मे हुंकारः समपद्यत

かく命じられると、御者は湖に入り、その蓮を取ろうとした、麗しき者よ。だが蓮に触れた刹那、恐るべき「フーン（huṃ）」の響きが起こった。

Verse 13

राजा च तत्क्षणात्तेन शब्देन समजायत । कुष्ठी विगतवर्णश्च बलवीर्यविवर्जितः

その瞬間、その音によって王はハンセン病に冒され、顔色は失われ、力と活力を奪われてしまった。

Verse 14

तथागतमथात्मानं दृष्ट्वा स पुरुषर्षभः । तस्थौ तत्रैव शोकार्तः किमेतदिति चिंतयन्

自分がそのような状態になったのを見て、人の中の雄牛（英雄）である彼は、悲しみに打ちひしがれてそこに立ち尽くし、「これは一体何事か」と考えた。

Verse 15

तस्य चिंतयतो धीमानाजगाम महातपाः । वसिष्ठो ब्रह्मपुत्रस्तु स तं पप्रच्छ पार्थिवः

その賢明な王が不安な考えに耽っていると、ブラフマーの息子である大苦行者ヴァシシュタが彼の元にやって来た。彼を見て、王は聖者に尋ねた。

Verse 16

एष मे भगवञ्जातो देहस्यास्य विपर्ययः । कुष्ठरोगाभिभूतात्मा नाहं जीवितुमुत्सहे

「聖なる方よ、私のこの体は恐ろしい変化に見舞われました。ハンセン病に打ちのめされ、私の精神は砕かれ、もはや生きる気力もありません。」

Verse 17

उपायं ब्रूहि मे ब्रह्मन्व्याधितस्य चिकित्सितम् । उताहो व्रतमन्यद्वा दानं यज्ञमथापि वा

「バラモンよ、苦しむ者のための適切な治療法、その手段を教えてください。それは何か誓いなのか、あるいは他の修行か、布施か、それとも犠牲の儀式でしょうか？」

Verse 18

वसिष्ठ उवाच । एतद्ब्रह्मोद्भवं नाम पद्मं त्रैलोक्यविश्रुतम् । दृष्टमात्रेण चानेन दृष्टाः स्युः सर्व देवताः

ヴァシシュタは言った。「これは『ブラフモードバヴァ』と名づけられ、三界に名高い蓮華である。これをただ一目見るだけで、あらゆる神々を拝したものとみなされる。」

Verse 19

एतद्धि दृश्यते धन्यैः पद्मं कैः क्वापि पार्थिव । एतस्मिन्दृष्टमात्रे तु यो जलं विशते नरः

「まことに、大王よ。この蓮華は福徳ある者のみが見る—どこかで誰かが、稀に見るにすぎぬ。そして、ただそれを見ただけで水に入る者は……」

Verse 20

सर्वपापविनिर्मुक्तः पदं निर्वाण माप्नुयात् । एष दृष्ट्वा तु ते सूतो हर्तुं तोये प्रविष्टवान्

「……一切の罪より解き放たれ、涅槃の境地に至る。しかも、そなたの御者はそれを見て、蓮華を取ろうとして水に入ったのだ。」

Verse 21

तव वाक्येन राजेंद्र मृतोऽसौ रोगवान्भवेत् । ब्रह्मपुत्रोऽप्यहं तेन पश्यामि परमेश्वरम्

「そなたの言葉によって、王の中の最勝者よ、彼は死したも同然となり、病に侵されよう。だがその同じ聖なる力により、梵天の子であるこの私でさえ、至上の主を拝するのである。」

Verse 22

अहन्यहनि चागच्छंस्त्वं पुनर्दृष्टवानसि । वांछंति देवता नित्यममुं हृदि मनोरथम्

「日ごとに来て、そなたは再びその姿を拝することができた。神々は常に心の内で、この愛しき願いを渇望しているのだ。」

Verse 23

मानसे ब्रह्मपद्मं तु दृष्ट्वा स्नात्वा कदा वयम् । प्राप्स्यामः परमं ब्रह्म यद्गत्वा न पुनर्भवेत्

いつになれば、マーナサにて梵天の蓮華を拝し、そこで沐浴し、至上のブラフマンに到達できようか——そこに至れば、もはや再び生まれない。

Verse 24

इदं च कारणं भूयो द्वितीयं शृणु पार्थिव । कुष्ठस्य यत्त्वया प्राप्तं हर्तुकामेन पंकजम्

さらに聞け、王よ、第二の理由もある。汝が蓮華を取ろうと望み、それに近づいたとき、癩（らい）の病ゆえにこの事に至ったのだ。

Verse 25

प्रद्योतनस्तु गर्भेऽस्मिन्स्वयमेव व्यवस्थितः । तवैषा बुद्धिरभवद्दृष्ट्वेदं वरपंकजम्

プラディヨータナ（Pradyotana）は、この胎内に自ずから確立している。かの勝れた蓮華を見て、汝にこの理解が生じたのである。

Verse 26

धारयामि शिरस्येनं लोकमध्ये विभूषणम् । इदं चिन्तयतः पापमेवं देवेन दर्शितम्

我はこれを世の中の荘厳として頭上に戴こう。かくして、心を悩ませていた罪が神によって示された。

Verse 27

ततः सर्वप्रयत्नेन तमाराधय भास्करम् । प्रसादाद्देवदेवस्य मोक्ष्यसे नात्र संशयः

ゆえに、あらゆる努力をもってバースカラ（太陽神）を礼拝せよ。神々の神の恩寵により、汝は解脱する—疑いはない。

Verse 28

प्रभासं गच्छ राजेंद्र तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् । तत्र सिद्धिर्भवेच्छीघ्रमार्त्तानां प्राणिनां भुवि

王の主よ、三界に名高きティールタ（聖地）プラバーサへ赴け。そこではこの地上において、苦しむ衆生が速やかに成就と安らぎを得る。

Verse 29

ईश्वर उवाच । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा वसिष्ठस्य महात्मनः । प्रभासं क्षेत्रमासाद्य माहेश्वर्यास्तटे शुभे

イーシュヴァラは語った。大魂ヴァシシュタのその言葉を聞き、彼はプラバーサの聖なるクシェートラに至り、マーへーシュヴァリーの吉祥なる岸辺へ赴いた。

Verse 30

नंदादित्यं प्रतिष्ठाप्य गंधधूपानुलेपनैः । पूजयामास तं देवि पुष्पैरुच्चावचैस्तथा

ナンダーディティヤを安置してのち、女神よ、彼は香、薫香、塗香をもって、また種々の花をもってその神を供養した。

Verse 31

तस्य तुष्टो दिवानाथो वरदोऽहमथाब्रवीत्

彼に満足した昼の主（太陽神）は、こう告げた。「我は恩寵を授ける者である。」

Verse 32

नन्द उवाच । कुष्ठेन महता व्याप्तं पश्य मां सुरसत्तम । यथाऽयं नाशमायाति तथा कुरु दिवाकर

ナンダは言った。「神々の中の最勝者よ、我を見よ。恐るべき癩病に全身が覆われている。ディヴァーカラよ、この病が滅び去るように計らいたまえ。」

Verse 33

सान्निध्यं कुरु देवेश स्थानेऽस्मिन्नित्यदा विभो

ああ神々の主よ、力ある御方よ――この地に常住の御臨在を、いつまでもお授けください。

Verse 34

सूर्य उवाच । नीरोगस्त्वं महाराज सद्य एव भविष्यसि । अत्र ये मां समागत्य द्रक्ष्यंति च नरा भुवि

スーリヤは言った。「大王よ、まさに今日、汝は病を離れるであろう。さらに地上の人々で、ここに来て我を拝し見る者は……」

Verse 35

सप्तम्यां सूर्यवारेण यास्यंति परमां गतिम् । अत्र मे सूर्यवारेण सांनिध्यं सप्तमीदिने । भविष्यति न संदेहो गमिष्ये त्वं सुखी भव

サプタミーが日曜日と重なるとき、彼らは至上の境地に至る。そのサプタミーの日が日曜日であるなら、我が臨在は必ずここにある――疑いはない。我は去る。汝は安らかに幸いであれ。

Verse 36

एवमुक्त्वा सहस्रांशुस्तत्रैवांतरधीयत

そう語り終えると、サハスラーンシュ（千の光線をもつ太陽神）はその場で姿を消した。

Verse 37

नीरोगत्वमवा प्यासौ कृत्वा राज्यमनुत्तमम् । जगाम परमं स्थानं यत्र देवो दिवाकरः । तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा कृत्वा श्राद्धं प्रयत्नतः

彼は無病を得て、比類なき王国を打ち立てたのち、神ディヴァーカラ（太陽）のまします至上の住処へと赴いた。その聖なるティールタにて、人が沐浴し、努めてシュラーダ（祖霊供養）を修するならば……

Verse 38

नंदादित्यं पुनर्दृष्ट्वा न पुनर्मर्त्त्यतां व्रजेत । प्रदद्यात्कपिलां तत्र ब्राह्मणे वेदपारगे

再びナンダーディティヤを拝したなら、もはや死すべき人間の境涯へ戻るべきではない。そこで、ヴェーダに通暁するバラモンに、黄褐色の牝牛（カピラー）を布施すべきである。

Verse 39

अहोरात्रोषितो भूत्वा घृतधेनुमथापि वा । न तस्य गुणितुं शक्या संख्या पुण्यस्य केनचित्

たとえそこで一昼夜を過ごすだけでも、あるいは酥油をもたらす牝牛を供養したとしても、得られる功徳の量を誰も数え尽くすことはできない。

Verse 40

इत्येवं देवदेवस्य माहात्म्यं दीप्तदीधितेः । कथितं तव सुश्रोणि सर्वपापप्रणाशनम्

かくして、麗しき腰の君よ、神々の神にして赫々と輝く御方の大いなる功徳が汝に語られた。これは一切の罪を滅するものである。

Verse 256

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये नन्दादित्यमाहात्म्यवर्णनंनाम षट्पञ्चाशदुत्तरद्विशततमो ऽध्यायः

ここに、『シュリー・スカンダ・マハープラーナ』の『エーカーシーティサーハスリー・サンヒター』所収、第七「プラバーサ・カンダ」第一「プラバーサ聖地功徳」中、「ナンダーディティヤ功徳の叙述」と名づけられた第256章は終わる。