Adhyaya 9

Verse 1

ततः स विप्रः प्रत्यूषे पुत्रशोकेन पीडितः । अशोक दत्तसंयुक्तो भार्यया विललाप ह

それから暁のころ、そのバラモンは子を失った悲しみに責められ、妻とともに、アショーカダッタを伴って嘆き悲しんだ。

Verse 2

विलपंतं समालोक्य गोविंदस्वामिनं द्विजाः । वणिक्समुद्रदत्ताख्यः समानिन्ये निजं गृहम्

嘆き悲しむバラモン、ゴーヴィンダスヴァーミンを見て、サムドラダッタという商人が彼を自宅へ連れて行った。

Verse 3

समानीय समाश्वास्य दयायुक्तो वणिग्वरः । स्वधनानां हि सर्वेषां रक्षितारमकल्पयत्

連れ帰って慰めたその慈悲深き商人の長は、自らの財のすべてを守る者として彼を任じた。

Verse 4

स्मरन्महायतिवचः पुत्रदर्शनलालसः । स तस्थौ वणिजो गेहे पुत्रभार्यासमन्वितः

大修行者の言葉を思い起こし、子に会いたいと切に願い、彼は妻とともに商人の家にとどまった。

Verse 5

अशोकदत्तनामा तु द्वितीयो विप्रनंदनः । शस्त्रे चैव तथा शास्त्रे बभूवातिविचक्षणः

バラモンの次男、アショーカダッタと名づけられた者は、武芸にも聖なる学にも、きわめて聡明であった。

Verse 6

तथान्यास्वपि विद्यासु नास्ति तत्सदृशो भुवि । कृतविद्यो द्विजसुतः प्रख्यातो नगरेऽभवत्

ほかの諸学においても地上に比肩する者はなく、学を成就したそのバラモンの子は都で名声を得た。

Verse 7

अत्रांतरे नरपतिं प्रतापमुकुटाभिधम् । काशीदेशाधिपो मल्लः कश्चिदभ्याययौ बली

そのころ、力あるマッラ――カーシー国のある支配者――が、プラターパムクタと名づけられた王に向けて進軍した。

Verse 8

प्रतापमुकुटो राजा मल्लस्यास्य जयाय सः । बलिनं द्विजपुत्रं तमाह्वयामास भृत्यकैः

プラターパムクタ王は、そのマッラに勝たんとして、従者たちを通じて、あの剛健なるバラモンの子を召し出した。

Verse 9

तमागतं समालोक्य प्रतापमुकुटोऽब्रवीत् । अशोकदत्त सहसा मल्लमेनं बलोत्कटम्

彼が近づくのを見て、王プラターパムクタはただちに言った。「アショーカダッタよ、この蛮力に秀でた力士を打ち倒せ。」

Verse 10

दुर्जयं जहि संग्रामे त्वं वै वलवतां वरः । दाक्षिणात्यमहामल्लपतावस्मिञ्जिते त्वया

「戦場にて、討ち難き敵を討て――汝はまことに強者の中の最勝者。もしこの南方の大力士たちの主が汝に敗れるなら……」

Verse 11

यदिष्टं तव तत्सर्वं दास्याम्यहं न संशयः । इति तस्य वचः श्रुत्वा वलवान्द्विजनंदनः

「汝の望むものは何であれ、すべて授けよう――疑いはない。」その言葉を聞いて、力あるバラモンの子は……

Verse 12

दाक्षिणात्यमहामल्लनृपतिं समताडयत् । ताडितो द्विजपुत्रेण मल्लः स बलिना बली

彼は南方の大力士たちを率いる王を打った。バラモンの子に打たれ、その力士は自らも強かったが、さらに勝る力に屈した。

Verse 13

सद्यो विवृत्तनयनः परासुर्न्यपतद्भुवि । द्विज पुत्रस्य तत्कर्म देवैरपि सुदुष्करम्

たちまち眼はうつろに反り、命は去りて、彼は地に倒れた。バラモンの子のその業は、デーヴァたちにさえ成し難いほどであった。

Verse 14

प्रतापमुकुटो दृष्ट्वा प्रसन्नहृदयोऽभवत् । दत्त्वा वहुधनान्ग्रामान्समीपेऽस्थापयत्तदा

これを見て、プラターパムクタは心より歓喜した。ついで多くの富める村々を与え、彼を身近に住まわせた。

Verse 15

स कदाचिन्महाराज सहितो द्विजसूनुना । संध्यायां विजने देशे चचार तुरगेण वै

ある時、その大王は婆羅門の子を伴い、黄昏に人けなき地を馬で巡った。

Verse 16

द्विजसूनुसखस्तत्र दीनां वाणीमथाशृणोत् । राजन्नल्पापराधोऽहं शत्रुप्रेरणयासकृत्

そこで婆羅門の子の友は、哀れな声を聞いた。「王よ、我が罪はわずか。敵のそそのかしにより、ただ一度過ちを犯したのみ。」

Verse 17

दण्डपालेन निहितः शूले निर्घृणचेतसा । दिनमद्य चतुर्थं मे शूलस्थस्यैव जीवतः

「無慈悲な処刑人が私を杭に突き刺した。今日で四日目、私はなお生きたまま、この杭に据えられている。」

Verse 18

प्राणाः सुखेन निर्यांति न हि दुष्कृतकर्मणाम् । भृशं मां बाधते तृष्णा तां निवारय भूपते

「悪業をなした者は、命の息が安らかに去らぬ。激しい渇きが私を責める。王よ、それを鎮めてください。」

Verse 19

इति दीनां समाकर्ण्य वाचं राजा द्विजा त्मजम् । अशोकदत्तनामानं धैर्यवंतमभाषत

その嘆きの言葉を聞くや、王は婆羅門の子――名をアショーカダッタという、堅忍にして勇敢なる者――に語りかけた。

Verse 20

अस्मै निरपराधाय शूलप्रोताय जंतवे । तृष्णार्दिताय दातव्यं द्विजसूनो त्वया जलम्

「この咎なき命は杭に貫かれ、渇きに苦しんでいる。婆羅門の子よ、汝が水を与えるのだ。」

Verse 21

इत्यादिष्टो नरेन्द्रेण सहसा द्विजनन्दनः । जलपूर्णं समादाय कलशं वेगवान्ययौ

王に命じられるや、婆羅門の子はただちに水満ちた壺を取り、勢いよく駆け去った。

Verse 22

तच्छ्मशानं समासाद्य भूतवेतालसंकुलम् । शूलप्रोताय वै तस्मै जलं दातुं समुत्सुकः

その火葬場に至ると、そこは霊とヴェーターラで満ちていた。彼は杭に貫かれた者に水を与えんと、ひたすらに心を急がせた。

Verse 23

ददर्शाथ स्थितां नारीं नवयौवनशालिनीम् । उदैक्षत महाकांतिं मूर्तामिव रतिं द्विजः

そのとき婆羅門の若者は、そこに立つ一人の女を見た。新たに花開く若さに輝き、彼女の大いなる艶麗は、まるでラティーが身をもって現れたかのようであった。

Verse 24

तामालोक्य ततः प्राह धैर्यवान्द्विजनंदनः । कासि भद्रे वरारोहे श्मशाने विजने स्थिता

彼女を見て、堅忍なる婆羅門の子は言った。「汝は誰ぞ、やさしき麗しき姿の女よ。なぜこの荒れ果てた火葬場に、ひとり立っているのか。」

Verse 25

अस्याधस्तात्किमर्थं त्वं शूलप्रोतस्य तिष्ठसि । इति तस्य वचः श्रुत्वा सा प्राह रुचिरानना

「なぜ汝は、この杭に刺し貫かれた男の下に立つのか。」その言葉を聞いて、麗顔の女は答えた。

Verse 26

पुरुषो वल्लभोऽयं मे शूले राज्ञा समर्पितः । धनं यथा च कृपणः पश्य प्राणान्न मुंचति

女は言った。「この男は我が愛しき人。王は彼を杭に引き渡した。見よ、吝嗇が財に執するように、彼は命の息を放とうとしない。」

Verse 27

आसन्नमरणं चैनमनुयातुमिह स्थिता । तृषितो याचते वारि मामयं व्यथते मुहुः

「死が近づくゆえ、私はここに立ち、彼に従おうとしている。渇きに苦しみ水を乞い、幾度もその痛みで私を責め苦しめる。」

Verse 28

शूलप्रोतो द्धतग्रीवं मुमूर्षुं प्राणनायकम् । नास्मि पाययितुं शक्ता जलमेनमधःस्थिता

「杭に刺し貫かれ、首を高く上げたまま、彼は今まさに死にゆく—我が命の主よ。下に立つ私は、この水を彼に飲ませることができない。」

Verse 29

अशोकदत्तस्तच्छ्रुत्वा करुणावरुणालयः । तत्कालसदृशं वाक्यं तां वधूमब्रवीत्तदा

彼女の言葉を聞くや、慈悲の住処なるアショーカダッタは、その切迫した時にふさわしい言葉で、若き花嫁にただちに語りかけた。

Verse 30

अशोकदत्त उवाच । मातर्मत्स्कंधमारुह्य देह्यस्मै शीतलं जलम् । सा तथेति तमाभाष्य तरुणी त्वरयान्विता

アショーカダッタは言った。「母よ、わが肩に乗り、この者に冷ややかな水を与えよ。」娘は「そのとおりに」と答え、急ぎつつ直ちに行った。

Verse 31

आनम्रवपुषस्तस्य स्कंधं पद्भ्यां रुरोह वै । द्विजसूनुर्ददर्शाथ शोणितं नूतनं पतत्

彼が身をかがめると、彼女は足でその肩へとよじ登った。すると婆羅門の子は、新しい血が滴り落ちるのを見た。

Verse 32

किमेतदिति सोपश्यदुन्नम्य सहसा मुखम् । भक्ष्यमाणं तया तत्स विज्ञाय द्विजनंदनः

「これは何だ」と思い、彼はとっさに顔を上げた。すると彼女がそれを貪り食っているのを見て、婆羅門の子は真実を悟った。

Verse 33

अशोकदत्तो जग्राह तस्याः पादं सनूपुरम् । ततोऽगान्नूपुरं त्यक्त्वा बद्धरत्नं विहाय तत्

アショーカダッタは、鈴のついた足輪ごと彼女の足をつかんだ。すると彼女は逃げ去り、足輪を捨て、宝石を嵌めた飾りをそのまま残した。

Verse 34

प्रत्युप्तानेकरत्नाढ्यं तदादायच नूपुरम् । अशोकदत्तः प्रययौ तच्छ्मशानान्नृपांतिकम्

多くの宝玉をちりばめたその足輪を手に取り、アショーカダッタは火葬場を後にして王の御前へと赴いた。

Verse 35

स्मशानवृत्तं तत्सर्वं स नृपाय निवेद्य वै । महार्घ्यरत्नप्रत्युप्तं नूपुरं च ददौ तदा

彼は火葬場で起こった一切を王に奏上し、ついで無上の宝玉を嵌めたその足輪を差し出した。

Verse 36

ज्ञात्वा तद्वीरचरितं वीरैरन्यैः सुदुष्करम् । ददौ मदनलेखाख्यां सुतां तस्मै महीपतिः

その武勇の業が、ほかの勇士にも成し難いほどであると知り、王はマダナレー カーと名づける娘を彼に授けた。

Verse 37

कदाचिदथ ताद्दिव्यं नूपुरं वीक्ष्य भूपतिः । अस्य नूपुरवर्यस्य तुल्यं वै नूपुरांतरम्

ある時、王はその天なる足輪を見て思った。「この最上の足輪に等しい別の足輪が、どこかにあるだろうか。」

Verse 38

कुतो वा लभ्यत इति सादरं समचिंतयत् । अशोकदत्तस्तु तदा विज्ञाय नृपकांक्षितम्

王は丁重に思案した。「いったいどこで得られるのか。」その時アショーカダッタは王の望みを悟り、答えんと身構えた。

Verse 39

नृपुरांतरसि द्ध्यर्थं चिंतयामास चेतसा । श्मशाने नूपुरमिदं यतः प्राप्तं मया पुरा

王都の奥御殿へ入り込む術を得ようとして、彼は心に思案した。「この足輪は、かつて火葬場で我が手に入れたものだ。」

Verse 40

तां नूपुरांतरप्राप्त्यै कुत्र द्रक्ष्यामि सांप्रतम् । इत्थं वितर्क्य बहुधा नि श्चिकाय महामतिः

「今いずこで彼女を見いだし、あの足輪を取り戻せようか。」かくして幾重にも思案し、才知ある者は固く決した。

Verse 41

विक्रेष्यामि महामांसं समेत्य पितृकाननम् । तत्र राक्षसवेतालपिशाचादिषु सर्वशः

「我は多くの肉を売らん。祖霊の森へ赴けば、そこにはラークシャサ、ヴェーターラ、ピーシャーチャらが—あまねく—集い来る。」

Verse 42

मंत्रैराहूयमानेषु साप्यायास्य ति राक्षसी । तामागतां बलाद्गृह्य तद्ग्रहीष्यामि नूपुरम्

「真言により召されるとき、あのラークシャシーもまた来る。来たならば力ずくで捕らえ、あの足輪を取り返す。」

Verse 43

राक्षसानां सहस्रं वा पिशाचानां तथायुतम् । वेतालानां तथा कोटिर्न लक्ष्यं बलिनो मम

「ラークシャサが千いようと、ピーシャーチャが万いようと、ヴェーターラが一クロールいようと、我が力に敵う者はない。われは剛強なり。」

Verse 44

इति निश्चित्य मनसा श्मशानं सहसा ययौ । विक्रीणानो महामांसं मंत्रैराहूय राक्षसान्

かく心に定めて、彼はたちまち火葬場へと急いだ。大いなる肉を売り物として掲げ、真言によって羅刹たちを招き寄せた。

Verse 45

गृहाणेत्युच्चया वाचा चचार श्रावयन्दि शः । विक्रीयते महामांसं गृह्यतांगृह्यतामिति

彼は大声で叫びつつ歩き回り、四方に響かせた。「取れ！大いなる肉を売るぞ—取れ、取れ！」

Verse 46

तत्र राक्षसवेतालाः कंकालाश्च पिशाचकाः । अन्ये च भूतनिवहाः समाजग्मुः प्रहर्षिताः

そこへ、羅刹とヴェーターラ、骸骨の霊とピシャーチャ、さらに他の無数のものどもが、歓喜して集い来た。

Verse 47

भक्षयिष्यामहे सर्वे मांसमिष्टतमं त्विति । तत्रागच्छत्सु सर्वेषु रक्षःकन्यासमावृता

「我ら皆、この最も愛する肉を食らうのだ！」と彼らは言った。皆がそこへ集まるとき、彼女もまた羅刹の乙女たちに囲まれて来た。

Verse 48

आययौ राक्षसी सापि मांसभक्षणलालसा । गवेषयंस्तदा विप्रस्तां समुद्वीक्ष्य राक्षसीम्

その羅刹女もまた、肉を貪り食わんと欲して来た。そのとき、彼女を探していたバラモンは、その羅刹女をはっきりと見定めた。

Verse 49

सेयं दृष्टा पुरेत्येष प्रत्यभिज्ञानमाप्तवान् । तामाह द्विजपुत्रोऽन्यद्देहि मे नूपुरं त्विति

彼は彼女を見分けて思い出した。「これは以前、都で見たまさにその人だ。」そして婆羅門の子は彼女に言った。「もう一つのヌープラ（足輪）を私に与えよ。」

Verse 50

सा तस्य वचनं श्रुत्वा प्रीता वाक्यमथाऽब्रवीत् । ममैव च त्वया नीतं पुरा वीरेंद्र नूपुरम्

その言葉を聞いて彼女は喜び、こう答えた。「あのヌープラはまことに私のもので、以前それを持ち去ったのはあなたです。おお、諸侯の中の勇者よ。」

Verse 51

गृहाण रत्नरुचिरं द्वितीयमपि नूपुरम् । इत्युक्त्वा नूपुरं तस्मै स्वसुतां च ददौ प्रियाम्

「宝玉に輝くこの第二のヌープラも受け取りなさい。」そう言って彼に足輪を与え、さらに愛しい娘をも授けた。

Verse 52

विद्युत्केश्या तदा दत्तां प्रियां विद्युत्प्रभाभिधाम् । विप्रः संप्राप्य मुमुदे रूपयौवनशालि नीम्

そのときヴィデュトケーシーから授けられた愛しき乙女、名をヴィデュトプラバーという者を得て、婆羅門は歓喜した。彼女は美貌と若さの気品に満ちていた。

Verse 53

विद्युत्केशी तु जामात्रे हेमाब्जमपि सा ददौ । विद्युत्प्रभां नूपुरं च हेमाब्जमपिलभ्य सः

ヴィデュトケーシーはさらに婿に黄金の蓮華を与えた。かくして彼はヴィデュトプラバーと足輪と、そして黄金の蓮華をも得た。

Verse 54

श्वश्रूमाभाष्य सहसा पुनः प्रायान्नृपांतिकम् । ततः प्रतापमुकुटो नूपुरप्राप्तिनंदितः

姑母（しゅうとめ）に急ぎ言葉を交わすや、彼はただちに再び王の御前へと赴いた。するとプラターパムクタは、足鈴を得た喜びに満たされて、

Verse 55

शौर्यधैर्यसमायुक्तं प्रशशंस द्विजात्मजम् । अथ विद्युत्प्रभां विप्रः सोऽब्रवीद्रहसि प्रियाम्

彼は、勇気と不屈の心を備えたバラモンの子を称賛した。ついでそのバラモンは、愛しきヴィディユトプラバーにひそかに語った。

Verse 56

मात्रा तव कुतो लब्धमेतद्धेमांबुज प्रिये । एतत्तुल्यानि चान्यानि यतः प्राप्स्ये वरानने

「愛しき人よ、あなたの母上はこの黄金の蓮華をどこで得たのか。さらにこれに等しい品を、いずこで我も得られようか、麗しき面影の君よ。」

Verse 57

द्विजात्मजं ततः प्राह पतिं विद्युत्प्रभा रहः । प्रभो कपालविस्फोटनाम्नो वेतालभूपतेः

そのときヴィディユトプラバーは、バラモンの子である夫にひそかに告げた。「わが君、カパーラヴィスフォータという名のヴェターラ王がおられます……」

Verse 58

अस्ति दिव्यं सरः किंचिद्धेमांबुजपरिष्कृतम् । तव श्वश्र्वा जलक्रीडां वितन्वं त्येदमाहृतम्

「黄金の蓮華に飾られた、神妙なる池がございます。あなたの姑上は水に戯れる折、そこからこれを持ち帰られました。」

Verse 59

इति श्रुत्वा वचस्तत्र मां नयेति जगाद सः । ततः सा सहसा विप्रं निन्ये तत्कांचनं सरः

その言葉を聞くと、彼はそこで「（そこへ）導いてくれ」と言った。すると彼女はただちにそのバラモンを、かの黄金の湖へと連れて行った。

Verse 60

ततः स हेमपद्मानामाजिहीर्षुर्द्विजात्मजः । तद्विप्रकारिणः सर्वान्वेतालादींस्ततोऽवधीत्

それからバラモンの子は、黄金の蓮華を手に入れようとして、バラモンに敵対する者どもを、ヴェーターラたちを先頭にことごとく討ち滅ぼした。

Verse 61

स्वयं कपालविस्फोटं निहताशेषसैनिकम् । ददर्श वेतालपतिं तं च हंतुं प्रचक्रमे

彼は自ら、配下の軍勢がすべて討たれたヴェーターラの主カパーラ・ヴィスフォータを見て、さらに彼をも討とうと取りかかった。

Verse 62

अत्रांतरे महातेजा नाम्ना विज्ञप्तिकौतुकः । विद्याधरपतिः प्राप्य विमानेनैनमब्रवीत्

その折、名をヴィジュニャプティ・カウトゥカという大いなる威光を備えたヴィディヤーダラの王が、天のヴィマーナに乗って来臨し、彼に語りかけた。

Verse 63

अशोकदत्तं विप्रेंद्र साहसं मा कृथा इति । तदाकर्ण्य द्विजसुतो विमानवरसंस्थितम्

「アショーカダッタよ、バラモンの中の最勝者よ、軽率な振る舞いをしてはならぬ」と彼は言った。これを聞いてバラモンの子は、優れたヴィマーナに座す者へと目を向けた。

Verse 64

ददर्श प्रभया युक्तं विद्याधरपतिं दिवि । तस्य दर्शनमात्रेण शापामुक्तो द्विजा त्मजः

彼は天において、光輝を具えたヴィディヤーダラの主を見た。その御姿をただ拝しただけで、バラモンの子は呪いから解き放たれた。

Verse 65

संत्यज्य मानुषं रूपं दिव्यं रूपमवाप्तवान् । विमानवरमारूढं दिव्याभरणभूषितम्

人の姿を捨てて神妙なる姿を得、勝れたヴィマーナに乗り、天上の宝飾をもって荘厳された。

Verse 66

शापान्मुक्तं सुकर्णं तं प्राह विज्ञप्ति कौतुकः । अयं सुकर्ण ते भ्राता गालवस्य महामुनेः

そのときヴィジュニャプティ・カウトゥカは、呪いを解かれたスカルナに告げた。「このスカルナは汝の兄弟、偉大なる牟尼ガーラヴァの（子）である。」

Verse 67

शापाद्वेतालतां प्राप तत्कन्यास्पर्शपातकी । त्वं च शप्तः पुरा तेन तत्पापस्यानु मोदकः

「呪いにより彼はヴェーターラとなった。あの乙女に触れて罪に堕ちたゆえである。汝もまた、かの悪しき行いを是認したため、かつて彼に呪われた。」

Verse 68

तवायमल्पपापस्य शापो मद्दर्शनावधिः । कल्पिस्ततेन मुनिना शापांतो नास्य कल्पितः

「汝は罪が軽きゆえ、この呪いは我を拝する時までと定められた。されど彼には、あの牟尼は呪いの終わりを定めなかった。」

Verse 69

तदेहि मुक्तशापोसि सुकर्ण स्वर्गमारुह । ततः सुकर्णस्तं प्राह विद्याधरकुलाधिपम्

「さあ来たれ、スカルナよ――汝は呪いより解き放たれたり。スヴァルガへ昇れ。」そこでスカルナは、ヴィディヤーダラ族の主に申し述べた。

Verse 70

विद्याधरपते भ्रात्रा विना ज्येष्ठेन सांप्रतम् । सर्वभोगयुतं स्वर्गं नैव गंतुं समुत्सहे

スカルナは言った。「ヴィディヤーダラの主よ、今は兄上なくして、たとえ一切の歓楽に満ちるスヴァルガであろうとも、そこへ赴く心が起こりませぬ。」

Verse 71

शापस्यांतो यथा भूयान्मम भ्रातुस्तथा वद । तमुवाच महातेजास्तथा विज्ञप्तिकौतुकः

「兄上の呪いがいかにして終わるのか、どうかお告げください。」そう願われて、赫々たる者はその請いに心を寄せ、答えた。

Verse 72

दुर्निवारमिमं शापमन्यः को वा निवारयेत् । किं तु गुह्यतमं किंचित्तव वक्ष्यामि सांप्रतम्

「この呪いは退けがたし。ほかに誰がこれを抑え得ようか。されど今、汝のために、最も秘奥なる教えを語ろう。」

Verse 73

ब्रह्मणा सनकादिभ्यो मुनिभ्यः कथितं पुरा । सर्वतीर्थाश्रये पुण्ये दक्षिणस्यो दधेस्तटे

「昔、ブラフマーはサナカらの聖仙にこれを説いた。大海の南の岸辺に、あらゆるティールタ（聖なる渡処）の依り処たる霊地があり、至上の功徳に満ちている。」

Verse 74

चक्रतीर्थसमीपे तु तीर्थमस्तिमहत्तरम् । महापातकसंघाश्च यस्य दर्शनमात्रतः

チャクラティールタの近くに、さらに偉大なるティールタがある。それをただ拝するだけで、数多の大罪は滅び去る。

Verse 75

नश्यंति तत्क्षणादेव न जाने स्नानजं फलम् । तत्र गत्वा तव ज्येष्ठो यदि स्नायान्महत्तरे

それらはその瞬間に滅びる——そこで沐浴して得られる果報は、私には量り知れぬ。もし汝の兄がそこへ赴き、最上のティールタで沐浴するなら……

Verse 76

वेतालत्वं त्यजेन्नूनं तदा गालवशापजम् । सुकर्णस्तद्वचः श्रुत्वा भ्रात्रा वेतालरूपिणा

そのとき彼は、ガーラヴァの呪いより生じたヴェターラの身を、必ずや捨て去るであろう。これらの言葉を聞いたスカルナは、ヴェターラの姿をした兄とともに……

Verse 77

सहितः सहसा प्रायाद्दक्षिणस्योदधेस्तटम् । दक्षिणं चक्रतीर्थाख्यादुत्तरं गंधमादनात्

……二人はたちまち連れ立って南の大海の岸へと向かった。そこはチャクラティールタと呼ばれる地の南、ガンダマーダナの北であった。

Verse 78

ब्रह्मणा सनकादिभ्यः कथितं तीर्थमभ्यगात् । तत्तीर्थकूलमासाद्य भ्रातरं चेदमब्रवीत्

彼は、ブラフマーがサナカら諸仙に語ったそのティールタに到った。その岸辺に近づくと、兄に向かって次のように告げた。

Verse 79

भ्रातर्गालवशापस्य घोरस्यास्य निवृत्तये । तीर्थेऽस्मिन्नचिरात्स्नाहि सर्वतीर्थोत्तमोत्तमे

「兄弟よ、ガーラヴァ（Gālava）のこの恐るべき呪いを終わらせるため、ただちにこの聖なる渡し場にて沐浴せよ——ここは至上にして、あらゆるティールタ（tīrtha）の中の最勝である。」

Verse 80

तस्मिन्न वसरे विप्रास्तस्य तीर्थस्य शीकराः । न्यपतंस्तस्य गात्रेषु वायुना वै समाहृताः

まさにその時、ブラーフマナたちよ、そのティールタ（tīrtha）のしぶきが、風に集められ運ばれて、彼の四肢に降りかかった。

Verse 81

स तच्छीकरसंस्पर्शात्त्यक्त्वा वेतालतां तदा । तदेव मानुषं भावं द्विजपुत्रत्वमाप्तवान्

その滴の触れただけで、彼はただちにヴェターラ（vetāla）の身を捨て、人の姿を取り戻し、再びブラーフマナの子となった。

Verse 82

ततः संकल्प्य सहसा तस्मिंस्तीर्थोत्तमोत्तमे । मनुष्यत्वनिवृत्त्यर्थं निममज्ज द्विजात्मजः

それから彼はただちに志を定め、最勝のティールタ（tīrtha）へと身を沈めた。人としてのあり方さえ離れんと、解脱を求めて。

Verse 83

उत्तिष्ठन्नेव सहसा दिव्यं रूपमवाप्तवान् । विमानवरमारूढो देवस्त्रीपरिवारितः

立ち上がるや否や、彼はたちまち神妙なる姿を得た。麗しきヴィマーナ（vimāna）に乗り、天女たちに囲まれていた。

Verse 84

सर्वाभरणसंयुक्तः सह भ्रात्रा सुदर्शनः । श्लाघमानश्च तत्तीर्थं नमस्कत्य पुनःपुनः

あらゆる荘厳を身にまとい、兄弟とともに、光輝あるスダルシャナはその聖なるティールタを讃え、幾度も幾度も礼拝した。

Verse 85

विज्ञप्तिकौतुकं चापि पुरस्कृत्य दिवं ययौ । तदाप्रभृति तत्तीर्थं वेतालवरदाभिधम्

感謝に満ちた願いと驚嘆を尊び、彼は天界へと去った。その時より、そのティールタは「ヴェターラ・ヴァラダー」—ヴェターラの境涯から解き放つ恩寵を授ける者—として名高くなった。

Verse 86

वेतालत्वं विनष्टं यच्छीकरस्पर्शमात्रतः । य इदं तीर्थमासाद्य चक्रतीर्थस्य दक्षिणे

その雫に触れるだけでヴェターラの境涯は滅した。チャクラ・ティールタの南にあるこのティールタに到る者は、

Verse 87

स्नानं कदाचित्कुर्वंति जीवन्मुक्ता भवंति ते । एतत्तीर्थसमं पुण्यं न भूतं न भविष्यति

ここでたとえ一度でも沐浴する者は、現生解脱（ジーヴァンムクタ）となる。このティールタに等しい功徳は、過去にもなく、未来にもない。

Verse 88

घोरां वेतालतां त्यक्त्वा दिव्यतां स यदाप्तवान्

恐るべきヴェターラの境涯を捨て去り、彼は神聖なる高みを得た。

Verse 89

अत्र संकल्प्य च स्नात्वा वेतालवरदे शुभे । पितृभ्यः पिंडदानं च कुर्याद्वै नियमान्वितः

ここにおいて、厳粛な誓願を立て、吉祥なるヴェータ―ラヴァラダのティールタに沐浴したのち、定められた戒めを守りつつ、祖霊ピトリ（Pitṛ）にピṇḍaの供養を捧げるべきである。

Verse 90

एवं वः कथितं विप्रास्तस्य तीर्थस्य वैभवम् । वेतालवरदाभिख्या यथा चास्य समागता

かくして、婆羅門たちよ、その聖なる渡処の威光が汝らに語られ、またそれが「ヴェータ―ラヴァラダ」と称されるに至った由来も示された。

Verse 91

यः पठेदिममध्यायं शृणुयाद्वा स मुच्यते

この章を誦する者、あるいはただ聴聞する者でさえ、解脱を得る。