Adhyaya 23

Verse 1

पुलस्त्य उवाच । ततो गच्छेन्नृपश्रेष्ठ शुक्लतीर्थमनुत्तमम् । यत्ख्यातिमगमत्पूर्वं सकाशाद्दाशवर्गतः

プラスタヤは言った。「それから、王の中の最勝者よ、無上のシュクラ・ティールタへ赴くべきである。その名声は、かつて漁民の階層に属する一人の男にまつわって世に起こった。」

Verse 2

पुराऽसीद्रजको नाम्ना शमिलाक्षो महीपते । नीलीमध्ये तु वस्त्राणि प्रक्षिप्तानि महीपते

いにしえに、王よ、シャミラークシャ（Śamilākṣa）という名の洗濯人がいた。王よ、衣は藍（インディゴ）の染め桶へ投げ入れられた。

Verse 3

अथासौ भयमापन्नो ज्ञात्वा वस्त्रविडंबनम् । देशांतरं प्रस्थितोऽसौ स्वकुटुम्बसमावृतः

そのとき彼は、衣が台無しになったと知って恐れに沈み、家族を伴って他国へと旅立った。

Verse 4

अथ तस्य सुता राजन्दाशकन्यासखी शुभा । दुःखेन महताविष्टा दाश्यंतिकमुपाद्रवत्

その後、王よ、彼の娘は—吉祥なる乙女で、漁師の娘の親友であったが—深い悲しみに沈み、ただちに漁師の娘の住まいへと駆けつけた。

Verse 5

तस्यै निवेदयामास भयं वस्त्रसमुद्भवम् । विदेशचलनं चैव बाष्पगद्गदया गिरा

彼女は、衣の件から生じた恐れと、異国へ去らねばならぬ迫り来る旅立ちとを、涙にむせぶ声で打ち明けた。

Verse 6

दाशकन्यापि दुःखेन तस्या दुःखसमन्विता । अब्रवीद्वाष्संक्लिन्नां निश्वसंती मुहुर्मुहुः

漁師の娘もまたその悲しみに寄り添い、涙に濡れた目と顔のまま、幾度もため息をつきつつ語った。

Verse 7

दाशकन्योवाच । अस्त्युपायो महानत्र विदितो मम शोभने । ध्रुवं तेन कृतेनैव निर्भयं ते च ते पितुः

漁師の娘は言った。「麗しき方よ、ここには私の知る大いなる方策がございます。それを成し遂げれば、あなたもあなたの父君も、必ずや恐れを離れて安らかとなりましょう。」

Verse 8

अत्रास्ति निर्झरं सुभ्रूरर्बुदे वरवर्णिनि । तत्र मे भ्रातरश्चैव तथान्ये मत्स्यजीविनः

「このアルブダに、眉麗しき方よ、光り輝く方よ、清らかな泉がございます。そこには私の兄弟たちが住み、また漁で生計を立てる人々もおります。」

Verse 9

यच्चान्यदपि तत्रैव क्षिप्यते सलिले शुभे । तत्सर्वं शुक्लतामेति पश्य मे वपुरीदृशम्

「また、その吉祥なる水に何であれ投げ入れれば、すべて白くなります。ご覧なさい——この私の身も、まさにこのとおり白くなったのです。」

Verse 10

सर्वेषामेव दाशानां तस्य तोयस्य मज्जनात् । तानि वस्त्राणि तत्रैव तातस्तव सुमध्यमे । जले प्रक्षालयेत्क्षिप्रं प्रयास्यंति सुशुक्लताम्

「その水に身を浸すだけで、漁の民のものは皆白く清まります。細腰の方よ、あなたの父君の衣も、そこでその水にて洗いなさい。たちまち輝く白さを得るでしょう。」

Verse 11

त्वयाऽत्र न भयं कार्यं गत्वा तातं निवारय । प्रस्थितं परदेशाय नात्र कार्या विचारणा

「ここでは恐れることはありません。行って、異国へ旅立とうとしている父君をお止めなさい。このことに思案やためらいは要りません。」

Verse 12

पुलस्त्य उवाच । सा तस्या वचनं श्रुत्वा गत्वा सर्वं न्यवेदयत् । जनकाय सुता तूर्णं ततोऽसौ तुष्टिमाप्तवान्

プラスタヤは言った。「彼女はその言葉を聞くと、ただちに父王のもとへ赴き、すべてを速やかに申し上げた。すると父は満ち足りて喜んだ。」

Verse 13

प्रातरुत्थाय तूर्णं स निर्झरं तमुपाद्रवत् । क्षिप्तमात्राणि राजेन्द्र तानि वस्त्राणि तेन वै

夜明けに起きると、彼は急いでその泉へ駆け寄った。おお諸王の主よ、彼がその衣を投げ入れたまさにその瞬間……

Verse 14

तस्मिंस्तोयेतिशुक्लत्वं गतानि बहुलां ततः । कांतिमापुश्च परमां तथा दृष्ट्वांबराणि च

その水に入ると衣はことのほか白くなり、やがて豊かで至高の輝きを帯びた。変じた衣を見て、彼は驚嘆した。

Verse 15

अथासौ विस्मयाविष्टस्तानि चादाय सत्वरः । राज्ञे निवेदयामास वृत्तांतं च तदुद्भवम्

そこで彼は驚きに包まれ、急いでその衣を取り上げ、事の次第とその起こりを王に余すところなく奏上した。

Verse 16

ततो विस्मयमापन्नः स राजा तत्र निर्झरे । अन्यानि नीलीरक्तानि वस्त्राणि चाक्षिपज्जले

すると王は驚嘆に満ち、その滝のほとりで、青と赤の別の衣を水に投げ入れた。

Verse 17

सर्वाणि शुक्लतां यांति विशिष्टानि भवंति च । ज्ञात्वा ततः परं तीर्थं स्नानं चक्रे यथाविधि

すべては白く清らかとなり、殊勝なるものとなった。そこでそのティールタの至上の本質を悟り、定められた作法に従ってその地で沐浴を行った。

Verse 18

त्यक्त्वा राज्यं स तत्रैव तपस्तेपे महीपतिः । ततः सिद्धिं परां प्राप्तस्तीर्थस्यास्य प्रभावतः

その地の王は王国を捨て、まさにその場所で苦行（タパス）を修した。やがてこのティールタの威力により、最上の成就（シッディ）を得た。

Verse 19

एकादश्यां नरस्तत्र यः श्राद्धं कुरुते नृप । स कुलानि समुद्धृत्य दश याति दिवं ततः । स्नानेनव विपापत्वं तत्क्षणादेव जायते

王よ、そこでエーカーダシーの日にシュラーダ（祖霊供養）を行う者は、自らの一族十代を救い上げ、やがて彼らは天界へ赴く。またその地で沐浴すれば、罪離れはその瞬間に生ずる。

Verse 23

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे तृतीयेऽर्बुदखंडे शुक्लतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रयोविंशोऽध्यायः

かくして、『シュリー・スカンダ・マハープラーナ』八万一千頌のサンヒター中、第七のプラバーサ・カンダの第三部アルブダ・カンダにおける「シュクラティールタの偉大さの叙述」と名づけられた第二十三章は終わる。