Adhyaya 120

Verse 1

सूत उवाच । एवं शक्रादयो देवा जितास्ते तु रणाजिरे । महिषेण ततो राज्यं त्रैलोक्येऽपि चकार सः

スータは語った。「かくしてインドラら諸神は戦場で打ち破られ、その後マヒシャは三界にまで及ぶ支配を打ち立てた。」

Verse 2

यत्किञ्चित्त्रिषु लोकेषु सारभूतं प्रपश्यति । गजवाजिरथाश्वादि सर्वं गृह्णाति सोऽसुरः

三界において彼が精華にして貴重と見なしたもの――象、馬、戦車など――そのすべてをそのアスラは奪い取った。

Verse 3

एवं प्रवर्तमानस्य तस्य देवाः सवासवाः । वधार्थं मिलिताश्चक्रुः कथा दुःखसम न्विताः

彼がそのように振る舞い続けると、インドラをはじめ諸神は彼を討つために集い、その評議は悲嘆に満ちていた。

Verse 4

एतस्मिन्नंतरे प्राप्तो नारदो मुनिसत्तमः । दृष्ट्वा तं माहिषं सर्वं व्यवहारं महोत्कटम्

まさにその時、最勝の聖仙ナーラダが到来した。彼はマヒシャと、その全ての猛き振る舞いを見て、ことごとく心に留めた。

Verse 5

ततश्च कथयामास सर्वं तेषां सविस्त रम् । तस्य संचेष्टितं भूरि लोकत्रयप्रपीडनम्

それから彼は、すべてを彼らに詳らかに語った――マヒシャの数多の所業と、三界を苦しめる甚だしい圧迫とを。

Verse 6

अथ तेषां महाकोपो भूय एवाभ्यवर्धत । नारदस्य वचः श्रुत्वा तादृग्लोककथोद्भवम्

そのとき彼らの大いなる憤怒は、なおいっそう増し広がった。ナーラダの言葉――諸世界の出来事を語る報から――を聞いたがゆえである。

Verse 7

तेषां कोपोद्भवो घर्मो वक्त्रद्वारेण निर्ययौ । येन दिङ्मंडलं सर्वं तत्क्षणात्कलुषीकृतम्

彼らの怒りより灼熱の気が口の門から噴き出し、それによって方位の輪は一瞬にして闇に曇り、穢れに染まった。

Verse 9

एतस्मिन्नंतरे तत्र कार्तिकेयः समभ्ययात् । पप्रच्छ च किमेतद्धि देवानां कोपकारणम् । येन कालुष्यतां प्राप्तं दिक्चक्रं सकलं मुने च । नारद उवाच । एतेषां सांप्रतं स्कन्द मया वार्ता निवेदिता । त्रैलोक्यं दानवैः सर्वैर्यथा नीतं मदोत्कटैः

その折、そこへカールッティケーヤが来臨し、問うた。「聖仙よ、いかなる因により神々は怒り、方位の輪すべてが穢れに染まったのか。」ナーラダは言った。「スカンダよ、ただいま私は彼らに事の次第を告げた――驕りに酔うダーナヴァの一切が、三界をその支配の下に置いたさまを。」

Verse 10

स्त्रीरत्नमश्वरत्नं वा न किंचित्कस्यचिद्गृहे । ते दृष्ट्वा मोक्षयंति स्म दुर्निवार्या मदोत्कटाः

いずれの家にも、女という宝も宝のごとき馬も、何ひとつ残らなかった。抑え難く、驕りに酔った彼らは、目に入るものをことごとく奪い取り、持ち去ったのである。

Verse 11

तच्छ्रुत्वा कार्तिकेयस्य विशेषात्संप्रजायत । वक्त्रद्वारेण देवानां यथा कोपः समागतः

それを聞くや、カールッティケーヤの憤怒はとりわけ激しく湧き起こった――まるで神々の怒りが、その口という門を通して現れ出たかのように。

Verse 12

एतस्मिन्नंतरे जाता तत्कोपांते कुमारिका । सर्वलक्षणसंपन्ना दिव्यतेजोऽन्विता शुभा

まさにその時、その怒りの極みにおいて、一人の乙女が生まれた――あらゆる吉祥の相を具え、神なる光輝に満ち、ことごとく瑞祥であった。

Verse 13

कार्तिकेयस्य कोपेन कोपे मिश्रे दिवौकसाम् । यस्माज्जातात्र सा कन्या तस्मात्कात्यायनी स्मृता

カールッティケーヤの怒り――それは神々の怒りと交じり合ったもの――からその乙女が生まれたゆえに、彼女は「カーティヤーヤニー」と記憶される。

Verse 14

ततस्तस्या ददौ वज्रमायुधं त्रिदशाधिपः । शक्तिं स्कन्दः सुतीक्ष्णाग्रां चापं देवो जनार्दनः

その後、三十神の主（インドラ）は武器として金剛杵（ヴァジュラ）を彼女に授け、スカンダは刃のごとく鋭い先端をもつシャクティ（槍）を授け、神ジャナールダナは弓を授けた。

Verse 15

त्रिशूलं च महादेवः पाशं च वरुणः स्वयम् । आदित्यश्च सितान्बाणांश्चंद्रमाश्चर्म चोत्तमम्

マハーデーヴァは彼女に三叉戟を授け、ヴァルナ自らは羂索（なわ）を授けた。アーディティヤは白き矢を与え、チャンドラマーは見事なる盾を授けた。

Verse 16

निस्त्रिंशं निरृतिस्तुष्ट उल्मुकं च हुताशनः । वायुश्च च्छुरिकां तीक्ष्णां धनदः परिघं तथा

満悦したニルリティは剣を授け、フターシャナ（アグニ）は燃えさかる松明を授けた。ヴァーユは鋭き短剣を与え、ダナダ（クベーラ）もまた鉄の棍棒を授けた。

Verse 17

दण्डं प्रेताधिपो रौद्रं वधाय सुरविद्विषाम् । द्वादशैवं समालोक्य साऽयुधानि द्विजोत्तमाः

亡者の主（ヤマ）は、神々の敵を滅するための猛き杖を授けた。かくして、ああ最勝の二度生まれよ、十二の天授の武器が一つに見そろうとき、それらはデーヴァの仇敵を討つべく備え整った。

Verse 18

कात्यायनी ततश्चक्रे भुजद्वादशकं तदा । जग्राह च द्रुतं तानि सुरास्त्राणि दिवौकसाम्

そのときカーティヤーヤニーは十二の腕を現し、天に住まうデーヴァたちの天上の武器を、たちまち手に取った。

Verse 19

ततः प्रोवाच तान्सर्वान्संप्रहृष्टतनूरुहा । यदर्थं विबुधश्रेष्ठाः सृष्टा तद्ब्रूत मा चिरम्

そののち彼女は、歓喜に身の毛もよだつほどにして一同に告げた。「天人のうち最勝なる者たちよ、わたしが生み出された目的を、遅滞なく語りなさい。」

Verse 20

सर्वं कार्यं करिष्यामि युष्माकं नात्र संशयः । देवा ऊचुः । महिषो दानवो रौद्रः समुत्पन्नोऽत्र सांप्रतम्

「汝らのためになすべき一切を、われは成し遂げよう――疑いはない。」と。デーヴァたちは言った。「今ここに、マヒシャ（Mahiṣa）という猛きダーナヴァが現れた。」

Verse 21

अवध्यः सर्वभूतानां मानुषाणां विशेषतः । मुक्त्वैकां योषितं तेन त्वमस्माभिर्विनिर्मिता

「彼はあらゆる生きとし生けるものにとって不殺（ころせぬ）者――とりわけ人間には無敵である。唯一の一人の女を除いては討たれぬゆえ、汝はわれらによって造り出されたのだ。」

Verse 22

तस्मात्त्वं सांप्रतं गच्छ विंध्याख्यं पर्वतोत्तमम् । तपस्तत्र कुरुष्वोग्र तेजो येनाभिवर्धते

「ゆえに今、ヴィンディヤと名づく最勝の山へ赴け。そこで熾烈なるタパス（苦行）を修し、汝の神なる光輝を増大させよ。」

Verse 23

ततस्तु तेजःसंयुक्तां त्वां ज्ञात्वा वयमेव हि । अग्रे धृत्वा करिष्यामो युद्धं तेन दुरात्मना

「そして汝がその集められたテージャスを具えたと知るや、われら自ら汝を先陣に据え、あの邪なる心の者と戦をなさん。」

Verse 24

ततस्त्वच्छस्त्रनिर्दग्धः पंचत्वं स प्रयास्यति । वयं च त्रिदशैश्वर्यं लभिष्यामो हतद्विषः

「そのとき彼は汝の武器に焼き尽くされ、ついに滅びに至る。われらもまた、怨敵を討ち果たして、三十神（トリダシャ）の主権を取り戻すであろう。」